A+ A A-

ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ

της Ιωάννας Μπουλντούμη

Είναι αλήθεια: μερικά θέματα –ακόμα και σήμερα είναι ταμπού για να τα συζητήσουμε με τα παιδιά. Ακόμα κι αν είμαστε καλά προετοιμασμένοι και πιστεύουμε ότι θα τα καταφέρουμε καλά, όταν ένα παιδί ρωτάει κάτι σχετικό, η πρώτη αντίδραση πολλών ενηλίκων είναι η αμηχανία.
Ένα τέτοιο θέμα είναι κι ο θάνατος. Πώς να μιλήσεις γι’ αυτόν σε ανθρώπους που είναι στο ξεκίνημα της ζωής τους; Πώς να καταλάβουν ότι η ζωή έχει ημερομηνία λήξης, όταν καλά καλά δεν έχουν αποκτήσει την αίσθηση του χρόνου σε όλες του τις διαστάσεις; Πώς αντιλαμβάνεται το παιδί την απώλεια, όταν πιστεύει ότι του ανήκουν τα πάντα; Ακόμα και τα μεγαλύτερα παιδιά, που αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι η φυσική πορεία των πραγμάτων απαιτεί οι άνθρωποι να φεύγουν από τη ζωή, γεμίζουν ανασφάλεια και φόβο – το πρώτο πράγμα που σκέφτονται είναι ότι ο θάνατος αφορά και τους δικούς τους ανθρώπους κι αυτό είναι ένα οριστικό και αμετάκλητο γεγονός που θα επηρεάσει και τη δική τους ζωή.
Και όταν συμβεί αυτό, αυτή η αναπόφευκτη πραγματικότητα, τι είναι αυτό που μένει; Φεύγει ένας άνθρωπος και πάει και τελείωσε; Όχι φυσικά. Μα πώς να το εξηγήσεις αυτό σε ένα παιδί; Από πού να ξεκινήσεις να εξηγείς;
Το βιβλίο Ένα αστέρι για μένα των Βασίλη Κουτσιαρή και Γιάννη Διακομανώλη είναι μια καλή αρχή. Αν και πολλά βιβλία, είτε ανήκουν στην ελληνική βιβλιογραφία είτε είναι μεταφρασμένα έργα, πραγματεύονται το συγκεκριμένο «δύσκολο» θέμα, το ενδιαφέρον στο συγκεκριμένο βιβλίο κατά τη γνώμη μου είναι ότι δε χρησιμοποιεί «παραβολές» για να το θίξει. Δηλαδή, δεν έχουμε να κάνουμε με τη γέννηση και το θάνατο των ζώων, με τις αλλαγές που συμβαίνουν στη φύση, με την απώλεια ενός αγαπημένου παιχνιδιού, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν την ευκαιρία για συζήτηση επί του θέματος. Η ιστορία είναι ανθρωποκεντρική, ευθεία και χωρίς περιστροφές, όπου πρωταγωνιστές της είναι οι άνθρωποι τους οποίους θα μπορούσαμε να συναντήσουμε σε κάθε σπίτι, σε όλο τον κόσμο.
Η γιαγιά της ηρωίδας μας, με την οποία μάλιστα μοιράζεται την ίδια στέγη, φεύγει από τη ζωή και το κορίτσι καλείται να διαχειριστεί το δυσαναπλήρωτο κενό της. Αυτό που μένει πίσω είναι ένα μαντίλι της για να σκουπίσει η Νεφέλη τα δάκρυα της πληγωμένης καρδιάς της. Δεν είναι έτσι, όμως: η γιαγιά, με τη σοφία των χρόνων της και τη λατρεία για την εγγονή της, έχει φροντίσει να μιλήσει στο κορίτσι για τις θύμησες και την αγάπη που φωλιάζουν μέσα μας και φωτίζουν το μυαλό και την ψυχή μας σαν αστέρια σε καθαρό ουρανό, όσο κι αν τα σύννεφα της θλίψης σκοτίζουν τις σκέψεις μας. Η Νεφέλη, κοιτάζοντας ψηλά, βλέπει και τη γιαγιά της. Και το αστέρι που διαλέγει να έχει τη μορφή της της κάνει συντροφιά και την παρηγορεί. Η αγάπη είναι σαν τη βροχή, μια βροχή από αστέρια, που είναι πιο δυνατή από τη στεναχώρια και μπορεί να καθαρίζει τα απόνερα της θλίψης.
Το Ένα αστέρι για μένα είναι ένα πραγματικά χρήσιμο βιβλίο, αλλά και συγκινητικό, τρυφερό και γι’ αυτό καθημερινό. Θα μπορούσε να ήταν συγκινησιακά υπερβολικά φορτισμένο, αλλά η «γήινη» γραφή που χαρακτηρίζει τους Κουτσιαρή και Διακομανώλη αποφεύγει τους περιττούς συναισθηματισμούς κι αυτό βοηθάει στο σκοπό του βιβλίου.
Ειδική μνεία στην εικονογράφηση της Ελίζας Βαβούρη που μοιράζεται την «ευθύνη» της ιστορίας με ιδιαίτερα πετυχημένο τρόπο και κάνει μια από τις ωραιότερες εικονογραφήσεις που έχω δει τον τελευταίο καιρό.

Ένα αστέρι για μέναΈνα αστέρι για μένα
Βασίλης Κουτσιαρής, Γιάννης Διακομανώλης
εικονογράφηση: Ελίζα Βαβούρη
Εκδόσεις Παρρησία
24 σελ.
Τιμή € 8,00

 

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr