ΗΛΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΣ: ΤΡΙΚΑΛΑ 1951-1969, Η ΠΟΛΗ ΟΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ κριτική της Τούλας Τίγκα

Σε ένα μικρό σε σχήμα και σε όγκο καλαίσθητο βιβλίο, που χωράει σχεδόν στη χούφτα σου, νομίζεις πως κρατάς μια σφαίρα διάφανη, σαν εκείνες των παιδικών μας παιχνιδιών, γεμάτες με νερό που κάθε κίνηση έκανε τις νιφάδες του χιονιού να στροβιλίζονται γύρω από τοπία έρημα και να τα ζωντανεύουν.

Σε ένα μικρό σε σχήμα και σε όγκο καλαίσθητο βιβλίο, που χωράει σχεδόν στη χούφτα σου, νομίζεις πως κρατάς μια σφαίρα διάφανη, σαν εκείνες των παιδικών μας παιχνιδιών, γεμάτες με νερό που κάθε κίνηση έκανε τις νιφάδες του χιονιού να στροβιλίζονται γύρω από τοπία έρημα και να τα ζωντανεύουν. Το ξεφυλλίζεις διαβάζοντας και ζωντανεύουν εικόνες, μυρωδιές και ήχοι ή τα φυλλώματα των δέντρων, του μέλιγου και της κυδωνιάς στην αυλή του πατρικού σπιτιού του.

Κι εδώ δεν είναι μόνο ο κάμπος που ζωντανεύει με τον «μεγάλο, ασύνορο άνεμο». Είναι και η πόλη εκείνης της δεκαπενταετίας που με τις περιγραφές σαν να ξαναβρίσκει τα χρώματα και τις ανάσες της, γωνιές και πλατείες, φώτα και μουσικές, όλα αυτά που μάγεψαν ένα παιδί μιας δύσκολης εποχής και μιας στερημένης ηλικίας, όταν από το χωριό του έφτασε στην πόλη με ελάχιστα στις αποσκευές του αλλά πάμπολλες ανησυχίες μέσα του.

Μιλάει με τρυφερότητα για φίλους που τον συντρόφεψαν στα δύσκολα χρόνια της εφηβείας του, για ανθρώπους της οικογένειας και δασκάλους που τον βοήθησαν ν' ανακαλύψει τον έσω και τον έξω κόσμο, για τη γνωριμία του με την Τέχνη και τους μεγάλους δημιουργούς, ξένους και Έλληνες, και βεβαίως για τη γνωριμία του με την Ποίηση, από την εποχή που διάβαζε μεγαλοφώνως όλα τα ποιήματα του αναγνωστικού του μέχρι την εποχή που ένιωσε να κυριεύεται κι ο ίδιος από το δέος της ποιητικής έκφρασης.

Δεν ήταν και δεν είναι απλά πράγματα αυτά για ένα παιδί που βλέπει έκθαμβο να του ανοίγονται καινούργιοι, άγνωστοι δρόμοι. Αλλά τα κατάφερε να τους περπατήσει, γιατί δεν ήταν απλώς μια πορεία στο άγνωστο, αλλά μια ανάγκη αυτό το άγνωστο να το φωτίσει, να το εξερευνήσει και να το κατακτήσει – στο μέτρο, βέβαια, που κατακτιέται από τους δημιουργούς αυτό το γοητευτικό αλλά δυσερμήνευτο άγνωστο της ανάγκης για δημιουργία. Μια ανάγκη που την υπηρέτησε –και την υπηρετεί– με την ευσυνειδησία του υπεύθυνου τεχνίτη και τη «δημιουργική μελαγχολία» ενός αναχωρητή.

«Τώρα», λέει στο τέλος του βιβλίου, «ύστερα από μια μεγάλη απουσία στην πρωτεύουσα, επιστρέφοντας και πάλι πίσω στον γενέθλιο τόπο, χωρίς να έχω χορτάσει τη ζωή και τον κόσμο, αισθάνομαι ότι γηράσκω διαρκώς ενθυμούμενος, άλλοτε καθαρά και άλλοτε συγκεχυμένα, όμως πάντα κάτω από το φάσμα μιας δημιουργικότατης μελαγχολίας. Και τα χρόνια, οδοστρωτήρες που μας συνθλίβουν κουβαλώντας συνεχώς καινούργιες εμπειρίες θλίψεων και ανανεούμενες παροτρύνσεις για υπομονή». Τελεία – δεν χωράει τίποτε άλλο ύστερα από τέτοιες προτάσεις!

1-patakis-linkΤρίκαλα 1951-1969
Η πόλη όπου γεννήθηκα
Ηλίας Κεφάλας
Γαβριηλίδης
140 σελ.
Τιμή € 9,00

 

Τα σχόλια σας  

#1 Παυλίνα Παμπούδη 29-10-2014 14:39
Ευαίσθητη και ουσιαστική προσέγγιση σ' ένα βιβλίο με ευαίσθητο και ουσιαστικό περιεχόμενο... Εύγε!
Παράθεση

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ > ΔΙΑΦΟΡΑ
John Freely: «Ταξιδεύοντας στη Μεσόγειο με τον Όμηρο»

Μέσα σε δεκαεπτά κεφάλαια ο John Freely αποδεικνύει πόσο είναι ευτυχισμένος που έκανε το ταξίδι του Οδυσσέα, όπως προ πολλών, πολλών ετών έχει καταθέσει ο Ντι Μπελαί και όχι μόνον. Ευτυχισμένοι και εμείς που όλο και...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 7
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER