Τρία ποιηματα της Χαράς Πρεβεδώρου

Οι γωνίες άπλωναν χέρια,

λιπόσαρκα με μπλάβες φλέβες.

Μήλον της Έριδος

και τι κατάντια οι τρεις διαγκωνιζόμενες:

γριές, με τον αιώνα της μεγάλης διάψευσης στη ράχη τους,

με τον αιώνα του διωγμού των μύθων

(τι τράβηξες, βρε μάνα, για μια μπουκιά ψωμί

στον δίδυμο καιρό).

Έξω απ’ το μύθο

σαπίζουνε τα σύμβολα.

Ἐξω απ’ το μύθο

η ταπείνωση.

Είναι αιτία πολέμου

ένα πεσμένο μήλο και η ασχήμια να τα διεκδικεί

με τρία χέρια;

Πρέπει να είναι.

Η δική μας Φοινικιά

Δεν ήταν σύμβολο του Παλαμά.

Δεν είχε εξωτερική ψυχή,

όπως οι Γίγαντες στα παραμύθια,

για να την κρύψουμε.

Ένα συνηθισμένο δέντρο ήταν

δίπλα σε μια ξερολιθιά.

Εμείς τη θεωρούσαμε αθάνατη,

γιατί οι ζωές μας είχαν άλλο μέγεθος,

όπως φανέρωνε το κορδωμένο της φολιδωτό κορμί.

Μα τίποτα δεν είναι να υπολογίζεις

ακόμη και στων δέντρων τις ζωές.

Έφαγε την καρδιά της

ένα μικρό κοκκινωπό σκαθάρι

με ρύγχος, η ισχύς του.

Και ο αέρας, φίλος παλιός, μαζί βουίζανε,

της φέρθηκε προδοτικά·

ευνόησε το τιποτένιο πλάσμα

λόγω φτερών.

Τον ίδιο χρόνο κι ο έρωτάς μας·

εμείς τον θεωρούσαμε αθάνατο·

του ’φαγε την καρδιά

μια τιποτένια κόκκινη στιγμή.

Οι λέξεις

Όταν οι λέξεις είναι άτακτες,

πεισμώνουν, κομπορρημονούν,

δεν τις λυπάμαι,

τις τιμωρώ,

αφήνοντάς τες στη γωνία.

Ποτέ δε μ’ άρεσε

να κάνουν τα δικά τους,

να μου τραβούν το στίχο

εκεί που θέλουν,

να χρωματίζουν άτσαλα,

να φληναφούν

της αποσιώπησης την ώρα.

Τρομοκρατώ τις λέξεις μου

να σέβονται τον εαυτό τους,

να υποδύονται το νόημά τους

σαν να ’ναι αλήθεια,

ώστε να γίνουν πιστευτές.

Κι αν δεν τα καταφέρνουν,

καλύτερα να λείπουν,

παρά να καταλήξουν

ένας κατάλογος με ψώνια

της αγοράς.

 

Η Χαρά Πρεβεδώρου γεννήθηκε στο Αργοστόλι Κεφαλονιάς από Μικρασιάτη πατέρα και Κεφαλονίτισσα μητέρα και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και υπηρέτησε ως καθηγήτρια στη Μέση Εκπαίδευση.

Από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης έχουν εκδοθεί οι εξής ποιητικές συλλογές της: Σήματα (2007), Οι περιπατητές (2009), Δορυφορήματα (2011) και Χρόνος ο Ακέραιος (2013).

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Γιατί το μέλλον μια μικρή κουκκίδα» της Κούλας Αδαλόγλου

κάμερα Τρυπώνω στον φακό της κάμερας και πάω περνώ βουνά σύνορα και φράχτες. Άνθρωποι με ελαφρά μπουφάν στο ψύχος το χιόνι κάτω παγωμένο η μάνα εξαθλιωμένη, μαντίλα στο κεφάλι, βήχει κι αυτή στην αγκαλιά της –...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Τρία ποιήματα του Αντώνη Δ. Σκιαθά

Ελένη Στις ερημιές της αγάπης, αφηγούμαι άλλοτε τους πρόωρους βίους των αργοναυτών και άλλοτε τις εποχές της λεηλασίας των νυχτολούλουδων της Κολχίδας. Στις ερημιές της αγάπης, μοσχοβολούσαν μέντα τα λινά της ρούχα...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Οδυσσέας ή Κοιτάζοντας το νερό» του Αλέξιου Μάινα

Οδυσσέας   (ήΚοιτάζοντας το νερό) Καρδιές. Παλλόμενο κρέας.   Ο Οδυσσέας θα γύρναγε, ήταν γραπτό και το γνώριζε.  Δεν τον νοιάζαν οι περιπέτειες, τα κόκκινα ψάρια, δεν τον ένοιαζαν οι πνιγμοί, οι κίνδυνοι τα θηρία, ο λαιμός της γυναίκας στα χείλη του. Δεν...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 7
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER