A+ A A-

ΓΚΡΕΓΚ ΣΜΙΘ: ΓΙΑΤΙ ΕΦΥΓΑ ΑΠΟ ΤΗΝ GOLDMAN SACHS κριτική του Θανάση Αντωνίου

 

Οι αναγνώστες μπορούν, αν θέλουν, να ξεκινήσουν την ανάγνωση του ιδιαίτερα καλογραμμένου βιβλίου Γιατί έφυγα από την Goldman Sachs του Γκρεγκ Σμιθ από τη σελίδα 247, από το σημείο όπου ο συγγραφέας, ο Νοτιοαφρικανός χρηματιστής Γκρεγκ Σμιθ, παίρνει τον γκασμά και το φτυάρι ενάντια στη Γουόλ Στριτ. Από το σημείο όπου ξεκινάει η «κατεδάφιση» της Goldman Sachs και η σταδιακή αποκάλυψη όχι μόνο του σκοτεινού ρόλου της στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, αλλά και της νοσηρής κουλτούρας που τη διαπνέει. Κουλτούρα με την οποία μολύνει όποιον έρθει σε επαφή μαζί της: εργαζομένους, μετόχους, πελάτες, ανταγωνιστές, κράτη, κυβερνήσεις, θεσμικούς φορείς, ελεγκτικούς μηχανισμούς.

ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ

Βέβαια, ξεκινώντας από τη σελίδα 247 θα χάσουν όλο το πρώτο, υπέροχο στη «σκηνοθεσία» του, μέρος του βιβλίου: ένας πανέξυπνος Εβραίος, γόνος μικροαστικής οικογένειας, αριστεύει στο σχολείο του στη Νότια Αφρική, γίνεται δεκτός σε ένα από τα κορυφαία αμερικανικά πανεπιστήμια, στο Στάνφορντ, το τελειώνει κάνοντας... περίπατο και πριν καν πάρει το πτυχίο του, βρίσκεται να κάνει την πρακτική του στη μεγαλύτερη επενδυτική τράπεζα των ΗΠΑ, στη Ρολς Ρόις των τραπεζών, στην Goldman Sachs.

Ο Σμιθ περιγράφει με γλαφυρότητα την είσοδό του στο βασίλειο όπου κυριαρχούν οι μετοχές, τα αντισταθμιστικά κεφάλαια, τα δομημένα προϊόντα, τα δικαιώματα προαίρεσης, τα πολύπλοκα παράγωγα και οι εξωχρηματιστηριακές συναλλαγές που μπορούν να σε κάνουν πλούσιο μέσα σε λίγα λεπτά. Ο ίδιος, πριν κλείσει τα 30 του, αμειβόταν με πάνω από 500.000 δολάρια το χρόνο.

Περιγράφει τη μάχη των αποφοίτων για μια θέση στο πολυπόθητο dealing room της τράπεζας, σκιαγραφεί ξεκαρδιστικά τις προσωπικότητες που γνωρίζει στη λεωφόρο- καρμανιόλα της επαγγελματικής καταξίωσης. Σκληροπυρηνικούς βετεράνους των αγορών, άπληστους rookies των πωλήσεων, γυναίκες-δηλητήριο των συναλλαγών και της τακτικής, αντιπροέδρους της συμφοράς, μέλη διοικήσεων που δεν ξέρουν τι έχουν αλλά ζητούν περισσότερα, ανιδιοτελείς φίλους-μέντορες αλλά και «καρφιά», που πατάνε επί πτωμάτων για να ανέλθουν. Περιγράφει τη χλιδή των σούσι μπαρ και τα Σαββατοκύριακα στο Λας Βέγκας παρέα με σιλικονάτες σεξοβόμβες.

Το συναρπαστικό ταξίδι του Γκρεγκ Σμιθ ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2000, όταν ήταν μαθητευόμενος στην Goldman Sachs. Ανήλθε γρήγορα, έγινε ένας εκ των πολλών αντιπροέδρων της εταιρείας, πήρε μια σπουδαία μεταγραφή για το Λονδίνο. Λίγο πριν φτάσει στη χρυσοφόρο βαθμίδα του partner, δώδεκα χρόνια αργότερα, δίνει τέλος στο «ταξίδι». Υπό το βάρος μύχιων σκέψεων για τον ρόλο που έπαιζε η τράπεζα κι ο ίδιος στο παγκόσμιο χρηματιστηριακό κύκλωμα, ο νεαρός Εβραίος χρηματιστής οδηγήθηκε σε μια θεαματική έξοδο.

ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ, ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ ΚΑΙ ΠΛΑΚΑ

Έγραψε ένα εξαιρετικό άρθρο –στο οποίο βασίζεται το βιβλίο– για το τι συμβαίνει στις αμερικανικές επενδυτικές τράπεζες, το δημοσίευσε όπως ακριβώς ήθελε ο ίδιος στους New York Times, ενώ λίγες ώρες πριν είχε μαζέψει τα πράγματά του από το γραφείο του δίνοντας τέλος σε μια πολλά υποσχόμενη καριέρα. Την επομένη τον ήξερε ολάκερη η Αμερική...

Τι γράφει όμως ο Σμιθ που είναι τόσο καταλυτικό; Τι περισσότερο απ' όσα ήδη γνωρίζουμε για τη συγκεκριμένη τράπεζα και τον ρόλο της στο παγκόσμιο οικονομικό οικοδόμημα στη μετά Μπρέτον Γουντς εποχή των απορρυθμισμένων αγορών κεφαλαίου, έρχεται να προσθέσει; Πόσο χειρότερα είναι τα πράγματα; Πολύ χειρότερα, όπως αποδεικνύει ο νεαρός λευκός Νοτιοαφρικανός. Κι επηρεάζουν τις ζωές μας...

Ο Σμιθ δεν έγραψε ένα χρηματιστηριακό εγχειρίδιο για τους μυημένους των αγορών. Την ιστορία της προσωπικής επαγγελματικής του πορείας εξιστορεί. Το έργο του όμως έχει κάμποση οικονομία, αρκετό χρηματιστήριο, έχει management και διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού, έχει ίντριγκα και κουτσομπολιό. Έχει, επίσης, θριλερικό φινάλε. Έχει πλάκα, έχει διδάγματα ζωής. Όλα τους όμως στις δόσεις που αναλογούν για να φτιαχτεί ένα φρενήρες, συναρπαστικό ανάγνωσμα.

Ο Γκρεγκ Σμιθ λατρεύει τον καπιταλισμό και το αναφέρει αρκετές φορές στο βιβλίο του. Πιστεύει σε μια ελεύθερη οικονομία της αγοράς, όπου επιχειρήσεις ανταγωνίζονται στην παροχή όλο και καλύτερων προϊόντων ή υπηρεσιών για να κερδίσουν χρήματα κι εργαζόμενοι παλεύουν για να γίνουν πλουσιότεροι. Νιώθει όμως αηδιασμένος από τον τρόπο με τον οποίο παίζεται σήμερα το παιχνίδι, νιώθει ξένος με τη νέα αρπακτικότητα που εμπνέει πλέον τη Γουόλ Στριτ.

ΤΟ «ΤΕΛΟΣ» ΤΗΣ ΑΘΩΑΣ GOLDMAN SACHS

Τι συνέβη όμως και η συνταγή, μια συνταγή σχεδόν 130 χρόνων στην περίπτωση της Goldman Sachs, έπαψε να λειτουργεί; Σύμφωνα με τον Γκρεγκ Σμιθ, οι λόγοι είναι δύο και εμφανίστηκαν μαζί, κατά σατανική σύμπτωση.

Πρώτος λόγος: η Goldman Sachs μετατράπηκε, στην πάροδο των χρόνων, από επενδυτική τράπεζα, από ίδρυμα δηλαδή που μεσολαβεί ανάμεσα σε πωλητές και αγοραστές χρηματιστηριακών προϊόντων εξασφαλίζοντας προμήθεια για τις υπηρεσίες της, σε έναν άγριο, ανήθικο κι άπληστο παίκτη των αγορών, ο οποίος δεν διστάζει να στραφεί κατά του ίδιου του πελάτη. Ποντάροντας ότι ο πελάτης θα χάσει χρήματα αν κάνει αυτό που λίγο πριν η τράπεζα του είχε συστήσει ως την πλέον έξυπνη επιλογή.

Ο δεύτερος λόγος, σύμφωνα με τον Γκρεγκ Σμιθ, έχει να κάνει με το γεγονός ότι κάποια στιγμή, στα μέσα της δεκαετία του 2000, η αξιολόγηση των υπαλλήλων της Goldman Sachs έπαψε να γίνεται με τον παραδοσιακό τρόπο, όπου το 50% της βαθμολογίας βασιζόταν στις οικονομικές επιτυχίες του εξεταζομένου και το άλλο 50% στον τρόπο με τον οποίο εμπέδωνε και αναπαρήγε την κουλτούρα της εταιρείας, ενστερνιζόταν και προωθούσε την ανάγκη της συλλογικής δουλειάς και γινόταν θετικό πρότυπο για νεότερους συναδέλφους. Στη θέση της μπήκε η αξιολόγηση με κύριο, αν όχι μοναδικό κριτήριο, το πόσα χρήματα κερδήθηκαν –αδιάφορο πώς– τη διάρκεια της χρονιάς. «Αν πρόκειται να σε μετρούν με έναν αριθμό, θα κάνεις ό,τι μπορείς ώστε αυτός ο αριθμός να είναι όσο το δυνατόν μεγαλύτερος», γράφει ο Σμιθ κι ο κυνισμός αυτός ήταν που τον οδήγησε στην πόρτα της εξόδου.

Δύο στοιχεία που με σόκαραν: η παροιμιώδης τσιγκουνιά ορισμένων στελεχών της εταιρείας (κάποιο πάμπλουτο στέλεχος χρέωσε στην εταιρεία ένα δολάριο που είχε δαπανήσει για να αγοράσει κραγιόν για τα χείλη σε πληρωμένο από την εταιρεία ταξίδι με πελάτη σε χιονοδρομικό κέντρο) και οι αναφορές στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τον Σμιθ, τα σαΐνια της Goldman Sachs τάιζαν επί χρόνια τη χώρα μας με ό,τι πιο τοξικό υπήρχε χρηματιστηριακά και πόνταραν στη χρεοκοπία της (πιέζοντας βέβαια για να γίνει πραγματικότητα...).

ΥΓ. Συνδυάστε την ανάγνωση του βιβλίου με την ταινία του Μάρτιν Σκορτσέζε Ο λύκος της Γουόλ Στριτ. Διαβάστε επίσης το ανατριχιαστικό Η τράπεζα – Πώς η Goldman Sachs κυβερνά τον κόσμο του Marc Roche (Μεταίχμιο, 2011).

Γιατί έφυγα από την Goldman SachsΓιατί έφυγα από την Goldman Sachs
Ένα στέλεχος αποκαλύπτει
Γκρεγκ Σμιθ
μετάφραση: Γιώργος Μπαρουξής
Ψυχογιός
376 σελ.
Τιμή € 16,60
1-patakis-link

 

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr