A+ A A-

Έλενα Γλωσσιώτη: «Ο Φύλλος» κριτική της Ελένης Σαραντίτη

Έλενα Γλωσσιώτη: «Ο Φύλλος» κριτική της Ελένης Σαραντίτη


Εκεί μόνος αντίκρισα

τον κόσμο
κλαίγοντας γοερά (Οδυσσέας Ελύτης, Το Άξιον Εστί – Η Γένεσις

Συχνά, τα μυθιστορήματα φαντασίας τα ορίζει κάτι το αμετάκλητο, μια αυστηρή προσκόλληση στον λόγο και στον σκοπό του πρωταγωνιστή. Ο Φύλλος, το βιβλίο της Έλενας Γλωσσιώτη, μυθιστόρημα φαντασίας και αυτό, έχει ως κεντρικό ήρωα ένα παιδί, τον Φύλλο, με δροσερά φυλλαράκια αντί για μαλλιά στο όμορφο στρογγυλό του κεφάλι, εξ ου και το όνομά του, και ψυχή γεμάτη ξέφωτα, φύλλα χλοερά, αρωματισμένες ανάσες γης, μαυλιστικές και αθώες ευωδιές νεαρών δέντρων και ιστορίες πανάρχαιες, ιερές.

Ανάμεσα ουρανού και δάσους, «ανάμεσα στο πράσινο φως και τη βαθιά λαδοπράσινη σκιά, ζούσαν οι Δεντράνθρωποι». Το γένος τους όλο. Είχαν τις κατοικίες τους ψηλά σε δέντρα σεβαστά, αγαπημένα και σοφά, σπίτια φτιαγμένα από τα δώρα της φύσης, ενώ από την ημέρα της εκεί κατοίκησής τους, προσπαθούσαν να ακούσουν και να μάθουν τα μυστικά και τα μυστήρια της ζωής από το θρόισμα και τη φορά των φύλλων, από τα πουλιά, τα έντομα, τα ζωάκια, από όλο τον κόσμο που το καλό, αγαθό δέντρο φιλοξενούσε. Να ζουν, να χαίρονται, να μαθαίνουν, να αγαπιούνται μες στο δάσος, το μεγάλο τους σπιτικό, να βλέπουν τα παιδιά τους γερά, ωραία, γελαστά, ζωηρά, εφοδιασμένα με τις πολύτιμες γνώσεις αντλημένες από το ασύγκριτο διδασκαλείο της φύσης, ημέρευε και γλύκαινε τον νου τους. Ο ύπνος ερχόταν σύντροφος και παραστεκόταν στα όνειρά τους.

 

Εμφανίσεις: 1474

Περισσότερα...

Πάτρικ Νες: «Το τέρας έρχεται» κριτική της Σταυρούλας Γ. Τσούπρου

Πάτρικ Νες: «Το τέρας έρχεται» κριτική της Σταυρούλας Γ. Τσούπρου


Το όνομα του Πάτρικ Νες ήρθε στη δημοσιότητα στις αρχές του περασμένου Σεπτεμβρίου, επ’ ευκαιρία της πρωτοβουλίας του να συγκεντρώσει, με έναν ιδιαίτερο, «συγγραφικό» τρόπο, χρήματα για τους Σύριους πρόσφυγες. Ο δικαίως πολυβραβευμένος και διάσημος συγγραφέας, πάντως, ήταν ήδη γνωστός στη χώρα μας χάρη στην κυκλοφορία του εξαιρετικού –εφηβικού, όπως προσδιορίζεται ειδολογικά– μυθιστορήματός του, με τον τίτλο Το τέρας έρχεται, βιβλίο το οποίο συγκέντρωσε και χάρισε στον δημιουργό του (όπως και στον εικονογράφο του) σημαντικότατες περγαμηνές, αλλά το οποίο θεωρώ πως στην Ελλάδα, δυστυχώς, δεν έτυχε της υποδοχής που του άξιζε. Παίρνοντας, λοιπόν, αφενός αφορμή από τα πρόσφατα γεγονότα και, αφετέρου, παίρνοντας τη σκυτάλη από τον ίδιο τον Πάτρικ Νες, ο οποίος, σε ένα μικρό εισαγωγικό σημείωμα που προλογίζει το βιβλίο, γράφει: «Και τώρα είναι η ώρα να παραδώσω τη σκυτάλη σε σας. Οι ιστορίες δεν τελειώνουν στους συγγραφείς […] Στα χέρια σας κρατάτε αυτό που σκεφτήκαμε η Σοβόν κι εγώ. Εμπρός, λοιπόν. Πάρτε την ιστορία και δρόμο. Κάντε σαματά», αποφάσισα να «κάνω λίγο σαματά», έστω και καθυστερημένα, για ένα βιβλίο, το οποίο, κατά την προσωπική μου άποψη, είναι ένα από τα καλύτερα σύγχρονα ξενόγλωσσα μυθιστορήματα, εφηβικά ή μη, που έχω διαβάσει. Καθώς, δε, η πορεία της συγγραφής και της έκδοσής του έχουν την δική τους ενδιαφέρουσα ιστορία, θα ξεκινήσω από αυτήν.

Η αρχική ιδέα στην οποία βασίστηκε το βιβλίο (και αυτή η ιδέα περιελάμβανε τους χαρακτήρες, την υπόθεση και την αρχή του έργου) ανήκε στην, τιμημένη επίσης (όπως και ο Patrick Ness) με το Carnegie Medal, Σοβόν Ντάουντ (Siobhan Dowd), η οποία, εξαιτίας του πρόωρου θανάτου της από καρκίνο, στην ηλικία των 47 ετών, δεν κατάφερε ποτέ να τη μετατρέψει σε ολοκληρωμένο μυθιστόρημα. Ο Νες δεν είχε γνωριστεί ποτέ με την Ντάουντ, παρόλο που είχαν τον ίδιο επιμελητή. Μετά τον θάνατό της, το 2007, του ζητήθηκε να πάρει την ιδέα που επεξεργαζόταν η Σοβόν για το πέμπτο της μυθιστόρημα και να τη «γράψει» εκείνος. Το αποτέλεσμα ήταν το Το τέρας έρχεται (A Monster Calls), που εκδόθηκε στα αγγλικά τον Μάιο του 2011,[1] με θέμα την ιστορία του δεκατριάχρονου Κόνορ, ο οποίος προσπαθεί (ουσιαστικά αρνείται) να αποδεχτεί τη μάχη της μητέρας του με τον καρκίνο. «Κανονικά, δε θα δεχόμουν να κάνω βιβλίο την ιδέα κάποιου άλλου», δήλωνε ο Νες σε μία συνέντευξή του στο BBC. «Αλλά αυτή η ιδέα είχε τέτοια δύναμη και ζωντάνια, που σε καμία περίπτωση δεν ένιωσα πως επινοούσα κάτι που δεν θα ήθελε εκείνη [η Σοβόν Ντάουντ]. Το υλικό ήταν όσο ακριβώς χρειαζόταν για να πάρω μπρος, είχα την ελευθερία να αφήσω την ιστορία να ζήσει και να ανασάνει, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την ιδέα της».

 

Εμφανίσεις: 1382

Περισσότερα...

Αθηνά Μπίνιου: «Η κυρά της Αιξωνής» κριτική της Ελένης Σαραντίτη

Αθηνά Μπίνιου: «Η κυρά της Αιξωνής» κριτική της Ελένης Σαραντίτη


Το καινούργιο βιβλίο της Αθηνάς Μπίνιου κυριολεκτικώς με συνεπήρε, καθώς σ’ αυτό είδα να ζωντανεύουν, με τρόπο χαριτωμένο, ευφυή και έμπειρο, σκηνές από τη ζωή των προγόνων μας, μέρες και νύχτες σε μια συνοικία ζωηρή, ζωντανή, ανθρωπινή. Ένας δρόμος πολυσύχναστος διασχίζει ολόκληρη την περιοχή, ξεκινά από τα πλάγια του Υμηττού και ξεδιψά στη θάλασσα. Δεν είναι πλατύς, δεν είναι επιμήκης, πρόκειται όμως για έναν ωραίο, χαλικόστρωτο δρόμο, με τοιχίο κατασκευασμένο από υλικό σαν το σημερινό ξερολίθι. Από τις ρωγμές, με την πρώτη βροχή, ξεπηδούν αγριολούλουδα. Ολόκληρος τρία χιλιόμετρα, μα είναι το κέντρο και το πέρασμα της πόλης που ονομάζεται Αιξωνή, της οποίας οι κατοικίες είναι κτισμένες δεξιά και αριστερά του.

Αυλίτσες, λουλούδια, βότανα, μυρωδικά, πουλιά, χήνες, παραπέρα ελαιώνες, μακρύτερα τσομπάνηδες με τα καλοταϊσμένα κοπάδια τους. Τόπος ανοιχτόκαρδος, τα γέλια και τα παιχνίδια των παιδιών αντηχούν, σκυλιά, πουλιά, κάρα φορτωμένα προϊόντα της γης, οι φωνές των πλανόδιων πωλητών, δρόμος ζωντανός, πολύχρωμος, πολύβουος. Δήμος Αιξωνής· παραπέρα οι Αλές Αιξωνίδες. Σήμερα αναπτύχθηκαν εκεί οι δήμοι Γλυφάδας, Βούλας, Βουλιαγμένης.

Η Αιξωνή, μεταξύ 5ου και 4ου αιώνος, ήταν πόλη με δραστήριους και νοικοκυρεμένους κατοίκους, προοδευμένη, ειρηνική· εξάλλου, στα χρόνια εκείνα δημιουργήθηκαν συνθήκες και προϋποθέσεις για μια πρωτοφανή άνοδο του επιπέδου της ζωής χάρη στη φωτεινή και καθοριστική παρουσία αυτού που ο Θουκυδίδης χαρακτήρισε: «Πρώτον ων Αθηναίων λέγειν τε και πράσσειν δυνατώτατος». Η Αθήνα του Περικλή ήταν παρούσα παντού.

 

Εμφανίσεις: 1317

Περισσότερα...

Μαρία Ρουσάκη: «Αίνιγμα στο Αιγαίο» κριτική της Αθηνάς Μπίνιου

Μαρία Ρουσάκη: «Αίνιγμα στο Αιγαίο» κριτική της Αθηνάς Μπίνιου


Ένα καλογραμμένο βιβλίο όπως το Αίνιγμα στο Αιγαίο είναι ό,τι πρέπει για όλες τις εποχές του χρόνου και για πολλά χρόνια. Η παραμυθένια ζωή ενός κοριτσιού με πέντε αδέρφια –τρία μεγαλύτερα, δύο μικρότερα– τραβά αμέσως το ενδιαφέρον, για κάτι σπάνιο στη χώρα μας, όπως μία πολύτεκνη οικογένεια. Έχει γρήγορη δράση, μας τοποθετεί οπτικά και ακουστικά σ’ ένα υγιές σπιτικό. Παράλληλα, ο αναγνώστης ταξιδεύει στ’ όμορφο νησί της Τήνου.

Κεντρική ηρωίδα είναι η Ζωή με τη δυνατή προσωπικότητα. Έτοιμη για το γυμνάσιο, παίζει ακόμα στην αυλή του σχολείου με τον κολλητό της. Οι δυο τους εξασκούν τη γλώσσα του σώματος και νιώθουν τα πρώτα σκιρτήματα καλής συνεννόησης με το άλλο φύλο.

 

Εμφανίσεις: 1337

Περισσότερα...

Επιλογή από πρόσφατα νεανικά βιβλία Ελλήνων συγγραφέων

Επιλογή από πρόσφατα νεανικά βιβλία Ελλήνων συγγραφέωνεπιμέλεια: Ράνια Μπουμπουρή

Οι μήνες των καλοκαιρινών διακοπών ενδείκνυνται για εξορμήσεις και βουτιές όχι μόνο στη θάλασσα, αλλά και στον δροσερό κόσμο του βιβλίου, που εμπλουτίστηκε τελευταία με πολλούς τίτλους για τους νεαρούς αναγνώστες. Ας δούμε κάποια από τα βιβλία νεανικής-εφηβικής λογοτεχνίας της πρόσφατης εκδοτικής παραγωγής, τα οποία υπογράφουν Έλληνες συγγραφείς.

 

Βάσια Ακαρέπη: «Πάνθηρας μαυρόγατος»

Βάσια Ακαρέπη: «Πάνθηρας μαυρόγατος»

Εδώ είμαι κι εγώ! Ποιος; Μα ο Πάνθηρας Μαυρόγατος, ένας μικρός μαύρος γάτος γεμάτος όνειρα και φιλοδοξίες! Παρά την ατυχία μου να χάσω τους δικούς μου, είχα την τύχη να βρεθώ σε αυτό το σπίτι, παρέα με τον Στέλιο και τη μαμά του, την Αλίκη. 

Μη σας ξεγελάει το μέγεθός μου... Είμαι μικρός, αλλά θαυματουργός. Μπορώ να κάνω τα πάντα. Από το να σκαρφαλώνω στα πιο ψηλά μέρη του σπιτιού προκαλώντας καταστροφές στο πέρασμά μου, μέχρι να «χειρίζομαι» τον υπολογιστή. Από το να βοηθάω τους προληπτικούς να καταλάβουν επιτέλους ότι οι μαύρες γάτες δεν φέρνουν γρουσουζιά, μέχρι να προσπαθώ να κερδίσω την αγάπη της «γιαγιάς» Εύας, της άλλης γάτας του σπιτιού, η οποία δε χάρηκε καθόλου που έγινα μέλος της οικογένειας! Όλα τα καταφέρνω εγώ...

Χμμμ... Εντάξει... Όχι κι όλα! Κάποιες φορές οι γκάφες μου με φέρνουν σε πολύ δύσκολη θέση, αλλά αυτό είναι μια πονεμένη, βρεγμένη και πεινασμένη ιστορία!

Συμπέρασμα: Τα παθήματα γίνονται μαθήματα.
Απορία: Πόσα «μαθήματα» θα «πάθω» ακόμα;

Πάνθηρας μαυρόγατος
Βάσια Ακαρέπη
εικονογράφηση: Λαυρέντης Χωραΐτης
Μίνωας
192 σελ.
Τιμή € 10,00
Βρείτε το εδώ.

 

Εμφανίσεις: 1618

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr