Δημήτρης Δασκαλόπουλος: «Με δίχτυ τον άνεμο» κριτική του Χρίστου Παπαγεωργίου

Δημήτρης Δασκαλόπουλος: «Με δίχτυ τον άνεμο»

Ο γνωστός καβαφιστής και σεφερολόγος ποιητής Δημήτρης Δασκαλόπουλος, με δεκαέξι καινούργια ποιήματά του, επιχειρεί μια νέα, τη δέκατη στη σειρά, εμφάνιση, ακολουθώντας πιστά και το προσωπικό του στίγμα αλλά και τα λογοτεχνικά του πρότυπα, εμφανώς όσο ποτέ. Πράγματι, στην πρώτη ενότητα με τίτλο «Πλάγιος λόγος», ο ποιητής αφήνει κατά μέρος τη δοκιμιακή του υπόσταση, καιροφυλακτεί να απαγάγει τη ρεαλιστική εκδοχή, τροφοδοτεί με φαντασία το υποσυνείδητο και γράφει συνετά ποιήματα, που στόχο έχουν την πλήρη αφομοίωση ερεθισμάτων, όντως υπαρκτών –τουλάχιστον στο ποιητικό σύμπαν– το οποίο και κλείνει μέσα του ολάκερες και απύθμενες ανθρώπινες εμμονές. Εδώ, στο πρώτο ποίημα, που τιτλοφορείται «Στιγμή», αφού αναλύσει τον μύθο συνολικά, μας πληροφορεί:

Τα δέντρα παραδομένα στην σιωπή
ο αγέρας πηχτός το τοπίο ακίνητο.
Μόνον το πέρασμα της αύρας στην ξερολιθιά
και το πέταγμα ενός πουλιού
στον αγέρα. (σελ.9)

Ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος διδάσκει, συμβουλεύει, καθιστά, υπερβαίνει –όπως υπερβολή είναι και η ποίηση– και εξομολογείται με δίχτυ τον άνεμο, δηλαδή χωρίς δίχτυ ισορροπίας.

Στη δεύτερη ενότητα, που φέρει τον τίτλο «Τοπογραφίες», βαθιά επηρεασμένος από καβαφικές καταβολές, γύρω από τοπωνύμια που άφησαν τη σφραγίδα τους στην αρχαία και στη νεότερη Ιστορία της χώρας μας, γύρω από πόλεις με εξέχουσα σημασία, γύρω από τόπους με διαφορετική κατά καιρούς κοινωνική και πολιτική ζωή, με τέσσερα εμβληματικά ποιήματα καταστρώνει το δικό του σχέδιο δράσης, τιμώντας ήρωες και πρωταγωνιστές και αφιερώνοντας σε αυτούς την ατομική μικρή, έστω και περιορισμένη, συμβολή του. Ο ποιητής όχι μόνο δεν φοβάται να αναμετρηθεί με τις καβαφικές επιτεύξεις, όχι μόνο δεν αισθάνεται μειονεκτικά απέναντι σε ό,τι χαράχτηκε μέχρι σήμερα σε θυμικό και υποσυνείδητο, όχι μόνο δεν κωλώνει απέναντι σε μέγιστα πονήματα, αλλά το αντίθετο, με πλήρη γνώση της ικανότητάς του, πετυχαίνει ο ύμνος του να φανεί πρωτοποριακός και επίσημος. Λέει, λοιπόν, στο ποίημα «Θερμοπύλες»:

Για ένα ρήμα
για μια προστακτική
για εκείνο το άχρηστο
γεμάτο αυταπάρνηση
το αγέρωχο ρήμα βλώσκω
αφανίστηκαν τρακόσιες
τρακόσιες υπερήφανες ψυχές
στον Άδη.

Πλήθος αίμα ελληνικό. (σελ.24)

Στην τρίτη και τελευταία ενότητα, που τιτλοφορείται «Τάξαι περί του οίκου σου...», πέντε ποιήματα αναμετρώνται με τη σεφερική παρακαταθήκη, κυρίως λειτουργώντας ως προσωπογραφίες, με ήρωες διάσπαρτους στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Ο σεμνός και ήρεμος ποιητής Δημήτρης Δασκαλόπουλος χρησιμοποιεί όλα τα μέσα που διαθέτει, προκειμένου να αποσπάσει ακόμη και απ’ την απερίγραπτα υπερρεαλιστική πένα του «ύποπτου» καταγραφέα Μίλτου Σαχτούρη ό,τι το δυνατόν, ενώ μορφικά επεξεργάζεται το σεφερικό έργο τοποθετώντας ένα ακόμα λιθαράκι στα τόσο πολλά πάνω του, προκειμένου να σταθεροποιηθεί, να καρπίσει έτη περαιτέρω, να ευαισθητοποιήσει και τέλος, να –ειδικά για τον ποιητή– προσδώσει άλλες επήρειες, άλλους στοχασμούς. Με τον γνωστό του τρόπο, τον κάπως παλιομοδίτικο, τον κάπως παρωχημένο, τον κάπως παλιακό, κυριολεκτικώς αφήνει στην ψυχή και στην καρδιά μας μια αίσθηση γνησιότητας, ένα φύλλο μοσχομυριστό, μια αέναη υπόσχεση, μια υπαρκτή προσμονή για το μέλλον. Ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος διδάσκει, συμβουλεύει, καθιστά, υπερβαίνει –όπως υπερβολή είναι και η ποίηση– και εξομολογείται με δίχτυ τον άνεμο, δηλαδή χωρίς δίχτυ ισορροπίας. Λέει, λοιπόν, στο ποίημα «Τα ουσιώδη»:

Πες μου, τι γύρευες στο εννιά κούπα
το τέσσερα καρώ και το τρία πίκα.
Δεν ήξερες πως θα σε θέριζαν τα σπαθιά; (σελ.29)

Με ήρεμη, απλή και σαφή στιχουργική παράθεση, χωρίς ανατροπές ή επικίνδυνες ισορροπίες, όπως αρμόζει στο ύφος, το ήθος και την ηλικία του, χωρίς παλινδρομήσεις και γλωσσικούς ακροβατισμούς, ο δικός μας ποιητής Δημήτρης Δασκαλόπουλος ακόμη μια φορά αποφεύγει να προκαλέσει και καλεί σε διάλογο, αποφεύγει την ψυχική επίφαση και μας θέτει ενώπιον ιστορικών και πολιτικών διλημμάτων, αποφεύγει να κερδίσει μια πρόσκαιρη δημοσιότητα και εντελώς ταπεινά μιλά με ερεθίσματα οικεία σε όλους μας. Αναζητήστε τη συλλογή, απολαύστε την και διαδώστε την, πάνω απ’ όλα γιατί όλοι οι ποιητές έχουν δικαίωμα στο όνειρο, λίγοι όμως ονειρεύονται πραγματικά, λίγοι κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα. Και μέσα σε αυτούς σίγουρα βρίσκεται ο καλός και συνετός Δημήτρης Δασκαλόπουλος.

Με δίχτυ τον άνεμο
Δημήτρης Δασκαλόπουλος
Κίχλη
40 σελ.
Τιμή € 7,00

Βρείτε το εδώ.


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΠΟΙΗΣΗ
Γιώργος Σταυρακάκης: «Το κουφάρι του τζίτζικα»

Το μικρό αυτό κριτικό σημείωμα διακρίνεται σε τρία μέρη: Α’. Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζω ποιήματα του Γιώργου Σταυρακάκη. Πριν από λίγα χρόνια έπεσε στα χέρια μου, με την έννοια του Τίτου...

ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΠΟΙΗΣΗ
Κωνσταντίνος Μπούρας: «Τρία άλφα, μία ήττα κι ένα ωμέγα»

Ο Κωνσταντίνος Μπούρας είναι γνωστός ως ποιητής, θεατρολόγος και κριτικός, όπως και το πολύπλευρο συγγραφικό του έργο. Προσφάτως, οι Εκδόσεις των Φίλων κυκλοφορούν μια ακόμα ποιητική του συλλογή...

ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΠΟΙΗΣΗ
«Παλατινής Ανθολογίας επιγράμματα ερωτικά»

Παλατινή Ανθολογία ονομάζεται η συλλογή ελληνικών ποιημάτων και επιγραμμάτων από τον 7ο αιώνα π.Χ. ως το 600 μ.Χ., η οποία βασίζεται σε μη σωζόμενο χειρόγραφο του Βυζαντινού λογίου Κωνσταντίνου Κεφαλά (10ος αιώνας...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 7
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER