«Τα παιδιά του Μαμούνια» του Γκένριχ Σαπγκίρ

«Τα παιδιά του Μαμούνια» του Γκένριχ Σαπγκίρ

Μετάφραση: Ελένη Κατσιώλη

 

Ο Μαμούνιας δεν σύρθηκε έξω κάτω από το πράσινο φυλλαράκι, σύρθηκε κάτω από το ξαναφυτρωμένο μεγάλο νύχι του μακαρίτη, τον οποίο είχαν ενταφιάσει πριν από δύο εβδομάδες. Ο Μαμούνιας χώθηκε στη σχισμή τού απρόσεκτα συναρμολογημένου φέρετρου, ξεγλίστρησε με δυσκολία από τους κολλώδεις σβώλους της λάσπης και βγήκε στην επιφάνεια. Είναι τόσο δυνατός και τόσο γερός, σαν να προστατεύεται από σκληρό μανδύα, μέτωπο χαμηλό, προεξέχων σαγόνι. Ό,τι θέλεις ροκανίζει.

Τον πρώτο καιρό εγκαταστάθηκε στο ΕΕΞ, το Εργοστάσιο Επεξεργασίας Ξύλου, για να δουλέψει ως πριονοκορδέλα. Αρπάζει τους κορμούς που πιάνει με τα σαγόνια του από τα δεξιά, και τους πετάει αριστερά κομμένους σε σανίδες. Στο βουνό, στα δεξιά, οι σωροί μεγαλώνουν μέχρι τη μέση και μετά η ομάδα του τα μαζεύει με φτυάρια σε σωρό.

Λίγο καιρό όμως μετά παραιτήθηκε από τη δουλειά. «Βουίζουν τ’ αφτιά μου, δεν μπορώ», ανήγγειλε στον απορημένο προϊστάμενο.

Η αιτία ήταν άλλη. Ο Μαμούνιας παντρεύτηκε. Βρέθηκε μια όμορφη σύζυγος, ξερακιανή, κακιά σαν σουβλί, ενώ η πεθερά του ήταν ένα κανονικό πριόνι. Δοκίμασε από την αρχή να τον πριονίσει, αλλά αποδείχτηκε τόσο λείος και σκληρός που τα ατσαλένια δόντια της ξεκόλλησαν το ένα μετά το άλλο. Τότε ο Μαμούνιας την άρπαξε, την πλάνισε και έφτιαξε από αυτήν σκαμνάκια. Από μια πεθερά βγήκαν τρία ολόκληρα σκαμνάκια.

Φυσικά οι γείτονες το πήρανε χαμπάρι. Τι να έγινε η γριά; Έφυγε. Και πού πήγε; Ήρθαν από την αστυνομία. Δύο αστυνόμοι και ένας ανακριτής. Κάθονται στα σκαμνάκια. Είναι τόσο βαριοί και οι τρεις, από κάτω τους η πεθερά μόλις που τρίζει ελαφρά. Έφυγαν χωρίς να βγάλουν τίποτε.

Τότε, χωρίς να χάνουν χρόνο, ο Μαμούνιας και η γυναίκα του άρχισαν να πριονίζουν, να κατασκευάζουν και να τρυπάνε. Ο Μαμούνιας φτιάχνει τα παιδιά και η γυναίκα βάζει ματάκια, μυτούλα, στοματάκι και αυτάκια. Ολόκληρος στρατός δημιουργήθηκε.

Από τότε μεγάλωσαν τα παιδιά. Και τώρα πού να πρωτοκοιτάξεις: στο δρόμο ανά δύο, ανά τρία, τετράγωνα, με επίπεδο σβέρκο, με ξύλινες γροθιές και ντυμένα μοντέρνα: σακάκι μπέρτα, παντελόνι σαλβάρι. Αυτά ακριβώς μπαίνουν σε «μερσεντές», διασκεδάζουν σε ρεστοράν. Πυροβολεί το ένα το άλλο με ρεβόλβερ – είναι όλα παιδιά του Μαμούνια. Και από μέσα τους δεν τρέχει αίμα, τρέχει χυμός καρότου.

Ο Γκένριχ Βενιαμίνοβιτς Σαπγκίρ (1928-1999) άρχισε με παιδική ποίηση. Ανήκει στο γκρουπ λιανόζοφσκι, στο οποίο συμμετείχαν ποιητές και ζωγράφοι αντεργκράουντ. Το γκρουπ δημιουργήθηκε στο τέλος του ’50 και ονομάστηκε έτσι από τον σταθμό του τρένου Λιανόζοβο που βρισκόταν κοντά στο σπίτι όπου συγκεντρώνονταν. Ο ίδιος χαρακτηρίζει τη δουλειά του μεταμοντέρνα και γκροτέσκα.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
«Ρωξάνη» της Ηρώς Νικοπούλου

Πάλι μου μίλησε απότομα. Τελευταία το ’χει παρακάνει. Είναι καιρός που την παρατηρώ, όλο νεύρα είναι και το μούτρο της στρυφνό σαν να ‘χει στομαχόπονο. Και δεν εξηγεί κιόλας, να πει τι έχει, τι την...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Δύο ιστορίες του Δανιήλ Χαρμς

μετάφραση: Ελένη Κατσιώλη   Τετράδιο Μου δώσανε ένα χαστούκι. Καθόμουν κοντά στο παράθυρο. Ξαφνικά κάτι σφύριξε στον δρόμο. Έσκυψα από το παράθυρο κι έφαγα ένα χαστούκι. Κρύφτηκα ξανά στο σπίτι. Και να που τώρα το μάγουλό μου καίει, όπως...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
«Damnatio memoriae» της Κωνσταντίας Χατζησάββα

Το μοναστήρι Το κελί βρίσκεται στη δυτική πλευρά του μοναστηριού. Στο λιθόκτιστο τοίχο απέναντι από τη στενή και χαμηλή πόρτα της εισόδου, που για να περάσω πρέπει να λυγίσω το κορμί, ανοίγεται ένα ορθογώνιο...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER