Βασίλης Κουτσιαρής: «Είναι κάτι που μένει»
Βασίλης Κουτσιαρής: «Είναι κάτι που μένει»  κριτική της Γιώτας Φώτου

Βασίλης Κουτσιαρής: «Είναι κάτι που μένει»

Τίποτα σχεδόν δεν μένει στάσιμο. Όλα γύρω μας μπορούν να αλλάξουν από στιγμή σε στιγμή. Ωστόσο, η πραγματική αγάπη όταν έρχεται, έρχεται για να μείνει.

Στην ιστορία αρχικά υπάρχουν ο αέρας, η βροχή, η άμμος. Ο άνεμος αρπάζει το τιρκουάζ μαντίλι, χορεύει μαζί του κι όταν κουράζεται το εμπιστεύεται στην άμμο. Εκείνη το τυλίγει στην αγκαλιά της ώσπου να αρχίσουν πάλι οι χοροί, ενώ η βροχή έρχεται να ξεπλύνει, να καθαρίσει, να ανανεώσει. Ύστερα εμφανίζεται ο άνθρωπος με άλλα σχέδια. Μετατρέπει το πανί σε κούκλα, μια κούκλα που μέσα της φυλάει την άμμο και την ανάμνηση του αέρα και της βροχής.

Η συμπεριφορά των ανθρώπων αλλάζει ανάλογα με τη στιγμή, τις ανάγκες, τον χαρακτήρα, τις συνθήκες.

Στο βιβλίο του Βασίλη Κουτσιαρή, αφηγητής είναι η πάνινη κούκλα. Οι λέξεις «θυμωμένη», «κακομεταχειριζόταν», «πονούσα», «έσπρωξε» χαρακτηρίζουν τη Μαρίνα, τη μια ηρωίδα του. Η δεύτερη ηρωίδα, η Ζωή, παρουσιάζεται με τις φράσεις: «δικός μου άνθρωπος», «τι ευτυχία!», «κοιμήθηκα στην αγκαλιά της».

Τα δυο κορίτσια διεκδικούν την κούκλα με τον τρόπο της η καθεμιά κι εκείνη εύχεται να γυρίσει στην πρώτη της κατάσταση, τότε που χόρευε με τον άνεμο και κοιμόταν στην αγκαλιά της άμμου. Η ευχή της πραγματοποιείται, όμως τίποτα δεν είναι όπως παλιά. Κάποια γεγονότα χαράζουν ανεξίτηλα, οριοθετούν, στιγματίζουν. Το πανί που δέχτηκε την επέμβαση του ψαλιδιού και της βελόνας δεν μπορεί να ξαναγίνει μαντίλι, είναι απλά μια άδεια κούκλα. Όταν κάποιος γνωρίσει την αγάπη, δεν μπορεί να την αποχωριστεί. Την ψάχνει, την αποζητά, την έχει ανάγκη για να συνεχίσει. Είναι το μόνο που μένει, όταν όλα τα άλλα φαίνονται να καταρρέουν και να αλλάζουν. Η αγάπη είναι που μπορεί να κατανοήσει, να προνοήσει, να κατορθώσει το ακατόρθωτο. Πώς; «Όταν κάποιος νοιάζεται πραγματικά, καταλαβαίνει περισσότερα από όσα εμείς νομίζουμε», συμπεραίνει η πάνινη κούκλα.

Εξάλλου, η πραγματική αγάπη δίνει τα περιθώρια επιλογής. Κανείς δεν μπορεί να ζήσει με το ζόρι δίπλα σε κάποιον άλλον. Πάντα θέλει να ξέρει ότι «το παράθυρο μένει ανοιχτό», έστω κι όταν οι αποφάσεις του είναι τελεσίδικες.

Η εξαιρετική εικονογράφηση της Κατερίνας Βερούτσου συνηγορεί στην τρυφερή, ρομαντική ιστορία του Βασίλη Κουτσιαρή, δίνοντας σαν αποτέλεσμα ένα απολαυστικό βιβλίο γεμάτο με εικόνες, εναλλαγές και συναίσθημα.

Είναι κάτι που μένει
Βασίλης Κουτσιαρής
εικονογράφηση: Κατερίνα Βερούτσου
Παρρησία
40 σελ.
Τιμή € 9,00
http://www.patakis.gr/shop.aspx

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΠΑΙΔΙΚΑ
Neil Gaiman: «Ευτυχώς, ο μπαμπάς έφερε το γάλα»

«Σου έρχονται ιδέες όταν ονειροπολείς. Σου έρχονται ιδέες όταν βαριέσαι. Σου έρχονται ιδέες όλη την ώρα. Η μόνη διαφορά ανάμεσα στους συγγραφείς και τον υπόλοιπο κόσμο είναι ότι εμείς το παίρνουμε είδηση όταν μας...

ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΠΑΙΔΙΚΑ
Γιώργος Σακελλαρίδης: «Ένα τρίγωνο στη χώρα των κύκλων»

Στη χώρα των κύκλων, την Κυκλοχώρα, όλα τα σχήματα είναι όμορφα βολεμένα, τακτοποιημένα, μια χαρά, ταμπουρωμένα μέσα στον κύκλο που έχει δημιουργήσει το καθένα για τον εαυτό του. Μέσα στο καβούκι...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: