A+ A A-

George Horton: «Η μάστιγα της Ασίας: 1922 – Η Μικρασιατική Καταστροφή» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ

Η μάστιγα της Ασίας 1922 – Η Μικρασιατική Καταστροφή Μετάφραση: Γιώργος Μπαρουξής Μίνωας


Τζορτζ Χόρτον, Αμερικανός, διπλωμάτης, δημοσιογράφος, συγγραφέας και φιλέλληνας. Βρέθηκε στη Σμύρνη τις ημέρες εκείνες της εθνικής μας συμφοράς, αυτόπτης μάρτυρας. Η καριέρα του Χόρτον είναι μια οδύσσεια στη διάρκεια της οποίας πολλών ανθρώπων «ίδεν άστεα και νόον έγνω» – τη μεγαλύτερη από όλες στη Σμύρνη. Γι’ αυτό, το βιβλίο δεν είναι γραμμένο με νηφαλιότητα. Ο συγγραφέας του δεν ήταν στην πατρίδα του, καθισμένος στο γραφείο και διαβάζοντας τη συμφορά στις εφημερίδες. Ήταν στη Σμύρνη και ένιωθε στα ρουθούνια του την οσμή της φωτιάς και του αίματος. Στον αμφιβληστροειδή του καταγράφτηκαν οι εικόνες της φρίκης που στόχο είχαν την εξόντωση της Σμύρνης, της Φώκαιας και των Αρμενίων. Γι’ αυτό γράφει με πάθος, με την ψυχή του και με τις διεγερμένες αισθήσεις του, όχι με το μυαλό του μόνο. Γράφει αυτό που εξεγείρει το τσαλαπατημένο αίσθημα του δικαίου και δεν μπορεί να το χωνέψει ανθρώπου νους. Και δεν αρκείται μόνο σε όσα ο ίδιος είδε και άκουσε, αλλά ζήτησε κι έμαθε και από άλλους, διασταύρωσε ό,τι ήξερε με τις πληροφορίες άλλων αυτοπτών μαρτύρων.

 

Εμφανίσεις: 846

Περισσότερα...

Jorge Louis Borges: «Το βιβλίο των φανταστικών όντων» κριτική του Χρ. Δ. Αντωνίου

Jorge Louis Borges: «Το βιβλίο των φανταστικών όντων» κριτική του Χρ. Δ. Αντωνίου


Για τον πασίγνωστο σε όλο τον κόσμο Αργεντινό συγγραφέα Χ. Λ. Μπόρχες δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά. Θα αντιγράψω μόνο τα ελάχιστα που υπάρχουν στο αυτί του εξωφύλλου: «Γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες το 1899 και πέθανε στη Γενεύη το 1986. Έζησε τυφλός τα περισσότερα χρόνια της ζωής του. Νυμφεύτηκε δύο φορές. Ταξίδεψε και διάβασε πολύ. Χρημάτισε (μεταξύ άλλων) διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Μπουένος Άιρες. Έγραψε ποιήματα, πεζά (μόνο διηγήματα και παραβολές), δοκίμια, σενάρια για τον κινηματογράφο. Δίδαξε και έδωσε διαλέξεις σε πανεπιστήμια της Αργεντινής και των ΗΠΑ. Αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτωρ στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του 20ού αιώνα. Δεν τιμήθηκε με Βραβείο Νόμπελ». Περισσότερα βιογραφικά στοιχεία και πληροφορίες για την ιστορία των εκδόσεων αυτού του βιβλίου υπάρχουν στο εισαγωγικό σημείωμα του μεταφραστή Γιώργου Βέη, βραβευμένου συγγραφέα, ποιητή, δοκιμιογράφου και μεταφραστή.

 

Εμφανίσεις: 698

Περισσότερα...

Δημήτρης Καρακίτσος : «Παλαιστές» κριτική του Χρίστου Παπαγεωργίου

Παλαιστές Δημήτρης Καρακίτσος Ποταμός


Με το τρίτο του βιβλίο –προηγήθηκε μια εξαίσια ποιοτική και πρωτοποριακή ποιητική συλλογή και ένα εξίσου σημαντικό πεζό– που τιτλοφορείται Παλαιστές, ο νεότερος συγγραφέας Δημήτρης Καρακίτσος ικανοποιεί αναγνωστικά ακόμη και τον πιο απαιτητικό δέκτη. Θέμα του η λαϊκή πάλη, αυτή που λάμβανε χώρα στις φτωχογειτονιές του Πειραιά, της Αθήνας αλλά και της επαρχίας μέχρι περίπου τις αρχές της δεκαετίας του ’60 και κινητοποιούσε ολόκληρο τον παιδόκοσμο της περιοχής, όπως επίσης και τους μεγαλύτερους, κατασκευάζοντας μια μικρή γιορτή, μια σύναξη – αν και (όπως λέει ο συγγραφέας), η αντιπαράθεση με τον Καραγκιόζη ήταν αμείλικτη. Τι ήταν όμως οι συγκεκριμένοι παλαιστές, από πού κατάγονταν, πώς ζούσαν, πώς έβγαζαν πέρα τη ζωή τους; Έπαιζαν ποτέ ξύλο στ’ αλήθεια ή ήταν μόνο ένα παραμύθι αυτή η αληθινά τεράστια δύναμή τους, πώς κατέληξαν, ποιον αγάπησαν, και από ποιους αγαπήθηκαν;

 

Εμφανίσεις: 1048

Περισσότερα...

Ανδρέας Αρνάκης: «Μεταλλαγές της σιωπής» κριτική του Γιάννη Πλαχούρη

Μεταλλαγές της σιωπής Ανδρέας Πλαχούρης University Studio Press


Οι Μεταλλαγές της σιωπής του Ανδρέα Αρνάκη, ποιήματα που κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τις εκδόσεις University Studio Press, είναι σημεία μιας σκληρής διαδρομής ενός σύγχρονου Έλληνα από το 1940 μέχρι τις ημέρες μας: Κατοχή, πείνα, Εμφύλιος, μετανάστευση, Αντιδικτατορικός αγώνας, κρίση ηθικών αξιών και προσώπων σε διάφορους τόπους και χρόνους.

Στο πρώτο του βιβλίο (Τα άγουρα βερίκοκα, 2012) ο Ανδρέας περιέγραφε με τρυφερότητα τα γεγονότα, έτσι όπως έρχονται, ακουμπούν και φεύγουν, αναπολώντας τα. Υπήρχε δεσμός με αυτά. Κάλυπταν ένα προσδιορισμένο κενό, που ήταν στο μεγαλύτερο μέρος του πολιτικό, με την έννοια ότι συνέχιζαν να διεκδικούν την ολοκλήρωση του ανεκπλήρωτου. Έψαχναν τα γιατί κι έδιναν, κάπως δειλά, τα διότι τους. Μπορεί να γέμιζαν τις όποιες απουσίες, επειδή πονούσαν –όντας ακόμα ανοιχτά τραύματα–, όμως ταυτόχρονα πιστοποιούσαν στην πράξη τη δυνατότητα της ποίησης να οργίζεται και να μη συγχωρεί.

 

Εμφανίσεις: 636

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr