ΔΑΝΕΙΚΑ ΚΙ ΑΓΥΡΙΣΤΑ

ΔΑΝΕΙΚΑ ΚΙ ΑΓΥΡΙΣΤΑτου Γιώργου Καρτέρη

Απ’ τα πρώτα κιόλας παιχνίδια, ο Λώνης φάνηκε αποφασισμένος να προκαλέσει την τύχη του, έπαιζε του σκοτωμού, χωρίς σύστημα και χωρίς συγκράτηση, δεν πήγαινε πάσο με τίποτα. Μάλλον το πήγαινε φιρί φιρί. Καθόλου παράξενο, εξόν από απελπισμένος, να ήθελε να μας αποδείξει ότι είναι και κακότυχος. Είχε ανάγκη από συμπόνια. Κάποιος έπρεπε να τον λυπηθεί, αφού δεν τον λυπόταν η Αλέκα. Μόλις έμεινε ταπί, δάγκασε τα χείλια έτοιμος να κλάψει. Απαθής έως άσπλαχνος, ο Τζίμης τού έδωσε λίγα ψιλά για το ταξί και τον παρότρυνε να μας αδειάζει τη γωνιά. Αυτός του χτύπησε τα ψιλά στα μούτρα.

 

Εμφανίσεις: 1052

Περισσότερα...

ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ

ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ του Κώστα Αρκουδέα

Σιγά σιγά, καθώς σουρούπωνε, το φως έσβηνε σε πορφυρές ανταύγειες και η ζέστη υποχωρούσε σε μια αόριστα υποσχόμενη υποψία δροσιάς. Όλα κινούνταν αργά στα δίπατα καμαρίνια του θεάτρου με την εσωτερική αυλή. Οι ηθοποιοί της παράστασης Βάκχες του Ευριπίδη, οι πρωταγωνιστές της, ο Διόνυσος, ο Πενθέας, η Αγαύη, ο Κάδμος, ο μάντης Τειρεσίας και ο θρυλικός χορός των Βακχών, χαμήλωναν τις φωνές τους, έφταναν στον ψίθυρο. Διόρθωναν με προσήλωση τα κοστούμια και το μακιγιάζ. Έκαναν τον τελευταίο έλεγχο στα αντικείμενα της παράστασης, τις μάσκες, τους θύρσους, τις περούκες, ήρεμα και συγκεντρωμένα. Έδεναν σφιχτά τα κορδόνια των σανδαλιών πάνω στα φρυγικά παντελόνια. Στερέωναν μανδύες, κάπες, φιδοτόμαρα. Καθένας κλεινόταν στην ερμητική σιωπή του.

 

Εμφανίσεις: 1034

Περισσότερα...

ΕΝ ΑΡΧΗ…

ΕΝ ΑΡΧΗ...του Σταμάτη Δαγδελένη

Έχουν πει, και δε βλέπω πώς θα μπορούσε κανείς να διαφωνήσει, πως από το τίποτα, τίποτα δεν μπορεί να γεννηθεί. Και κανείς δε θα μπορούσε να αμφισβητήσει ότι αν ο Κόσμος, το Σύμπαν αν προτιμάτε, έχει μιαν αρχή –την αρχή όλων όσα εμπίπτουν στο χώρο και το χρόνο–, πριν από αυτήν υπήρχε κάτι. Κι αφού ο χώρος και ο χρόνος δεν είχαν εμφανιστεί ακόμη, είτε για να υποδεχτούν τη Δημιουργία είτε για να της προσφέρουν πεδίο ύπαρξης, να τη στεγάσουν κατά κάποιον τρόπο, η μόνη υπόσταση που θα μπορούσε να έχει νόημα θα ήταν καθαρά πνευματική. Αυτό το Είναι, αυτός ο Νους δε θα μπορούσε να αντιληφθεί, να νιώσει ή να σκεφτεί παρά μόνο τον εαυτό του.

 

Εμφανίσεις: 1865

Περισσότερα...

ΛΟΞΗ ΟΜΟΡΦΙΑ

ΛΟΞΗ ΟΜΟΡΦΙΑτου Φώτη Θαλασσινού

Η γυναίκα του ήταν γυμνή μέσα στο νερό. Την ακούμπησε καυλωμένος στο στήθος και το σώμα της, σαν να μην είχε ζωή μέσα του, πήρε την απαραίτητη ώθηση για να ξεκινήσει το κολύμπι του μέσα στα στάσιμα νερά ενός λησμονημένου ποταμού ή πιο σωστά μιας ακόμα Στυγός. Το σώμα της ταξίδεψε στα ελώδη νερά ακολουθώντας τη φυσική κατωφέρεια της κοιλότητας του νερού. Ο άντρας την άφησε μόνη της και σαγηνεμένος με γοργό βηματισμό περπάτησε πάνω σ’ ένα σμιλεμένο απ’ τον άνεμο ανάχωμα, πάνω σε αλλεπάλληλους λοφίσκους. Σταμάτησε όταν έφτασε στον ακροτελεύτιο, στη συμβολή των υφάλμυρων υδάτων του ποταμού με τα αλμυρά της θάλασσας. Παρέμεινε ατάραχος και με σκυμμένο το κεφάλι του στο υγρό κάτοπτρο υποτονθόρυσε σκοτεινούς συνειρμούς προς τη θάλασσα.

 

Εμφανίσεις: 1045

Περισσότερα...

ΕΛΙΤΣΑ ΣΤΟ ΜΑΓΟΥΛΟ

Sea Serpents IV Gustav Klimtτου Κώστα Ακρίβου

Το χειμώνα του 1929, το βράδυ που την επομένη θα ξημέρωναν Χριστούγεννα, ο Στέφανος Μπρόζος γύρισε νωρίτερα απ’ τις άλλες μέρες σπίτι του, στο χωριό Ζάρκος, δυο ώρες με τα πόδια από τα Τρίκαλα. Μουσκεμένος από την πάχνη, μισογερασμένος απ’ τα αγροτικά βάσανα, με το κεφάλι σκυφτό, πήγε και κάθισε δίπλα στο τζάκι και σκάλιζε αμίλητος τη φωτιά. Το ίδιο αμίλητη πηγαινοερχόταν στο δωμάτιο και η γυναίκα του, να φροντίσει να αλλάξει ο άντρας της καποτέλι, να ετοιμάσει φαγητό για τα εννιά παιδιά που, όλο φωνές, τσιριχτά, σκουντήματα και πειράγματα, έσπαγαν τη μουγγαμάρα των γονιών όπως η σβάρνα το σβολιασμένο χώμα.

 

Εμφανίσεις: 1269

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr