A+ A A-

Μαίρη Σέλεϊ: «Φρανκενστάιν» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ

Μαίρη Σέλεϊ: «Φρανκενστάιν» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ
Η Μαίρη Σέλεϊ έζησε μια περιπετειώδη ζωή, έξω από τους ηθικούς και κοινωνικούς κανόνες της εποχής της από πολύ νωρίς. Στα δεκαεπτά της, το 1814, ερωτεύτηκε τον ποιητή Πέρσι Μπις Σέλεϊ, μια προσωπικότητα επίσης εξωσυμβατική, και έφυγε μαζί του, ενώ εκείνος ήταν ήδη παντρεμένος με τη Χάριετ. Το 1816 η Χάριετ αυτοκτόνησε και ο Πέρσι παντρεύτηκε τη Μαίρη. Η ζωή τους ήταν μια διαρκής περιπέτεια· ταξίδια σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, οικονομικές δυσκολίες και θάνατοι, κυρίως των παιδιών που είχε ο Πέρσι με τις διάφορες γυναίκες που βρίσκονταν γύρω του. Ο Πέρσι πνίγηκε σε ναυάγιο το 1822 στην Ιταλία. Η Μαίρη επέστρεψε στο Λονδίνο με το ένα από τέσσερα παιδιά της, που πέθαναν το ένα μετά το άλλο. Στο Λονδίνο, επιμελήθηκε το έργο του συζύγου της και συνέχισε να γράφει μέχρι τον θάνατό της, το 1851. Από τα μυθιστορήματά της το πιο διάσημο είναι ο Φρανκενστάιν, το οποίο γεννήθηκε στις όχθες της λίμνης της Γενεύης, στη βίλα του Λόρδου Βύρωνα, όπου φιλοξενήθηκαν αυτή και ο Πέρσι και όταν ο Βύρων ζήτησε από τους καλεσμένους του να γράψουν μια ιστορία τρόμου.

Η ιδέα του μυθιστορήματος εντάσσεται στο πλαίσιο του ρομαντικού κινήματος, του οποίου οι εκπρόσωποι γοητεύονται από τις μεγάλες ιδέες, τη δύναμη της επιστήμης, την αγάπη προς την ελευθερία, τη φύση, τον αγώνα, βεβαίως τον έρωτα, το παράδοξο και το εξωπραγματικό. Οι εκφραστές του κινήματος σύμφωνα με το μυθιστόρημα μπορούν να ανατρέψουν τα πεπρωμένα της ζωής, αρχίζοντας από την προσωπική τους ζωή, την οποία ζουν σαν προάγγελοι του χιπισμού. Στο κίνημα και στην παρέα του Λόρδου Βύρωνα, πέραν της Μαίρης και του Πέρσι ανήκουν ο Ρόμπερτ Μπερνς και ο Τζον Κητς. Όλοι ξεχωριστές προσωπικότητες, ανατροπείς και περιφρονητές των κοινωνικών κανόνων και συμβάσεων, πράγμα το οποίο θα πληρώσουν με ψυχικό κόστος. Η Μαίρη πέθανε στα πενήντα τέσσερα χρόνια της. Ο Βύρων στα τριάντα έξι, ο Πέρσι στα τριάντα, ο Κητς στα είκοσι έξι. Κι έτσι, για την ενημέρωση, επειδή όλοι τους ήταν και φιλέλληνες, στην τσέπη του πνιγμένου Σέλεϊ βρέθηκε ο Σοφοκλής.

Η ιδέα του μυθιστορήματος εντάσσεται στο πλαίσιο του ρομαντικού κινήματος, του οποίου οι εκπρόσωποι γοητεύονται από τις μεγάλες ιδέες, τη δύναμη της επιστήμης, την αγάπη προς την ελευθερία, τη φύση, τον αγώνα, βεβαίως τον έρωτα, το παράδοξο και το εξωπραγματικό

Το βιβλίο ανοίγει με τις επιστολές που στέλνει ο Ρόμπερτ Ουόλτον στην αδελφή του, Μαργαρίτα. Ο Ουόλτον σκοπεύει να ταξιδέψει με πλοίο στον Βόρειο Πόλο, όπου βρίσκει έναν ταλαιπωρημένο, σχεδόν μισοπεθαμένο άνθρωπο. Είναι ο Βίκτορ Φρανκενστάιν, ο γιατρός, ο οποίος ψάχνει να βρει ένα γιγαντιαίο «πλάσμα» που κυκλοφορεί στους πάγους. Πρόκειται για το δημιούργημά του, το οποίο στη συνέχεια εγκατέλειψε κι εκείνο από μοναξιά και έλλειψη αγάπης εκδικείται σκοτώνοντας τα μέλη της οικογένειας Φρανκενστάιν.

Η ιστορία είναι γνωστή και οι κινηματογραφικές της εκδοχές πολλές. Στο βιβλίο της, η Μαίρη βρίσκει την ευκαιρία να θίξει όλες εκείνες τις ιδέες του ρομαντισμού, όπως: την αγάπη για την επιστημονική γνώση («Οι φυσικές επιστήμες είναι ο δαίμονας που καθόρισε τη μοίρα μου»), αλλά και τη δυστυχία από τη γνώση: «Αν, αντί να κάνει εκείνη την παρατήρηση, ο πατέρας μου έμπαινε στον κόπο να μου εξηγήσει [...] είναι πιθανόν οι σκέψεις μου να μην έπαιρναν ποτέ τον μοιραίο δρόμο που με οδήγησε στην καταστροφή». Την ελευθερία της πατρίδας: «ο πατέρας της μικρής ήταν από εκείνους του Ιταλούς [...] αγωνίστηκε για την ελευθερία της χώρας του από τον αυστριακό ζυγό και θυσιάστηκε γι’ αυτόν το σκοπό». Το μεγαλείο της φύσης με τις αλλαγές της, όπως φαίνεται στην περιγραφή των Άλπεων, φιλοξενούμενη του Λόρδου Βύρωνα στη βίλα. Αυτοβιογραφείται μάλιστα όταν βάζει τον ήρωά της να λέει πως: «Οι γονείς μου [...] δεν ήταν οι τύραννοι που όριζαν τη μοίρα μας σύμφωνα με τις ιδιοτροπίες τους». Η φράση όμως «το ελιξίριο της ζωής είναι σκέτη χίμαιρα» παραπέμπει στην αναδίπλωση των προωθημένων απόψεων της ρομαντικής συγγραφέως. Οι μελετητές υποστηρίζουν πως το «πλάσμα» δεν είναι άλλο από αλληγορία της δικής της δυστυχισμένης ζωής.

Το βιβλίο είναι καλομεταφρασμένο, διαβάζεται με πολύ ενδιαφέρον, έχει ομαλή αφήγηση και ενδιαφέρουσες ιδέες, πίσω από τον εξωπραγματικό του μύθο, ο οποίος επιβεβαιώνει το πεπερασμένο της ανθρώπινης γνώσης και των δυνάμεών της.

Φρανκενστάιν
Μαίρη Σέλεϊ
μετάφραση: Εύη Βαγγελάτου
Μίνωας
350 σελ.
Τιμή € 14,00

Βρείτε το εδώ.

 

Διαβάστε επίσης
ΞΕΝΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Λιντί Σαλβέρ: «Μην κλαις» κριτική της Έρικας Αθανασίου

Πόσο εύκολο είναι να γράψεις για την πιο σημαντική ανάμνηση της μητέρας σου, όταν αυτή δεν αφορά εσένα; Όταν αυτό που έχει μείνει κυρίως στη μνήμη της είναι ένα καλοκαίρι πολύ πριν γεννηθείς εσύ, με...

ΞΕΝΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Hanya Yanagihara: «Λίγη ζωή» κριτική του Φίλιππου Φιλίππου

Η Χάνια Γιαναγκιχάρα (1975), κάτοικος της Νέας Υόρκης, με πατέρα από τη Χαβάη και μητέρα από την Κορέα, θεωρείται ένα από τα ανερχόμενα αστέρια της αμερικανικής λογοτεχνίας. Εργάστηκε σε περιοδικά...

ΞΕΝΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Emir Kusturica: «Ξένος μες στον γάμο» κριτική του Σιδέρη Ντιούδη

Οι σινεφίλ και οι fan του βαλκανικού κινηματογράφου τον γνωρίζουν απ’ το σπουδαίο κινηματογραφικό του έργο και από ταινίες όπως Ο καιρός των Τσιγγάνων, Underground και Μαύρη γάτα – Άσπρος γάτος. O λόγος...

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr