A+ A A-

Οδυσσέας Ελύτης: «Ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ

Ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας Οδυσσέας Ελύτης Με τη μουσική του Γιώργου Κουρουπού Επιμέλεια: Ιουλίτα Ηλιοπούλου Ίκαρος


Εν αρχή ην ο Οδυσσέας Ελύτης και η άλλη άκρη της αρχής η νέα πεντάγλωσση έκδοση μιας ανθολογίας πεζών και ποιημάτων του, διανθισμένη και κοσμημένη από τα κολάζ του. Την τιμή, πέραν της Ελληνικής γλώσσας που ευδόκησε να αποκτήσει τέτοιον ποιητή, έχουν η Αγγλική, η Γαλλική, η Ιταλική και η Ισπανική γλώσσα. Όλες, πλην της Αγγλικής, μεσογειακές. Γλώσσες από τις χώρες του ήλιου, με έντονες τις συγγένειες και προφανείς τις σχέσεις, με κοινές καταβολές τον θαλασσινό χώρο, το καμένο χόρτο, την εμπεδόκλεια καταγωγή. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ελύτης κάποτε είχε συγκατανεύσει σε μια συνεργασία με τον René Char και τον Albert Camus που σκόπευαν να εκδώσουν ένα περιοδικό με τίτλο Εμπεδοκλής «πάνω στην αυστηρή γραμμή της μάχης για το φως και της Μεσογειακής αίσθησης, όπως αυτά είχανε αρχίσει να ιχνογραφούνται με σπάνια ενάργεια στα ποιήματα του ενός, με διαύγεια διαμαντένια στα δοκίμια του άλλου» (Ανοιχτά χαρτιά, σελ. 322).

 

Εμφανίσεις: 973

Περισσότερα...

Αντώνης Σκιαθάς: «Ευγενία» κριτική της Ελένης Χωρεάνθη

Αντώνης Σκιαθάς: «Ευγενία» κριτική της Ελένης Χωρεάνθη


Ο ποιητής Αντώνης Σκιαθάς είναι ευρύτερα γνωστός και από το περισπούδαστο έντυπο λογοτεχνικό περιοδικό Ελί-τροχος με έδρα την Πάτρα, του οποίου είχε τη διεύθυνση έξι χρόνια (1993-1999). Έχει εκδώσει δέκα ποιητικές συλλογές, μία ποιητική ανθολογία, έχει γράψει ένα θεατρικό και μια βιογραφία του Νικολάου Γύζη.

Η Ευγενία, που φέρει το όνομα της κορούλας του (Ευγενία-Μιχαέλα) περιέχει ποιήματα που «θα μπορούσαν να είχαν εκδοθεί σε τρεις αυτόνομες εκδόσεις» αλλά ο ποιητής προτίμησε «να εκδοθούν υπό τον γενικό τίτλο Ευγενία, μια συλλογή συμπληρωμένη από αναγκαία σχόλια και αντίστοιχες σελίδες ημερολογίου, υπηρετώντας με αυτό τον τρόπο το όλον της πυθαγόρειας σιωπής και της πλατωνικής θέασης τους κώδικες του ποιητικού βίου».

 

Εμφανίσεις: 1151

Περισσότερα...

Ανδρέας Αρνάκης: «Μεταλλαγές της σιωπής» κριτική του Γιάννη Πλαχούρη

Μεταλλαγές της σιωπής Ανδρέας Πλαχούρης University Studio Press


Οι Μεταλλαγές της σιωπής του Ανδρέα Αρνάκη, ποιήματα που κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τις εκδόσεις University Studio Press, είναι σημεία μιας σκληρής διαδρομής ενός σύγχρονου Έλληνα από το 1940 μέχρι τις ημέρες μας: Κατοχή, πείνα, Εμφύλιος, μετανάστευση, Αντιδικτατορικός αγώνας, κρίση ηθικών αξιών και προσώπων σε διάφορους τόπους και χρόνους.

Στο πρώτο του βιβλίο (Τα άγουρα βερίκοκα, 2012) ο Ανδρέας περιέγραφε με τρυφερότητα τα γεγονότα, έτσι όπως έρχονται, ακουμπούν και φεύγουν, αναπολώντας τα. Υπήρχε δεσμός με αυτά. Κάλυπταν ένα προσδιορισμένο κενό, που ήταν στο μεγαλύτερο μέρος του πολιτικό, με την έννοια ότι συνέχιζαν να διεκδικούν την ολοκλήρωση του ανεκπλήρωτου. Έψαχναν τα γιατί κι έδιναν, κάπως δειλά, τα διότι τους. Μπορεί να γέμιζαν τις όποιες απουσίες, επειδή πονούσαν –όντας ακόμα ανοιχτά τραύματα–, όμως ταυτόχρονα πιστοποιούσαν στην πράξη τη δυνατότητα της ποίησης να οργίζεται και να μη συγχωρεί.

 

Εμφανίσεις: 717

Περισσότερα...

Πέρσα Κουμούτση: «Ανθολογία σύγχρονης αραβικής ποίησης» κριτική της Ελένης Χωρεάνθη

Ανθολογία σύγχρονης αραβικής ποίησης Μετάφραση, επιμέλεια: Πέρσα Κουμούτση Εκδόσεις Α Ω 136 σελ. ISBN 978-960-9484-77-0

 

Η Ανθολογία σύγχρονης αραβικής ποίησης είναι «ένα σύντομο οδοιπορικό» στη «σύγχρονη αραβική ποίηση», όπως χαρακτηρίζει το έργο στον εξαιρετικό ως προς τη δομή, τη σαφήνεια, την ευκρίνεια και τη συντομία του λόγου, εύστοχο και κατατοπιστικό πρόλογό της η ανθολόγος και μεταφράστρια Πέρσα Κουμούτση.

Περιλαμβάνει 33 «νεωτεριστές» ποιητές μιας περιόδου 108 ετών (1868-1976) συν έναν (33+1=34) παλιό ποιητή με νεωτεριστικά χαρακτηριστικά (762 – άγνωστου τέλους).

Οι Άραβες ποιητές της περιόδου που επέλεξε να ανθολογήσει και να μεταφράσει για μας τους Έλληνες αναγνώστες η «Αιγυπτιώτισσα» Ελληνίδα μεταφράστρια ανήκουν σε μια «μερίδα νέων –συχνά αυτοεξόριστων– δημιουργών στην Ευρώπη, μετά τη χειραφέτηση της γυναίκας, το δικαίωμά της στη μάθηση» και τη «μαζική μετανάστευση», γεγονότα που «δημιούργησαν μια νέα γενιά ποιητών που γαλουχήθηκαν με νέες ιδέες σε ό,τι αφορά την ελευθερία (της έκφρασης), την αυτεξουσιότητα».

 

Εμφανίσεις: 1400

Περισσότερα...

Χριστίνα Γεωργιάδου: «Σπορά» κριτική του Πέτρου Γκολίτση

Σπορά Χριστίνα Γεωργιάδου Εκδόσεις Κυριακίδη


Ως γνωστόν υπάρχουν στη Θεσσαλονίκη τον τελευταίο αιώνα τρεις κατευθύνσεις στον χώρο της ποίησης. Η πρώτη είναι αυτή της λεγόμενης κοινωνικής ποίησης, με κύριους εκπροσώπους τον Μανόλη Αναγνωστάκη (1925-2005), τον Πάνο Θασίτη (1923-2008) και τον Κλείτο Κύρου (1921-2006). Έπειτα, έρχεται η λεγόμενη ερωτική ποίηση των Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου (1931-1996), Γιώργου Ιωάννου (1927-1985) και Ντίνου Χριστιανόπουλου (1931). Τέλος, είναι η χαρακτηρισμένη ως η ποίηση του υποστασιακού, η υπαρξιακή, η οποία και ξεκινά ουσιαστικά από τον Γιώργο Θέμελη (1900-1976), περνάει από τον Τάκη Βαρβιτσιώτη (1916-2011) −εκεί ανήκει και ο Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης (1908-1993)− και από κει, μέσω του Τάσου Φάλκου (1937), περνάμε στον Τόλη Νικηφόρου (1938), στη Μελίτα Τόκα-Καραχάλιου (1940), στην Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου (1965), που εντάσσεται επίσης σε αυτό τον προσανατολισμό, φέρνοντάς μας πλέον στη Χριστίνα Γεωργιάδου και στην αίσθηση μιας νοητής συνέχειας που αξίζει να προσέξουμε.

 

Εμφανίσεις: 911

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr