A+ A A-

ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΑΝΕΛΛΗΣ: ΛΙΒΑΔΙΑ ΑΠΟ ΑΣΦΟΔΙΛΙ κριτική του Φίλιππου Φιλίππου

ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΑΝΕΛΛΗΣ: ΛΙΒΑΔΙΑ ΑΠΟ ΑΣΦΟΔΙΛΙ κριτική του Φίλιππου Φιλίππου
Ο Βασίλης Δανέλλης, δημοσιογράφος το επάγγελμα, έχει γίνει γνωστός από το νουάρ μυθιστόρημά του Μαύρη μπίρα (2011) και από τα αστυνομικά του διηγήματα, που περιλαμβάνονται σε σχετικές συλλογές. Το καινούργιο του μυθιστόρημα, Λιβάδια από ασφοδίλι, τίτλος που προέρχεται από το ποίημα του Λορέντζου Μαβίλη «Λήθη» («Κι αν πιουν θολό νερό ξαναθυμούνται/ διαβαίνοντας λιβάδια από ασφοδίλι/ πόνους παλιούς, που μέσα τους κοιμούνται»), δεν έχει καμιά σχέση με την αστυνομική λογοτεχνία. Πρόκειται για την πικρή προσωπική ιστορία ενός απλού ανθρώπου, μια μπαλάντα, μπορούμε να πούμε, ενός ήρωα που έγινε λογοτεχνικός ήρωας άθελά του, θύμα της τραγικής συγκυρίας που βιώνει σήμερα η Ελλάδα, ύστερα από το μνημόνιο που της έχει επιβληθεί από τους ξένους «φίλους» της, εξαιτίας της πολιτικής ανάξιων, ανίκανων και δωσίλογων κυβερνητών.

Το μυθιστόρημα δεν έχει αινίγματα, ούτε σασπένς, ούτε ανατροπές. Έχει μεν νουάρ ατμόσφαιρα, χωρίς όμως αυτό να είναι αυτοσκοπός, καθώς ο συγγραφέας δεν ενδιαφέρεται να περιγράψει με χρώματα το κλίμα γύρω από τη δράση του ήρωά του.

Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας, ο Παντελής, είναι παντρεμένος με τη Γεωργία, έχει ένα διαμέρισμα κι ένα αυτοκίνητο αγορασμένο με δάνειο, ενώ βιοπορίζεται από ένα μικρό μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας, ανήκει δηλαδή στη λεγόμενη «μεσαία τάξη», η οποία έχει πληγεί ανεπανόρθωτα από την κρίση. Το μαγαζί κλείνει, η γυναίκα του τον οικτίρει και τον εγκαταλείπει (προτού υποστεί το στραπάτσο, του λέει με κυνισμό: «Κουράστηκα με τη μιζέρια σου») και ο ήρωας μένει άστεγος, κοιμάται στον δρόμο και μετά σ' έναν ξενώνα, υπομένοντας τους άσχημους τρόπους εκείνων των ενδεών με τους οποίους είναι υποχρεωμένος να συμβιώσει.

Το μυθιστόρημα δεν έχει αινίγματα, ούτε σασπένς, ούτε ανατροπές. Έχει μεν νουάρ ατμόσφαιρα, χωρίς όμως αυτό να είναι αυτοσκοπός, καθώς ο συγγραφέας δεν ενδιαφέρεται να περιγράψει με χρώματα το κλίμα γύρω από τη δράση του ήρωά του. Εννοούμε πως η πραγματικότητα στην οποία ζει ο ήρωας έτσι κι αλλιώς είναι ζοφερή, αφού η πόλη, η Αθήνα, βυθίζεται μαζί με τους ανθρώπους της στην απελπισία. Θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε φιλοσοφικό ή υπαρξιακό, αν και ο συγκεκριμένος όρος δεν ταιριάζει με το περιεχόμενο. Με τη λιτή κι απέριττη γραφή του, ο Βασίλης Δανέλλης επιχειρεί να ανιχνεύσει τα αποτελέσματα της κρίσης στην αθηναϊκή και κατ' επέκταση στην ελληνική κοινωνία, αλλά δεν αρκείται στο να αποδώσει ευθύνες στους αυτουργούς της συλλογικής τραγωδίας. Καταγράφει την αναλγησία πολιτικών, εχόντων και κατεχόντων (ο υποδιευθυντής μιας τράπεζας του λέει πως αυτή «δεν είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα»), και ως αφηγητής εκφράζει το πασιφανές: «Η Αθήνα έγινε ζούγκλα. Ο καθένας φρόντιζε για τον εαυτό του», αδιάφορος για τη μοίρα των άλλων, μια μοίρα κοινή, αφού κανένας δεν ξέρει τι θα του ξημερώσει.

Ο Βασίλης Δανέλλης αποκλείει την αυτοκτονία ως καταφυγή των απελπισμένων (ο ήρωάς του κατ' επανάληψη αποπειράται να θέσει τέρμα στη ζωή του) και πρεσβεύει πως η αγάπη για τον συνάνθρωπο, η ανιδιοτελής αγάπη (εδώ, εντοπίζεται στα πρόσωπα ενός μικρού μετανάστη και της μητέρας του), μπορεί να δώσει νόημα στη ζωή ενός ανθρώπου. Αυτό είναι και το ηθικό δίδαγμα του μυθιστορήματος.

Λιβάδια από ασφοδίλι
Βασίλης Δανέλλης
Καστανιώτης
160 σελ.
Τιμή € 9,58
1-patakis-link

 

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr