«Την ποίηση ξανά θα χρειαστούμε » της Γιώτας Αργυροπούλου

Έπεφταν χιόνια τα δεινά

πουλάκια

την κελάηδησαν τέτοια καλοκαιρία.

Και η προφητεία του γέροντα Παΐσιου θα ‘ρθει μεγάλη πείνα

θα λείψει το σιτάρι

φάνταζε τόσο αλλόκοτη

όσο ότι θα πάρουμε την Πόλη.

Αλλοίμονο ο παππούλης στο κελί του δεν ελάθεψε.

Θα φάμε πάλι πικραλίδες κι άγριο μέλι

θα χτίσουμε τα σπίτια μας με πλίθρες

θα ζεσταθούμε με τα χνώτα μας;

Μα προπαντός

την Ποίηση

ξανά θα χρειαστούμε.

Και δέντρο νέο στην αυλή μας θα φυτρώσει .

ΙΙ

Χειροτεχνούσε εικόνες.

Μέχρι το πλοίο, Ευδοκία, Ηνίοχος.

Κατά τα άλλα

ξεγεννούσε τις φοράδες

έχτιζε πέτρες

έσκαβε τη γη.

Τον βρήκαμε σ’ ένα μοιράδι γης σε αντίσκηνο

στη μέση του χειμώνα με νεογέννητο παιδί.

Το υποστατικό του αντίκρυ αποκαΐδια.

Έβλεπε ακόμη τη φωτιά

-το ίδιο μίσος το αναίτιο

που έκανε μπρος στα μάτια της στο Πέραμα

και της Ευδοκίας το όνειρο

κομμάτια.

Θα μείνουμε. Θα παλέψουμε. Δε θα ξεριζωθούμε.

Το κλάμα του μωρού μέσα απ’ το αντίσκηνο

συνόδευε το θυμωμένο πείσμα του.

Ο ποιητής Αλέξης Δαμιανός κάτι ήξερε

‘κείνο το βράδυ του Φλεβάρη λόγια πολλά δεν είπε

μονάχα τρία ρήματα.

Θα μείνουμε

θα παλέψουμε

δε θα ξεριζωθούμε.

Με τα χρόνια δεν ακούω πια σιγόντο              

το κλάμα ενός μωρού

μέσα απ’ της νύχτας τα σπάργανα

μονάχα το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας.

(Προδημοσίευση από την ποιητική συλλογή Ποιητών και Αγίων Πάντων που θα κυκλοφορήσει στις 22 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο).

                    

Η Γιώτα Αργυροπούλου γεννήθηκε στους Κωνσταντίνους Μεσσηνίας. Σπούδασε Φιλολογία στην Αθήνα και εργάζεται στη Μέση Εκπαίδευση. Ζει στην Καλαμάτα.

Έργα: Τοιχογραφία της άνοιξης, Νερά απαρηγόρητα, Διηγήματα. Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά κι έχουν μεταφραστεί στα ισπανικά και τα ουγγρικά.

To 2010 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την ποιητική συλλογή Διηγήματα.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Άδηλον τραύμα» της Ελένης Λιντζαροπούλου

Πόσο με πληγώνουν οι Κούροι αυτοί που εγκαταλείφθηκαν γιατί ράγισανΠόσο μου βαραίνουν τα μάτια Δεν είναι άγνοια Ανοησία ή ντροπή Είναι που ξέρω καλά Πως αυτά τα ξαπλωμένα αγάλματα Έδειχναν Πολύ...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Περίμενέ με» του Κονσταντίν Σίμονοφ

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Το 1940, ο Κονσταντίν Σίμονοφ (1915-1979) γνώρισε και ερωτεύθηκε την πολύ αγαπητή στο κοινό ηθοποιό Βαλεντίνα Σερόβα, για την οποία έγραψε ένα ερωτικό ποίημα που έγινε πασίγνωστο στη...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Πέντε ποιήματα του Νίκου Μυλόπουλου

Ήρωες της επιβίωσης Ο αέρας γλιστρούσε απ’ τα πρόσωπα στη σκουριά Η βροχή γλύκιζε τα χείλη στη φαντασία Αρχίζαμε τότε τελευταίο ίσως ταξίδι στον έρωτα Εμπειρίες αξόδευτες και ρίγη ηδονικά στο μυαλό στοιβαγμένα Με λαιμό...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER