A+ A A-

ΕΝΑ ΜΑΥΡΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ

ΕΝΑ ΜΑΥΡΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟτης Λίλας Κονομάρα

«Έφερες τα ψώνια;»

«Όχι. Δεν πήγα ακόμη».

«Κοντεύει μεσημέρι. Πότε θα πας;»

«Οχ, άσε με κι εσύ. Θα πάω, είπα».

«Τι έχεις;»

«Τίποτα».

«Πώς τίποτα; Αφού σε βλέπω».

«Δεν έχω τίποτα, σου είπα».

«Καλά, καλά. Τι ζέστη κι αυτή σήμερα, ε; Έχω ψηθεί απ’ το πρωί».

«Μμμ…»

«Να θυμηθώ να κατεβάσω τον ανεμιστήρα απ’ το πατάρι. Ρίξ’ του κι εσύ μια ματιά. Πέρυσι έκανε έναν περίεργο θόρυβο… Ρύζι ή πατάτες, τι προτιμάς;»

«Ξέρω γω;… Ρύζι».

«Πιάσε μου εκείνη την κουτάλα… Όχι αυτή, την άλλη…»

«Γύρισε…»

«Τι είπες;»

«Γύρισε, λέω… Μ’ ένα μεγάλο, μαύρο αυτοκίνητο… Το ’πε και το ’κανε…»

«Α…»

«Ένα μεγάλο μαύρο αυτοκίνητο με ξένους αριθμούς…»

«Α… Πώς είναι;»

«Δεν έχει αλλάξει και πολύ. Μια ιδέα πιο παχύς. Αλλά μπορεί και να ’φταιγαν τα ρούχα».

«Ήταν από κείνα τα φανταχτερά;»

«Όχι, καθόλου. Διαφορετικά όμως».

«Δηλαδή, πώς διαφορετικά;»

«Δεν ξέρω. Διαφορετικά».

«Ήταν μόνος;»

«Ναι».

«Ώστε έτσι… Και… του μίλησες;»

«Ναι. Με φώναξε την ώρα που πήγαινα να φύγω».

«Δηλαδή, εσύ έκανες πως δεν τον είδες;»

«Να σου πω την αλήθεια, δεν πρόλαβα να το καλοσκεφτώ. Έτσι μου ήρθε».

«Ντράπηκες μάλλον…»

«Γιατί να ντραπώ; Τι εννοείς δηλαδή;»

«Ω, τίποτα, τίποτα. Ήθελα να πω, έπειτα από τόσα χρόνια…»

«Ακριβώς. Τι να λέμε τώρα…»

«Και τι είπατε, τελικά;»

«Αυτός μίλησε κυρίως. Για τα ταξίδια του. Τα μέρη όπου έζησε».

«Πρέπει να ’ταν ωραία, ε;»

«Πολύ».

«Όπως τα είχαμε ονειρευτεί;»

«Ναι. Όπως τα είχαμε ονειρευτεί».

«Ω Θεέ μου… Δε λέει να φυσήξει και λιγάκι… Και τα μάτια του;»

«Τι τα μάτια του;»

«Λάμπανε όπως τότε;»

«Δε νομίζω να λάμπανε ποτέ ιδιαίτερα».

«Αν λάμπανε, λέει… Σαν πυρωμένα κάρβουνα…»

«Ανοησίες».

«Δεν είναι καθόλου ανοησίες. Αλλά πού να καταλάβεις εσύ…»

«Τι να καταλάβω, ε; Όχι, πες μου, τι να καταλάβω;»

«Σε παρακαλώ, μην ξαναρχίσουμε τα ίδια…»

«Θα μπορούσα να ’χα φύγει κι εγώ. Σιγά το πράμα…»

«Δεν έφυγες όμως…»

«Ούτε κι εσύ…»

«Τον θυμάσαι στο παράθυρο του τρένου; Ως την τελευταία στιγμή μάς φώναζε να ανεβούμε».

«Εγώ διάλεξα εσένα».

«Διάλεξες να μείνεις. Δεν είναι το ίδιο».

«Κάνεις λάθος. Ή μήπως κρίνεις από τον εαυτό σου;»

«Ίσως. Ποιος μπορεί να είναι βέβαιος άλλωστε… ύστερα από τόσα χρόνια... Στεκόταν χαμογελαστός μπροστά στο παράθυρο, θυμάσαι; Ως την τελευταία στιγμή μάς φώναζε… Τρία σκαλιά ήταν όλα κι όλα… τρία ηλίθια σκαλιά… Αλήθεια, σε ρώτησε για μένα;»

«Ναι. Σου στέλνει πολλούς χαιρετισμούς».

«Αυτό μόνο;»

«Αυτό».

«Δε ζήτησε να με δει;»

«Όχι. Δε θα μείνει άλλωστε πολύ. Αύριο ξαναφεύγει. Έχει λέει πολλές δουλειές».

«Σωστά, σωστά. Καλύτερα έτσι… πού να τρέχω κι εγώ μ’ αυτή τη ζέστη…»

«…»

«Έχει μαζευτεί και ένα σίδερο ως το ταβάνι… Άσε που…»

«Μα τι μουρμουράς τόση ώρα;»

«Τίποτα, τίποτα… Μπορεί πάντως να μη σου είπε τα πράγματα όπως είναι…»

«Δηλαδή;»

«Ε, να… πώς είσαι σίγουρος πως λέει την αλήθεια;»

«Δεν ξέρω. Γιατί όχι;»

«Σ’ εσένα ειδικά, δε θα το ομολογούσε ποτέ».

«Δηλαδή πιστεύεις πως…»

«Όσο το σκέφτομαι, τόσο πιο πολύ σιγουρεύομαι. Γι’ αυτό δε θέλει να με δει».

«Λες;»

«Φοβάται, σου λέω. Ξέρει πως εγώ αμέσως θα τον καταλάβω».

«Και το μαύρο αυτοκίνητο;»

«Ε, τι; Ένα αυτοκίνητο δε λέει τίποτα».

«Εδώ που τα λέμε, δεν έχεις άδικο…»

«Αυτά είναι για τα μάτια του κόσμου…»

«Σωστά… σωστά…»

«Έλα, κάθισε… έτοιμο το ρύζι».

«Βάλε και μπόλικη σάλτσα από πάνω, εντάξει;»

«Ξέρω, ξέρω…»

«Κρίμα πάντως, ε;»

«Έτσι είναι αυτά. Τυχερά… Λίγο ανάλατο μου φαίνεται ή είναι η ιδέα μου;»

«Μπα, καλό είναι… Πάντως, ξέρεις, τώρα που το ξανασκέφτομαι, είχες δίκιο».

«Ε βέβαια είχα δίκιο».

«Όχι, λέω για τα μάτια του. Πράγματι λάμπανε. Σαν πυρωμένα κάρβουνα».

H Λίλα Κονομάρα πρωτοεμφανίστηκε ως λογοτέχνης το 2002 με το βιβλίο Μακάο, για το οποίο τιμήθηκε με το βιβλίο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα του περιοδικού Διαβάζω. Μόλις κυκλοφόρησε το νέο της βιβλίο Το δείπνο, από τις εκδόσεις Κέδρος.

 

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr