«Την ποίηση ξανά θα χρειαστούμε » της Γιώτας Αργυροπούλου

ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΞΑΝΑ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΜΕ

Ι

«αν τσάκισε και έπεσε το δέντρο στην αυλή

φταίνε προπάντων τα πουλιά

που κατοικούσαν στα κλαδιά του»

                                               Νίκος Αργυρόπουλος

Που κελαηδούσανε προπάντων

λίγα χρονάκια ξενοιασιάς

που τους χαρίστηκαν.

Έπεφταν χιόνια τα δεινά

πουλάκια

την κελάηδησαν τέτοια καλοκαιρία.

Και η προφητεία του γέροντα Παΐσιου θα ‘ρθει μεγάλη πείνα

θα λείψει το σιτάρι

φάνταζε τόσο αλλόκοτη

όσο ότι θα πάρουμε την Πόλη.

Αλλοίμονο ο παππούλης στο κελί του δεν ελάθεψε.

Θα φάμε πάλι πικραλίδες κι άγριο μέλι

θα χτίσουμε τα σπίτια μας με πλίθρες

θα ζεσταθούμε με τα χνώτα μας;

Μα προπαντός

την Ποίηση

ξανά θα χρειαστούμε.

Και δέντρο νέο στην αυλή μας θα φυτρώσει .

ΙΙ

Χειροτεχνούσε εικόνες.

Μέχρι το πλοίο, Ευδοκία, Ηνίοχος.

Κατά τα άλλα

ξεγεννούσε τις φοράδες

έχτιζε πέτρες

έσκαβε τη γη.

Τον βρήκαμε σ’ ένα μοιράδι γης σε αντίσκηνο

στη μέση του χειμώνα με νεογέννητο παιδί.

Το υποστατικό του αντίκρυ αποκαΐδια.

Έβλεπε ακόμη τη φωτιά

-το ίδιο μίσος το αναίτιο

που έκανε μπρος στα μάτια της στο Πέραμα

και της Ευδοκίας το όνειρο

κομμάτια.

Θα μείνουμε. Θα παλέψουμε. Δε θα ξεριζωθούμε.

Το κλάμα του μωρού μέσα απ’ το αντίσκηνο

συνόδευε το θυμωμένο πείσμα του.

Ο ποιητής Αλέξης Δαμιανός κάτι ήξερε

‘κείνο το βράδυ του Φλεβάρη λόγια πολλά δεν είπε

μονάχα τρία ρήματα.

Θα μείνουμε

θα παλέψουμε

δε θα ξεριζωθούμε.

Με τα χρόνια δεν ακούω πια σιγόντο              

το κλάμα ενός μωρού

μέσα απ’ της νύχτας τα σπάργανα

μονάχα το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας.

(Προδημοσίευση από την ποιητική συλλογή Ποιητών και Αγίων Πάντων που θα κυκλοφορήσει στις 22 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο).

                    

Η Γιώτα Αργυροπούλου γεννήθηκε στους Κωνσταντίνους Μεσσηνίας. Σπούδασε Φιλολογία στην Αθήνα και εργάζεται στη Μέση Εκπαίδευση. Ζει στην Καλαμάτα.

Έργα: Τοιχογραφία της άνοιξης, Νερά απαρηγόρητα, Διηγήματα. Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά κι έχουν μεταφραστεί στα ισπανικά και τα ουγγρικά.

To 2010 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την ποιητική συλλογή Διηγήματα.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
«Ο Μαγιακόφσκι το 1913» της Άννας Αχμάτοβα

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη Δεν σ’ ήξερα στη δόξα σου,θυμάμαι μόνο τη θυελλώδη άνθησή σου,αλλά, ίσως, σήμερα να έχω το δικαίωμαεκείνες τις μακρινές ημέρες να θυμάμαι.Πώς δυνάμωναν στους στίχους σου οι ήχοι,και νέες φωνές...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Ένα ποίημα της Μαρίνας Τσβετάγεβα

απόδοση: Ελένη Κατσιώλη   Άτιτλο Να πάλι το παράθυροπου πάλι δεν κοιμούνται.Ίσως κρασί να πίνουνείσως να κάθονται έτσι.Ίσως απλά τα χέρια τους οι δυο να μη χωρίζουν.Το κάθε σπίτι, φίλε μου,έχει τέτοιο παράθυρο. Ω εσύ παράθυρο της νύχτας!Βουή...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΟΙΗΣΗ
Πέντε ποιήματα του Γιώργου Γκανέλη

Ονοματοδοσία Κάποια λευκή νύχταολόκληρος ο κόσμοςθα γίνει μια συρραφήτου υποσυνείδητουένα αερόστατο θλίψηςψηλά στην ανυπαρξία Μπαίνοντας στην άνοιξηείναι φρικτό να μην ακούς πουθενά το όνομά σουωστόσο όταν...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: