«Η ιστορία ενός σκύλου» του Mark Twain

«Η ιστορία ενός σκύλου» του Mark Twain

Μ’ αυτά και μ’ αυτά είχα μεγαλώσει κάπως όταν έφερε στο σπίτι τη λέξη «ακαλλιέργητος» και την κυκλοφόρησε για τα καλά σε διάφορες σκυλομαζώξεις, προξενώντας μεγάλη δυσφορία και δυσαρέσκεια και κατάπληξη. Με αφορμή τη νέα της λέξη, πρόσεξα ότι η μαμά προσκλήθηκε εκείνη τη βδομάδα σε οχτώ διαφορετικές σκυλομαζώξεις και πετούσε κάθε φορά μια διαφορετική εξήγηση για τη λέξη της. Έτσι κατάλαβα ότι ήταν πανέξυπνη αλλά δεν είχε ιδιαίτερη κουλτούρα, όμως, φυσικά, δεν το είπα πουθενά. Εξάλλου είχε πάντα μια λέξη έτοιμη να την πετάξει σαν σωσίβιο, κάτι σαν λέξη για κάθε επείγουσα περίσταση μήπως και τύχαινε να τη στριμώξουν και που την έβγαζε σαν άσο απ’ το μανίκι της. «Συνώνυμο» ήταν η λέξη στις κρίσιμες στιγμές της μαμάς.

Αν τύχαινε να επαναφέρει μια λέξη που είχε περάσει η δόξα της και τα διάφορα αυτοσχέδια νοήματά της είχαν ξεχαστεί, μπροστά σε κάποιον άγνωστο στην παρέα σκύλο, που πρώτα έπεφτε λιπόθυμος απ’ τις γνώσεις της κι ύστερα τη ρωτούσε θυμωμένος την εξήγηση της λέξης, η μαμά φρενάριζε για ένα δευτερόλεπτο (που μόνο εγώ καταλάβαινα) κι ο άγνωστος νόμιζε ότι τη στρίμωξε, όμως εκείνη επανερχόταν δριμύτερη. Απαντούσε με απόλυτη ηρεμία και χαμόγελο: «Είναι συνώνυμο της λέξης “υπερταξινόμηση”, αγαπητέ» ή έδινε κάποια άλλη εξίσου ατέλειωτη κι ακαταλαβίστικη λέξη, μ’ ένα ύφος όλο άνεση και αυτοπεποίθηση, σαν να θεωρούσε αυτονόητο ότι ο άλλος ήξερε τις λέξεις της κι άφηνε τον άγνωστο σε βαθιά ντροπή καθώς οι άλλοι σκύλοι τη χειροκροτούσαν χτυπώντας τις ουρές τους ταυτόχρονα στο χώμα ενώ οι μουσούδες τους έλαμπαν από αγαλλίαση και καμάρι για τη μαμά μου.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
«Τι κακό μάς βρήκε» της Ντίνας Σαρακηνού

Δεν της έφτανε η μέρα. Πόσο λαχταρούσε να επιμηκύνει τον χρόνο, να γινόταν ένα θαύμα, να είχε η ώρα εξακόσια λεπτά. Στα εξήντα της χρόνια, τυραννισμένα τα περισσότερα, ένιωθε σαν τη Σταχτοπούτα. Στη...

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ > ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
«Δύο αυτοκτονίες» του Φιόντορ Ντοστογέφσκι

μετάφραση: Ελένη Κατσιώλη Το διήγημα «Δύο αυτοκτονίες» δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 1876 στο Ημερολόγιο του συγγραφέα, το μηνιαίο φιλοσοφικό και λογοτεχνικό περιοδικό που εξέδιδε ο Φ. Ντοστογέφσκι από το 1876 έως το 1877...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: