«Το πράσινο τετράδιο» της Ελένης Χωρεάνθη

«Αντρέ μου», έτσι με αποκαλούσε χαϊδευτικά όταν ήθελε να της κάνω κάποια χάρη, «πήγαινε στο γραφείο μου, άνοιξε το πρώτο συρτάρι κάτω από τον υπολογιστή, βρες έναν κόκκινο φάκελο που γράφει…» μου έδωσε τα στοιχεία του φακέλου.

Εκείνη την ημέρα ήμουν αδιάθετος και έμεινα ολομόναχος κλεισμένος στο σπίτι, χωρίς την αδελφή μου να με τσιγκλάει και να μη με αφήνει σε ησυχία. Είχα όλο τον καιρό και το χώρο στη διάθεσή μου και λογάριαζα να ασχοληθώ με τα προσωπικά μου. Ήθελα, προτού φύγω για μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλία, να τακτοποιήσω τις εκκρεμότητες που υπήρχαν στις σχέσεις μου με το περιβάλλον, οικογενειακό και φιλικό, και να ιεραρχήσω τις προτεραιότητές μου.

Είχα βαλθεί να συμμαζεύω «τα υπάρχοντά μου» και να τακτοποιώ τα πράγματά μου, μια διόλου ευχάριστη για μένα απασχόληση. Πάνω στην ώρα που είχα αρχίσει να πλήττω, αφόρητα μπερδεμένος ανάμεσα σε κουτιά με βιβλία, στοίβες ρούχων που περίμεναν για πακετάρισμα και άλλα μικροαντικείμενα που έπρεπε να πάρω μαζί μου, χτύπησε το ασύρματο τηλέφωνο. Τα παράτησα όλα στη μέση του δωματίου κι έσπευσα να εξυπηρετήσω την αξιαγάπητη μητέρα μου.

Έκανα όπως μου είπε, βρήκα τα στοιχεία που ζητούσε και της τα έδωσα από τηλεφώνου. Όταν πήγα να βάλω το φάκελο στη θέση του, έπεσε το μάτι μου τυχαία σ’ ένα πράσινο τετράδιο σχολείου. Με ξάφνιασε αλλά το παραμέρισα όπως και πολλά άλλα χαρτιά. Ύστερα άρχισα να τακτοποιώ τα χαρτιά του συρταριού που τα είχα κάνει μπάχαλο. Έτσι τουλάχιστον δικαιολόγησα την ενέργειά μου για να είμαι και εντάξει με τη συνείδησή μου. Έβαλα και το τετράδιο στη θέση του και ήμουν έτοιμος να κλείσω το συρτάρι.

Άξαφνα μου ήρθε μια φαεινή ιδέα που ανέστειλε όλες μου τις αρχές: να ανοίξω το πράσινο τετράδιο.

«Για να δούμε, τι έκανες στα μαθητικά σου χρόνια, κυρία μαμά, και το παίζεις τώρα σ’ εμάς αυστηρή», μουρμούρισα χαριτολογώντας κι ας αισθανόμουν σαν κλέφτης που παραβιάζει χρηματοκιβώτιο εκκλησίας.

Πήρα το «πράσινο τετράδιο» στα χέρια μου, το χάιδεψα, γέλασα διαβάζοντας τον τίτλο στην ετικέτα, Αναμνήσεις από τη μαθητική ζωή, το άνοιξα και το ξεφύλλισα στα πεταχτά χαζεύοντας τα ωραία καλλιγραφικά γράμματα του χειρογράφου. Τη στιγμή, όμως, που ήμουν έτοιμος να το κλείσω, έπιασε το μάτι μου μια φράση με πλάγια γράμματα στην από μέσα λευκή σελίδα: Μια ζωή ανατροπές. Αυτός ήταν ο πραγματικός τίτλος του χειρόγραφου ημερολογίου της μητέρας μου, μια φράση-κλειδί, που λειτούργησε αυτομάτως σαν πειρασμός.

«Μια ζωή ανατροπές. Ώστε, έτσι, κυρία Ζωή! Ζεις και στον δικό σου χώρο και χρόνο… Σε τσακώσαμε!» μονολόγησα θριαμβευτικά.

Εκείνη τη στιγμή νόμισα πως είχα κυριέψει ένα απόρθητο κάστρο. Αυτό ήταν και το κερασάκι στην τούρτα της περιέργειάς μου. Βεβαιώθηκα πως το τετράδιο που παραβίαζα περιείχε τα στοιχεία που ζητούσα. Φυσικά, πού να φανταζόταν η καημένη πως ο άψογος σε όλα γιος της, το καμάρι της, θα ήταν ικανός να παραβεί τους κανόνες του οικογενειακού δικαίου και να τολμήσει να παραβιάσει τα προσωπικά της δεδομένα!

Χωρίς δεύτερη σκέψη, έχωσα το τετράδιο στον κόρφο μου, έτρεξα στο γειτονικό κατάστημα και φωτοτύπησα όλο το περιεχόμενο του μυστηριώδους χειρόγραφου τεκμηρίου. Γύρισα στο σπίτι, τακτοποίησα το «πράσινο τετράδιο» στη θέση του και βγήκα από το γραφείο της μάνας μου σαν ιερόσυλος διαρρήκτης, όχι σαν ένας απλός, συνηθισμένος κλέφτης.

Κι όμως, την έκανα τη λαδιά. Η επόμενη κίνηση ήταν να κρύψω το αντίγραφο σ’ ένα χαρτοκιβώτιο κάτω από τα βιβλία μου για να μην πέσει στα χέρια της μητέρας ώσπου να φύγω. Ευτυχώς θα έφευγα σύντομα και δεν υπήρχε περίπτωση να βρεθώ κι εγώ μπροστά σε ανεπιθύμητες ανατροπές.


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
«Ρωξάνη» της Ηρώς Νικοπούλου

Πάλι μου μίλησε απότομα. Τελευταία το ’χει παρακάνει. Είναι καιρός που την παρατηρώ, όλο νεύρα είναι και το μούτρο της στρυφνό σαν να ‘χει στομαχόπονο. Και δεν εξηγεί κιόλας, να πει τι έχει, τι την...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Δύο ιστορίες του Δανιήλ Χαρμς

μετάφραση: Ελένη Κατσιώλη   Τετράδιο Μου δώσανε ένα χαστούκι. Καθόμουν κοντά στο παράθυρο. Ξαφνικά κάτι σφύριξε στον δρόμο. Έσκυψα από το παράθυρο κι έφαγα ένα χαστούκι. Κρύφτηκα ξανά στο σπίτι. Και να που τώρα το μάγουλό μου καίει, όπως...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
«Damnatio memoriae» της Κωνσταντίας Χατζησάββα

Το μοναστήρι Το κελί βρίσκεται στη δυτική πλευρά του μοναστηριού. Στο λιθόκτιστο τοίχο απέναντι από τη στενή και χαμηλή πόρτα της εισόδου, που για να περάσω πρέπει να λυγίσω το κορμί, ανοίγεται ένα ορθογώνιο...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER