Πέντε ποιήματα της Μαρίας Θ. Αρχιμανδρίτη

 

Ξημέρωμα στο ξημέρωμα

Εκμαγεία γίνονται

τα πρόσωπα

Κανείς δεν κατηγορεί

τα ορατά

Εκείνη την υγρασία

που μουδιάζει τα δάχτυλα

Αυτήν που κάτω από τα βλέφαρα

παγώνει.

Ξημέρωμα στο ξημέρωμα

Νεκρικά προσωπεία

περιφέρονται

Κανείς την ανάσα δεν αρνείται

Εκείνη την ισχνή γκρίζα λωρίδα

που τον ουρανό χαράζει

το βλέμμα ορίζει

σε συριγμό το πλάθει.

Ξημέρωμα στο ξημέρωμα

Οι μάσκες εναλλάσσονται

σε ένα χορό δίχως έξοδο προς

το φως.

Οξεία μνήμη

Σχεδόν με σπασμούς έφτυνε τα κρακ

που είχε μέσα της με προσοχή συλλέξει.

Μεταλλικός ο ήχος τους στο πάτωμα.

Ξέρεις πώς γρατζουνούν τα σωθικά

οι τσακισμένες προσδοκίες;

Πόση στωικότητα να κρύβει μια παρ’ ολίγον τέλεια τελεία

εθισμένη σε ορθές γωνίες…

Υποκλίσεις.

Υποταγή και ανοιχτά σκέλια.

Τικ τακ. Τικ τακ.

Και τέταρτο.

Κρακ. Κρακ.

Πώς οι ρωγμές απατούν την ορθότητα,

με οξεία μνήμη.

Ατελείς ημιευθείες

Δεν είμαστε παρά ένα πανηγύρι σημείων

απλωμένα στο [συν (+), πλην (-)] άπειρο…

Σώματα χαραγμένα από άπειρες διερχόμενες ευθείες…

Οι ημιευθείες είναι που μας τσακίζουν.

Κρέμονται στο σύμπαν,

μουδιασμένα άκρα,

σχεδόν μισό χαμόγελο,

σχεδόν μισή ευχή.

Φαρ Ουέστ

Τι απαντάς στο εκκωφαντικό κενό;

Η άρνηση σαν αντίλαλος γυρίζει

και εσύ με άδειες κόγχες και ανοιχτό

στόμα

φωνήεντα ψάχνεις να γκρεμίσεις

στο φαράγγι.

Δε σου απέμεινε παρά να μιμηθείς

το κρώξιμο των όρνιων.

Εδώ

Στη στέπα του μυαλού μου

βρίσκω ανάπαυση.

Εδώ που μόνη

τις αχνιστές ανάσες μου χαϊδεύω,

που αναμετριέμαι με το λευκό.

Που τη σιωπή τεμαχίζω

και την τυλίγω

για μετά.

Και λίγη από αυτή τη στιλπνή ηρεμία

στα ερμάρια της ψυχής μου

για τη μεγάλη πείνα.

Δεν έρχομαι συχνά πια εδώ.

Μου είπαν πως το μοναχό

αρνί το τρώει ο λύκος.

Μα εγώ τρέφομαι από τις σάρκες μου.

Μονάχα εδώ,

απλώνομαι χωρίς το δερμάτινό μου περίβλημα,

σαν ομίχλη,

εδώ τις λέξεις τις προφέρω με άρθρωση

σωστή,

με φωνή δυνατή.

Η Μαρία Θ. Αρχιμανδρίτη γεννήθηκε το 1981, και ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Σπούδασε μάρκετινγκ και εξειδικεύθηκε στις Βαλκανικές Σπουδές. Υπήρξε υπεύθυνη υλοποίησης του ευρωπαϊκού προγράμματος e-Multipoetry για την προώθηση της συγγραφής διαδικτυακής ποίησης. Ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί σε εφημερίδες και περιοδικά, και έχει συμμετάσχει σε ευρωπαϊκά φεστιβάλ ποίησης.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Γιατί το μέλλον μια μικρή κουκκίδα» της Κούλας Αδαλόγλου

κάμερα Τρυπώνω στον φακό της κάμερας και πάω περνώ βουνά σύνορα και φράχτες. Άνθρωποι με ελαφρά μπουφάν στο ψύχος το χιόνι κάτω παγωμένο η μάνα εξαθλιωμένη, μαντίλα στο κεφάλι, βήχει κι αυτή στην αγκαλιά της –...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Τρία ποιήματα του Αντώνη Δ. Σκιαθά

Ελένη Στις ερημιές της αγάπης, αφηγούμαι άλλοτε τους πρόωρους βίους των αργοναυτών και άλλοτε τις εποχές της λεηλασίας των νυχτολούλουδων της Κολχίδας. Στις ερημιές της αγάπης, μοσχοβολούσαν μέντα τα λινά της ρούχα...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Οδυσσέας ή Κοιτάζοντας το νερό» του Αλέξιου Μάινα

Οδυσσέας   (ήΚοιτάζοντας το νερό) Καρδιές. Παλλόμενο κρέας.   Ο Οδυσσέας θα γύρναγε, ήταν γραπτό και το γνώριζε.  Δεν τον νοιάζαν οι περιπέτειες, τα κόκκινα ψάρια, δεν τον ένοιαζαν οι πνιγμοί, οι κίνδυνοι τα θηρία, ο λαιμός της γυναίκας στα χείλη του. Δεν...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 7
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER