A+ A A-

ΣΥΜΕΩΝ, Ο ΔΟΚΙΜΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣ

ΣΥΜΕΩΝ, Ο ΔΟΚΙΜΟΣ ΜΟΝΑΧΟΣτου Dr. Πινόκιο

«Σωτήρη!» Η δυνατή κι εγκάρδια φωνή μ’ έκανε να γυρίσω αμέσως. Έστρεψα το κεφάλι μου κι αντίκρισα το Χρήστο: έναν Χρήστο ροδοκοκκινισμένο, παχουλό, χωρίς το καλυμμαύκι του, με ανασκουμπωμένα τα μανίκια του ράσου, και το πιο λαμπρό χαμόγελο του κόσμου να φωτίζει τα μάτια κι όλο το πρόσωπό του. Ασκεπής, τα ξανθά του μαλλιά δεμένα κότσο, και ένα αραιό ξανθό υπογένειο, ολοκλήρωναν τη μεταμόρφωσή του. Ήταν δεν θα ‘ταν, καναδύο χρόνια, που τον είχαμε χάσει. Δεν ερχόταν πλέον στην κλινική για αποτοξίνωση και κάθε τόσο ακούγαμε διάφορα κακά μαντάτα: πως τον βρήκαν στο Άλσος Συγγρού με μια σύριγγα καρφωμένη στο μπράτσο, πως τον είχαν πιάσει με σταφ και τον ρίξαν στον Κορυδαλλό… Να τος λοιπόν, ο Χρήστος ολόλαμπρος να στέκεται μπροστά μου στην έξοδο της τραπεζαρίας της Ιεράς Μονής Γρηγορίου. Εκείνη τη μέρα είχε λάντζα στο μαγειρείο, τα μανίκια του γεμάτα σαπουνάδες και με κόμπους ιδρώτα στο μέτωπο. Με καλωσόρισε, μου συστήθηκε ως Συμεών, δόκιμος μοναχός και μου έδωσε ραντεβού για το απόγευμα. Θα ήταν ευτυχισμένος να μοιραζόταν τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο του μαζί μου, το απόγευμα.

 

Εμφανίσεις: 2259

Περισσότερα...

ΠΑΛΙΟ ΚΑΙ ΝΕΟ

askisehirτης Ιωάννας Καρατζαφέρη

Είχαν μεσολαβήσει μερικά χρόνια από την πρώτη και την τελευταία επίσκεψή μου στο Εσκισεχίρ.

Το όνομα της πόλης –τη μετέφραζα «Παλιά Πόλη»– μου ήταν γνωστό πολλά χρόνια πριν από τις διηγήσεις του μπαμπά μου που είχε λάβει μέρος εθελοντικά σε πολέμους με την Ελληνική Λεγεώνα, The Greek Legion, που είχε συσταθεί στην Αμερική (εκείνος ζούσε στο Σικάγο), για να υπερασπιστεί την πατρίδα στα Βαλκάνια και έναντι της Τουρκίας.

Ταξιδεύοντας μόνη, ζητούσα συνήθως να οδηγηθώ σε κεντρικό ξενοδοχείο για ευνόητους λόγους. Αυτή τη φορά, τα παράθυρά μου έβλεπαν σε μια πλατεία, στο κέντρο της οποίας στεκόταν χάλκινος ο Ατατούρκ, μια πολύ συνηθισμένη θέα σε κάθε πόλη ή χωριό, που ατενίζει πάντα δυτικά.

 

Εμφανίσεις: 1142

Περισσότερα...

ΟΙ ΚΑΚΟΙ ΟΙΝΟΧΟΟΙ

ΟΙ ΚΑΚΟΙ ΟΙΝΟΧΟΟΙ της Ελένης Λαδιάτης Ελένης Λαδιά

«Όταν, οίμαι, δημοκρατουμένη πόλις ελευθερίας διψήσασα κακών οινοχόων προστατούντων τύχη, και πορρωτέρω του δέοντος ακράτου αυτής μεθυσθή, τους άρχοντας δη, αν μη πάνυ πράοι ώσι και πολλήν παρέχωσι την ελευθερίαν, κολάζει αιτιωμένη ως μιαρούς τε και ολιγαρχικούς.» (Όταν, νομίζω, μια δημοκρατούμενη πόλη με άσβεστη την δίψα της ελευθερίας τύχη νάχη κακούς οινοχόους άρχοντες και μεθύση, γιατί της παρέχουν την ελευθερία περισσότερο άκρατη απ’ ό,τι πρέπει, και τότε τους άρχοντες, αν δεν είναι καλόβολοι και δεν της παραχωρούν όλο και περισσότερη ελευθερία, τους τιμωρεί κατηγορώντας τους ως καταχθόνιους και ολιγαρχικούς.) 1

 

Εμφανίσεις: 1290

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr