Ματιέ Πιγκάς: «Εγκώμιο της μη κανονικότητας»

Ματιέ Πιγκάς: «Εγκώμιο της μη κανονικότητας» κριτική του Θανάση Αντωνίου

Ο Πιγκάς καλεί σε μια μάχη κατά της «κανονικότητας» που έχει επιβληθεί στη σύγχρονη Ευρώπη, τη «Normaland», όπου η ατομικιστική επανάσταση και η εύθραυστη δημοκρατία αποτελούν τα κύρια χαρακτηριστικά της· στη σημερινή Ευρώπη «οι ηγέτες είναι μαστοράντζες κι όχι αρχιτέκτονες», γράφει ο Γάλλος τραπεζίτης.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ, ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑ, ΚΕΦΑΛΑΙΑ

Έχοντας από την αρχή του βιβλίου ξεκαθαρίσει τη θέση του ως οπαδός της συμφιλίωσης ανάμεσα στην αγορά και τη δημοκρατία και τοποθετώντας τον εαυτό του πέρα από το δίπολο φιλελευθερισμός-κομμουνισμός, ο Πιγκάς πιάνει, ένα προς ένα, όλα τα ζητήματα της παγκόσμιας οικονομικοκοινωνικής ατζέντας και παρουσιάζει, για καθένα από αυτά, τις θέσεις του. Ριζοσπάστης δεν είναι, βρίσκεται όμως σαφώς... εκτός γραμμής. Όπως άλλωστε δήλωσε πρόσφατα ο Γιάνης Βαρουφάκης για τους συμβούλους του κατά τη φάση της διαπραγμάτευσης το πρώτο εξάμηνο του 2015, «οι σύμβουλοί μου δεν ήταν τίποτα... αλλοπαρμένοι αριστεροί». Ένας τέτοιος είναι, λοιπόν, ο Ματιέ Πιγκάς.

Ξεκινάει με την παγκοσμιοποίηση («μετατρέπει τον κόσμο σε μια πεπερασμένη οντότητα», υποστηρίζει), συνεχίζει με το δημογραφικό πρόβλημα της Ευρώπης, στο οποίο αποδίδει πολύ μεγάλη (αρνητική, ασφαλώς) σημασία, έπειτα εξετάζει τη μειωμένη παραγωγικότητα στις ευρωπαϊκές οικονομίες και αναλύει την έλλειψη κεφαλαίων, ένα θέμα το οποίο ασφαλώς γνωρίζει από πρώτο χέρι· θεωρεί την έλλειψη κεφαλαίων καθοριστική για το ευρωπαϊκό τέλμα.

Σειρά έχουν οι κοινωνικές ανισότητες, στις οποίες ο Πιγκάς αφιερώνει ένα ολόκληρο κεφάλαιο, παρουσιάζοντας στοιχεία που πιστοποιούν ότι η παγκοσμιοποίηση μπορεί να βελτίωσε τη θέση ορισμένων ακραία φτωχών σε συγκεκριμένα σημεία του πλανήτη, διεύρυνε όμως την κοινωνική ανισότητα «μεταφέροντας» όλο και μεγαλύτερο ποσοστό του παγκόσμιου πλούτου σε όλο και λιγότερα χέρια. Κλείνει με τη διαπίστωση ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται στα πρόθυρα ενός Παγκοσμίου Πολέμου, οικονομικού αυτή τη φορά.

Διαπιστώνει ότι η Ευρώπη είναι γεμάτη δομικά προβλήματα που έχουν αλλοιώσει σε μεγάλο βαθμό τη φυσιογνωμία της, όπως ότι δέχεται αδιαμαρτύρητα κανόνες υπαγορευμένους κατευθείαν από τη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία και εμπορικές, λογιστικές και τραπεζικές νόρμες που υπηρετούν τα αμερικανικά συμφέροντα· ο Πιγκάς είναι αντίθετος στην προωθούμενη και κατ’ ευφημισμό αποκαλούμενη «συμφωνία ελεύθερου εμπορίου ΗΠΑ-Ευρώπης», τη διαβόητη ΤΤΙΡ.

Εγκώμιο της μη κανονικότητας Matthieu Pigasse μετάφραση: Γιώργος Ξενάριος Στερέωμα

Η ΝΕΑ ΕΥΡΩΠΗ

Ο Πιγκάς καλεί σε μια μάχη κατά της «κανονικότητας» που έχει επιβληθεί στη σύγχρονη Ευρώπη, τη «Normaland», όπου η ατομικιστική επανάσταση και η εύθραυστη δημοκρατία αποτελούν τα κύρια χαρακτηριστικά της· στη σημερινή Ευρώπη «οι ηγέτες είναι μαστοράντζες κι όχι αρχιτέκτονες», γράφει ο Γάλλος τραπεζίτης. Ο Πιγκάς ζητάει να επανεπινοήσουμε το πεπρωμένο μας ως Ευρωπαίοι, να επαναβεβαιώσουμε τη δύναμη της θέλησης και να υπερασπιστούμε κοινές αξίες, περιορίζοντας όμως τις δυσλειτουργίες του συστήματος: αποκλεισμούς, ανισότητες, φτώχεια.

Επικαλούμενος το κίνημα του... punk, τότε που η «do it yourself» ιδεολογία φρέσκαρε το κουρασμένο rock των ’60s, ζητάει μια νέα Ευρώπη. Φυσικά, για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο πρέπει όλοι μας, κατά τον Πιγκάς, να περάσουμε πάνω από τον παλιό κι ατελέσφορο διαχωρισμό ανάμεσα σε φιλελευθερισμό κι Αριστερά· αμφότερες οι ιδεολογίες αυτές «σκοτώνουν» τη δημοκρατία και την αγορά, μας εξηγεί. Οπαδός της ευρωπαϊκής ενοποίησης, φτάνει στο σημείο να ζητάει κοινό Πρόεδρο και κοινό στρατό, χρηματοπιστωτικό πυλώνα ο οποίος θα στηρίζει το κοινό νόμισμα, ζητάει τη δημιουργία μιας κοινής «εθνικής» συνείδησης στην Ευρώπη.

Για τον Πιγκάς, βασικός όρος για την «επανεπινόηση» της Ευρώπης είναι η απομάκρυνσή της από το φιλελεύθερο δόγμα, πάνω στο οποίο χτίστηκε, δόγμα που επιβλήθηκε σε όλους τους τομείς, από τα κριτήρια του Μάαστριχτ και την πολιτική του ανταγωνισμού, μέχρι την εκπαίδευση, την υγεία και τον πολιτισμό. Το προσκλητήριό του εμφορείται από τις αρχές μιας ενωμένης αλλά δημιουργικής Ευρώπης, που σέβεται τη διαφορετικότητα κι αποκρούει τον λαϊκισμό. Και κλείνει με έναν υπέροχο αφορισμό του Ζαν-Λικ Γκοντάρ: «Το περιθώριο είναι που κρατάει τις σελίδες του βιβλίου δεμένες».

ΥΓ. Από τους σύγχρονους οραματιστές μιας νέας Ευρώπης, μπορείτε να διαβάσετε το βιβλίο του Κόλιν Κράουτς Ο περίεργος μη θάνατος του νεοφιλελευθερισμού (Εκδόσεις Εκκρεμές, 2014), το οποίο παρουσιάσαμε εδώ, αλλά και το βιβλίο του Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ Τι να κάνουμε; (Εκδόσεις Κέδρος, 2010).

Εγκώμιο της μη κανονικότητας
Ο διευθυντής της Lazard για την Ελλάδα, την Κύπρο, την ευρωπαϊκή κρίση
Matthieu Pigasse
μετάφραση: Γιώργος Ξενάριος
Στερέωμα
384 σελ.
ISBN 978-960-8061-40-8
Τιμή € 13,50
001 patakis eshop


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΜΕΛΕΤΕΣ - ΔΟΚΙΜΙΑ
Θανάσης Αγάθος: «Η κινηματογραφική όψη του Γρηγορίου Ξενόπουλου»

Όλοι ξέρουμε ότι λογοτεχνία και κινηματογράφος είναι δύο τέχνες που έχουν μεταξύ τους μια συνεχή και δημιουργική συνομιλία. Από τότε που εμφανίστηκε η, τελικά, έβδομη τέχνη (στα τέλη του 19ου αι.,...

ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΜΕΛΕΤΕΣ - ΔΟΚΙΜΙΑ
Τσαρλς Γκλας: «Η Συρία φλέγεται – Το Ισλαμικό Κράτος και ο θάνατος της Αραβικής Άνοιξης»

Ο Έλληνας ποιητής Μελέαγρος από τα Γάδαρα (αρχαία πόλη της Συρίας, σήμερα η Ουμ Καΐς της Ιορδανίας), ο οποίος έζησε τον 1ο π.Χ. αιώνα, αποκαλούσε τη Συρία «μια χώρα που είναι ολόκληρος ο κόσμος»,...

ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΜΕΛΕΤΕΣ - ΔΟΚΙΜΙΑ
Σταύρος Λυγερός: «Η ισλαμική τρομοκρατία»

«Δεν είναι τυχαίο ότι κανείς Σέρβος δεν πραγματοποίησε τυφλή τρομοκρατική επίθεση σε κάποια δυτική μεγαλούπολη παρότι η χώρα του βομβαρδίσθηκε και ακρωτηριάστηκε από το ΝΑΤΟ». Αυτή είναι μία από τις...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 7
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER