A+ A A-

Αργυρώ Πιπίνη: «Καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας, άνοιξη, καλοκαίρι…» κριτική της Γεωργίας Γαλανοπούλου

Καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας, άνοιξη, καλοκαίρι... Αργυρώ Πιπίνη Εικονογράφηση: Ίρις Σαμαρτζή Πατάκης

Στο νέο βιβλίο της Αργυρώς Πιπίνη για παιδιά, τρυφερό και χαμηλόφωνο εκ πρώτης όψεως, πρωταγωνιστεί ένα σπίτι. Εγκαταλελειμμένο από τους κατοίκους του, θλιμμένο και μαραζωμένο, αναπολεί τις χαρές του παρελθόντος, τον καιρό που τα δωμάτιά του έσφυζαν από ζωή και ο κήπος του ήταν ολάνθιστος και φροντισμένος. Μέσα σ’ αυτόν το μαρασμό, ένα δέντρο, μονάχα ένα, έχει καταφέρει να αντεπεξέλθει στους παγετούς και τους καύσωνες των εποχών. Κι αυτό το δέντρο, μια μηλιά, στέλνει αμέσως σήμα στον αναγνώστη κάθε ηλικίας. Γιατί οι μεν μεγάλοι μπορούν να διακρίνουν τους συμβολισμούς και να εμβαθύνουν ερμηνεύοντάς τους, τα δε παιδιά έχουν την ικανότητα να τους εισπράττουν υποσυνείδητα με την αλάνθαστη διαίσθησή τους. Από τις πρώτες ήδη σελίδες, η νηφάλια και ντελικάτη εμβάθυνση της υπόστασης του σπιτιού, η αισθαντική απόδοση του εσωτερικού του, αλλά και του περιβάλλοντος κήπου με τη μηλιά, συγκλίνουν σε μια αναγνωστική εμπειρία που ερεθίζει το συναίσθημα προκαλώντας συγχρόνως –και ανάλογα με την ηλικία– αναπόφευκτους συνειρμούς.

 

Εμφανίσεις: 955

Περισσότερα...

Σύρμω Μιχαήλ: «Ο πιο γλυκός χορός» κριτική της Βερίνας Χωρεάνθη

Ο πιο γλυκός χορός Σύρμω Μιχαήλ Μεταίχμιο


Στο βιβλίο της Σύρμως Μιχαήλ Ο πιο γλυκός χορός με το σημαντικό μήνυμα, η αφήγηση γίνεται σε πρώτο πρόσωπο από μια μελισσούλα, τη Μπη, την οποία ακολουθούμε από τις πρώτες στιγμές της ζωής της μέσα στην κυψέλη μέχρι που μεγαλώνει, βγαίνει έξω και αρχίζει να συνειδητοποιείται σαν οντότητα και προσωπικότητα.

 

Εμφανίσεις: 878

Περισσότερα...

Τασούλα Τσιλιμένη: «Οι ιστορίες του Σάββα» κριτική του Μάνου Κοντολέων

Οι ιστορίες του Σάββα Τασούλα Τσιλιμένη Πατάκης


Πολλές οι αλλαγές που συμβαίνουν στην κοινωνία, καθώς η μια γενιά διαδέχεται την άλλη. Πάντοτε κάτι παρόμοιο συνέβαινε, αλλά ασφαλώς μήτε με την ίδια ταχύτητα μήτε όμως και με τις ίδιες ποιοτικές διαφορές που στις μέρες μας αυτές οι αλλαγές συντελούνται.

Ο νέος αιώνας –ανεπαισθήτως ίσως;– έχει μεταλλάξει τις προσωπικές σχέσεις και σίγουρα έχει διαφοροποιήσει και τις οικογενειακές. Διαφορετικά πλέον τα πρότυπα του συζύγου, διαφορετικά και εκείνα της συντρόφου. Διαφοροποιήθηκε η εικόνα του πατέρα, άλλαξε και της μητέρας. Και η θέση του παιδιού ολοένα και περισσότερο αποκτά μεγαλύτερο βάρος, όχι βέβαια ως προς το μερίδιο αγάπης και τις έγνοιες της φροντίδας του, αλλά ως προς το ύφος με το οποίο οι γονείς εκφράζουν τη γονική τους μέριμνα.

 

Εμφανίσεις: 1217

Περισσότερα...

Άλισον Φαλκονάκη: «Η φωνή της Ρόζι» κριτική της Βερίνας Χωρεάνθη

Η φωνή της Ρόζι Άλισον Φαλκονάκη Εικονογράφηση: Σοφία Γαλή Μεταίχμιο


Με τη Φωνή της Ρόζι, η Άλισον Φαλκονάκη δίνει μέσα από μια απλή ιστορία ένα δυνατό μήνυμα για το πώς μπορεί ένα μικρό παιδί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τον ψυχολογικό πόλεμο που μπορεί να δέχεται στο περιβάλλον του σχολείου. Η βία δεν είναι το αντίδοτο για τη βία – αντίθετα, πολλές φορές η ψυχραιμία και η ανωτερότητα φέρνουν πολύ καλύτερα αποτελέσματα.

Είναι πολλές οι περιπτώσεις των παιδιών που υφίστανται ψυχολογική ή και σωματική βία στο σχολείο. Πρόκειται για ένα φαινόμενο που φυσικά δεν είναι καινούριο, απλά τώρα αφενός γίνονται πιο εύκολα γνωστά τα περιστατικά, αφετέρου τα παιδιά (και όχι μόνο), λόγω της ταχύτητας με την οποία τα πάντα κινούνται και εξελίσσονται, δεν σκέφτονται δυο φορές πριν να πουν κάτι, με αποτέλεσμα να μην αντιλαμβάνονται ότι αυτό που θα πουν ή θα κάνουν ίσως και να έχει συνέπειες για κάποιον άλλον άνθρωπο.

 

Εμφανίσεις: 671

Περισσότερα...

Συλλογικό: «Πατρίδες Αλησμόνητες, Μικρά Ασία - Πόντος» κριτική της Χρύσας Κουράκη

Πατρίδες αλησμόνητες, Μικρά Ασία - Πόντος Εικονογράφηση: Γιώργος Παπασταθόπουλος, Αλέξανδρος Τζάλλας Παπαδόπουλος


Μπορεί άραγε το σήμερα να σχετίζεται τόσο πολύ με το χτες; Μπορούν οι σύγχρονες εικόνες της προσφυγιάς να ταυτίζονται σχεδόν με τις εικόνες του παρελθόντος; Ξεχνιέται άραγε ποτέ ο πόνος και ο πόθος για τον νόστο ή απλώς μεταβιβάζονται από γενιά σε γενιά; Αυτά τα ερωτήματα μού γεννήθηκαν βλέποντας τη συγκίνηση των συγγραφέων στην παρουσίαση του βιβλίου τους στον Ιανό και εμφανίστηκαν ξανά μόλις το διάβασα λίγες ημέρες αργότερα. Γιατί τελικά οι άνθρωποι και οι μνήμες τους είναι αυτοί που γράφουν την ιστορία των λαών...

 

Εμφανίσεις: 1517

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr