Ανδρέας Παππάς: «Στις ρίζες του εθνολαϊκισμού» κριτική του Απόστολου Σπυράκη
Ανδρέας Παππάς: «Στις ρίζες του εθνολαϊκισμού» κριτική του Απόστολου Σπυράκη

Ανδρέας Παππάς: «Στις ρίζες του εθνολαϊκισμού» κριτική του Απόστολου Σπυράκη

Και δεν μπορεί κανείς να μην αναρωτηθεί ποια θα ήταν η εξέλιξη των πραγμάτων, αν επικρατούσαν οι ιδέες και τα ιδανικά της προοδευτικής σοσιαλδημοκρατίας, αν με κάποιον τρόπο κατάφερναν να νικήσουν στην αδυσώπητη αρένα της πολιτικής αντιπαράθεσης, που την έχει στοιχειώσει από τα πιο παλιά χρόνια το καταραμένο παιχνίδι της εξουσίας.

Και όλα αυτά σε μια εποχή όπου ο καλπάζων λαϊκισμός, ο δογματισμός, ο ανορθολογισμός, η τρομολαγνεία έχουν κατορθώσει να κυριαρχήσουν ισοπεδώνοντας κάθε έννοια ορθού και γόνιμου λόγου. Σε μια εποχή όπου οι κάθε λογής δημοκόποι έχουν καταφέρει να διαφεντεύουν την κοινή γνώμη επιβάλλοντας τις ανιστόρητες αντιλήψεις τους. Σε μια εποχή όπου οι κάθε λογής αντισυστημικοί επαναστάτες προσπαθούν να διαλύσουν όλες τις κατακτήσεις της καχεκτικής δημοκρατίας μας, πιστεύοντας ότι είναι καλύτερο να γίνουν όλα στάχτη κι επιτρέποντας έτσι στο σκιάχτρο του φασισμού να τρέφεται απ’ όλον αυτό τον παράδοξο ιδεολογικό συρφετό και να σηκώνει κεφάλι. Σε μια εποχή όπου η τυφλή βία από αριστερά και δεξιά τείνει να θεωρηθεί δεδομένη και αναγκαία, ενώ το πολιτικό τοπίο βαδίζει σε σκοτεινές ατραπούς, σε μια τέτοια εποχή οι ιδέες της γνήσιας αριστερής σκέψης επανέρχονται στο προσκήνιο για να επαναφέρουν στην επιφάνεια τη σημασία εννοιών όπως η ανεκτικότητα κι ο πλουραλισμός, η γόνιμη αντιπαράθεση και ο σεβασμός στις κατακτήσεις του λεγόμενου «αστικού πολιτισμού», η πίστη στην αυταξία της δημοκρατίας, το ανοιχτό πνεύμα προς όλες τις κατευθύνσεις και ο απεριόριστος σεβασμός στη διαφορετικότητα, η αμφισβήτηση και η συγκρουσιακή διάθεση που δεν γίνεται αυτοσκοπός άλλα στοχεύει στο δυνάμωμα και τη σφυρηλάτηση κάθε καινούργιας ιδέας, ο διεθνισμός και ο αμετακίνητος προσανατολισμός προς το ευρωπαϊκό ιδεώδες που ξεπήδησε απ’ τη λαμπρή περίοδο του Διαφωτισμού.

Είναι αλήθεια ότι ο 20ός αιώνας σημαδεύτηκε από την Οκτωβριανή Επανάσταση, που έριξε βαριά τη σκιά της σε κάθε προοδευτική αντίληψη και δυσφήμισε καταλυτικά την αληθινή φύση του σοσιαλισμού. Και δεν μπορεί κανείς να μην αναρωτηθεί ποια θα ήταν η εξέλιξη των πραγμάτων, αν επικρατούσαν οι ιδέες και τα ιδανικά της προοδευτικής σοσιαλδημοκρατίας, αν με κάποιον τρόπο κατάφερναν να νικήσουν στην αδυσώπητη αρένα της πολιτικής αντιπαράθεσης, που την έχει στοιχειώσει από τα πιο παλιά χρόνια το καταραμένο παιχνίδι της εξουσίας. Πώς θα ήταν η Ευρώπη κι ο κόσμος αν επικρατούσαν οι ιδέες προσωπικοτήτων όπως ο Κάουτσκι κι ο Μπερνστάιν, αυτά τα γνήσια τέκνα του Διαφωτισμού που πίστευαν στην απόλυτη αξία του ορθού λόγου ενάντια σε κάθε είδους φανατισμό. Πώς θα ήταν ο κόσμος αν είχαν επικρατήσει οι ιδέες της Ρόζας Λούξεμπουργκ, που την εκτέλεσαν εν ψυχρώ με τρόπο φρικτό οι παραστρατιωτικές μονάδες των Freikorps, της «κόκκινης» Ρόζας που αγωνιούσε για το μέλλον του σοσιαλισμού κλεισμένη στη φυλακή, την ώρα που ο πολύς Ίλιτς Ουλιάνοφ Λένιν και οι φανατικοί μπολσεβίκοι, γνήσιοι απόγονοι των αιμοσταγών Ιακωβίνων της Γαλλικής Επανάστασης, διέλυαν με τα όπλα την εκλεγμένη Συντακτική Συνέλευση όπου κατείχαν μόνο το 25%. Έγραφε τότε, κλεισμένη πίσω απ’ τα σίδερα για την αντιπολεμική της δράση, ότι: «Είναι φανερό πως από την ίδια του τη φύση ο σοσιαλισμός δεν μπορεί να παραχωρηθεί, δεν μπορεί να εγκαθιδρυθεί με ουκάζια [...] χωρίς γενικές εκλογές, απεριόριστη ελευθερία του Τύπου και των συγκεντρώσεων, ελεύθερη πάλη των ιδεών, η ζωή ξεψυχάει σ’ όλους τους δημόσιους θεσμούς» κι ακόμα ότι: «...η ελευθερία μόνον για τα μέλη του κόμματος –όσο πολυάριθμα κι αν είναι αυτά– δεν είναι ελευθερία. Η ελευθερία νοείται πάντοτε ως ελευθερία για αυτόν που σκέφτεται διαφορετικά».

Όλα αυτά παρουσιάζονται και σχολιάζονται από τον Ανδρέα Παππά χωρίς στρογγυλέματα, με τρόπο που μπορεί με μια πρώτη ματιά να φαντάζει απόλυτος, όμως καθένας οφείλει να σεβαστεί έναν άνθρωπο που υπηρέτησε όλη του τη ζωή τον έντυπο λόγο μέσα από εφημερίδες και περιοδικά, έναν άνθρωπο που αγάπησε και ξέρει όσο λίγοι τον χώρο του βιβλίου και των εκδόσεων, ενώ κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει τη γνησιότητα και το ήθος που αποπνέουν τα κείμενά του, την οξύτητα και την αυθεντικότητα με τις οποίες έρχονται να συμβάλουν καίρια σ’ αυτό που λέγεται κίνηση των ιδεών στη χώρα μας.

Στις ρίζες του εθνολαϊκισμού
50+1 κείμενα (1975-2015)
Ανδρέας Παππάς
Επίκεντρο
280 σελ.
Τιμή € 13,00
001 patakis eshop


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΜΕΛΕΤΕΣ - ΔΟΚΙΜΙΑ
Κωστής Παλαμάς: «Τα σατιρικά γυμνάσματα»

Οι μεγάλοι μας ποιητές, οι στυλοβάτες του ποιητικού λόγου, είναι διαχρονικοί και πάντα επίκαιροι. Και είμαστε μια χώρα κι ένας λαός που τα μόνα για τα οποία μπορούμε σίγουρα να υπερηφανευόμαστε...

ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΜΕΛΕΤΕΣ - ΔΟΚΙΜΙΑ
Ευάνθης Χατζηβασιλείου: «Βιώματα του Μακεδονικού Ζητήματος»

Μπορεί η εν ψυχρώ εθνοκάθαρση των μουσουλμάνων από τους Σέρβους της Βοσνίας το 1995 στη Σρεμπρένιτσα να σόκαρε την Ευρώπη κι ολόκληρο τον κόσμο υπενθυμίζοντας ότι η πυριτιδαποθήκη των Βαλκανίων...

ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΜΕΛΕΤΕΣ - ΔΟΚΙΜΙΑ
Κώστας Βούλγαρης: «Η μεταμυθοπλασία στη νεοελληνική πεζογραφία»

Η Μεταμυθοπλασία στη νεοελληνική πεζογραφία του Κώστα Βούλγαρη είναι ένας ογκώδης τόμος που ο συγγραφέας τον έστησε με πολύ μεράκι, φιλοδοξώντας να ερμηνεύσει τον όρο «μεταμυθοπλασία». Συγκεντρώνει, λοιπόν, τα πάντα...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: