A+ A A-

Εύη Τσιτιρίδου-Χριστοφορίδου: «Ο θησαυρός της Εβίτας» κριτική της Ιφιγένειας Μαστρογιάννη

Ο θησαυρός της Εβίτας Εύη Τσιτιρίδου-Χριστοφορίδου Εικονογράφηση Ίρις Σαμαρτζή Καλέντης


H Εύη Τσιτιρίδου, παιδαγωγός και συγγραφέας, γνωστή αρθρογράφος από το ένθετο περιοδικό της εφημερίδας Καθημερινή «Ο Ερευνητές πάνε παντού», έχει παρουσιάσει αξιόλογο συγγραφικό έργο, στο οποίο συγκαταλέγονται μεταξύ άλλων τα βιβλία Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη [Βραβείο Παιδικού Βιβλίου Γνώσεων 2012 από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου], Μια βόλτα στα βυζαντινά χρόνια [Βραχεία Λίστα Βραβείων Παιδικού Βιβλίου Γνώσεων 2015 του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου], Παραμύθια της Ίμβρου, Το αλφαβητάρι της Αγίας Σοφίας, Μην τρως τη μαμά μου κ.ά.

Πριν από λίγες μέρες, πήρα στα χέρια μου το τελευταίο της βιβλίο, με τον όμορφο τίτλο Ο θησαυρός της Εβίτας, στο οποίο η συγγραφέας πλάθει μια ακόμη ιστορία για να μιλήσει στους μικρούς αναγνώστες για ό,τι θεωρεί πολυτιμότερο στη ζωή, για τον Θησαυρό που νοηματοδοτεί τη ζωή μας και την αξιώνει.

 

Εμφανίσεις: 1117

Περισσότερα...

Σοφία Καλαντζάκου: «Η Αλεξάνδρα, ο Παύλος και το μυστήριο της λίμνης Στυμφαλίας» κριτική της Ελένης Χωρεάνθη

Η Αλεξάνδρα, ο Παύλος και το μυστήριο της λίμνης Στυμφαλίας Σοφία Καλαντζάκου Εικονογράφηση Σπύρος Γούσης Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς


Η Αλεξάνδρα, η κεντρική ηρωίδα, επηρεασμένη από την Ελληνική Μυθολογία και κυρίως από τους άθλους του Ηρακλή, έχει μεγάλη περιέργεια να μάθει τα μυστικά που κρύβουν. Το θέμα που την απασχολεί τελευταία είναι τα φοβερά πουλιά «Οι Στυμφαλίδες όρνιθες», ο φόβος και ο τρόμος της περιοχής. Και ψάχνει τρόπο να τα εξοντώσει. Κάποια νύχτα, με τη βοήθεια της Αθηνάς, μεταμορφωμένη σε πάνοπλο Ηρακλή, πηγαίνει στη Λίμνη Στυμφαλία και εξολοθρεύει τα φοβερά πουλιά. Όμως ένα πουλί πριν ξεψυχήσει της είπε: «Δεν φταίνε τα πουλιά για τη συμφορά σας. Ψάξτε βρείτε τους ενόχους».

Η Αλεξάνδρα κατάλαβε τι σήμαιναν τα τελευταία λόγια του πουλιού. Παρέα με τους φίλους της και με τις συμβουλές του παππού Περικλή «που μεγάλωσε στη Λαύκα, δυο βήματα από τη λίμνη» αποφάσισαν να ξεδιαλύνουν το μυστήριο, να ανακαλύψουν μόνοι τους το μυστικό. Και να σώσουν τη λίμνη από την καταστροφή. Έτσι, με τον Νικόλα, τον Παύλο και τη Μαριάννα, ένα όμορφο απόγευμα μπήκαν σε μια βάρκα κι άρχισαν την εξερεύνηση της λίμνης, κυνηγώντας ο καθένας το δικό του όνειρο. Ο Παύλος, με τη φωτογραφική μηχανή στο χέρι, περιμένει την κατάλληλη στιγμή να αποτυπώσει το θαύμα, αλλά αυτό αργεί. Ανακαλύπτουν, ωστόσο, το υπέροχο οικοσύστημα, ζώα μικρά, διάφορα πουλιά και φυτά που συμβιώνουν στην περιοχή της λίμνης. Αλλά διαπιστώνουν και με ποιον τρόπο οι αρχαίοι κάτοικοι της περιοχής και οι σύγχρονοι εκμεταλλεύτηκαν ανέκαθεν τα νερά της Στυμφαλίας για να ποτίζουν τα χωράφια τους. Ανακαλύπτουν και τα υπολείμματα του υδραγωγείου που κατασκεύασαν οι Ρωμαίοι κατακτητές για την ύδρευση της αρχαίας Κορίνθου. Συντροφιά με τον θείο Ηλία μετά, επισκέφτηκαν το Μουσείο, από όπου πήραν τις πληροφορίες που ήθελαν για να συμπληρώσουν τα κενά στις παρατηρήσεις τους.

 

Εμφανίσεις: 615

Περισσότερα...

Έλενα Αρτζανίδου: «Ψηλά τα χέρια» κριτική της Χρύσας Κουράκη

Ψηλά τα χέρια Έλενα Αρτζανίδου Εικονογράφηση Λήδα Βαρβαρούση & Πάρις Ναυπλιώτης Ψυχογιός


O Τζίμης στο σχολείο κουβαλάει όπλα που κατασκευάζει. Στα διαλείμματα του αρέσει να τρομάζει τη Μαλένα, να φοβίζει τη Θεοφίλη και να κάνει την Αφροδίτη να κλαίει. Τα άλλα παιδιά τον αποφεύγουν. Μόνο η Μαλένα και ο Περικλής μπαίνουν μπροστά του και προσπαθούν να του αλλάξουν συνήθειες ώστε να σταματήσει να φωνάζει συνεχώς: «Ψηλά τα χέρια αλλιώς θα σας την ανάψω». Θα καταφέρουν, άραγε, να νικήσουν τον φόβο που προσπαθεί να προκαλέσει σε όλους ο Τζίμης;

Αυτή είναι η υπόθεση του νέου βιβλίου της Έλενας Αρτζανίδου, όπως αναγράφεται στο οπισθόφυλλό του. Ωστόσο, διαβάζοντας κανείς το Ψηλά τα χέρια, από τις πρώτες κιόλας σελίδες καταλαβαίνει πως το βιβλίο πέρα από τον σχολικό εκφοβισμό θέτει ένα ακόμη βασικό θέμα, την επιλεκτική αλαλία. Η Θεοφίλη έχοντας αλλάξει πόλη και σχολείο έχει επιλέξει να μη μιλάει. Η Θεοφίλη είναι «στενοχωρημένη και ντροπαλή», όπως αποκαλύπτει η άλλη ηρωίδα, η Μαλένα, η οποία αναλαμβάνει κατά κάποιο τρόπο και την «προστασία» της. Το ίδιο κάνουν και τα άλλα παιδιά, όταν ο Τζίμης στρέφει το «όπλο» του προς τη Θεοφίλη, αλλά και προς αυτά.

 

Εμφανίσεις: 782

Περισσότερα...

Λίζα Βάρβογλη: «Το μυστήριο του μεγάλου μαύρου σκύλου» κριτική της Ελένης Χωρεάνθη

Λίζα Βάρβογλη: «Το μυστήριο του μεγάλου μαύρου σκύλου» κριτική της Ελένης Χωρεάνθη


Με έντονα χρώματα και ζωηρές, χαρούμενες φιγούρες των παιδιών που αποτελούν τους κεντρικούς ήρωες και των δευτερευόντων πλασμάτων που παίζουν κάποιο ρόλο στην εξέλιξη της όμορφης και ενδιαφέρουσας καλοκαιρινής περιπέτειας και με απλά στοιχεία, οικεία στα παιδιά, είναι καλοστημένο ένα αθώο, όσο και μυστηριώδες παιγνίδι φαντασίας, ένα… πολύ  μυστήριο αίνιγμα, όπως είναι Το μυστήριο του μεγάλου μαύρου σκύλου. Πρόκειται  για ένα μυστήριο που χρειάζεται επειγόντως διαλεύκανση.

Έχομε εδώ μια πολύ δύσκολη και περίπλοκη αποστολή που έχουν αναλάβει και θεωρούν υποχρέωσή τους να εξιχνιάσουν η Ανελάντα και ο Μάξιμος ως «κυνηγοί μυστηρίων», τα δυο πολύ αγαπημένα αδερφάκια, στη διάρκεια καλοκαιρινών διακοπών στο χωριό. Έργο φοβερά δύσκολο, όταν μάλιστα το περιβάλλον του χωριού είναι σχεδόν άγνωστο. Και τσουκ! Σε κάθε βήμα τους, εκεί, παρών ένας μεγάλος μαύρος σκύλος, έτοιμος να αρπάξει ό, τι προλάβει.

Όπου και να πάνε, όπου κι αν σταθούν, ο μεγάλος μαύρος σκύλος είναι πανταχού παρών. Φύλακας ή εφιάλτης; Καλοκαιρινός φίλος ή πονηρός κλέφτης αφού δεν διστάζει να βουτήξει το σουβλάκι από τα χέρια του σουβλατζή, ένα καλάθι, τα γράμματα από τα χέρια του ταχυδρόμου, ακόμα και ρούχα αρπάζει. Όλο ζημιές κάνει.

 

Εμφανίσεις: 684

Περισσότερα...

Μάνος Κοντολέων: «Μανόλο & Μανολίτο και… Μανουήλ» κριτική της Μάριον Χωρεάνθη

Μανόλο & Μανολίτο και… Μανουήλ Μυθιστόρημα για παιδιά σε δύο μέρη Μάνος Κοντολέων Εικονογράφηση Ίρις Σαμαρτζή Πατάκης


Ο Μανόλο και ο Μανολίτο είναι δυο φίλοι που θα μπορούσαν επίσης να είναι παππούς και εγγονός, ή το ίδιο άτομο σε δυο στάδια της ζωής του. Δεν μένουν στο ίδιο σπίτι, ζουν όμως στην ίδια γειτονιά: ο Μανολίτο με τους καλλιτέχνες γονείς του και ο Μανόλο με τη λευκή σκυλίτσα του, που ο Μανολίτο έχει ονομάσει Νύχτα. Ένα ατυχές περιστατικό γίνεται αιτία να προστεθεί στην παρέα κι ένας τρίτος φίλος, ο έφηβος Μανουήλ, ο οποίος έχει βγει κυριολεκτικά μέσα από άλλο κείμενο – ενός άλλου συγγραφέα και ενός άλλου καιρού.

Συνέχεια του νεανικού αφηγήματος Μανόλο & Μανολίτο (2013), το ευπρόσδεκτα ιδιότυπο αυτό λογοτέχνημα του Μάνου Κοντολέων δανείζεται τον νεαρό πρωταγωνιστή από το διήγημα του Γεωργίου Βιζυηνού Το μόνον της ζωής του ταξείδιον, μεταφέροντάς τον σε ένα σύγχρονο εναλλακτικό σύμπαν: το μαθητευόμενο ραφτόπουλο του Βιζυηνού «διακτινίζεται» από την Κωνσταντινούπολη κοντά στην περιοχή του Μανόλο και του Μανολίτο και γίνεται βοηθός του ιδιοκτήτη ενός θερμοκηπίου. Αν και δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που ένα λογοτεχνικό (και όχι μόνο) έργο κλείνει το μάτι σε ένα άλλο, η ιδιαιτερότητα του Μανόλο & Μανολίτο και... Μανουήλ έγκειται στην ένταξη ενός προσώπου, σχεδόν αυτούσιου, από ένα προγενέστερο κείμενο διαφορετικής «πατρότητας» και στη διασταύρωση της ιστορίας του με εκείνη του νεότερου βιβλίου κατά τρόπο τόσο οργανικό ώστε τα όριά τους σχεδόν χάνονται.

 

Εμφανίσεις: 955

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr