A+ A A-

Γιάννης Ευσταθιάδης: «Κλεινόν» κριτική του Χρίστου Παπαγεωργίου

Γιάννης Ευσταθιάδης: «Κλεινόν» κριτική του Χρίστου Παπαγεωργίου


Ένα ακόμη ευφυέστατο βιβλίο καταθέτει προς αναγνωστική τέρψη ο γνωστός ποιητής, πεζογράφος και δοκιμιογράφος Γιάννης Ευσταθιάδης, ο οποίος επιθυμεί να επανέλθει στην παιδική ηλικία και, μέσω αυτής, να αναδείξει σε επίπεδο πολιτικό, κοινωνικό, πολιτισμικό, επιστημονικό, καλλιτεχνικό και πνευματικό την Αθήνα των δεκαετιών του ’50 και του ’60.
Τι ακριβώς όμως κάνει ο συγγραφέας; Απλώς, διαλέγοντας ένα άτομο από κάθε πτυχή της ζωής εκείνης της περιόδου (έναν αρχιτέκτονα, έναν ζωγράφο, μια ηθοποιό, ένα ποιητή, έναν πολιτικό, έναν σεισμολόγο, έναν ραλίστα, έναν ποδοσφαιριστή, μια λαογράφο, έναν μάγειρα, έναν πεζογράφο, έναν μαέστρο, έναν συνθέτη, μια αρτίστα, έναν πιλοποιό, έναν πιλότο, έναν μαραθωνοδρόμο, έναν μετεωρολόγο, έναν πιανίστα, μια υψίφωνο, έναν σκηνοθέτη και έναν γλύπτη) και σε μια έκταση τριών σελίδων, μιλά για το έργο του, τη συνεισφορά του στον χώρο, την εκτίμηση που του επιστρέφει ο απλός πολίτης – και άλλοτε με καθαρά λογοτεχνικό τρόπο, άλλοτε ως απλή αναφορά, παραθέτει σχεδόν ποιητικά την προσωπικότητα και το κοινωνικό μέγεθος και εύρος του καθενός.

 

Εμφανίσεις: 933

Περισσότερα...

«Δύο βιβλία για την επιθεώρηση της Κωνστάντζας Γεωργακάκη» κριτική της Καίτης Διαμαντάκου-Αγάθου

Βίος και πολιτεία μιας γηραιάς κυρίας στην επταετία. Επιθεώρηση και Δικτατορία (1967-1974) Κωνστάντζα Γεωργακάκη Ζήτη 1894-2014. Η εφήμερη γοητεία της Επιθεώρησης Κωνστάντζα Γεωργακάκη Polaris


Με το βιβλίο της Βίος και πολιτεία μιας γηραιάς κυρίας στην επταετία, η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών Ε.Κ.Π.Α. Kωνστάντζα Γεωργακάκη προσφέρει διπλό επιστημονικό όφελος, ικανοποιώντας ταυτόχρονα δύο desiderata της σύγχρονης θεατρολογικής έρευνας: Αφενός συνεχίζει τον ουσιαστικό, αν και καθυστερημένα δρομολογημένο, διάλογο για την ιστορία τού –αμφιλεγόμενου και συνήθως πολύ σχηματικά και στερεότυπα θεωρημένου– είδους της επιθεώρησης στην ελληνική σκηνή, η παραγωγή και πρόσληψη του οποίου κατά τη μεταπολεμική ειδικά περίοδο παρέμενε στο σύνολό της αχαρτογράφητη. Αφετέρου, συμπληρώνει με τη χαρτογράφηση της επιθεωρησιακής συμβολής τον ευρύτερο θεατρικό χάρτη στη διάρκεια της απριλιανής δικτατορίας, ο οποίος «δεν είχε αποτελέσει μέχρι σήμερα αντικείμενο συστηματικής διερεύνησης γιατί πολλοί μελετητές δεν έχουν απεμπλακεί συναισθηματικά από τα γεγονότα και παραμένουν διστακτικοί στην ιστορική προσέγγιση του σύγχρονου παρελθόντος», όπως διαπιστώνει στην «Εισαγωγή» της μονογραφίας η συγγραφέας (σελ. 9).

 

Εμφανίσεις: 726

Περισσότερα...

Κώστας Τζατζάνης: «Οχτώβρης» κριτική του Νίκου Μαρκάτου

Οχτώβρης Κώστας Τζατζάνης Δίαυλος


Κράτησα με ενδιαφέρον τον Οχτώβρη, που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Δίαυλος, και χάρηκα στις σελίδες του την ευρηματικότητα των ιδεών του συγγραφέα.

Θα αναρωτηθείτε ίσως τι δουλειά έχω εγώ, ένας τεχνοκράτης, να αγωνίζομαι να αναλύσω ένα λογοτεχνικό βιβλίο, δηλαδή ένα έργο Τέχνης. Ένα βιβλίο που με το περιεχόμενό του επιθυμεί να αλλάξει τον κόσμο με την υιοθέτηση και εφαρμογή της πολιτικής ιδεολογίας του συγγραφέα. Ο πρώτος λόγος είναι ότι πολλά χρόνια τώρα ισχυρίζομαι ότι για την αλλαγή της γκρίζας καθημερινότητας απαιτείται να επαναφέρουμε στην ημερήσια διάταξη την «ουτοπία». Τουλάχιστον αυτό θα είναι διασκεδαστικότερο από τα spreads, τα ομόλογα και το ΔΝΤ.

 

Εμφανίσεις: 868

Περισσότερα...

Ευγενία Μπογιάννου: «Μόνο ο αέρας ακουγόταν» κριτική του Διαμαντή Αξιώτη

 Μόνο ο αέρας ακουγόταν  Ευγενία Μπογιάννου Μεταίχμιο


Η εκ Θεσσαλονίκης ορμώμενη Ευγενία Μπογιάνου είχε ήδη στο ενεργητικό της δύο συλλογές διηγημάτων –Το μυστικό, εκδόσεις Ροές 2004, Κλειστή πόρτα, εκδόσεις Πόλις 2012– και ένα μυθιστόρημα –Ακόμα φεύγει, εκδόσεις Πόλις 2014–, όταν, με τη νέα της συλλογή Μόνο ο αέρας ακουγόταν, που κυκλοφόρησε πρόσφατα, δείχνει να θέλει να ολοκληρώσει μια τριλογία όπου θα έκλεινε τον κύκλο απώλειας και θανάτου που επικρατεί στα γραπτά της.

Από το πρώτο κιόλας διήγημα –«Στέλλα»: από τα δυνατότερα της συλλογής– καταθέτει τις προθέσεις της μετά την κλήση που δέχεται από την αδελφή της η ηρωίδα ώστε να παραβρεθεί στην κηδεία του πατέρα τους. Στη διαδρομή από την Καλαμάτα όπου εργάζεται σε κάποιο μπαρ μέχρι τη Θεσσαλονίκη, μας αποκαλύπτει το στέγνωμα της ψυχής της, την παντελή έλλειψη συναισθημάτων. Και ενώ φτάνει έγκαιρα επάνω, αρνείται να ανεβεί στο χωριό, όπου θα αντικρίσει το φέρετρο στο μικρό σαλονάκι όπου κείτεται ο πατέρας της – μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή της. Περιφέρεται στην πόλη άσκοπα, πίνοντας μέχρι την ώρα της τελετής. Κι όταν μπροστά στο βάραθρο του τάφου μια μυστηριώδης νεαρά, η μόνη που θρηνεί (ερωμένη του νεκρού;), της λέει, αναφερόμενη στον πατέρα της: «Δεν τον χωρούσε ο τόπος», γνωρίζει καλά πως και για την ίδια έχει αποκλειστεί κάθε τόπος, κάθε γωνιά της γης.

 

Εμφανίσεις: 833

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr