A+ A A-

ΗΛΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΣ: ΤΡΙΚΑΛΑ 1951-1969, Η ΠΟΛΗ ΟΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ κριτική της Τούλας Τίγκα

ΗΛΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΣ: ΤΡΙΚΑΛΑ 1951-1969, Η ΠΟΛΗ ΟΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ κριτική της Τούλας Τίγκα
«Τι άλλο να πω; Τι το αξιοπερίεργο μπορεί να ξέχασα να σας αφηγηθώ; Σίγουρα θα έχω ξεχάσει πολλά, αλλά δεν νομίζω ανάμεσα σ' αυτά να ήταν κάτι το πολύ σημαντικό. Η ζωή μου ήταν μέτρια, φτωχή, ήσυχη, με αραιές και χαμηλές αναφλέξεις. Καλή ήταν. Κι αν δεν ήταν, δεν χωρούν παράπονα. Και φυσικά δεν μπορούμε να αναφερθούμε σ' αυτά τα αθέατα και εσωτερικά, αυτά που συμβαίνουν μέσα μας και ραγίζουν την κάθε προσωπικότητα με τους υπόγειους κραδασμούς τους. Αυτά δεν μεταφράζονται...»

Όχι, αυτά δεν μεταφράζονται – οι ραγισματιές δεν μεταφράζονται. Καταγράφονται όμως έτσι όπως τις αισθάνεται και τις αποδίδει η ευαισθησία του ποιητή και η αγάπη για τον γενέθλιο τόπο. Αυτά «τα αθέατα και εσωτερικά», όμως, «αυτά που συμβαίνουν μέσα μας» είναι άρρηκτα δεμένα με τα συμβαίνοντα έξω από μας. Και έξω στον κόσμο και στον κάμπο –ειδικά στον κάμπο, το αγαπημένο σκηνικό στην ποίηση και στα πεζά του Ηλία Κεφάλα– συμβαίνουν πολλά.

Κλείνεις το βιβλίο και αισθάνεσαι ότι σε περιέχει κι εσένα ο κάμπος σαν να σε κυκλώνει με τις λεύκες του, με τα νερά του και τα στάχυα του, το οργωμένο χώμα και τα ζωντανά του, τους αέρηδες και τους ανθρώπους του. Και η πόλη, «η κουκκίδα στο χάρτη, στη μέση της πατρίδας πάνω απ' την καρδιά της» όπως λέει στην αρχή του βιβλίου, καταγράφει τους κραδασμούς και τις υπόγειες φωνές του κάμπου και τις μεταφυτεύει κατευθείαν στην καρδιά του συγγραφέα. Έστω και με ραγισματιές.

Σε ένα μικρό σε σχήμα και σε όγκο καλαίσθητο βιβλίο, που χωράει σχεδόν στη χούφτα σου, νομίζεις πως κρατάς μια σφαίρα διάφανη, σαν εκείνες των παιδικών μας παιχνιδιών, γεμάτες με νερό που κάθε κίνηση έκανε τις νιφάδες του χιονιού να στροβιλίζονται γύρω από τοπία έρημα και να τα ζωντανεύουν.

Σε ένα μικρό σε σχήμα και σε όγκο καλαίσθητο βιβλίο, που χωράει σχεδόν στη χούφτα σου, νομίζεις πως κρατάς μια σφαίρα διάφανη, σαν εκείνες των παιδικών μας παιχνιδιών, γεμάτες με νερό που κάθε κίνηση έκανε τις νιφάδες του χιονιού να στροβιλίζονται γύρω από τοπία έρημα και να τα ζωντανεύουν. Το ξεφυλλίζεις διαβάζοντας και ζωντανεύουν εικόνες, μυρωδιές και ήχοι ή τα φυλλώματα των δέντρων, του μέλιγου και της κυδωνιάς στην αυλή του πατρικού σπιτιού του.

Κι εδώ δεν είναι μόνο ο κάμπος που ζωντανεύει με τον «μεγάλο, ασύνορο άνεμο». Είναι και η πόλη εκείνης της δεκαπενταετίας που με τις περιγραφές σαν να ξαναβρίσκει τα χρώματα και τις ανάσες της, γωνιές και πλατείες, φώτα και μουσικές, όλα αυτά που μάγεψαν ένα παιδί μιας δύσκολης εποχής και μιας στερημένης ηλικίας, όταν από το χωριό του έφτασε στην πόλη με ελάχιστα στις αποσκευές του αλλά πάμπολλες ανησυχίες μέσα του.

Μιλάει με τρυφερότητα για φίλους που τον συντρόφεψαν στα δύσκολα χρόνια της εφηβείας του, για ανθρώπους της οικογένειας και δασκάλους που τον βοήθησαν ν' ανακαλύψει τον έσω και τον έξω κόσμο, για τη γνωριμία του με την Τέχνη και τους μεγάλους δημιουργούς, ξένους και Έλληνες, και βεβαίως για τη γνωριμία του με την Ποίηση, από την εποχή που διάβαζε μεγαλοφώνως όλα τα ποιήματα του αναγνωστικού του μέχρι την εποχή που ένιωσε να κυριεύεται κι ο ίδιος από το δέος της ποιητικής έκφρασης.

Δεν ήταν και δεν είναι απλά πράγματα αυτά για ένα παιδί που βλέπει έκθαμβο να του ανοίγονται καινούργιοι, άγνωστοι δρόμοι. Αλλά τα κατάφερε να τους περπατήσει, γιατί δεν ήταν απλώς μια πορεία στο άγνωστο, αλλά μια ανάγκη αυτό το άγνωστο να το φωτίσει, να το εξερευνήσει και να το κατακτήσει – στο μέτρο, βέβαια, που κατακτιέται από τους δημιουργούς αυτό το γοητευτικό αλλά δυσερμήνευτο άγνωστο της ανάγκης για δημιουργία. Μια ανάγκη που την υπηρέτησε –και την υπηρετεί– με την ευσυνειδησία του υπεύθυνου τεχνίτη και τη «δημιουργική μελαγχολία» ενός αναχωρητή.

«Τώρα», λέει στο τέλος του βιβλίου, «ύστερα από μια μεγάλη απουσία στην πρωτεύουσα, επιστρέφοντας και πάλι πίσω στον γενέθλιο τόπο, χωρίς να έχω χορτάσει τη ζωή και τον κόσμο, αισθάνομαι ότι γηράσκω διαρκώς ενθυμούμενος, άλλοτε καθαρά και άλλοτε συγκεχυμένα, όμως πάντα κάτω από το φάσμα μιας δημιουργικότατης μελαγχολίας. Και τα χρόνια, οδοστρωτήρες που μας συνθλίβουν κουβαλώντας συνεχώς καινούργιες εμπειρίες θλίψεων και ανανεούμενες παροτρύνσεις για υπομονή». Τελεία – δεν χωράει τίποτε άλλο ύστερα από τέτοιες προτάσεις!

1-patakis-linkΤρίκαλα 1951-1969
Η πόλη όπου γεννήθηκα
Ηλίας Κεφάλας
Γαβριηλίδης
140 σελ.
Τιμή € 9,00

 

Διαβάστε επίσης
ΔΙΑΦΟΡΑ
Άλμπερτ Αϊνστάιν - Μιλέβα Μάριτς: «Ερωτικές επιστολές» κριτική της Ανθούλας Δανιήλ

Ο Ρίτσαρντ Έλμαν είπε πως «ο δημιουργικός αναβρασμός από τον οποίο προκύπτουν σπουδαία έργα δεν πρόκειται ποτέ να αποκαλύψει τα μυστικά του». Ο αναβρασμός αυτός δεν αφορά μόνο τα λογοτεχνικά έργα...

ΔΙΑΦΟΡΑ
Phil Knight: «Χτίζοντας μια αυτοκρατορία» κριτική του Θανάση Αντωνίου

Πριν λίγες ημέρες οι Αμερικανοί εξέλεξαν για 45ο πρόεδρό τους τον εκκεντρικό μεγιστάνα Ντόναλντ Τραμπ και έριξαν σε περίσκεψη την υφήλιο, που αδυνατεί να καταλάβει το «πώς» και το «γιατί» αυτής της...

ΔΙΑΦΟΡΑ
Χρυσόστομος Α. Σταμούλης: «Τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι;» κριτική της Ελένης Λιντζαροπούλου

Διάβασα το βιβλίο του Χρυσόστομου Σταμούλη, το οποίο μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αρμός, τρεις ημέρες μετά την αγορά του, σχεδόν απνευστί. Στην αρχή παρακινημένη από την περιέργεια: Τι γυρεύει η αλεπού στο...

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr