A+ A A-

Τζωρτζ Στάινερ: «Τολστόι ή Ντοστογιέφσκι» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ

Τολστόι ή Ντοστογιέφσκι Τζωρτζ Στάινερ Αντίποδες


Η επανέκδοση ενός βιβλίου μετά από σαράντα χρόνια, που ωστόσο ποτέ δεν έμεινε εκτός κυκλοφορίας, είναι ένα σημαντικότατο γεγονός και προκλητικό για τον σημερινό αναγνώστη, ανεξάρτητα από το θέμα του, που και αυτό είναι προκλητικότατο – Τολστόι ή Ντοστογιέφσκι; Ο συγγραφέας του είναι γνωστός στο ελληνικό κοινό, αν όχι από κάτι άλλο, από εκείνον τον Θάνατο της τραγωδίας που διαβάσαμε σχεδόν όλοι στην Ελλάδα και δη οι φιλόλογοι. Είναι ο Τζωρτζ Στάινερ, που διαβάζει συγκριτικά και τονίζει τις συγκλίσεις και αποκλίσεις των δύο γιγάντων της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Το βιβλίο κυκλοφόρησε στην πρώτη έκδοσή του πριν από 40 χρόνια για να συγκρίνει το μέγα με το μέγα. Ο Όσκαρ Ουάιλντ (Ο κριτικός ως δημιουργός) θα μπορούσε να μας θυμίσει την άποψή του για παρόμοια έργα (ανάμεσα στα οποία συγκαταλέγονται και τα δικά του) τα οποία ποτέ δεν πεθαίνουν γιατί «Τα μεγάλα έργα τέχνης είναι ζωντανοί οργανισμοί, είναι τα μόνα πράγματα που ζούνε». Εφόσον, λοιπόν, ισχύει αυτό, τότε τα έργα μπορούν να επανακυκλοφορήσουν, και έτσι τώρα επανέρχεται ολόφρεσκη η μελέτη σαν να μην έχουν περάσει σχεδόν 60 χρόνια από την πρώτη φανέρωσή της και πάνω από εκατό χρόνια από την αποχώρηση των δημιουργών στον παράδεισο των λογοτεχνών.

 

Εμφανίσεις: 860

Περισσότερα...

Roderick Beaton: «Η ιδέα του έθνους στην ελληνική λογοτεχνία» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ

Η ιδέα του έθνους στην ελληνική λογοτεχνία Από το βυζάντιο στη σύγχρονη Ελλάδα Roderick Beaton


Ο γνωστός Άγγλος καθηγητής Νεοελληνικής και Βυζαντινής Ιστορίας, Γλώσσας και Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο King’s College London, στην έδρα Κοραή, αναλαμβάνει να πραγματευτεί στο βιβλίο του Η ιδέα του έθνους στην ελληνική λογοτεχνία ένα φλέγον θέμα. Τα ερωτήματα στα οποία θα απαντήσει είναι: ποια είναι η θέση της λογοτεχνίας στη συγκρότηση της εθνικής ταυτότητας, ποιος ο ρόλος της στη διαμόρφωση της εθνικής συνείδησης, σε ποιο βαθμό η σημερινή νεοελληνική συνείδηση βασίζεται σε παλαιότερες εξελίξεις που ανάγονται στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, πώς αντιμετώπιζαν τα θέματα αυτά οι λογοτέχνες μετά την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους κατά τον 19ο και 20ό αιώνα. Ο συγγραφέας θα διατρέξει όλο το χρονικό διάστημα από τη μάχη του Ματζικέρτ, το 1071, έως σήμερα.

 

Εμφανίσεις: 1157

Περισσότερα...

Adam Nicolson: «Γιατί ο Όμηρος έχει σημασία» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ

Γιατί ο Όμηρος έχει σημασία Adam Nicolson Ψυχογιός


Ο τίτλος θέτει ένα ερώτημα μερικής αγνοίας: «Γιατί ο Όμηρος έχει σημασία». Ο φιλοπερίεργος αναγνώστης, ακόμα και αν το «γιατί» μείνει αναιτιολόγητο ή ακόμα και αν αφαιρεθεί από τον τίτλο, έχει ήδη εισπράξει μια πολύ ικανοποιητική απάντηση. Ανεξάρτητα από όποιο «γιατί», ο Όμηρος, ο πρώτος ποιητής στον κόσμο, έχει κερδίσει την αθανασία του, έχει γεννήσει χιλιάδες επιγόνους, έχει μπολιάσει τη σκέψη όλων των επίδοξων Οδυσσέων, έχει δώσει δείγμα πώς στήνεται ο κόσμος των Θεών πάνω στη γη και κάτω από τη γη, πώς στήνεται η κοινωνία, πώς στήνεται η μάχη, πώς διαγράφονται τα ήθη και οι αξίες και πώς όλα αυτά μεταβιβάζονται, με όποιες αλλαγές, από γενιά σε γενιά και από χιλιετία σε χιλιετία. Δεν είναι λοιπόν καθόλου τετριμμένο ή παράξενο που ένα ακόμα βιβλίο έρχεται να μας πει «Γιατί ο Όμηρος έχει σημασία».

Η απάντηση έχει δοθεί και η σημασία είναι μεγάλη, για λόγους που ο συγγραφέας Άνταμ Νίκολσον, απόφοιτος του Κέμπριτζ, θα εκθέσει στο βιβλίο του, στον «Πρόλογο», στα δέκα κεφάλαια, στον «Επίλογο» και στις «Σημειώσεις».

 

Εμφανίσεις: 943

Περισσότερα...

Θεόδωρος Γ. Παππάς: «Αριστοφάνης, ο ποιητής και το έργο του» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ

Αριστοφάνης, ο ποιητής και το έργο του Θεόδωρος Γ. Παππάς Gutenberg


Η ελπίδα, ο ήλιος και το γέλιο απαλύνουν τη σκληρότητα της ζωής, είπε ο Καντ. Και ο συγγραφέας του παρόντος βιβλίου, Θεόδωρος Γ. Παππάς, μας παρέχει και τα τρία με το σημαντικό αυτό πόνημα πάνω στον μεγάλο, τον μεγαλύτερο, κωμικό ποιητή του αρχαίου κόσμου. Το βιβλίο ανοίγει με την πρώτη σελίδα της έκδοσης του 1498 του Πλούτου του Αριστοφάνη, με τον Καρίωνα οικέτη να αυτοοικτίρεται: «Αργαλέον πράγμ’ εστίν ω Ζευ και θεοί Δούλον....». Και, βέβαια, αλήθεια λέει ο καημένος ο Καρίων, και ακριβώς επειδή μερικές αλήθειες είναι διαχρονικές, είναι αθάνατα και τα έργα και εκείνοι που τις είπαν. Της αθανασίας τους και της επικαιρότητάς τους μάρτυρες είναι οι συνεχείς επανεκδόσεις, ερμηνευτικές εκδόσεις, μελέτες, μονογραφίες, μεταφράσεις. Ο συγγραφέας αναφέρεται λεπτομερώς στον «Πρόλογό» του, κυρίως, στις πρόσφατες εκδόσεις από διαπρεπείς επιστήμονες, Έλληνες και ξένους, ακόμη και στις διασκευές σε κόμικ. Όλη αυτή η κίνηση δείχνει το αμείωτο ενδιαφέρον για το θέατρο του Αριστοφάνη. Και είναι, εν πάση περιπτώσει, καταδεικτική της αγάπης του κοινού για τον αρχαίο ποιητή και η συρροή του στο αρχαίο θέατρο κάθε καλοκαίρι.

 

Εμφανίσεις: 1065

Περισσότερα...

Ελένη Λαδιά: «Τα άλογα των συγγραφέων» κριτική της Ελένης Λιντζαροπούλου

Τα άλογα των συγγραφέων Ελένη Λαδιά Βιβλιοπωλείον της Εστίας


Ο «καλπασμός» ο οποίος δείχνει να εμφανίζεται στον τίτλο του βιβλίου της Ελένης Λαδιά, που μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις της Εστίας, αποτυπώνει μέρος μόνο της δύναμης και της ποικιλίας οι οποίες χαρακτηρίζουν τα κείμενα που περιέχονται σε αυτήν τη συλλογή «μικρών δοκιμίων», όπως αναφέρεται στο εξαιρετικό εξώφυλλο, το κοσμημένο με κολάζ-έργο της συγγραφέως.

Τα «Άλογα των συγγραφέων», ένα εκ των 45 κειμένων της έκδοσης, τα περισσότερα των οποίων φιλοξενήθηκαν από το 2012 έως το 2015 εδώ, στο diastixo.gr, δεν είναι, αν και θα μπορούσε, ένας έπαινος προς τις εκλεκτές διάνοιες των ομοτέχνων της, αλλά προσκύνημα συγκίνησης και σεβασμού προς «δύο ευγενείς φύσεις», τον Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι και τον Φρειδερίκο Νίτσε, τον μεγαλοφυή πεζογράφο και τον ριζοσπαστικό φιλόσοφο, τις οποίες συνέδεσε, πέραν της πνευματικής συγγένειας την οποία αναδεικνύει η Ελένη Λαδιά, ένα μυθιστορηματικό όνειρο και η πραγμάτωσή του.

 

Εμφανίσεις: 1004

Περισσότερα...

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...

  1. Κωνσταντίνος Κ. Παπουλίδης: «Ευεργέτες δύο πατρίδων» κριτική του Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη
  2. Erik Brynjolfsson, Andrew McAfee: «Η θαυμαστή εποχή της νέας τεχνολογίας» κριτική του Θανάση Αντωνίου
  3. Ε. Ν. Τσιγαρίδας: «Θεοφάνης ο Κρης» κριτική του Απόστολου Σπυράκη
  4. Γιώργος Βαρθαλίτης: «Η μέθοδος του Κ.Π. Καβάφη» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ
  5. Δημήτριος Αγγ. Παπάζης: «Βάβδος, ιστορική και εκκλησιαστική μελέτη» κριτική του Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη
  6. Νίκος Σούζας: «Σταμάτα να μιλάς για θάνατο μωρό μου» κριτική του Θανάση Αντωνίου
  7. Αλέξανδρος Ρίζος: «Διοίκηση επιχειρήσεων εστίασης & ψυχαγωγίας» κριτική του Θανάση Αντωνίου
  8. David Harvey: «Δεκαεφτά αντιφάσεις και το τέλος του καπιταλισμού» κριτική του Θανάση Αντωνίου
  9. Αντώνης Γλυτζουρής: «Διά την διανοητικήν εξύψωσιν του λαού» κριτική του Κώστα Καρασαββίδη
  10. Διονύσης Ν. Μουσμούτης: «Ανα-γνώσεις. Κείμενα για συγγραφείς και βιβλία» κριτική της Μαρίνας Γρηγοροπούλου

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr