A+ A A-

Νίκος Παναγιωτόπουλος: «Γραφικός χαρακτήρας» κριτική του Σιδέρη Ντιούδη

Νίκος Παναγιωτόπουλος: «Γραφικός χαρακτήρας» κριτική του Σιδέρη Ντιούδη


Θα μπορούσε να ήταν ασπρόμαυρο φωτογραφικό album με μεγαλύτερα κείμενα από ό,τι συνήθως, ένα είδος αυτοβιογραφίας του συγγραφέα σε μικρά κεφάλαια, μια συλλογή 67 μικροδιηγημάτων ή ένα μυθιστόρημα σε ανάλογα κεφάλαια. Θα μπορούσε να ήταν όλα αυτά μαζί και όλα αυτά ξεχωριστά και κάπως έτσι θα μπορούσαμε να δεχτούμε το νέο βιβλίο –έκτο τον αριθμό– του Νίκου Παναγιωτόπουλου με τον τίτλο Γραφικός χαρακτήρας.

Ιστορία την ιστορία ο συγγραφέας-αφηγητής μεγαλώνει και μαζί του βουτάμε στο πρόσφατο παρελθόν με μια διάθεση ασπρόμαυρη, εμπλουτισμένη όμως με τα πιο ζωντανά χρώματα της γραφής.

Ο συγγραφέας επιστρέφει στη μικρή φόρμα με την οποία συστήθηκε στο αναγνωστικό κοινό είκοσι χρόνια πριν με το βιβλίο Η ενοχή των υλικών, με έντονη νοσταλγική, αλλά όχι μελό, διάθεση και με σαφή αυτοαναφορικότητα, όπως ο ίδιος μας εξομολογείται στον «Επίλογο» που κλείνει το βιβλίο: «Οι ιστορίες που περιέχονται σ’ ετούτη τη συλλογή είναι πέρα για πέρα αληθινές, πράγμα που σημαίνει ότι τις θυμάμαι ακριβώς όπως τις έγραψα... Για μένα πρόκληση –αληθινή– στάθηκε το μέγεθός τους και όχι το πόσο αποτυπώνουν την πραγματικότητα – κάτι για το οποίο, εξάλλου, ελάχιστοι μπορούν να καταθέσουν σοβαρή μαρτυρία. Για μένα δεν έχει τόσο σημασία ότι οι μικρές αυτές ιστορίες είναι αληθινές, όσο ότι οι αληθινές αυτές ιστορίες είναι τόσο μικρές που μπορούν –και το εύχομαι– να διαβαστούν ανάμεσα σε δύο στάσεις των νέων γραμμών του μετρό».

Νίκος Παναγιωτόπουλος: «Γραφικός χαρακτήρας» κριτική του Σιδέρη Ντιούδη

Πράγματι ο Παναγιωτόπουλος πετυχαίνει τον σκοπό του, αφού οι απολαυστικές, νοσταλγικές ιστορίες του διαβάζονται με άνεση τόσο ενώ περιμένει κανείς τον συρμό του μετρό, όσο και ανάμεσα σε δύο στάσεις του, διατηρώντας την αυτονομία τους και λειτουργώντας ταυτόχρονα σαν μέρος μιας μεγάλης αφήγησης. Η αφετηρία των ιστοριών εντοπίζεται στα μέσα της δεκαετίας του ’60 εκεί όπου με εξομολογητικό ύφος στην πρώτη ιστορία του βιβλίου, στον «Χρησμό», δηλώνεται ότι «Γεννήθηκα 15 Απριλίου, Δευτέρα του Πάσχα». Ιστορία την ιστορία ο συγγραφέας-αφηγητής μεγαλώνει και μαζί του βουτάμε στο πρόσφατο παρελθόν με μια διάθεση ασπρόμαυρη, εμπλουτισμένη όμως με τα πιο ζωντανά χρώματα της γραφής. Τα στιγμιότυπα πολλά και τα πρόσωπα που εμπλέκονται αντλούνται κυρίως από το οικογενειακό περιβάλλον. Ο μικρότερος αδερφός και οι τσακωμοί με τον μεγάλο αδερφό, ο πατέρας και η αυστηρότητά του, η μητέρα πανταχού παρούσα, ο θείος με το παλιό του Opel, που κάποια στιγμή σπάει στα δύο, ο νονός, που έχει χάσει τον γιο του, ο παππούς που προσπερνά την ασθένεια, οι φίλοι από το σχολείο, οι δάσκαλοι και οι γείτονες, όλοι έχουν τον ρόλο τους στην αφήγηση, η οποία σέβεται την οικονομία της γραφής και δεν μακρηγορεί ποτέ. Αρκετά από τα περιστατικά είναι αξιοσημείωτα, όπως η ανάγνωση του βιβλίου του Ιουλίου Βερν 20000 λεύγες υπό την θάλασσα, το οποίο έμελλε να καθορίσει τον συγγραφέα, τα πρώτα ποιητικά σκιρτήματα, η συμμετοχή σε ποιητικό διαγωνισμό και η απόσπαση του 1ου βραβείου.

Οι ιστορίες του Γραφικού χαρακτήρα διαποτίζονται από ζεστασιά και τρυφερότητα. Σε γλώσσα απλή και με αρκετή αυτοβιογραφική διάθεση, ο Παναγιωτόπουλος ανασύρει περασμένες αναμνήσεις που είναι σίγουρο ότι θα θυμίσουν πολλά πράγματα σε ένα ευρύ κοινό. Καταφέρνει έτσι να εκκινήσει τη συλλογική μνήμη με αφετηρία το προσωπικό βίωμα, και αυτό από μόνο του είναι σπουδαίο. Οι ασπρόμαυρες φωτογραφίες –υποθέτουμε ότι είναι από το προσωπικό αρχείο του συγγραφέα– που συνοδεύουν τις ιστορίες είναι εύστοχη επιλογή, διότι δένουν απόλυτα με το ύφος του κειμένου και ζωντανεύουν ακόμη περισσότερο την ήδη παλλόμενη γραφή.

Γραφικός χαρακτήρας

Μεταίχμιο
184 σελ.
ISBN 978-618-03-0522-7
Τιμή: €11,00
001 patakis eshop

 

Διαβάστε επίσης
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Μαρία Φακίνου: «Ανατομία κόρης» κριτική του Μάνου Κοντολέων

Ως νουβέλα χαρακτηρίζει η ίδια η συγγραφέας και ο νέος της εκδοτικός οίκος (τα δυο προηγούμενα βιβλία της Μαρίας Φακίνου είχαν κυκλοφορήσει από τον Καστανιώτη) αυτό το ολίγων σελίδων κείμενο. Θα...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Κοσμάς Χαρπαντίδης: «Το άκυρο αύριο» κριτική του Χρίστου Παπαγεωργίου

Στο παρόν βιβλίο, ο καταγόμενος από την Δράμα, πολιτογραφημένος όμως Καβαλιώτης συγγραφέας Κοσμάς Χαρπαντίδης αποφασίζει να βάλει βαθιά το μαχαίρι στην πληγή της νεοελληνικής ιστορικής...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Κωνσταντίνος Χατζηνικολάου: «Ιάκωβος» κριτική του Χρίστου Παπαγεωργίου

Το μυθιστόρημα Ιάκωβος του πρωτοεμφανιζόμενου πεζογράφου Κωνσταντίνου Χατζηνικολάου εξελίσσεται ως μια λογοτεχνική φάρσα, ως μια αφηγηματική απάτη. Δεν θα πέσουμε λοιπόν στην παγίδα που το ίδιο...

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr