A+ A A-

ΤΡΙΛΟΓΙΑ

του Σπύρου Αραβανή

Η ποίηση του Σωτήρη Παστάκα από το ξεκίνημά της, το 1986, με το Αθόρυβο γεγονός (Εκδ. Το Δέντρο), είναι γήινη, με άλλα λόγια πατά στέρεα στο βίωμα ως μορφή έκφρασης, αφήνοντας εκτός τις όποιες μεταφυσικές αγωνίες και ποιητικές ωραιοποιήσεις. Ο χώρος, ο χρόνος και οι άνθρωποι είναι όντα υπαρκτά, τα οποία διαθέτουν τη συμβολιστική δυναμική για να ξεπεράσουν την έννοια της καταγραφής των προσωπικών ιστορικών τους συμβάντων και να αποκτήσουν μια πιο γενική ταυτότητα, στην οποία το βίωμα του καθενός μας βρίσκει κάποια πλευρά του. Με το πέρασμα των χρόνων, ο Παστάκας απελευθερώνει και το βίωμά του και τη μορφή της έκφρασής του – το πρώτο γίνεται αυστηρά η βασική προϋπόθεση γραφής και η έκφρασή του αυστηρά καθοδηγείται από τις ανάγκες του και όχι από κάποιο political correct ποιητικής. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως παραβλέπει την αισθητική του αντικειμένου του, με άλλα λόγια ποιεί τέχνη, είτε αυτή εκφράζεται μέσω ολιγόστιχων ποιημάτων είτε μιας επικής αφήγησης. Είναι αξιοσημείωτη η εμμονή του στον πυρήνα του θέματός του, γύρω από τον οποίο δομεί το ποίημα με σταθερή γραμμικότητα, έτσι που η κατακλείδα του ποιήματος να λειτουργεί ως επιμύθιο άλλοτε πικρό, άλλοτε ειρωνικό και άλλοτε χαρμόλυπο. Είναι, επίσης, χαρακτηριστική η προσεκτική επιλογή των λέξεών του και η ευρηματική σύνθεσή τους (π.χ. «χαροπαίοντας») ως οργανικά μέρη του ποιήματος.

Ο Παστάκας μέσα στα ποιήματά του φωτίζει τις μικρές λεπτομέρειες των μεγάλων γεγονότων και στις μεγάλες λεπτομέρειες ανιχνεύει τα μικρά γεγονότα τους. Δεν έχει νόημα γι’ αυτόν η ποιητική καταγραφή, για παράδειγμα, του «καπιταλισμού» ή της εργατικής επανάστασης στο Σικάγο, αν δεν συνδέεται με την αγωνία του δρώντος προσώπου, του ποιητικού του υποκειμένου, αν δεν είναι, με άλλα λόγια, μέρος της ζωής του και κατ' επέκτασιν της ζωής μας. Το φίλτρο για τις ποιητικές του καταγραφές είναι, λοιπόν, ο άνθρωπος και όχι η μοναξιά του ανθρώπου. Τα ποιήματα, δηλαδή, της Τριλογίας δεν τα υπαγορεύει η μοναξιά, αλλά η ανάγκη – και αυτό θα πρέπει να υπογραμμιστεί. Γιατί η μοναξιά όταν οδηγεί το χέρι αλλοιώνει τη σκέψη και το συναίσθημα. Ο Παστάκας στα ποιήματά του γράφει με σταθερό χέρι έχοντας εντοπίσει την ανάγκη του και δεν ολισθαίνει στον οίκτο του αναγνώστη ή στην προσωπική του εξομολόγηση εν είδει ημερολογιακής καταγραφής. Γράφει ως ποιητής, αισθάνεται ως άνθρωπος. Γι’ αυτό και τα ποιήματα της Τριλογίας δεν προσφέρονται για απαγγελία. Μειώνεται η δυναμική τους, αλλοιώνεται το πνεύμα τους. Δεν μπορούν να σταθούν σε αγοραίες συγκεντρώσεις, όπου το συλλογικό ασυνείδητο υπερισχύει. Τα ποιήματα της Τριλογίας είναι συνειδήσεις προσωπικές, βασισμένες στην εξωτερική παρατήρηση και στην εσωτερική εμπειρία που μόνο η κατ' ιδίαν ανάγνωση μπορεί να φωτίσει. Υπάρχουν δόξα τω Θεώ δεκάδες άλλοι ποιητές που εξυπηρετούν τον κοινωνικό λόγο διά βοής. Η ποιητική του Παστάκα είναι απτική. Σωματική. Έχει οσμή, γεύση, ακοή. Έχει συγκεκριμένο επώνυμο. Το όνομά της όμως μπορεί να είναι του καθενός μας. Κι αυτό είναι το μεγάλο του πλεονέκτημα.

Τριλογία Σωτήρης Παστάκας ΠαρουσίαΤριλογία
Σωτήρης Παστάκας
Παρουσία
116 σελ.
Τιμή € 10,00

 

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr