A+ A A-

«ΑΝΤΕΘΝΙΚΩΣ ΔΡΩΝΤΕΣ…»

του Φίλιππου Φιλίππου

Ο δημοσιογράφος Χρίστος Ζαφείρης (Κρανιά Ελασσόνας, 1945), πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, έχει γράψει εννιά βιβλία ιστορικής έρευνας για τη Θεσσαλονίκη και τον μείζονα ελληνισμό. To παρόν βιβλίο του –συνέχεια του βιβλίου του Εμείς του ’60 οι εκδρομείς (Εξάντας, 2000)–, ολοκληρώνει τη δραματική περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας του 1967 στη Θεσσαλονίκη. Ως υπότιτλο φέρει τη φράση «1971-1974: Η Θεσσαλονίκη στα χρόνια της χούντας και η εξέγερση του Πολυτεχνείου της». Στην ενδιαφέρουσα αφιέρωση της αρχής του βιβλίου διαβάζουμε: «Αφιερώνεται στους τίμιους και συνεπείς αγωνιστές της γενιάς του Πολυτεχνείου που δεν αντάλλαξαν ούτε φύλλο από τις δάφνες τους με τις πολιτικοοικονομικές σειρήνες». Στα περιεχόμενα του βιβλίου, το οποίο συνοδεύεται από σπάνιες φωτογραφίες –και μόνο γι’ αυτές θα πρέπει να μπει σε κάθε σπίτι–, καθώς και από ντοκουμέντα, αποκόμματα εφημερίδων και πλούσια βιβλιογραφία, διαβάζουμε τα εξής θέματα: την προσωπική μαρτυρία του συγγραφέα από την εφημερίδα Θεσσαλονίκη, τις μυστικές ανταποκρίσεις στον Τύπο και στα ραδιόφωνα του εξωτερικού, τον χουντικό μηχανισμό στην πόλη και την παραδοσιακή μορφή αντίστασης, τους συνεργάτες της χούντας στο φοιτητικό χώρο και την εφημερίδα Φοιτητής, το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα στη Θεσσαλονίκη, πριν από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, τη φοιτητική κατάληψη της Πολυτεχνικής Σχολής Θεσσαλονίκης, την περίοδο από το «Πολυτεχνείο» ως την αποκατάσταση της δημοκρατίας, το μύθο του «Πολυτεχνείου», μετά τη μεταπολίτευση, τη Δίκη του και την ατελέσφορη αποχουντοποίηση. Στα παραπάνω θέματα περιλαμβάνονται ενότητες για τη νόμιμη μορφή του αντιδικτατορικού αγώνα, τη δράση των τοπικών φοιτητικών συλλόγων, τα ονόματα των φοιτητών του ΑΠΘ που καταδικάστηκαν από τα έκτακτα στρατοδικεία, τον αγωνιστή φοιτητή Θωμά Βασιλειάδη (1946-1985), την οργάνωση και τη λειτουργία της κατάληψης του Πολυτεχνικής Σχολής, τον ραδιοφωνικό σταθμό της κατάληψης, τα κείμενα, τα συνθήματα και τις πολιτικές της κατάληψης, τη στάση της ΦΕΑΠΘ, της Συγκλήτου και του πρύτανη Ευάγγελου Σδράκα (του επονομαζόμενου «πρύτανη των τανκς», επειδή πήρε την πρωτοβουλία να καλέσει την αστυνομία και τα άρματα μάχης για να επιβάλλουν την τάξη), την εκκένωση του Πολυτεχνείου, την επόμενη μέρα και την τύχη των συλληφθέντων.

   Στην ουσία, από το βιβλίο περνάει ολόκληρη η εποχή της δικτατορίας, όπως την έζησε ο συγγραφέας, ο οποίος τον Ιανουάριο του 1971 απολύθηκε από το στρατό και άρχισε να ψάχνει για δουλειά. Μέσω φίλων και γνωστών, προσλήφθηκε στην κριτικά ως προς τη χούντα Θεσσαλονίκη, όπου εργάστηκε αρχικά ως συντάκτης ύλης και στη συνέχεια ως υπεύθυνος της σπουδαστικής σελίδας της εφημερίδας, η οποία είχε μεγάλη κυκλοφορία και σημαντική απήχηση στους φοιτητές. Για τα γραπτά του που δεν συμβάδιζαν με τις επιθυμίες της χούντας, κλήθηκε στο γραφείο της τοπικής ΚΥΠ, όπου του έγιναν συστάσεις να προσέχει τι γράφει, διότι αλλιώς αυτός και οι φίλοι του, οι αντεθνικώς δρώντες, θα συλλαμβάνονταν. Τελικά, τον Μάρτιο του 1973, απολύθηκε από την εφημερίδα του Βελλίδη (του ιδιοκτήτη και της Μακεδονίας), μαζί με τον συνάδελφό του Κλέαρχο Τσαουσίδη, κατ’ εντολή του 2ου γραφείου του Γ΄ Σώματος Στρατού. Πήρε το πτυχίο του το 1974 και εργάστηκε ως φιλόλογος καθηγητής σε ιδιωτικό γυμνάσιο. Αυτό το διάστημα, τα τελευταία δύο χρόνια της δικτατορίας, συνέχισε να στέλνει μυστικές ανταποκρίσεις με ρεπορτάζ αντιδικτατορικού περιεχομένου στον ξένο Τύπο. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, επανήλθε στη δημοσιογραφία ως ανταποκριτής της Αυγής και αργότερα των Νέων, ενώ για μικρό διάστημα δούλεψε στις Αγροτικές Συνεταιριστικές Εκδόσεις. Κάτι που τονίζει ο Χρίστος Ζαφείρης στο βιβλίο του είναι το ότι σχεδόν κανένας πρωταγωνιστής της εξέγερσης του Πολυτεχνείου της Θεσσαλονίκης δεν αξιοποίησε στην κεντρική πολιτική σκηνή την εμπλοκή του στα αντιδικτατορικά δρώμενα. Εξού και η αφιέρωση της αρχής.

«ΑΝΤΕΘΝΙΚΩΣ ΔΡΩΝΤΕΣ…»«Αντεθνικώς δρώντες...»
1971-1974: Η Θεσσαλονίκη στα χρόνια της Χούντας και η εξέγερση του Πολυτεχνείου της
Χρίστος Ζαφείρης
πρόλογος: Δημήτρης Α.Φατούρος
Επίκεντρο
362 σελ.
Τιμή € 18,00

 

Εμφανίσεις: 1741

Η ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΚΛΙΜΑ

του Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη

Ο σπουδαιότερος παράγοντας για να λειτουργήσει αποτελεσματικά ένα σχολείο είναι η καλλιέργεια των διαπροσωπικών σχέσεων μεταξύ των εκπαιδευτικών και των μαθητών, που βοηθά στην οικοδόμηση της αίσθησης της ομαδικότητας επιδρώντας, τελικά, στην αποδοτικότητα του σχολείου. Πρόκειται για μια αμφίδρομη σχέση, κι αυτό δεν αποτελεί απώλεια ή αμφισβήτηση του ρόλου του εκπαιδευτικού, αλλά υπακούει στη λογική της κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Η αμφίδρομη σχέση απορρέει από το ρόλο του εκπαιδευτικού, ο οποίος υπαγορεύει τη δημιουργία «παιδαγωγικής σχέσης» με τους μαθητές. Η ποιότητα της παιδαγωγικής σχέσης επηρεάζεται από τον τρόπο με τον οποίον ο μαθητής αντιλαμβάνεται τη σχέση του με τον εκπαιδευτικό. Τα κίνητρα και η συμπεριφορά των μαθητών διαμορφώνονται και επηρεάζονται μακροπρόθεσμα από τις αλληλεπιδραστικές τους σχέσεις με τους εκπαιδευτικούς. Το σχολικό κλίμα επηρεάζει την επίδοση των μαθητών και συμβάλλει στην αποτελεσματικότητα της σχολικής μονάδας. Έτσι, το σχολείο μπορεί να είναι ανοιχτό στις αλλαγές και στις προσκλήσεις της μάθησης. Τα τελευταία χρόνια το σχολείο έχει ανοίξει τους ορίζοντές του. Με τη χρήση της τεχνολογίας έχει καταφέρει να μεταφέρει και να γνωρίσει τις δραστηριότητες μέσω της ηλεκτρονικής ιστοσελίδας. Η συγγραφέας μάς προτείνει να δημιουργήσουν οι εκπαιδευτικοί μια ιστοσελίδα μέσω της οποίας να βοηθούν στην ανάπτυξη της κριτικής , όπως γράφει, και της αναλυτικής σκέψης. Ο εκπαιδευτικός μπορεί να αναθέσει στους μαθητές να παράγουν γραπτό λόγο, να συγκεντρώνει και να οργανώνει πηγές από το διαδίκτυο, να παρουσιάζει καλλιτεχνικές δημιουργίες των μαθητών και, το κυριότερο, να προωθεί την επικοινωνία της τάξης του με άλλες τάξεις σχολείων τόσο της χώρας μας όσο και του εξωτερικού. Σε μια εποχή όπου ο ψηφιακός γραμματισμός αποτελεί απαίτηση της αγοράς εργασίας, είναι τεράστια η ώθηση που δέχεται ο εκπαιδευτικός κόσμος για να ενσωματώσει τις νέες τεχνολογίες στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Η ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΙΣΤΟΛΟΓΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΚΛΙΜΑΗ χρήση των ιστολογίων στην εκπαίδευση και η επίδρασή τους στο σχολικό κλίμα
Μια έρευνα δράσης
Ευανθία Μιτιτζή
Αφοί Κυριακίδη
94 σελ.
Τιμή € 9,95

 

Εμφανίσεις: 1709

ΣΠΕΡΜΑ ΑΒΡΑΑΜ

του Αλέξανδρου Σ. Καριώτογλου

Ήδη από το πρώτο –μικρό μεν, αλλά περιεκτικό– μέρος για «το μονοθεϊστικό φαινόμενο», με τρόπο ευσύνοπτο και διακριτικό γίνεται η διαπραγμάτευση των θεμελιακών, κοινών και διακριτικών χαρακτηριστικών στοιχείων των τριών θρησκειών (ιουδαϊσμού, χριστιανισμού, ισλάμ).

Στο δεύτερο μέρος εκτίθεται η ιουδαϊκή παράδοση. Θέματα που αφορούν την ιστορική της εξέλιξη, την πίστη και σκέψη, την πρακτική της, τους θεσμούς και τις μορφές που έλαβε, παρουσιάζονται και σχολιάζονται με τρόπο κατανοητό και ιδιαίτερα αναλυτικό. Παραμένω σε δύο σημεία που με εντυπωσίασαν. Το πρώτο είναι η ιουδαϊκή sola scriptura, όπου μια ομάδα εβραίων επέμεινε στην επιστροφή μιας απευθείας ερμηνείας και εφαρμογής του γράμματος της Τορά. Το δεύτερο είναι η διαπραγμάτευση της εκλογής του λαού του Ισραήλ ως περιουσίου λαού του Θεού.

Ερχόμενος στο τρίτο μέρος, που έχει σχέση με την παρουσίαση του χριστιανισμού, ο συγγραφέας από την αρχή αρνείται την άποψη πολλών που πιστεύουν ότι «είναι ανάρμοστο να υποβάλει κάποιος το χριστιανισμό σε ιστορικοκριτική ανάλυση, όπως οποιαδήποτε άλλη θρησκεία» (σελ. 195). Πρόθεσή του είναι να παρουσιάσει το χριστιανισμό ως θέμα «ακαδημαϊκής, ιστορικής, κριτικής, φαινομενολογικής προσέγγισης» (σελ. 195). Έτσι, καθ' όλη τη διαπραγμάτευση του χριστιανισμού, ο συγγραφέας φαίνεται να προσπαθεί να βάλει τα πράγματα στη θέση τους, μιας και πιστεύει ότι έχουν γίνει πολλές παρεξηγήσεις τόσο εκ των έσω, όσο και από εξωτερικούς παράγοντες. Η παρουσίαση του προσώπου του Ιησού γίνεται με τρόπο αριστοτεχνικό, ενώ στον τελικό χαρακτηρισμό του δεν μπορεί να αποφύγει να το δει από την πλευρά του δασκάλου με τρόπο υπερβολικό, ως «σαφή, απόλυτο, φλεγματικό, εύστροφο, κρυψίνου, παράδοξο και συχνά αινιγματικό» (σελ. 266).

Σκοπός του τέταρτου μέρους είναι «να εκθέσει τα δεδομένα περί του ισλάμ, να θέσει υπ' όψιν τα θεμελιώδη και ουσιώδη του, να επισημάνει τις οποιεσδήποτε υπεραπλουστεύσεις και κραυγαλέες διαστροφές της αλήθειας και να σημειώσει τις έξωθεν και έσωθεν παραφθορές των στοιχείων σε αντιπαραβολή προς τις πηγές» (σελ. 402). Στο εισαγωγικό τμήμα, με ιδιαίτερη ευαισθησία και ακρίβεια εισάγεται ο αναγνώστης σε θέματα γενικής μεν φύσεως, αλλά εξαιρετικά σημαντικά ώστε να γίνει κατανοητό το ισλάμ. Προς το τέλος της εισαγωγής, ο συγγραφέας αφήνει να νοηθεί ότι μάλλον κλίνει προς την άποψη ότι το ισλάμ θα μπορούσε να θεωρηθεί «χριστιανική αίρεση». Το πρώτο βασικό θέμα στην εξέταση του Ισλάμ είναι το πρόσωπο του ιδρυτή του: ποιος ήταν ο Μωάμεθ, ποια η πορεία του και οι προσπάθειές του να επιβάλει τη νέα θρησκεία, καθώς και το πρόβλημα του αν ήταν προφήτης. Ομολογεί τη χαρισματικότητα του προσώπου του, τις ιδιαίτερες ικανότητές του και, αφού εκθέσει την πίστη των μουσουλμάνων και το σκεπτικισμό των χριστιανών (οι εβραίοι γιατί λείπουν;), αποφεύγοντας να δώσει μια συγκεκριμένη απάντηση, αποφαίνεται ότι «εκείνο το οποίο έχει χαθεί από το ‘διάλογο’ μεταξύ θρησκευτικών κοινοτήτων, και ιδιαίτερα μεταξύ χριστιανισμού και ισλάμ, είναι ο μεγάλος κοινός τόπος της πραγματικότητας και του ήθους της αποκάλυψης του ίδιου του Θεού, το οποίο και οι δύο δεν παύουν ακούσια να τονίζουν και εκούσια να παραβλέπουν: το γεγονός και το ήθος της συγκατάβασης και της κένωσης του Θεού! Αντ' αυτού, στον ανύπαρκτο διάλογο έχει προϋπεισέλθει η νοοτροπία της ανθρώπινης υπεροχής και της οίησης» (σελ. 465).

Η διαπραγμάτευση του μέρους σχετικά με το Κοράνιο νομίζω ότι γίνεται με επιτυχία για τον αναγνώστη. Στα κεφάλαια για τις αρχές της ισλαμικής πίστεως και τους «στύλους του Ισλάμ», ο συγγραφέας πραγματοποιεί μια προσέγγιση σαφούς παρουσίασης και ταυτόχρονης συζήτησης των επί μέρους θεμάτων, ενώ ταυτόχρονα παραθέτει κριτικές παρατηρήσεις, οι οποίες φανερώνουν το βαθμό στον οποίο έχει αφομοιώσει το υλικό του.

Το τελευταίο κεφάλαιο για τη μουσουλμανική κοινωνία και τον πολιτισμό είναι περισσότερο μια ευχάριστη διαδρομή στην ισλαμική πράξη, ιδιαίτερα σ' αυτό που με βάση τις ισλαμικές αρχές του παρελθόντος συμβαίνει σήμερα.

Επιλογικά τοποθετείται βρίσκοντας ότι «ο ιουδαϊσμός είναι η θρησκεία του καταλείμματος (του υπολοίπου) των δύο από τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ. Χριστιανισμός σημαίνει το υπαρξιακό βίωμα του γεγονότος του Χριστού, του ευαγγελίου της σάρκωσης και ανάστασης του Θεού-Λόγου. Το ισλάμ αποτελεί στάση ζωής και κατάσταση του ανθρώπου έναντι του Θεού» ( σσ. 614, 617-618).

Το Σπέρμα Αβραάμ είναι ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο, καλογραμμένο, από αυτά που λείπουν από τον τομέα της θρησκειολογίας στον ελληνικό χώρο, που να μπορούν να δώσουν με γλώσσα επιστημονική (όχι ξύλινη ακαδημαϊκή) να αντιληφθεί ο αναγνώστης ό,τι συμβαίνει στη σκηνή και στο παρασκήνιο καθεμιάς από τις μεγάλες αβρααμιτικές θρησκείες, τόσο στο παρελθόν όσο και στο σήμερα.

Ο Αλέξανδρος Σ. Καριώτογλου είναι Δρ. Θεολογίας.

ΣΠΕΡΜΑ ΑΒΡΑΑΜ Σπέρμα Αβραάμ
Ιουδαϊσμός, χριστιανισμός, ισλάμ στην ουσία και στην έκφραση
Δανιήλ Ι. Σαχάς
επιμέλεια σειράς: Αλέξιος Γ. Κ. Σαββίδης
Ιωλκός
706 σελ.
Τιμή € 30,00

 

Εμφανίσεις: 1324

ΣΧΕΣΗ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

ΣΧΕΣΗ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ του Αλέξανδρου Δρίβα

Το ζήτημα της συνύπαρξης του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού και της αλληλεπίδρασής τους αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα και διαχρονικότερα ακαδημαϊκά και πνευματικά ζητήματα, από τη συνάντηση των δύο κοσμοθεωριών μέχρι και σήμερα. Πάνω σε αυτό το ζήτημα, ο Ομότιμος Καθηγητής Θεολογίας κ. Χρίστος Κρικώνης αναλώνει το έργο του Σχέση Ελληνισμού-Χριστιανισμού κατά τον Ιωάννη Χρυσόστομο, προκειμένου να φωτίσει όλες εκείνες τις πτυχές που συνθέτουν την άποψη τού εκ των κορυφαίων κεφαλών της Ορθοδοξίας, αφού πρώτα κάνει την ιστορική αναδρομή της σχέσης μεταξύ Ελληνισμού και Χριστιανισμού.

Μέχρι την εμφάνιση του Χριστιανισμού, ο Ελληνισμός ήταν η κυρίαρχη πνευματική, γλωσσική και πολιτιστική ταυτότητα στον γνωστό κόσμο. Ο Χριστιανισμός δανείστηκε τη γλώσσα, την εννοιολογία και όλα εκείνα τα πνευματικά εργαλεία προκειμένου να καθιερωθεί και να διαδοθεί. Ο Αριστοτέλης, Ο Πλάτωνας, η Στωική φιλοσοφία, η ηθική των Πυθαγορείων και ο Νεοπλατωνισμός ήταν οι βασικοί φιλοσοφικοί άξονες, πάνω στους οποίους ενέκυψε η χριστιανική θρησκεία. Κοινή συνισταμένη όλων αυτών των ελληνικών φιλοσοφικών ρευμάτων αποτελεί η μονοθεϊστική αναζήτηση. Επομένως, το χριστιανικό δόγμα, το οποίο στηρίζεται στον μονοθεϊστικό άξονα, χρησιμοποίησε τον Ελληνισμό προκειμένου να γίνει κατανοητό στον κόσμο και να διαδοθεί. Στους δύο πρώτους αιώνες χρονοθετείται η ζύμωση και η συζήτηση για τη μορφή των σχέσεων μεταξύ των δύο κοσμοθεωριών. Η εξαιρετική ανεκτικότητα του Ελληνισμού σε νέες ιδέες και η μετουσίωση αρχικά ξένων στοιχείων με τρόπο τέτοιον, ώστε να προσαρμόζονται στο σώμα του, αξιοποιήθηκε και στην περίπτωση του Χριστιανισμού, σύμφωνα με τον Χ. Κρικώνη. Παρ’ όλα αυτά, οι σχέσεις μεταξύ Ελληνισμού και Χριστιανισμού ακολούθησαν γραμμική εξέλιξη, έχοντας αρκετές φάσεις εντάσεων. Ειδικά κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ., ο Γνωστικισμός ήταν εκείνο το κίνημα που αμφισβήτησε το Χριστιανισμό ως μέλος του ελληνικού σώματος. Σε αυτή τη φάση, μάλιστα, παρατηρείται ένας «οξύς εξελληνισμός του Χριστιανισμού», όπως αναφέρει ο ιστορικός Harnack.

 

Εμφανίσεις: 2343

Περισσότερα...

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΙΔΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΙΔΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑτου Αλέξανδρου Δρίβα

Στόχος της Ελένης Λαδιά, στην εξαιρετική αυτή εργασία της, είναι να καταδείξει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που ολοκληρώνουν το πρότυπο του παιδιού στην ελληνική αρχαιότητα. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, το βιβλίο αφορά αρκετά ευρύ κοινό όπως παιδαγωγούς, ιστορικούς, κοινωνιολόγους, ψυχολόγους, μελετητές της ελληνικής μυθολογίας κ.ά. Οι διάφορες διόπτρες μέσα από τις οποίες εξετάζεται το παιδί στο παρόν πόνημα βοηθούν όχι μόνο στο να σκιαγραφήσουμε την παιδική ηλικία και τη νεότητα, αλλά και να αντιληφθούμε τις εκάστοτε ιδιότητες που τις πλαισιώνουν.

 

Εμφανίσεις: 1469

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr