A+ A A-

Ελένη Λαδιά: «Άρθρα για την καβαφική ποίηση» κριτική της Ελένης Λιντζαροπούλου

Ελένη Λαδιά: «Άρθρα για την καβαφική ποίηση» κριτική της Ελένης Λιντζαροπούλου


Τον Δεκέμβριο του 1975, στο περιοδικό Κριτικά Φύλλα [1], ο Ιωάννης Χατζηφώτης, συγγραφέας, εκτός των άλλων, της Ιστορίας της Αλεξανδρινής Λογοτεχνίας [2], Αλεξανδρινός και ο ίδιος, γράφει για τη δεύτερη ήδη έκδοση των άρθρων της Ελένης Λαδιά για την καβαφική ποίηση, τα οποία μόλις είχαν κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Φέξη, επισημαίνοντας κάτι που έχει ισχύ μέχρι και σήμερα. Μας λέει λοιπόν ο πολυγραφότατος φιλόλογος, δημοσιογράφος, συγγραφέας, κριτικός και μελετητής:

 

Εμφανίσεις: 477

Περισσότερα...

Δημήτρης Γ. Μαγριπλής: «Τα καναπεδάκια της ανεργίας» κριτική της Έρης Ρίτσου

Τα καναπεδάκια της ανεργίας Δημήτρης Γ. Μαγριπλής e-book Κριτική


Μια συλλογή «μικροδιηγημάτων», όπως τα αποκαλεί ο ίδιος ο συγγραφέας, είναι η συλλογή Τα καναπεδάκια της ανεργίας. Πραγματικά πρόκειται για μικρά σε έκταση διηγήματα, που όμως το καθένα αποκαλύπτει έναν κόσμο ολόκληρο.

Η συλλογή εισάγεται με το διήγημα «Η χώρα της αφθονίας» που, με τον όποιο συμβολισμό του, ξεκινά σχεδόν σαν μια αφήγηση επιστημονικής φαντασίας. Ο αφηγητής ακολουθεί έναν γηγενή που επιστρέφει στη χώρα της αφθονίας περνώντας «όλα τα χρώματα της δικής μας επικράτειας» και φτάνοντας στην πύλη ενός τεράστιου τείχους, το οποίο φρουρεί ένας αμίλητος φύλακας. Σε μια παράξενη πολιτεία που δημιουργεί κλειστοφοβικά αισθήματα, και που μοιάζει σαν μια τεράστια παγίδα. Κλειστή ολούθε, χωρίς διαφυγή, μουντή, με έναν διαρκή βόμβο να ακούγεται, με τον λόγο και κάθε προσπάθεια ομιλίας και επικοινωνίας να έχουν καταργηθεί. Το μόνο που μπορούν να κάνουν οι κάτοικοί της είναι να καταναλώνουν. Να αγοράζουν τα πάντα. Χωρίς χρήματα. Μόνο με τη χρήση κάρτας. Και φυσικά να εργάζονται διαρκώς αμίλητοι. Δυνατότητα λόγου αποκτούν μόνο μετά από χρήση φαρμάκων αλλά και τότε μιλούν μόνο σε καθρέφτες απέναντί τους. Ο αφηγητής, μην μπορώντας να αντέξει τη χώρα της αφθονίας, δραπετεύει. Γαντζωμένος πάνω του, τον ακολουθεί και ο γηγενής στη χώρα των αισθήσεων.

 

Εμφανίσεις: 973

Περισσότερα...

Ονορέ ντε Μπαλζάκ: «Θεωρία του βαδίσματος» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ

Θεωρία του βαδίσματος Ονορέ ντε Μπαλζάκ Μετάφραση: Γεωργία Ζακοπούλου Πατάκης


Έλεγαν οι παλαιότεροι ότι τον άνθρωπο τον καταλαβαίνεις από τον τρόπο που περπατάει, από τον τρόπο που μιλάει και από τον τρόπο που ντύνεται. Κι επειδή και ο Ονορέ ντε Μπαλζάκ στους παλαιότερους λογίζεται, η Θεωρία του βαδίσματος μας βρίσκει σύμφωνους και μάλιστα αναδρομικώς, από τα αρχαία χρόνια, αφού ο μέγας γόης της αρχαίας Αθήνας, ο Αλκιβιάδης, πάντα κομψά ντυμένος με τα ωραία του σανδάλια και το καμαρωτό του περπάτημα στην αγορά, ήταν ο πόλος έλξης των βλεμμάτων γυναικών τε και ανδρών. Υπάρχει ακόμα και η βουκολική παρατήρηση «περπατάει σαν πέρδικα» (για ωραία και καμαρωτή γυναίκα), «λεβέντης εροβόλαγε» ή «σαν αϊτός πετούσε» (για άντρα), πράγμα που δείχνει ότι την ομορφιά και τη λεβεντιά ο λαός τη συνδύαζε πάντα με το περπάτημα. Αλλά και ο Τζορτζ Μπέρναρντ Σο στον Πυγμαλίωνά του μεταμορφώνει μια λαϊκή ανθοπώλιδα σε «Ωραία Κυρία», αλλάζοντάς της τον τρόπο ομιλίας, ντυσίματος και βαδίσματος.

 

Εμφανίσεις: 655

Περισσότερα...

Μίκα Ντάκα: «Μνήμες και φάσματα» κριτική του Γιάννη Σ. Παπαδάτου

Μίκα Ντάκα: «Μνήμες και φάσματα» κριτική του Γιάννη Σ. Παπαδάτου


Η Μίκα Ντάκα είναι μια νέα ποιητική φωνή από τη Ρόδο. Ο πρώτος κιόλας στίχος της συλλογής της Μνήμες και φάσματα δηλώνει ακριβώς το περιεχόμενό της: «Ω, αείμνηστη εικόνα του πάθους / τρεμάμενη!». Μνήμες, δηλαδή, που δεν ξεχνιούνται, μα σε απόσταση χρόνου ντύνονται την αχλή ενός ονείρου που κρύβει και την πραγματικότητα εν τω γίγνεσθαι, την απώλειά της και συνάμα το ποθούμενο εν τω γεννάσθαι, αλλά και εκείνο που ανιχνεύεται στην περιοχή μιας ουτοπίας, που σπαράγματά της είναι εφικτά ή και ζητούμενα στο ατομικό και στο κοινωνικό επίπεδο.

Αυτή η εικόνα του πάθους που αναδύεται κλείνει μέσα της τις εμπειρίες ενός ταξιδιού με συνεπιβάτες τους άλλους. Κι ο τίτλος της συλλογής μάς προδιαθέτει για ένα τέτοιο ταξίδι στο παρελθόν που εγκλείει ένα μέλλον δημιουργικό, αλλά απροσδιόριστο, σαφώς ποθούμενο από την ποιήτρια και τους αναγνώστες. Στα ποιήματα αναδύονται εικόνες που αναφέρονται στην πλήρωση του έρωτα και στη θυσία γι’ αυτόν, καθώς και στην αποθέωση της επιθυμίας που εγκλείει την απώλειά του. Αναφέρω στίχους από διάφορα ποιήματα: «πόσες νύχτες χόρευε παλλόμενο το κορμί σου»,«και γίναμε κοράλλια ακριβά πρόσφορο στον βυθό», «σε κυνηγώ να σε φορέσω ξανά, γνωρίζοντας το τέλος μου», «είδαμε αγγέλους ματωμένους / να ψάχνουν τα φτερά τους / σε σάλπιγγες που εξαντλούσαν προσευχές»,«είναι που αναλώσαμε τη ζωή μας στο κύμα και στο φεγγάρι».

 

Εμφανίσεις: 997

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr