«Το ρολόι» της Λεονόρ Μερίνο Γκαρθία

«Το ρολόι» της Λεονόρ Μερίνο Γκαρθία


Μετάφραση: Έλενα Σταγκουράκη

Είχε χαράξει. Έκλεισε πίσω της την πόρτα, όχι όπως πρέπει να κλείνεις ένα βιβλίο, αλλά απότομα. Είχε πάρει την απόφαση την προηγούμενη νύχτα, μετά την επιδίωξη της συνάντησης στη θέρμη των σεντονιών. Κατεβαίνοντας τις σκάλες του μετρό, αποφάσισε: «Τέρμα για σήμερα και οι γυάλινοι θάλαμοι των ανελκυστήρων λες και βρίσκεσαι σε περιστερώνα».

 

Εμφανίσεις: 1561

Περισσότερα...

«Για τα πουλιά» του Γιώργου Χουλιάρα

«Για τα πουλιά» του Γιώργου Χουλιάρα

Μια μέρα η μητέρα μου ζήτησε να της φέρω μερικά σιντί. Πριν προλάβω να την πειράξω αν θα προτιμούσε το «Πουλί της φωτιάς» του Στραβίνσκι ή κάποιους ραμφισμούς του Τσάρλι Πάρκερ, που Πουλί λεγόταν άλλωστε, τέντωσε το χέρι της προς το μπαλκόνι και είπε: Για τα πουλιά. Αναρωτήθηκα μήπως είχε αρχίσει να με πειράζει χωρίς να το έχω αντιληφθεί. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνο, που το βάζει σε ακρόαση για να ακούει καλύτερα. Ήταν μια φίλη της και, μετά τα προκαταρκτικά, προχώρησαν σε εμπεριστατωμένη συζήτηση για τα χάπια τους, που σε πολλούς θα προκαλούσε την επιθυμία να τα δοκιμάσουν επίσης.

 

Εμφανίσεις: 1938

Περισσότερα...

«Tiny tiny cups» της Εύας Μαθιουδάκη

«Tiny tiny cups» της Εύας Μαθιουδάκη


Η πόρτα του παλιού σπιτιού είχε ανοίξει διάπλατα, αφήνοντας να φωτιστεί ο μακρύς διάδρομος ‒ εργάτες και κουρνιαχτός.

Α, ώστ’ έτσι λοιπόν, το αναπαλαίωναν το σπίτι, κι η καρδιά της πήγε στη θέση της. Μικρό παλιό σπίτι, ούτε να ζήσει χαρακτηρισμένο ως νεοκλασικό ούτε να πεθάνει ως μεζονέτα.

 

Εμφανίσεις: 1989

Περισσότερα...

«Η ιστορία του πιο ψηλού νάνου» της Αλεξάνδρας Σάνδη

«Η ιστορία του πιο ψηλού νάνου» της Αλεξάνδρας Σάνδη


Από όλους τους ανθρώπους του τσίρκου συμπαθούσα μόνο αυτόν. Ήταν αρκετά μικρόσωμος, αλλά είχε μεγάλο κεφάλι και μακριά, μαύρα, γυαλιστερά μαλλιά. Τα πόδια τoυ και τα χέρια του ήταν αρκετά μικρότερα από αυτά των άλλων ανθρώπων. Έμοιαζαν περισσότερα με τα άκρα που έχουν τα μικρά τους αρκετά πριν ολοκληρώσουν την ανάπτυξή τους. Οι άνθρωποι αργούν πολύ να μεγαλώσουν, αυτό το είχα καταλάβει. Έβλεπα τα παιδιά να έρχονται και να ξαναέρχονται και τις αλλαγές πολλές φορές δεν τις έπιανε το μάτι μου. Πιο συχνά τις μύριζα, όχι πάντα. Η αλήθεια είναι ότι πέρασε καιρός για να καταλάβω ότι κάποιοι άνθρωποι μεγαλώνουν και μάλιστα πολύ. Δεν είμαι ακόμα σίγουρος πότε αυτό ισχύει και πότε όχι. Για το μόνο που είμαι σίγουρος είναι ότι προτιμώ τα παιδιά των ανθρώπων για όσο μένουν παιδιά. Τα μάτια τους μεγαλώνουν πολύ όταν πλησιάζουν το κλουβί μου. Όσο όμως μεγαλώνουν τα παιδιά τόσο τα μάτια μικραίνουν, τόσο λιγότερο με πλησιάζουν, τόσο πιο έντονα μυρίζω το φόβο τους.

 

Εμφανίσεις: 2008

Περισσότερα...

«Οι παραθεριστές» του Πέτρου Γκάτζια

«Οι παραθεριστές» του Πέτρου Γκάτζια


«Φίλε μου καλέ, καλέ μου φίλε, θα κάτσεις, τώρα σε λίγο. Να εδώ, δίπλα στην Κατερίνα. Ε, Κατερινάκι, δεν σε πειράζει να βάλω εδώ το παλικάρι;».

Το πρόσωπό του είναι ακόμη γεμάτο σκόνη και ξεραμένους καφέδες, όπως και τα ρούχα του. Μόλις πριν απο λίγη ώρα, το παλικάρι, όπως τον αποκαλεί, είχε χάσει αδικαιολόγητα την υπομονή του περιμένοντας για ένα τραπέζι, σ’ αυτή την παραλία, που θυμίζει Βαλκάνια, μέσα στο κατακαλόκαιρο.

 

Εμφανίσεις: 2853

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr