A+ A A-

Κωνσταντίνα Ζηροπούλου: «Γιώργος Σεβαστίκογλου» κριτική της Έφης Βαφειάδη

Κωνσταντίνα Ζηροπούλου: «Γιώργος Σεβαστίκογλου» κριτική της Έφης Βαφειάδη


Αληθινό δώρο για την ελληνική θεατρική βιβλιογραφία αποτελεί η έκδοση ενός βιβλίου για τον Σεβαστίκογλου, και γι’ αυτό οφείλονται ευχαριστίες στη συγγραφέα Κωνσταντίνα Ζηροπούλου και στις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Συγγραφέας, αλλά και μεταφραστής, σκηνοθέτης, αλλά και μέγας θεατρικός παιδαγωγός, ο Σεβαστίκογλου έζησε ζωή εξόχως περιπετειώδη. Η δραστηριότητά του υπήρξε τόσο πολυσχιδής και πολυκύμαντη, που η αφήγησή της ανταγωνίζεται με άνεση τον πιο ευφάνταστο μυθοπλάστη.

 

Εμφανίσεις: 1299

Περισσότερα...

Marina Abramovic: «Περνώντας από τοίχους» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ

Marina Abramovic: «Περνώντας από τοίχους» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ


Μια αυτοβιογραφία μπορεί να είναι πολύ πέρα από αυτό που επικαλείται η ίδια ότι είναι. Θα μπορούσε να είναι ένα μυθιστόρημα, μια μυθιστορηματική βιογραφία, όπου όμως πολλά από τα στοιχεία της θα ήταν ίσως επινοημένα. Το βιβλίο της Μαρίνας Αμπράμοβιτς Περνώντας από τοίχους είναι ένα αυτοβιογραφικό αλλά και πολιτικό και κοινωνικό και ψυχολογικό σχόλιο πάνω στη ζωή, έτσι όπως την έζησε και έτσι όπως εξελίχτηκε και έτσι όπως κατέληξε.

Η Αμπράμοβιτς δεν έχει κανένα πρόβλημα να βγάλει τα άπλυτα στη φόρα, να αποκαλύψει πράγματα τα οποία συνήθως δεν βγαίνουν έξω από τους τοίχους του σπιτιού. Γιατί αυτά που λέει βγαίνοντας από τους τοίχους του σπιτιού θα μπορούσαν να τη στείλουν στη Σιβηρία, αν ήταν Ρωσίδα, επειδή όμως είναι Γιουγκοσλάβα, δεν ξέρω πού θα την έστελνε η συντρόφισσα μάνα της, την οποία το σύστημα είχε τόσο καλά εκπαιδεύσει, ώστε μόνο συντρόφισσα να είναι και μάνα καθόλου. Ήταν όμως καλή βασανίστρια για την κόρη της και, αν η Μαρίνα δεν είχε κληρονομημένο το πείσμα και τις αντοχές της μάνας της, ίσως θα είχε καταλήξει σε κανένα ψυχιατρικό κατάστημα προς φύλαξη. Ουδέν κακόν αμιγές καλού, λέει το αρχαίο ρητό και, στην περίπτωση της Μαρίνας, αποδείχτηκε η αλήθεια του.

 

Εμφανίσεις: 1150

Περισσότερα...

Δημήτρης Δασκαλόπουλος: «Τα χρόνια μου και τα χαρτιά μου» κριτική της Γεωργίας Κακούρου Χρόνη

Δημήτρης Δασκαλόπουλος: «Τα χρόνια μου και τα χαρτιά μου» κριτική της Γεωργίας Κακούρου Χρόνη


H παραίνεση του Αισχύλου, να αφηγηθεί κανείς τα πρέποντα κι αρμοστά κι όχι τα ανάρμοστα και αρεστά· και μετά η διευκρίνιση της Βιρτζίνια Γουλφ ότι είναι αναγκαίο να μας αφηγηθεί μια ιστορία για να κατανοήσουμε τη ζωή της (και οι δυο ρήσεις χρησιμοποιούνται από τον συγγραφέα, η πρώτη ως μότο του βιβλίου και η δεύτερη του πρώτου μέρους του) χαρακτηρίζουν τον στόχο, το «τι» του βιβλίου, αλλά και τον τρόπο, το «πώς». Και η συγγραφή οδεύει πέρα από τη ζωή του συγγραφέα· στο βιβλίο αναπαρίσταται μια ολόκληρη εποχή. Η προσωπική ζωή διευρύνεται –και πώς αλλιώς μπορεί να συμβαίνει– σε πρόσωπα και καταστάσεις των λογοτεχνικών μας πραγμάτων κατά τις δεκαετίες κυρίως μετά τον πόλεμο έως τον εικοστό πρώτο αιώνα. Και οι ιδιαίτερες αυτές προσωπικές ιστορίες απηχούν την ατμόσφαιρα, το ιστορικό πλαίσιο εντός του οποίου εκτυλίσσονται· ιστορίες εν χώρω και εν χρόνω.

 

Εμφανίσεις: 1680

Περισσότερα...

Lars T. Lih: «Βλαντίμιρ Λένιν» κριτική του Θανάση Αντωνίου

 Lars T. Lih: «Βλαντίμιρ Λένιν» κριτική του Θανάση Αντωνίου


Φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη χρονιά που ο τετραπέρατος δικηγόρος, δημοσιογράφος, διανοούμενος, συγγραφέας και πολιτικός ηγέτης Βλαντίμιρ Ιλίτς Ουλιάνοφ, πιο γνωστός ως Λένιν, οδήγησε με τη βοήθεια μιας μικρής ομάδας σκληροπυρηνικών συνεργατών του μερικές χιλιάδες αμόρφωτους αλλά απελπισμένους, σχεδόν άοπλους αλλά αποφασισμένους Ρώσους επαναστάτες μέχρι τα χειμερινά ανάκτορα της τσαρικής οικογένειας. Η Ρωσία άλλαζε κι ο κόσμος μαζί της.

 

Εμφανίσεις: 945

Περισσότερα...

Oliver Sacks: «Εν κινήσει: Μια ζωή» κριτική του Σιδέρη Ντιούδη

Oliver Sacks: «Εν κινήσει: Μια ζωή» κριτική του Σιδέρη Ντιούδη


«Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ως μικρό αγόρι, οι γονείς μου με είχαν στείλει σε οικοτροφείο. Όσο βρισκόμουν εκεί με διακατείχε μια αίσθηση φυλάκισης. Ένιωθα ανήμπορος και λαχταρούσα την κίνηση και τη δύναμη, αποζητούσα την ελευθερία να μετακινούμαι και ονειρευόμουν πως είχα υπεράνθρωπες δυνάμεις» εξομολογείται ο Oliver Sacks στις πρώτες φράσεις της αυτοβιογραφίας του. Λέξεις που δικαιολογούν απόλυτα τον τίτλο Εν κινήσει: μια ζωή καθώς και η φράση που συναντάμε λίγες σελίδες κατόπιν: «Τρομερή η αίσθηση της ταχύτητας και της μηχανής…». Μιας μηχανής –ή μάλλον των μηχανών– που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη ζωή του Sacks και πάνω στην οποία απεικονίζεται στο γραφιστικά όμορφο εξώφυλλο της ελληνικής έκδοσης.

 

Εμφανίσεις: 1177

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr