Θωμάς Συμεωνίδης: «Γίνε ο ήρωάς μου!»
Θωμάς Συμεωνίδης: «Γίνε ο ήρωάς μου!»

Θωμάς Συμεωνίδης: «Γίνε ο ήρωάς μου!»


Ο συγγραφέας Θωμάς Συμεωνίδης στο βιβλίο Γίνε ο ήρωάς μου! μας εισάγει με επιτυχία στον δικό του κόσμο. Η χρήση της γλώσσας και η ποιότητα των λέξεων προδιαθέτουν τον αναγνώστη ευθύς εξαρχής πως πρόκειται για ένα ιδιαίτερο και καλογραμμένο έργο.

Η υπόθεση αρχίζει να ξετυλίγεται μέσα από φανταστικούς διαλόγους του αφηγητή με τη Χριστίνα για τον χωρισμό τους, ενώ πράξεις και σκέψεις αποκαλύπτουν το χάος που φωλιάζει μέσα στο μυαλό του. Φεύγει για να σωθεί από την αγωνία και τις τύψεις. Πάει στο Παρίσι. Βρίσκεται στο Δικαστικό Μέγαρο, στην αίθουσα των χαμένων βημάτων –από το πάχος των χαλιών– που θέλει ίσως να καταπιούν και τα δικά του βήματα. Μήπως θέλει να κρυφτεί; Ή μήπως θέλει να ομολογήσει; Παρουσιάζεται στον Πρόεδρο. Τι θα του πει; Θα του πει για τον ναρκωμένο; Θα του μιλήσει για τον οργανισμό; Τι οργανισμός ήταν αυτός; Πού δραστηριοποιούνταν; Με τι αντικείμενο; Και αυτός –ο αφηγητής– πώς τοποθετήθηκε και ποια συμφέροντα εξυπηρετούσε; Και ο ναρκωμένος πώς έγινε και βρέθηκε στην άλλη πτέρυγα του νοσοκομείου; Πώς έγινε και κατέληξε; Ποιος ήταν τελικά ο ναρκωμένος;

Με γαλλικές επιρροές και ντεκόρ το Παρίσι, τον Πύργο του Άιφελ, τις γέφυρες, τις πλατείες, τους δρόμους, ξετυλίγεται και ζωντανεύει η υπόθεση, η οποία προβάλλει στα μάτια του αναγνώστη σαν ένα αστυνομικό μυθιστόρημα ή φιλμ νουάρ.

Ο αφηγητής, με την ανάσα του να ηχεί στα αυτιά του αναγνώστη, αρχίζει να αφηγείται μπλέκοντας και ξεμπλέκοντας ένα κουβάρι γεγονότων και συναισθημάτων. Ο φόβος και οι τύψεις κυριαρχούν, ενώ ένα ετερόκλητο πλήθος από φίλους και συνεργάτες με περίεργα ονόματα τον περιτριγυρίζουν. Ο Ματ – τον έλεγαν Μιχάλη και τον αποκαλούσαν Ματ, επειδή ήταν το μάτι όσων συνέβαιναν στον οργανισμό. Ο Ελ. – ένα μυστήριο πρόσωπο που είχε συστήσει ο ίδιος ο υπουργός, η Άννα, ο μακρινός θείος, ο κοντινός θείος, αλλά και ο ίδιος, που έπρεπε από το υπουργείο να μετακινηθεί στον οργανισμό. Παράξενες σχέσεις τούς συνδέουν όλους αυτούς γεννώντας πολλά ερωτηματικά. Μοιάζει σαν όλοι μαζί να είναι υπάλληλοι ενός παράξενου «τοξικού» οργανισμού, χωρισμένου στα δύο, γεμάτου αντιπαλότητα, που λειτουργεί με μοναδικό σκοπό να προστατεύει τον υπουργό και το υπουργείο. Μια μικρή Βαβυλωνία.

Ο Θωμάς Συμεωνίδης με πολλή προσοχή στήνει μια περίπλοκη υπόθεση. Με γαλλικές επιρροές και ντεκόρ το Παρίσι, τον Πύργο του Άιφελ, τις γέφυρες, τις πλατείες, τους δρόμους, ξετυλίγεται και ζωντανεύει η υπόθεση, η οποία προβάλλει στα μάτια του αναγνώστη σαν ένα αστυνομικό μυθιστόρημα ή φιλμ νουάρ. Αιτία είναι ένα έγκλημα, το οποίο αιωρείται από τις πρώτες γραμμές. Ταυτόχρονα, προστίθεται και η πολυπλοκότητα στις σχέσεις των ηρώων, όπου ο συγγραφέας μέσα από μια δαιδαλώδη πλεκτάνη ενώνει ανθρώπους και γεγονότα – πλεκτάνη που, παρότι γίνεται λίγο κουραστική κάποιες στιγμές, δεν παύει να έχει δύναμη η σύλληψή της. Σε αυτή χαρτογραφεί ένα σύστημα σαθρό και διεφθαρμένο, το οποίο βρίθει από δολοπλοκίες και προσωπικές σκοπιμότητες, παρασύροντας όλους στη δική του δίνη. Παράλληλα, το υπαρξιακό πρόβλημα του αφηγητή δίνει μια άλλη νότα στην πλοκή, με το να δημιουργεί άλλοτε μια πνιγηρή αγχωτική κατάσταση και άλλοτε σκέψεις γαλήνης, υπενθυμίζοντας ακόμη και την παρουσία της μοίρας, ενώ άλλοτε πάλι γεννά την ελπίδα ενός άλλου κόσμου. Ωστόσο, ο ένοχος ή, έστω, ο ηθικός αυτουργός παραμένει ο άγνωστος x μιας καλοστημένης μαθηματικής εξίσωσης, που διατηρεί την ανατροπή για το τέλος. Και μέσα σε όλα αυτά, ο χρόνος, πάντα παρών ακόμη κι όταν χάνεται.

Το Γίνε ο ήρωάς μου! είναι ένα βιβλίο το οποίο αποτυπώνει άριστα την πολυπλοκότητα των εμπλεκόμενων συμφερόντων –θυμίζοντας πολύ τις ημέρες μας, και όχι μόνο–, ενώ παράλληλα αφήνει τα ποσοστά των πιθανοτήτων να διαμορφώνουν το τελικό σκηνικό.

Τελευταία, θα έλεγα, ένα κύμα νέων –πρωτοεμφανιζόμενων, και όχι μόνο, συγγραφέων– μεταξύ των τριάντα πέντε, σαράντα ετών, εμφανίζεται στα ελληνικά Γράμματα. Στο σύνολό τους, είναι εφοδιασμένοι με πολλές εμπειρίες και ταυτόχρονα –η πλειονότητά τους– με σημαντικές περγαμηνές, που τους προσδίδουν μεγάλο εύρος γνώσεων, ο οποίος κάνει ανάγλυφη την παρουσία του στο «ντύσιμο» των κειμένων τους, καθώς και στη δομή της πλοκής που επιλέγουν. Έχουν, επίσης, πολυπλοκότητα στη σκέψη τους, η οποία εξάπτει τη φαντασία του αναγνώστη προσθέτοντας επιπλέον αξία στη γοητεία των γραπτών τους, λόγω του πλούτου και της πολύ καλής χρήσης της γλώσσας. Ανάμεσά τους, κάποιος γράφει κωμικοτραγικά, άλλος σουρεάλ, άλλος τρυφερά και ταυτόχρονα κυνικά, άλλος πολύπλοκα σαν το κείμενό του να είναι μαθηματική εξίσωση… όμως όλοι έχουν έναν κοινό παρανομαστή: γράφουν εμπνευσμένα.

Γίνε ο ήρωάς μου!
Θωμάς Συμεωνίδης
Γαβριηλίδης
147 σελ.
Τιμή € 9,59
001 patakis eshop


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Ανδρέας Φιλιππόπουλος-Μιχαλόπουλος: «Το βιβλίο του νερού»

Η λίμνη είναι οι άλλοι 1.«Όταν πια έβγαλε όλο τον αέρα από μέσα του, η υδάτινη μάζα γύρω του με τη σιμιγδαλένια αμμουδερή βάση της και τα διάφορα φύκια, ψάρια, πέτρες, είχε σταματήσει να κινείται. Όλα απλώθηκαν σαν...

ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Χαρά Κοσεγιάν: «Ναϊρί, εκεί που συναντιούνται τα ρυάκια…»

Ναϊρί… Παίρνεις το βιβλίο και σκέφτεσαι τι να σημαίνει άραγε. Το προφέρεις και ακούς νερά που τρέχουν… Όνομα κοριτσιού θα ’ναι. Αργότερα επαληθεύεται η εκδοχή σου: όνομα θηλυκό –Αρμενία, το...

ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Χλόη Κουτσουμπέλη: «Ο βοηθός του κυρίου Κλάιν»

 Ότι ο χρόνος δεν ήταν συμβατικός το αντιλήφθηκα στη σ. 44 του βιβλίου. Ο Στέφαν, ο βοηθός του κυρίου Κλάιν, ο θυρωρός, ας πούμε, της πολυκατοικίας, εντοπίζει κάποιες περίεργες λεπτομέρειες στην πρώτη...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: