A+ A A-

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΚΛΗΡΟΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΚΛΗΡΟΣ του Μ. Γ. Μερακλή diastixo.grτου Μ. Γ. Μερακλή

Ένα βιβλίο για τον Γεώργιο Σκληρό (1879-1919), ο οποίος θεωρήθηκε ο πρώτος εισηγητής των μαρξιστικών ιδεών στην Ελλάδα με το μικρό βιβλίο του Το κοινωνικό ζήτημα (1907), έδωσε στη δημοσιότητα, με πολλές προσθήκες στα γνωστά, συμπληρώσεις και νέες εξακριβώσεις σε βιογραφικά δεδομένα, ο ομότιμος καθηγητής φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Χρίστος Α. Τέζας, που ταξίδεψε για λόγους αυτοψίας στα αρχεία του Πανεπιστημίου της πόλης, στην Ιένα, όπου ο Σκληρός ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Ιατρική (τις είχε ξεκινήσει, ανεπιτυχώς, στη Μόσχα και ύστερα στην πόλη Dorpat της Εσθονίας, που αποτελούσε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας). Ο Σκληρός γεννήθηκε στην Τραπεζούντα, εκεί έζησε τα πρώτα χρόνια του, αλλά έξι στη Ρωσία στη συνέχεια, αρχίζοντας το οδοιπορικό του από την Οδυσσό. Τελικά εγκαταστάθηκε στη Γερμανία.

 

Εμφανίσεις: 1234

Περισσότερα...

ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΥ

ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΥ του Μ. Γ. Μερακλή diastixo.grτου Μ. Γ. Μερακλή

Στην πλατωνική Πολιτεία, που ο Ευάγγελος Παπανούτσος τη χαρακτήρισε ως «το πιο μεγαλόπνοο δημιούργημα της αρχαίας φιλοσοφίας», ο Σωκράτης αρχίζει τη συζήτησή του με μιαν ομάδα διανοούμενων, όπως θα λέγαμε σήμερα, ξεκινώντας μάλιστα από το σοφιστή Θρασύμαχο, πάνω στο ζήτημα τί είναι η δικαιοσύνη και η ηθική που πρέπει να διέπει μια κοινωνία. Ο Θρασύμαχος είναι διαπρύσιος κήρυκας του δικαίου του ισχυροτέρου. Δίκαιο, λέει, είναι το συμφέρον του κρίττονος, του πιο δυνατού. Επιτίθεται στο Σωκράτη, που όλο θέλει, όπως τον κατηγορεί, να θέτει ερωτήσεις και αποφεύγει να απαντάει ο ίδιος σε ερωτήσεις άλλων. Εξάλλου η δικαιοσύνη κατ’ αυτόν είναι μια μεγάλη κουταμάρα. Ισχυρίζεται, ότι είτε «τυραννούνται» οι πόλεις, είτε «δημοκρατούνται», είτε «αριστοκρατούνται», εκείνοι που άρχουν θεωρούν δίκαιο εκείνο που είναι συμφέρον σ’ αυτούς.

 

Εμφανίσεις: 1253

Περισσότερα...

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗτου Μ. Γ. Μερακλή

Έχουν φρυάξει οι τηλεοράσεις, προπάντων των μεγάλων καναλιών, αλλά και τα περιοδικά και οι εφημερίδες, προβάλλοντας απανωτά εκπομπές και δίνοντας μαθήματα και συνταγές μαγειρικής, ελληνικής, ξένης, ανάκατης με όποιαν ιδέα κατεβαίνει στου καθένα το κεφάλι, οργανώνοντας διαγωνισμούς, διαφημιζόμενους πανηγυρικά.

Το ερώτημα γιατί αυτό παρατηρείται ιδιαίτερα τώρα, όπου ένα εξαιρετικά μεγάλο μέρος του πληθυσμού πεινάει, μπορεί να έχει διάφορες απαντήσεις. Ίσως μια να είναι ότι αυτό γίνεται, γιατί οι τηλεοράσεις, τα περιοδικά και οι εφημερίδες πιστεύουν ότι θα τραβήξουν περισότερους τηλεθεατές και αναγνώστες. Και οι παραγωγές είναι μάλλον φθηνές.

 

Εμφανίσεις: 1551

Περισσότερα...

ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑ

ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑτου Μ. Γ. Μερακλή

Μέσα σ’ αυτήν την πράγματι ζοφερή οικονομική κρίση που περνάει ο λαός μας (αν εξαιρέσουμε εκείνους που τους αφήνει άτρωτους), ολοένα πιο έντονα προβάλλεται μια δίπτυχη εικόνα, στην οποία ο λαός χωρίζεται σε δυο κατηγορίες.

Από τη μια είναι εκείνοι, που συνωθούνται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, κυρίως στην τηλεόραση και, από τα έντυπα μέσα, στις εφημερίδες και τα πολιτικά περιοδικά. Δημοσιογράφοι, πολιτικοί, υπουργοί, βουλευτές, συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι, πανεπιστημιακοί όλων των βαθμίδων και των ειδικοτήτων, εν ενεργεία και συνταξιούχοι -να μην παραλείψω και τους φιλοσόφους- μιλούν ακατάπαυστα (ποιος θα προλάβει να πει τα περισσότερα), καταγγέλλουν με χειρονομίες και φωνές σε κλίμακες κρεσέντο, κατακεραυνώνουν τους κυβερνητικούς, οι κυβερνητικοί υπόσχονται και ξαναϋπόσχονται.

 

Εμφανίσεις: 1456

Περισσότερα...

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΔΥΟ ΛΕΞΕΩΝ

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΔΥΟ ΛΕΞΕΩΝτου Μ. Γ. Μερακλή

Υπάρχουν δύο λέξεις στη γλώσσα μας, αρχαίες ελληνικές, που επιβίωσαν ως σήμερα, όπως άλλωστε και χιλιάδες άλλες. Αυτές όμως διακρίνονται κατά το ότι άλλαξαν μέσα στο χρόνο τη σημασία τους μ’ ένα πολύ ενδιαφέροντα τρόπο.

Μιλώ για το επίθετο καλός, καλή, καλόν και το ουσιαστικό τέχνη. Όπως είναι γνωστό, στην αρχαιότητα το επίθετο καλός σήμαινε ωραίος, όμορφος (διασώθηκε η σημασία αυτή στην ονομασία της Ανώτατης Σχολής, όπου διδάσκεται η ζωγραφική, η γλυπτική, η χαρακτική και άλλες παρεμφερείς τέχνες. Η αντίστοιχη ονομασία π.χ. στα γαλλικά είναι ‘Ecole des Beaux Arts). Όμως μέσα στο χρόνο η λέξη καλός απέκτησε τη σημασία που έχει σήμερα. Λέμε το καλό (σε αντίθεση με το κακό), καλός άνθρωπος κ.λ.π. (Θυμίζω και την αρχαία ρήση «καλός καγαθός», που χαρακτηρίζει τον τέλειο πολίτη: τον ωραίο και καλό). Η μεταβολή της σημασίας φαίνεται πως είχε αρχίσει να γίνεται ήδη από τους αρχαίους χρόνους. Ο Αριστοτέλης έδινε τον ορισμό του αρχαίου «καλού» στη Ρητορική του ως εξής: «καλόν μεν ουν εστίν(...) ο αν αγαθόν ον, ηδύ η, ότι αγαθόν» (1366α, 33), δηλαδή: «ωραίο είναι το καλό που, με το να προξενεί ευχαρίστηση, είναι ακριβώς γι’ αυτό το λόγο ωραίο». Ταυτίζεται εδώ λοιπόν το καλό με το ωραίο, η καλοσύνη με την ομορφιά. Αυτό θυμίζει το έργο του Φρειδερίκου Σίλλερ, Περί της Αισθητικής Παιδείας του Ανθρώπου. Αρχίζει λέγοντας: «Θα μιλήσω για ένα αντικείμενο που συνδέεται άμεσα με το ευγενέστερο μέρος της ευδαιμονίας μας, και δεν απέχει πολύ από την ηθική ευγένεια της ανθρώπινης φύσης. Θα υποστηρίξω την υπόθεση της ομορφιάς». Ο Σίλλερ θαύμαζε τους αρχαίους Έλληνες και στο έργο του είναι συνεχείς οι παραπομπές σ’αυτούς. Αν με τη γλώσσα εκφράζονται τα πιο καίρια και βαθύτερα νοήματα και αισθήματα, η ελληνική γλώσσα μπόρεσε να αναδείξει τη βαθύτερη υπαρξιακή θέση του ωραίου με το αγαθό.

 

Εμφανίσεις: 1933

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr