Νίκος Παναγιωτόπουλος: «Γραφικός χαρακτήρας»
Νίκος Παναγιωτόπουλος: «Γραφικός χαρακτήρας» κριτική του Σιδέρη Ντιούδη

Νίκος Παναγιωτόπουλος: «Γραφικός χαρακτήρας»

Θα μπορούσε να ήταν ασπρόμαυρο φωτογραφικό album με μεγαλύτερα κείμενα από ό,τι συνήθως, ένα είδος αυτοβιογραφίας του συγγραφέα σε μικρά κεφάλαια, μια συλλογή 67 μικροδιηγημάτων ή ένα μυθιστόρημα σε ανάλογα κεφάλαια. Θα μπορούσε να ήταν όλα αυτά μαζί και όλα αυτά ξεχωριστά και κάπως έτσι θα μπορούσαμε να δεχτούμε το νέο βιβλίο –έκτο τον αριθμό– του Νίκου Παναγιωτόπουλου με τον τίτλο Γραφικός χαρακτήρας.

Ιστορία την ιστορία ο συγγραφέας-αφηγητής μεγαλώνει και μαζί του βουτάμε στο πρόσφατο παρελθόν με μια διάθεση ασπρόμαυρη, εμπλουτισμένη όμως με τα πιο ζωντανά χρώματα της γραφής.

Ο συγγραφέας επιστρέφει στη μικρή φόρμα με την οποία συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό είκοσι χρόνια πριν με το βιβλίο Η ενοχή των υλικών, με έντονη νοσταλγική, αλλά όχι μελό, διάθεση και με σαφή αυτοαναφορικότητα, όπως ο ίδιος μας εξομολογείται στον «Επίλογο» που κλείνει το βιβλίο: «Οι ιστορίες που περιέχονται σ’ ετούτη τη συλλογή είναι πέρα για πέρα αληθινές, πράγμα που σημαίνει ότι τις θυμάμαι ακριβώς όπως τις έγραψα... Για μένα πρόκληση –αληθινή– στάθηκε το μέγεθός τους και όχι το πόσο αποτυπώνουν την πραγματικότητα – κάτι για το οποίο, εξάλλου, ελάχιστοι μπορούν να καταθέσουν σοβαρή μαρτυρία. Για μένα δεν έχει τόσο σημασία ότι οι μικρές αυτές ιστορίες είναι αληθινές, όσο ότι οι αληθινές αυτές ιστορίες είναι τόσο μικρές που μπορούν –και το εύχομαι– να διαβαστούν ανάμεσα σε δύο στάσεις των νέων γραμμών του μετρό».

Νίκος Παναγιωτόπουλος: «Γραφικός χαρακτήρας» κριτική του Σιδέρη Ντιούδη

Πράγματι ο Παναγιωτόπουλος πετυχαίνει τον σκοπό του, αφού οι απολαυστικές, νοσταλγικές ιστορίες του διαβάζονται με άνεση τόσο ενώ περιμένει κανείς τον συρμό του μετρό, όσο και ανάμεσα σε δύο στάσεις του, διατηρώντας την αυτονομία τους και λειτουργώντας ταυτόχρονα σαν μέρος μιας μεγάλης αφήγησης. Η αφετηρία των ιστοριών εντοπίζεται στα μέσα της δεκαετίας του ’60 εκεί όπου με εξομολογητικό ύφος στην πρώτη ιστορία του βιβλίου, στον «Χρησμό», δηλώνεται ότι «Γεννήθηκα 15 Απριλίου, Δευτέρα του Πάσχα». Ιστορία την ιστορία ο συγγραφέας-αφηγητής μεγαλώνει και μαζί του βουτάμε στο πρόσφατο παρελθόν με μια διάθεση ασπρόμαυρη, εμπλουτισμένη όμως με τα πιο ζωντανά χρώματα της γραφής. Τα στιγμιότυπα πολλά και τα πρόσωπα που εμπλέκονται αντλούνται κυρίως από το οικογενειακό περιβάλλον. Ο μικρότερος αδερφός και οι τσακωμοί με τον μεγάλο αδερφό, ο πατέρας και η αυστηρότητά του, η μητέρα πανταχού παρούσα, ο θείος με το παλιό του Opel, που κάποια στιγμή σπάει στα δύο, ο νονός, που έχει χάσει τον γιο του, ο παππούς που προσπερνά την ασθένεια, οι φίλοι από το σχολείο, οι δάσκαλοι και οι γείτονες, όλοι έχουν τον ρόλο τους στην αφήγηση, η οποία σέβεται την οικονομία της γραφής και δεν μακρηγορεί ποτέ. Αρκετά από τα περιστατικά είναι αξιοσημείωτα, όπως η ανάγνωση του βιβλίου του Ιουλίου Βερν 20000 λεύγες υπό την θάλασσα, το οποίο έμελλε να καθορίσει τον συγγραφέα, τα πρώτα ποιητικά σκιρτήματα, η συμμετοχή σε ποιητικό διαγωνισμό και η απόσπαση του 1ου βραβείου.

Οι ιστορίες του Γραφικού χαρακτήρα διαποτίζονται από ζεστασιά και τρυφερότητα. Σε γλώσσα απλή και με αρκετή αυτοβιογραφική διάθεση, ο Παναγιωτόπουλος ανασύρει περασμένες αναμνήσεις που είναι σίγουρο ότι θα θυμίσουν πολλά πράγματα σε ένα ευρύ κοινό. Καταφέρνει έτσι να εκκινήσει τη συλλογική μνήμη με αφετηρία το προσωπικό βίωμα, και αυτό από μόνο του είναι σπουδαίο. Οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες –υποθέτουμε ότι είναι από το προσωπικό αρχείο του συγγραφέα– που συνοδεύουν τις ιστορίες είναι εύστοχη επιλογή, διότι δένουν απόλυτα με το ύφος του κειμένου και ζωντανεύουν ακόμη περισσότερο την ήδη παλλόμενη γραφή.

Γραφικός χαρακτήρας

Μεταίχμιο
184 σελ.
ISBN 978-618-03-0522-7
Τιμή: €11,00
001 patakis eshop


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Ανδρέας Φιλιππόπουλος-Μιχαλόπουλος: «Το βιβλίο του νερού»

Η λίμνη είναι οι άλλοι 1.«Όταν πια έβγαλε όλο τον αέρα από μέσα του, η υδάτινη μάζα γύρω του με τη σιμιγδαλένια αμμουδερή βάση της και τα διάφορα φύκια, ψάρια, πέτρες, είχε σταματήσει να κινείται. Όλα απλώθηκαν σαν...

ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Χαρά Κοσεγιάν: «Ναϊρί, εκεί που συναντιούνται τα ρυάκια…»

Ναϊρί… Παίρνεις το βιβλίο και σκέφτεσαι τι να σημαίνει άραγε. Το προφέρεις και ακούς νερά που τρέχουν… Όνομα κοριτσιού θα ’ναι. Αργότερα επαληθεύεται η εκδοχή σου: όνομα θηλυκό –Αρμενία, το...

ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Χλόη Κουτσουμπέλη: «Ο βοηθός του κυρίου Κλάιν»

 Ότι ο χρόνος δεν ήταν συμβατικός το αντιλήφθηκα στη σ. 44 του βιβλίου. Ο Στέφαν, ο βοηθός του κυρίου Κλάιν, ο θυρωρός, ας πούμε, της πολυκατοικίας, εντοπίζει κάποιες περίεργες λεπτομέρειες στην πρώτη...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: