«Θεοδοσία» της Ελένης Λιντζαροπούλου

«Θεοδοσία» της Ελένης Λιντζαροπούλου

Επιστροφή... Κυριακή βράδυ. Ένα φεγγάρι να χωράει όλη τη γη αντανακλάται στα νερά του κόλπου της Επιδαύρου. Μαγεία...

Η μουσική συνηγορεί. «Βύσσινο και νεράντζι του κουταλιού γλυκό».

«Μπαίνω μια νύχτα να βρω αλήθεια».

Η μνήμη και η απουσία σου ορμούν σαν κύμα να με πνίξουν.

«Φέρνω κοντά μου πάλι ό,τι πήρε ο καιρός μακριά».

Μου λείπεις. Ήρθα προχτές στο μνήμα, χαμογελούσες μέσα απ’ τη φωτογραφία σου. Χαμογελούσες πραγματικά. Γύρισα σπίτι με τη σκέψη σου.

Πού εδραιώνονται άραγε οι φιλίες; Τι είναι αυτό που κάνει άλλους ανθρώπους να περνούν από τις ζωές μας αδιάφοροι κι άλλους να μένουν ανεξίτηλες παρουσίες;

Θα σου λείψουν πράγματι οι συναυλίες ή θα είσαι εκεί σε όλες να υπογραμμίζεις τους στίχους με μηνύματα; Δεν ξέρω... δεν πάω ακόμη. Δεν μπορώ. Πενθώ τα τραγούδια που ακούσαμε μαζί.

Μου αντέγραφες δισκάκια και μου τα έστελνες αρωματισμένα... κρατούν ακόμη οι μυρωδιές. Φύλλα δάφνης και δεντρολίβανο, μπαχάρι και κανέλα.

Και η υπογραφή σου Θήτα Ταυ... Κρατάει κι εκείνη το άρωμά της.

«Βρύση του χρόνου στάζει στα μάτια το πιο πικρό νερό».

[Από την υπό έκδοση συλλογή Κείμενα μικρά, σχεδόν ανήλικα.]


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Δύο ιστορίες του Δανιήλ Χαρμς

μετάφραση: Ελένη Κατσιώλη   Τετράδιο Μου δώσανε ένα χαστούκι. Καθόμουν κοντά στο παράθυρο. Ξαφνικά κάτι σφύριξε στον δρόμο. Έσκυψα από το παράθυρο κι έφαγα ένα χαστούκι. Κρύφτηκα ξανά στο σπίτι. Και να που τώρα το μάγουλό μου καίει, όπως...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
«Damnatio memoriae» της Κωνσταντίας Χατζησάββα

Το μοναστήρι Το κελί βρίσκεται στη δυτική πλευρά του μοναστηριού. Στο λιθόκτιστο τοίχο απέναντι από τη στενή και χαμηλή πόρτα της εισόδου, που για να περάσω πρέπει να λυγίσω το κορμί, ανοίγεται ένα ορθογώνιο...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
«Σάββας ο Θαλασσινός» του Αλέξανδρου Πετρόχειλου

Του το ‘χε κολλήσει το παρατσούκλι ο καπετάνιος του πρώτου πλοίου που είχε μπαρκάρει, ο κυρ Ανέστης. Του άρεσε. Πιτσιρικάς τότε, δεκαέξι χρονών, πρώτη φορά έφευγε από τον Πειραιά και άφηνε πίσω μάνα πατέρα...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER