Κώστας Ευθυμίου: «”Εργατική Βοήθεια” και ”Κοινωνική Αλληλεγγύη”» κριτική του Θανάση Αντωνίου

Κώστας Ευθυμίου: «”Εργατική Βοήθεια” και ”Κοινωνική Αλληλεγγύη”» κριτική του Θανάση Αντωνίου

Η ιστορία και η κοινωνική προσφορά των δύο αυτών οργανώσεων, οι οποίες μπορούν να θεωρηθούν η ιστορική αφετηρία άλλων μορφωμάτων κοινωνικής αλληλεγγύης (αυτά των ημερών μας), παρέμενε για δεκαετίες στο περιθώριο των ιστορικών ερευνών, ακόμα κι από το ίδιο το ΚΚΕ.

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΟΝ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟ
Στο βιβλίο του ο συγγραφέας παραθέτει πληθώρα εγγραφών από τον Τύπο της εποχής και τη διαθέσιμη κομματική ή μη βιβλιογραφία και εξιστορεί αναλυτικά το πώς οργανώθηκαν, το πώς λειτουργούσαν και ποια ήταν η θέση των οργανώσεων αυτών στο ευρύτερο πολιτικό και κοινωνικό σκηνικό της εποχής. Το σκηνικό είναι λίγο ως πολύ γνωστό: η άνοδος της ελληνικής αριστεράς, καθώς επίσης και η ανάπτυξη του συνδικαλιστικού κινήματος αμέσως μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, αντιμετωπίστηκαν από τις αστικές δυνάμεις με απίστευτη σκληρότητα και το Ιδιώνυμο του 1929 δεν ήταν παρά ένα από τα «επεισόδια» αυτής της επίθεσης.

Διώξεις χωρίς κατηγορητήριο, συλλήψεις και ξυλοδαρμοί, μακροχρόνιες εξορίες σε νησιά της άγονης γραμμής του Αιγαίου, συνεχείς απειλές στα σπίτια τους και εκδικητικές απολύσεις από την εργασία τους, σε συνδυασμό με ακραία φτώχεια και απόλυτη δυστυχία, ήταν η καθημερινότητα για δεκάδες χιλιάδες αριστερούς, κομμουνιστές, συνδικαλιστές, μέλη αγροτικών ενώσεων και άλλων κοινωνικών μορφωμάτων καθ’ όλη την εξεταζόμενη περίοδο.

Οι δύο αυτές οργανώσεις, αμέσως μετά την ίδρυσή τους, συγκρότησαν η καθεμιά το δικό της πανελλαδικό δίκτυο, το οποίο αναλάμβανε τη συγκέντρωση τροφίμων και ένδυσης για εξόριστους ή φυλακισμένους. Διενεργούσε εράνους και λαχειοφόρους αγορές (λοταρίες), έφτασαν σε σημείο (η «Εργατική Βοήθεια») ακόμα και να καλλιεργούν εγκαταλελειμμένα κτήματα εξόριστων παράγοντας προϊόντα τα οποία στη συνέχεια έστελναν σε τόπους εξορίας ή σε φυλακές μέσω δικτύου συνεργατών, συντρόφων ή κομματικών στελεχών. Διατηρούσαν επίσης λογιστικά βιβλία συναλλαγών και καταλόγους δωρητών ή αναξιοπαθούντων σε πανελλαδική βάση.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι οι οργανώσεις αυτές είχαν εμπνευστεί κι αποτελούσαν κατά κάποιον τρόπο παραρτήματα ή τοπικές εκφράσεις διεθνών οργανώσεων εργατικής αλληλεγγύης και υποστήριξης, που είχε δημιουργήσει μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο το κομμουνιστικό κίνημα· η «Εργατική Βοήθεια» αποτελούσε οργανικό τμήμα στην Ελλάδα της «Διεθνούς Οργάνωσης για τη Βοήθεια των Επαναστατών» (σε ορισμένες χώρες έγινε γνωστή ως «Διεθνής Κόκκινη Βοήθεια»), η οποία είχε ιδρυθεί στο 4ο συνέδριο της Κομιντέρν το 1922, ύστερα από εισήγηση των Σοβιετικών, οι οποίοι είχαν αναλάβει εν πολλοίς τη χρηματοδότηση των οργανώσεων αυτών.

Ο συγγραφέας αναλύει διεξοδικά τον σχετικά υπερκομματικό χαρακτήρα των δύο αυτών κοινωνικών οργανώσεων αλληλεγγύης καθώς, τις περισσότερες φορές, η κομματική «ταυτότητα» του επωφελούμενου δεν είναι αναγκαία για να λάβει χρήματα ή τρόφιμα ή να αξιοποιήσει τη νομική βοήθεια. Ταυτόχρονα, όμως, εξιστορεί το πώς διαμορφώθηκε ο χαρακτήρας των οργανώσεων αυτών στην πάροδο του χρόνου και υπό το βάρος α) των συνεχών διώξεων που υφίσταντο τα κομματικά στελέχη του ΚΚΕ και οι συνδικαλιστές και β) των συνεχών διασπάσεων του ΚΚΕ σε μικρότερες ιδεολογικοπολιτικές ομάδες-σέχτες.

Στο σημείο αυτό έχει ιδιαίτερη αξία να διαβάσει κανείς τον τρόπο με τον οποίο αναπτυσσόταν ο «διάλογος» ανάμεσα στις επιμέρους εκφάνσεις της κομμουνιστικής αριστεράς η οποία, παράλληλα με τον ταξικό αγώνα ενάντια στους πολιτικούς αντιπάλους της, είχε και τις ενδοοικογενειακές έριδες να την κατατρέχουν – και τότε και σήμερα...

Συνολικά το βιβλίο του Κώστα Ευθυμίου, το οποίο εκδίδεται από τη γνωστή συνεργατική ομάδα πρώην εργαζομένων, απολυμένων ή ανέργων στον χώρο του βιβλίου «Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων», είναι μια υπέροχη, όσο κι άγνωστη στο ευρύ κοινό σελίδα της ιστορίας του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος και του ταξικού αγώνα των εργαζομένων του Μεσοπολέμου, μια ιστορία η οποία μπορεί να μας διδάξει πολλά. Είναι εντυπωσιακό αλλά σήμερα, 90 χρόνια μετά, κινητοποιούνται εντός της ελληνικής κοινωνίας δυνάμεις από τα κάτω που προσπαθούν με αλληλέγγυους τρόπους και στη βάση της εναλλακτικής οικονομίας να αντιμετωπίσουν άλλη μια ακραιφνώς ταξική επίθεση ενάντια στις δυνάμεις της εργασίας· την υποτιθέμενη δημοσιονομική κρίση.

«Εργατική Βοήθεια» και «Κοινωνική Αλληλεγγύη»
Δύο παραδείγματα ταξικής αλληλέγγυας δράσης στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου
Πρόλογος: Βαγγέλης Καραμανωλάκης
Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων
168 σελ.
Τιμή € 8,50
001 patakis eshop


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΜΕΛΕΤΕΣ - ΔΟΚΙΜΙΑ
Χαράλαμπος Μ. Ανδρεόπουλος: «Η Εκκλησία κατά τη δικτατορία 1967-1974»

Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος (Κοτσώνης) είναι η πιο σκοτεινή φυσιογνωμία στην ιστορία της ελληνικής Εκκλησίας τον εικοστό αιώνα. Προερχόμενος από τις παρεκκλησιαστικές οργανώσεις που είχαν καταστεί...

ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΜΕΛΕΤΕΣ - ΔΟΚΙΜΙΑ
Κυριάκος Δ. Κεντρωτής: «Το ποδόσφαιρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης»

Στις 13 Ιουλίου 2017, κατακαλόκαιρο και εν μέσω του δεύτερου φετινού καύσωνα, ο Πανιώνιος έδωσε στη Νέα Σμύρνη έναν ποδοσφαιρικό αγώνα ενάντια στη σλοβενική Γκόριτσα στο πλαίσιο του δεύτερου...

ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΜΕΛΕΤΕΣ - ΔΟΚΙΜΙΑ
Γεωργία Παπαδάκη: «Σοφοκλής: Η “μέλισσα” του αρχαίου ποιητικού λόγου»

Η Γεωργία Παπαδάκη, με τα εφόδια της φιλολόγου και αρχαιολόγου, πρωτίστως, και την αγάπη για ό,τι σπούδασε, μας παραδίδει τον Σοφοκλή της, έναν τόμο όπου παρουσιάζει τον μεγάλο τραγικό μέσα από...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER