A+ A A-

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ: «Της μοναξιάς διπρόσωποι μονόλογοι» κριτική της Ασημίνας Ξηρογιάννη

Της μοναξιάς διπρόσωποι μονόλογοι Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ Καστανιώτης


Της μοναξιάς διπρόσωποι μονόλογοι. Το τελευταίο βιβλίο της Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ. Τρεις πράξεις. Μετά ένα ιντερμέδιο. Και μετά η τέταρτη πράξη. Και πάλι ιντερμέδιο. Η πέμπτη πράξη, ιντερμέδιο, η έκτη πράξη. Μονόλογοι, αλλά διάλογοι με τον εαυτό. Διάλογοι με τον πόνο, με το χρόνο, με τη θλίψη, με τη μοναξιά, την υποκρισία, με τον καθρέφτη. Δεν μπορούμε παρά να το δούμε ως ένα ενιαίο σύνολο που διαθέτει θεατρικότητα και το χαρακτηρίζει έντονη φιλοσοφική χροιά.

Η ποιήτρια συνηθίζει να φιλοσοφεί στα ποιήματά της, είναι αυτό ένα στοιχείο που αποτελεί ίδιον της ποιητικής της. Χρειάζεται σίγουρα μεγάλη καταβύθιση στο «Εγώ» του δημιουργού αλλά και του ανθρώπου για να συνθέσεις ένα έργο που αγαπά και καταδεικνύει το βάθος. Σκάβοντας κανείς μέσα του έρχεται αντιμέτωπος με την αλήθεια των πραγμάτων, κάτι που είναι εξαιρετικά επίπονο αλλά ουσιαστικό και απολύτως αναγκαίο. Η Ρουκ κάνει έναν απολογισμό, θα έλεγε κανείς, με τη γενναιότητα και την αυθεντικότητα που τη χαρακτηρίζει.

 

Εμφανίσεις: 1366

Περισσότερα...

Γιώργος Χειμωνάς: «Αγάπη σαν ακολασία» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ

Αγάπη σαν ακολασία Γιώργος Χειμωνάς Κριτική


Ο ποιητής Αργύρης Παλούκας, στην επιλογή των αποσπασμάτων από το έργο του Γιώργου Χειμωνά, μάς προσφέρει δείγμα των ποικίλων καταβυθίσεων του σημαντικού πεζογράφου στο νου και στην ψυχή, εκεί από όπου θα ανασύρει όχι άνθη από ροδώνα αλλά αγκάθια, ίσως και σαν εκείνο του Όσκαρ Ουάιλντ που όσο βυθιζόταν στο στήθος του πουλιού τόσο το πουλί κελαηδούσε καλύτερα και κελαηδούσε καλύτερα όσο πέθαινε. Αποσπάσματα από δύσβατες ψυχονοητικές περιπλανήσεις, δηλαδή.

Αντιγράφω, επιλέγω και απομονώνω με τη σειρά μου από την καλογραμμένη «Εισαγωγή» του Α. Παλούκα ό,τι εκείνος γράφει, καθώς το θεωρώ ικανό να αντιπροσωπεύσει τον σπουδαίο αυτόν συγγραφέα που διάβασε την ελληνική, και όχι μόνο, φιλολογία ώς το μεδούλι της. Που είδε πίσω από την ευτρεπισμένη επιφάνεια τον πόνο που απαιτείται για να γεννηθεί το θαύμα. Λέει ο Α. Παλούκας: «Η Αγάπη στην πεζογραφία του Χειμωνά είναι... μια καινούρια λέξη και μια καινούρια έννοια. Αποσυνδέεται από τη συναισθηματική φόρτιση για να περιγράψει τη φανατική αφοσίωση ή την απλή καθημερινή εγγύτητα, την απιστία ή το φόβο της απομάκρυνσης. Εμπεριέχει το ιδανικό και την ίδια στιγμή τον τρόμο για την εξάτμισή του, το όνειρο και την αγωνία του ξυπνήματος. Η αγάπη είναι ένοικος του κόσμου που οραματίζεται ο συγγραφέας (ο άνθρωπος) του νέου κόσμου που θα αντικαταστήσει αυτόν που έχει πεθάνει». Στο απόσπασμα από τους Χτίστες διαβάζουμε: «Αρχίζει μία Αναγέννηση... αδιάφορη για τις σφαγές. Σαν εξουσία δόξας θα παρουσιαστεί. Θα παρουσιαστεί με τη βία, όπως η καταστροφή». Προφητεία; Αποκάλυψη; Δεν είναι ο πρώτος φυσικά που έθεσε έτσι την έννοια της αγάπης. «Πώς αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι/ Θα παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μας/ Και θα χτυπήσει τον κόσμο η αθωότητα/ Με το δριμύ του μαύρου του θανάτου» (Οδυσσέας Ελύτης, Μονόγραμμα, Ι).

 

Εμφανίσεις: 874

Περισσότερα...

Δημήτρης Μαμαλούκας: «O κρυφός πυρήνας των Ερυθρών Ταξιαρχιών» κριτική της Έρικας Αθανασίου

Ο κρυφός πυρήνας των Ερυθρών Ταξιαρχιών Δημήτρης Μαμαλούκας Κέδρος


Στον Κέδρο μετακόμισε ο Δημήτρης Μαμαλούκας για να μας προσφέρει το τελευταίο του μυθιστόρημα Ο κρυφός πυρήνας των Ερυθρών Ταξιαρχιών, ένα από τα βιβλία που σε υποχρεώνουν, ανεξάρτητα από τον όγκο τους, να τα διαβάσεις σχεδόν χωρίς να τα αφήσεις από τα χέρια σου. Οι φανατικοί αναγνώστες του συγγραφέα, που τον εμπιστεύονται στην αναζήτηση δολοφόνων μέσα από περίεργες διαδρομές, συνέβαλαν στο να περάσει το βιβλίο άμεσα στη δεύτερη έκδοσή του.

 

Εμφανίσεις: 893

Περισσότερα...

Μανίνα Ζουμπουλάκη: «Αόρατα κορίτσια» κριτική του Φίλιππου Φιλίππου

Αόρατα κορίτσια Μανίνα Ζουμπουλάκη Παπαδόπουλος


Η Μανίνα Ζουμπουλάκη (1960) είναι μια από τις πιο τολμηρές Ελληνίδες συγγραφείς πάνω στο θέμα των ερωτικών σχέσεων. Τα μυθιστορήματά της βρίθουν από ερωτικές σκηνές, ενώ ενίοτε η γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι σκληρή. Ωστόσο, στο πρόσφατο έργο της, το Αόρατα κορίτσια, αλλάζει θεματική και ασχολείται με ένα διαχρονικό ζήτημα που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ επίκαιρο στην Ελλάδα και στην Ευρώπη: εκείνο του ξεριζωμού ανθρώπων από τα σπίτια τους και της προσφυγιάς.

 

Εμφανίσεις: 926

Περισσότερα...

Ελένη Αναστασοπούλου: «Δυσσάκος» κριτική της Εύης Δημοπούλου

Δυσσάκος Ελένη Αναστασοπούλου Γαβριηλίδης


Σε ένα ταξίδι εσωτερικό μάς παρασύρει ο Δυσσάκος (εκδόσεις Γαβριηλίδη) της Ελένης Αναστασοπούλου, εκεί όπου η ψυχή είναι πανίσχυρη. Ταξίδια κοντινά και μακρινά, ταξίδια του σώματος και του νου, όλα χωρέσανε στο δισάκι του. Αλλά αυτό δεν βαραίνει στους ώμους του. Η ψυχή μόνο ζητά να ελαφρώσει.

 

Εμφανίσεις: 1362

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr