A+ A A-

Χρύσα Αλεξοπούλου: «Φάος φάος φάος φως» κριτική της Στέλλας Πριόβολου

Φάος φάος φάος φως Χρύσα Ευστ. Αλεξοπούλου Γαβριηλίδης


Το έτος 2015 έχει ανακηρυχθεί από τα Ηνωμένα Έθνη ως Διεθνές Έτος Φωτός. Το υπέροχο Φως έχει διαχρονικά από τον Όμηρο μέχρι τον Σεφέρη και τις μέρες μας ξεχωριστή θέση όχι μόνον στη ζωή αλλά και στην ποίηση.

Τη χρονιά αυτή η Χρύσα Αλεξοπούλου παρουσίασε την τέταρτη ποιητική συλλογή της με τίτλο Φάος φάος φάος φως, εμπνευσμένη από την Αυτοβιογραφία του Φωτός του εκλεκτού συναδέλφου διανοητή Γ. Γραμματικάκη. Τη συγγραφέα τη γνώρισα κατά τη διάρκεια των σπουδών της στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια παρακολούθησα την πορεία εκπόνησης της διδακτορικής της διατριβής. Εξαιρετική και αξιαγάπητη, η Χρύσα διακρινόταν πάντα για την κριτική της σκέψη και τη λογοτεχνική της πένα. Σήμερα ύστερα από αρκετά χρόνια αναγνωρίζω στα βιβλία της μια ώριμη και στοχαστική φιλόλογο.

 

Εμφανίσεις: 576

Περισσότερα...

Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης: «Βραχυγραφίες» κριτική του Άλκη Παπαντωνίου

Βραχυγραφίες Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Ιωλκός


Ως «βραχυγραφία» χαρακτηρίζεται η γραφή λέξεων ή φράσεων σε μικρότερη μορφή, παραλείποντας τμήμα των λέξεων χάρη συντομίας και οικονομίας χώρου. Ανάγοντάς το στην ποίηση, οι «βραχυγραφίες» είναι η συγγραφή σύντομων ποιημάτων, με παράλειψη στίχων, εννοιών ή εικόνων ή με άλλον τρόπο, χάρη του προσωπικού ύφους του ποιητή ή και χάρη της φαντασίας του αναγνώστη. Ο Κ. Ι. Κορίδης, λοιπόν, στις Βραχυγραφίες «ενστερνίζεται το ρόλο του δημιουργού και ζωγραφίζει ένα προσωπικό του γκράφιτι στην πολύπλευρη και πολυδιάστατη ελληνική τέχνη του λόγου», όπως αναφέρεται και στο Δελτίο Τύπου της έκδοσης.

Ο δημιουργός γνωρίζει την ποίηση, νομίζω ότι κανείς δεν το αμφισβητεί αυτό. Την έχει δει νέα, γριά, μπογιατισμένη, πολιτικοποιημένη, ωμή σε πάρα πολλές από τις μορφές που μπορείς να δεις μια ύπαρξη στην πορεία της ζωής της. Η ποίηση είναι η καθημερινή του ανησυχία, όπως αναφέρει και στο ποίημά του «Καθημερινότητα». Ο Κ. Ι. Κορίδης, λοιπόν, γνωρίζει την ποίηση και επιλέγει να την απογυμνώσει, κρατώντας τα δύο βασικά στοιχεία που ο ίδιος επιθυμεί να συνθέτουν την ποίησή του σε αυτήν την πρώτη του εμφάνιση. Τη λογική και το συναίσθημα. Τις ενδυματολογικές της επιλογές τις αφήνει στον αναγνώστη, τον οποίο προκαλεί να λάβει μέρος στην ποιητική διαδικασία χρησιμοποιώντας κάθε φορά τα ενδύματα που αυτός επιθυμεί, πάνω σε αυτό το καλοσμιλεμένο γυμνό σώμα της ποίησής του.

 

Εμφανίσεις: 871

Περισσότερα...

Αλέξανδρος Βέλιος: «Οδύσσεια» κριτική του Θανάση Αντωνίου

Οδύσσεια … ώλετο νόστιμον ήμαρ Αλέξανδρος Βέλιος Αιγόκερως


Η Οδύσσεια του Ομήρου, το αιώνιο έπος της μάχης του ανθρώπου με τη φύση, τον εαυτό του και τη λήθη, έχει εμπνεύσει αναρίθμητους καλλιτέχνες σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, σε όλες τις ιστορικές εποχές. Καθένας «βλέπει» στο πανανθρώπινο αυτό ποίημα τη δική του ‘πραγματικότητα’, καθένας αναζητάει τη δική του Ιθάκη.

Ο Αλέξανδρος Βέλιος, δημοσιογράφος παλαιάς κοπής και τηλεπαρουσιαστής πολιτικών εκπομπών (έτσι τον γνωρίζουν οι περισσότεροι), αλλά και μεταφραστής κι επιμελητής εκδόσεων, είναι λιγότερο γνωστός για το συγγραφικό του έργο· το παραμέλησε για χρόνια εξαιτίας της πολιτικής και της οικονομίας που έπρεπε εκ των πραγμάτων να παρακολουθεί καθημερινά.

Κάποια στιγμή όμως, βρήκε το χρόνο –και το κουράγιο από μια άποψη– να γράψει ποίηση. Για την ακρίβεια, η δική του ολιγοσέλιδη Οδύσσεια που κυκλοφόρησε φέτος είναι ένα «ελεγειακό πεζοτράγουδο», όπως σημειώνει με αφορμή τη συγκεκριμένη έκδοση ο τραπεζικός Παναγιώτης Γεννηματάς, τέως αντιπρόεδρος στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Η Οδύσσεια του Αλ. Βέλιου αποτελείται από 24 ποιήματα –ένα για κάθε γράμμα της ελληνικής αλφαβήτου– και ο ποιητικός λόγος της συνδέει την αρχαία ελληνική γλώσσα με τη σύγχρονη δημοτική.

 

Εμφανίσεις: 2853

Περισσότερα...

Κ.Π. Καβάφης: «Τα ποιήματα. Δημοσιευμένα και αδημοσίευτα» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ

Τα ποιήματα Δημοσιευμένα και αδημοσίευτα Κ. Π. Καβάφης


Ογκωδέστατος και επιβλητικός ο τόμος, τον οποίο επιμελήθηκε εφ’ όλης της ύλης ο Δημήτρης Δημηρούλης, μοιάζει με μεγεθυντική αντίστιξη εκείνων των τομιδίων που πρωτοπιάσαμε στα χέρια μας με τα ποιήματα του corpus του Καβάφη, αλλιώς του κανόνα ή «Δημοσιευμένα» και «Αναγνωρισμένα». Στον παρόντα τόμο έχουμε όλα τα δημοσιευμένα του κανόνα («Δημοσιευμένα, Αποκηρυγμένα», «Δημοσιευμένα, Ολοκληρωμένα», σωζόμενα αποσπασματικά) και όλα τα «Αδημοσίευτα, Ανολοκλήρωτα». «Παράρτημα» με αδημοσίευτα ποιήματα αγγλικά, αδημοσίευτες ποιητικές μεταφράσεις, δημοσιευμένες ποιητικές μεταφράσεις, αδημοσίευτα λογοτεχνικά πεζά, σημειώματα του Καβάφη για την ποιητική εργασία, «Εκδόσεις έργων του Κ. Π. Καβάφη» (Μονόφυλλα, τεύχη, συλλογές), «Εκδόσεις μετά θάνατον», «Μεταφράσεις», «Βιβλία για τον Καβάφη», «Μελέτες και Άρθρα για τον Καβάφη», «Δισκογραφία», «Αναγνώσεις», «Αφιερώματα Περιοδικών», «Αρχείο της ΕΡΤ», «Ενδεικτική Βιβλιογραφία», «Ευρετήριο όλων των τίτλων», «Ευρετήριο κύριων ονομάτων των καβαφικών έργων», «Ευρετήριο κύριων ονομάτων της Εισαγωγής [...]», «Αναλυτικά Περιεχόμενα». Ένας καβαφικός Πανδέκτης. Ο μελλοντικός ερευνητής δεν θα χρειαστεί να ανατρέξει πουθενά αλλού.

 

Εμφανίσεις: 1303

Περισσότερα...

Θανάσης Μαρκόπουλος: «Χαμηλά ποτάμια» κριτική του Τάσου Καλούτσα

Χαμηλά ποτάμια Θανάσης Μαρκόπουλος


Με τα Χαμηλά ποτάμια του –ο τίτλος παρμένος από έναν στίχο του Χρήστου Μπράβου– ο Θανάσης Μαρκόπουλος φτάνει σε μια φάση έκδηλης ωρίμανσης της ποιητικής του διαδρομής. Με κινητήριο μοχλό την ανάμνηση (που ανασύρεται συνήθως «λυπημένη» από τα πλούσια «μουσεία μνήμης» που διαθέτει) και βλέμμα διεισδυτικό και ιδιαίτερα αισθαντικό, που συνεχώς μετακινείται στα διάφορα συμβάντα του βίου (ενσωματώνοντας κάποτε στην κίνησή του ακόμη και τα βλέμματα των άλλων), επιτυγχάνει μια πρισματική θεώρηση της ζωής και φέρνει στην επιφάνεια σφοδρά συναισθήματα μέσα από απλά στιγμιότυπα. Το αποτέλεσμα είναι η αβίαστη μετάδοση γνήσιας συγκίνησης στον αναγνώστη. Η έντονη νοσταλγία της παιδικής ηλικίας, η τρυφερότητα (από και προς το πρόσωπο) της μάνας, τα σκιρτήματα του έρωτα, η ανυστερόβουλη επίνευση του ποιητικού υποκειμένου προς τους νέους (και, γενικότερα, προς τη νεότητα), η ειλικρινής συμπόνιά του για τους ανυπεράσπιστους και όσους υφίστανται την αδικία –τους «καλούς αλλά κακότυχους»– είναι μερικά από τα θέματα του. Εκφραστής ενός κρίσιμου μεταιχμίου, που σηματοδοτεί το πέρασμά μας στη νέα εποχή, ο Θανάσης Μαρκόπουλος φαίνεται ν’ αποδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στη «χειραφέτηση της γυναίκας», υπενθυμίζοντάς σε μένα αυτό που κάποτε μου είχε εκμυστηρευτεί η Ζωή Καρέλλη: «Ο κόσμος άλλαξε γιατί άλλαξε η νοοτροπία των γυναικών...» Αναγνωρίζει ασφαλώς πως η χειραφέτηση κατακτήθηκε με αγώνες και αίμα από τη μεριά τους∙ εντούτοις δεν παραλείπει να επισημάνει ένα παράδοξο, δηλ. πώς αντιδρούν οι μοντέρνες γιαγιάδες (ενσάρκωση εδώ της κοινωνικής απελευθέρωσης) αναζητώντας το καταφύγιό τους στις δυσκολίες: «...σαν έρθει η ώρα που σπάζουν οι φλέβες [...]/τρέχουν να κρυφτούν πανικόβλητες/ πίσω από τη φυλλωσιά της δικής τους γιαγιάς [...]» («Οι γιαγιάδες»).

 

Εμφανίσεις: 870

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr