A+ A A-

ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ: ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ κριτική του Χρίστου Παπαγεωργίου

dentro iouda
Ένα λογοτεχνικό βιβλίο, μια νουβέλα συγκεκριμένα, καθαρά ελληνική, που απευθύνεται σε Έλληνες αναγνώστες, έχουμε στα χέρια μας και την απολαμβάνουμε με τρόπο σαφέστατα προσαρμοσμένο σε ιδανικούς ιστούς ποιότητας, συγγραφικής ευφυΐας και πεζογραφικής αναφορικότητας. Πράγματι, ο συγγραφέας Μιχάλης Μακρόπουλος, έμπειρος και καταξιωμένος δημιουργός, έχοντας βιωματική σχέση με την περιοχή Δελβινάκι Πωγωνίου στην Ήπειρο, στα ελληνοαλβανικά σύνορα, τοποθετεί στον συγκεκριμένο χώρο μια ιστορία σύγχρονη, καθημερινή, ρεαλιστική, πραγματική, την επεξεργάζεται, τη στήνει, την απεικονίζει και την παραδίδει με τόλμη αλλά και συγκίνηση, με ευαισθησία και λεπτότητα αισθημάτων, παρά το βάρβαρο σημαίνον, που περιλαμβάνει φόνους, ξεκαθάρισμα λογαριασμών, ανήθικα νταλαβέρια μεταξύ αστυνομίας και παρανόμων, αλλά και μια απαράμιλλη αντρική φιλία, η οποία αποδεικνύεται καθοριστική. Αλλά ας μην προσθέσουμε τίποτα παραπάνω για τον μύθο του βιβλίου, αφού έστω και μια λέξη είναι ικανή να αποκαλύψει την έξοδο και το έργο να χάσει τη μαγεία του την αναγνωστική. Θα πούμε μόνο πως Το δέντρο του Ιούδα, αληθινό και συμβολικό, προσδιορίζει την αρπαγή της ζωής, μετά τη συνειδητή προδοσία, μετά την απέλπιδα προσπάθεια συγγνώμης και μετάνοιας.

Δύο είναι οι πυλώνες πάνω στους οποίους στηρίζεται ο Μακρόπουλος για να οικοδομήσει τη νουβέλα που διαχειρίζεται: κατ' αρχάς το συντριπτικά όμορφο τοπίο, το οποίο ο ήρωας επισκέπτεται καθημερινά, μετά τον χωρισμό του και την επιστροφή στην ιδιαίτερη πατρίδα του, και κατά δεύτερο η αστυνομική χροιά, που καλύπτει την έξοδο με τρόπο συγκλονιστικό. Ζώντας ο ίδιος στη συγκεκριμένη περιοχή πολλές μέρες τον χρόνο, έχει αποκαλύψει κρυμμένα και κρυφά μυστικά της φύσης, τα απολαμβάνει, ηδονίζεται και ερεθίζεται, παράλληλα απ' την εκπληκτική ωραιότητα, έτσι ό,τι αυτός βιώνει το βάζει στο στόμα του ήρωά του, του δίνει τη δυνατότητα να δρασκελά πλαγιές ή να απολαμβάνει, μεσούντος του χειμώνα, ένα δέντρο, όταν κουρασμένος στέκεται να ξαποστάσει. Εδώ βέβαια, θα πει κανείς, υπάρχει το προηγούμενο του συγγραφέα Σωτήρη Δημητρίου, ο οποίος εδώ και χρόνια περιγράφει παρόμοιες καταστάσεις και πρόσωπα, αυτό όμως σε τίποτα δεν μειώνει το έργο του Μακρόπουλου, ο οποίος παράλληλα κατασκευάζει έναν μύθο αστυνομικού περιεχομένου και ενδιαφέροντος, ο οποίος δίνει άλλη οπτική γωνία θέασης της παρούσας περιοχής της Ελλάδας, που βρέθηκε στο επίκεντρο μετά τη μαζική κάθοδο των Αλβανών στην επικράτεια. Είναι δε τόσο προφανής η ιστορία του Μακρόπουλου, που αξίζει τον κόπο να χαρακτηριστεί ως δεδομένη, αφού ούτε το δίκιο, ούτε η ηθική, ούτε η αστυνομία ως σώμα, ούτε τα δικαστήρια στέκονται ικανά να τον αποτρέψουν απ' το να μη μιλήσει, όταν όλοι γύρω του πιστεύουν στην αθωότητά του και του το δείχνουν με κάθε μέσο, σε κάθε περίπτωση.

Η νουβέλα Το δέντρο του Ιούδα χωρίζεται σε τέσσερα μέρη. Στα τρία πρώτα κεφάλαια κινούμαστε σε ήρεμα νερά: έχουμε τις αποδράσεις του Ηλία στη φύση, τη συγκατοίκηση με τη μάνα του, την επικοινωνία με τις κόρες του στην Αθήνα, το καφενείο και τους συγχωριανούς, τον φίλο του αστυνομικό με τη γυναίκα του, ζώντας μια ζωή που προσπαθεί να επουλώσει τις πληγές από την απώλεια της δουλειάς του και τον επώδυνο χωρισμό. Στο τέταρτο όμως μέρος, η αφήγηση κατρακυλά σαν χιονοστιβάδα και μας παρασέρνει, τα γεγονότα διαδέχονται το ένα το άλλο, τα επεισόδια γίνονται εικόνες βγαλμένες από μύθους παράνομων ή μη ενεργειών, όλα φεύγουν από την πρώτη επιφανειακή ηρεμία και καταλήγουν εκεί όπου η ζωή γνωρίζει καλά τα αγαθά της, όλα γίνονται εφιάλτες, όμως για τον ήρωα, ο οποίος και θα χαντακωθεί μπαίνοντας στη φυλακή, θέλοντας να κρατήσει το συναίσθημα της φιλίας, δεν υπάρχει οδός υπαναχώρησης.

Αν υπάρχουν ακόμη και σήμερα άνθρωποι που στο όνομα μιας φιλίας παίρνουν στις πλάτες τους όλο το βάρος, το οποίο δεν τους αρμόζει, αν υπάρχουν ακόμα και σήμερα άνθρωποι-ήρωες που δεν βάζουν τίποτα παραπάνω απ' την ηθική, αν υπάρχουν ακόμη και σήμερα συγγραφείς που σε πράγματα παραστατικά τρυπώνουν το παραμύθι τους, προκειμένου να ευαισθητοποιήσουν και να γίνουν αιτία κάποιου βιώματος ή κάποιου δεδομένου, που θα καλύψουν τη μοίρα ενός ήρωα, αν τέλος υπάρχουν ακόμη και σήμερα άνθρωποι που διαβλέπουν το μεγαλείο αλλά και την ταπεινότητα και τη μετριοφροσύνη έργων όπως Το δέντρο του Ιούδα και το κοινοποιούν, τότε σίγουρα είμαστε μπροστά σε μια νέα άνοιξη των γραμμάτων, σε ένα καινούργιο κατώφλι στο οποίο και προστατευόμαστε, σε ένα νέο μονοπάτι, που μας βγάζει σίγουρα στο ξέφωτο. Αυτό είναι το συμπέρασμα που αβίαστα εξάγεται μετά την ανάγνωση του βιβλίου του Μακρόπουλου, όσο βαρύγδουπο και αν ακούγεται, όσο κραυγαλέο και αν είναι.

001 patakis eshopΤο δέντρο του Ιούδα
Μιχάλης Μακρόπουλος
Κίχλη
117 σελ.
Τιμή € 12,00

 

Διαβάστε επίσης
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Κατερίνα Ι. Παπαντωνίου: «Σκοτεινό ασανσέρ» κριτική του Χρίστου Παπαγεωργίου

Ποια η διαφορά ανάμεσα σε ένα ελλειπτικό μυθιστόρημα και σε μια νουβέλα, θα αναρωτηθεί αμέσως μόλις κλείσει το βιβλίο ο υποψιασμένος αναγνώστης, γνωρίζοντας πως το πρώτο είδος αφορά σε μια...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Τόλης Νικηφόρου: «Αγνώστου Στρατιώτου» κριτική της Ελένης Χωρεάνθη

Έχω μια παλιά συνήθεια, να αρχίζω το ξεφύλλισμα και την περιδιάβαση κάθε βιβλίου, τις περισσότερες φορές, από το τέλος. Έτσι, δεν μπορώ να μην κάνω το ίδιο και με τα διηγήματα του Τόλη Νικηφόρου και να μην...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Κώστας Ακρίβος: «Τελευταία νέα από την Ιθάκη» κριτική του Χρίστου Παπαγεωργίου

Διαγράφοντας μια τροχιά από το Χάος και την Αλλοδαπή, μέχρι τον Αλφόνς, το Φίδι και την Ιθάκη, ο γνωστός συγγραφέας και φιλόλογος Κώστας Ακρίβος αποδεικνύει για μια ακόμη φορά –καθώς τίθεται από πολλούς– πως, πέρα από το όποιο ταλέντο μπορεί...

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr