ΕΛΕΝΗ ΓΚΙΚΑ: ΛΙΛΙΘ, ΑΠΟ ΓΡΑΜΜΑ ΣΕ ΓΡΑΜΜΑ κριτική της Ελένης Χωρεάνθη

Ωστόσο, η ηρωίδα δεν μένει εκεί. Θα σπάσει τον κλοιό, θα βγει από το κέλυφος, θα παρακάμψει τις εμμονές του εκδότη να γράψει ερωτικό μυθιστόρημα και θα προχωρήσει στη συγγραφή του έργου που εκείνη επιλέγει. Η «πορσελάνινη κούκλα με τα κόκκινα μαλλιά και τις φακίδες» θα μεγαλώσει και θα αρχίσει να ασχολείται με ανασκαφές σε αρχαιολογικούς χώρους, αλλά και εντός της. Θα αναρωτηθεί: ποια είναι η πραγματική ζωή, η ζωή στις ανασκαφές, η ζωή των ηρώων της, η δική της ζωή ή η ζωή των άλλων;

Πρόκειται, σαφώς, για καινοτόμο, πρωτότυπο, υβριδικό μυθιστόρημα, αμάλγαμα διαφορετικών κειμένων που ενώ «συλλειτουργούν» και χρησιμοποιούνται ως δομικά υλικά και λειτουργικά, τελετουργικά στοιχεία στη σύνθεση του μυθιστορήματος, διατηρούν στο ακέραιο την αυτοτέλεια και τη δυναμική τους.

Μέσα από το ερωτικό περιεχόμενο σαράντα έξι γραμμάτων, που τυχαία έπεσαν στα χέρια της, βρίσκουν διέξοδο τα εσώψυχά της, έρχεται έμμεσα στο φως διαυγής η δική της καθημερινότητα. Τα γράμματα είναι ανάσες, λύτρωση από τη μνήμη που κάνει τον άνθρωπο ευάλωτο, ευαίσθητο στον πόνο, κάτι που φοβάται η Λίλιθ. Και προτιμάει την ποίηση της κατακόμβης, να ζει σε μια πόλη πέτρινη ή να μπαίνει στη ζωή των άλλων, να μεταμορφώνεται; Την απάντηση θα την αναζητήσει με τον δικό της αλλόκοτο τρόπο σχεδόν μαγικά, παιδικά, μοναδικά, στις σελίδες των άλλων, σ' έναν τεράστιο όγκο βιβλίων και θα καταφέρει να κερδίσει τον αγώνα γιατί πιστεύει πως είναι η διαβολική, η πρωτόπλαστη Λίλιθ, που ήρθε στον κόσμο μόνη πριν από τον Αδάμ και όχι από το πλευρό εκείνου του άντρα του Παραδείσου.

Πρόκειται, σαφώς, για καινοτόμο, πρωτότυπο, υβριδικό μυθιστόρημα, αμάλγαμα διαφορετικών κειμένων που ενώ «συλλειτουργούν» και χρησιμοποιούνται ως δομικά υλικά και λειτουργικά, τελετουργικά στοιχεία στη σύνθεση του μυθιστορήματος, διατηρούν στο ακέραιο την αυτοτέλεια και τη δυναμική τους. Είναι ένα καλοχτισμένο μυθιστόρημα/πείραμα που δεν έχει σχέση με τη δομή, τη μορφή και τη νομοτέλεια του κλασικού μυθιστορήματος, τη βάση του οποίου αποτελεί ο στέρεος μύθος και η ομαλή, συνήθως, διαδοχή των γεγονότων.

Η Ελένη Γκίκα συνηθίζει να συνθέτει πολύπλοκα κείμενα. Βουτάει σε βαθιά νερά, τρυπώνει σε βιβλικά τοπία, συνομιλεί και συνεργάζεται με παράδοξα, εξωπραγματικά πλάσματα και πνεύματα, προκειμένου να ξεκαθαρίσει ορισμένα πράγματα και να δώσει απάντηση σε θεμελιώδη ζητήματα που αφορούν, διέπουν και ρυθμίζουν σε μεγάλο βαθμό τις σχέσεις της με το αντικείμενο του πόθου, με τον εαυτό της, με τους άλλους και με τον Θεό. Κάποια στιγμή εν τω μέσω της νυκτός, περιμένοντας τον Νυμφίο, κάνει τον απολογισμό της.

«Πού ήμουν πριν από δέκα χρόνια εγώ; Ποια ήμουν πριν από δέκα χρόνια εγώ; Και τώρα αναζητώντας ζωή μες στις ζωές των άλλων και στον τετελεσμένο χρόνο, ποια είμαι;» (γράμμα 24, σελ.312), αναρωτιέται.

Αισθάνεται πως κάτι ακόμα δεν έχει κατακτήσει. Και μπορεί να μη φτάσει ποτέ στην τελειότητα που επιζητεί, αλλά θα καταφέρει να αυτοπροσδιοριστεί, να αποκτήσει ατομική και συγγραφική ταυτότητα, ύστερα από μακρά και δύσβατη, οδυνηρή πορεία και ατέρμονες διερευνήσεις στα δικά της βιωμένα τοπία και επιλεκτικά στις γραφές των άλλων και των ερωτικών επιστολών, δίνοντας έτσι το στίγμα των προβληματισμών που την απασχολούν σοβαρά και αδιαλείπτως.

Είναι προφανές ότι από αυτή την αδυσώπητη εσωτερική ανάγκη υποκινήθηκε να καταπιαστεί με ένα τόσο δύσκολο εγχείρημα και να πραγματοποιήσει μια σύνθεση ενδιαφέρουσα, σημασιολογικά και σημειολογικά, ένα νέο είδος μυθιστορήματος, πρωτοποριακό για τα ελληνικά λογοτεχνικά δεδομένα, ένα άξιο περί έρωτος έργο τέχνης. Και «ένα έργο τέχνης είναι άξιο, μονάχα αν ξεπηδάει από μιαν ανάγκη», καταπώς γράφει χαρακτηριστικά, απαντώντας «Σ' έναν νέο ποιητή» ο R.M. Rilke.

Με το πρωτότυπο αυτό μυθιστόρημα συνέθεσε ένα υπέροχο μωσαϊκό, έναν ιδιότυπο πίνακα ζωγραφικής που απλώνεται στις 661+5 (τυχαίο;) σελίδες του πανέμορφου και τυπογραφικά βιβλίου. Φιλοτέχνησε μια τεράστια, φαντασμαγορική τοιχογραφία με αλλεπάλληλα ανθρώπινα, ψυχικά εμβληματικά τοπία, σκηνές με θελκτικά καθημερινά δρώμενα.

1-patakis-linkΛίλιθ
Από γράμμα σε γράμμα
Ελένη Γκίκα
Καλέντης
672 σελ.
Τιμή € 18,00


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Πατρίσια Χάισμιθ: «Καταδίωξη στη Βενετία»

Μίσος, φόβος κι εκδίκηση H Πατρίσια Χάισμιθ (Φορτ Ουόρθ, Τέξας, 19 Ιανουαρίου 1921-Λοκάρνο, Ελβετία, 4 Φεβρουαρίου 1995), θεωρείται μία από τις σημαντικότερες συγγραφείς στην αστυνομική λογοτεχνία, εκείνη που έδωσε άλλη...

ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Παναγιώτης Κουσαθανάς: «Ασύνταχτα μένουν τα δύσκολα»

Ο τόπος και η ψυχή του – μύθος και ιστορία της νήσου Μυκόνου Όσοι αγαπούν την ανάγνωση, όσοι βλέπουν τα βιβλία σαν μια νοητή προέκταση και του χεριού και της σκέψης, αυτοί θα καταλάβουν τι εννοώ λέγοντας ότι...

ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
Γιώργος Δουατζής: «Ο μουσουργός»

Ο Αλέξανδρος ήταν το καμάρι της μητέρας του. Έπαιζε υπέροχα πιάνο κι αυτή του το ζητούσε επίμονα να παίξει για να τον ακούσουν οι συγγενείς και φίλοι που έρχονταν στο σπίτι. Πόσο καμάρωνε, που ήταν...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 7
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER