ΠΕΡΙΑΚΤΟΣ

ΠΕΡΙΑΚΤΟΣ

 

Η Ιστορία, ο κύκλος της ζωής, το τέλος που συμπίπτει με την αρχή, το νερό, η αναζήτηση νοήματος μέσω της περιπλάνησης, πνευματικής και μη, οι στίχοι του Σολωμού και του Καρυωτάκη ή οι μακρινοί απόηχοι του Κάλβου είναι μερικά σημεία αναφοράς από την ποιητική του Δάλλα. Όπως και αλλού, έτσι και εδώ, ο φυσιολόγος ποιητής επεκτείνει το «εγώ» στο «εσύ», το προβάλλει σε σκηνές της φύσης, με τρόπο ώστε η προσωπική ιστορία να ενώνεται με τη συλλογική. Λέξεις όπως η δορά, η Αμβρακία, ο οργασμός, το πλαγκτόν, ο αστροναύτης, το στερέωμα, ο αρχάγγελος, το σκάφος, η αστρική σκόνη, ο μηχανοδηγός υποστηρίζουν τις ιδέες του ποιητή σχετικά με την ταυτότητα του φυσιοδίφη. O άνθρωπος είναι κομμάτι της φύσης, ενώ τα ζώα και τα φυτά λειτουργούν συμπληρωματικά στο επίγειο ταξίδι. Στον ποιητικό περίπλου συνοδοιπόρος είναι, ακόμα και όταν παρουσιάζεται εμμέσως, ο αρχαιοελληνικός κόσμος, αλλά και ο βυζαντινός. Σκηνές και εικόνες από τη φύση ενώνουν τα δύο άκρα της ζωής, τα νιάτα και τα γηρατειά, ενώ η πανδαισία χρωμάτων και ο λανθάνων ερωτισμός υμνούν το θαύμα της ύπαρξης. Σε ορισμένα ποιήματα («Ποδηλάτης», «Φτάνει στη χώρα», «Φώναξα», «Ξυπνώ λαχταρώντας», «Ο τελευταίος ύφαλος», «Ο ουρανός ακέφαλος», «Πίσω απ’ τους στίχους μου», «Οι πεθαμένοι ποιητές», «Ανάδελφε αναγνώστη», «Τα στίγματα») αποδίδεται, επίσης, και η σχέση του ποιητή με την τέχνη του, όπως και η σχέση του με τον αναγνώστη. Συχνά οι εικόνες που χρησιμοποιούνται συνδέουν το λογικό με το παράλογο –άλλωστε ο Δάλλας έχει συγγένειες με εκπροσώπους του υπερρεαλισμού και του νεοϋπερρεαλισμού–, το καθημερινό με το σπάνιο, ενώ η απουσία στίξης αφήνει πάντα τη δυνατότητα σε ποιητή και αναγνώστη να συμμετέχουν στη συνέχεια των ποιημάτων, να διεισδύουν στην ενότητα των στίχων και των συνδηλώσεών τους, αλλά και να διακρίνουν την αναίρεση του οριστικού τέλους στην τέχνη.

Ο λόγος του πότε γίνεται στομφώδης, ιδιαιτέρως όταν αυτός στήνει τον ιστορικό καμβά, πότε λιτός, όταν πρόκειται για σχόλια που αφορούν σε αναπάντητα ερωτήματα, όπως αυτά τα οποία τίθενται στους στίχους: «Και τι είμαστε στην απεραντοσύνη; / Δυο διαπόντια νησιά λησμονημένα / σαν δυο σινιάλα πότε αγγελικά και πότε / δαιμονισμένα / μια πάνω και μια κάτω από το κύμα…»

Περίακτος
Γιάννης Δάλλας
Τυπωθήτω
85 σελ.
Τιμή € 10,00

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: