A+ A A-

DÉJÀ VU ΣΤΟ VENICE, CA του Dr. Πινόκιο

DÉJÀ VU ΣΤΟ VENICE, CA του Dr. Πινόκιο

Ο Πατρίκ προπορευόταν πάνω στην κίτρινη Ντουκάτι κι εγώ με τη γυναίκα του ακολουθούσαμε με την κάμπριο διθέσια Μάσταγκ από το Ελ-λέι στο Βένις, να ακούσουμε τον Τζακ Χίρσμαν να απαγγέλλει ποιήματα: πέντε δολάρια η είσοδος για την ποιητική βραδιά, φάιβμπακς που τα έδωσε ο Πατρίκ και για λογαριασμό μας, κι έπειτα σχεδίασε με την πένα του τον Τζακ να απαγγέλλει σε ένα πρόχειρο χαρτί, κι έπειτα έφυγε με την κίτρινη Ντουκάτι να προλάβει την πτήση του για το Βανκούβερ, όπου είχαν μεταφερθεί ήδη από τότε, το 2003, όλα τα στούντιο του Χόλιγουντ, είχε έρθει για το Σαββατοκύριακο από τα γυρίσματα του Irobot, και μας είχε δείξει στο mac-book τον συγχρονισμό πρώτη φορά, την έκφραση του ηθοποιού με τα γκράφικς, κι όταν χαιρετήσαμε τον Τζακ μάς είπε πως μας ήθελε οπωσδήποτε στο μπάρμπεκιου το βράδυ, κι η Σπάρτη κι εγώ πήγαμε, αφού κάναμε μια στάση στο ντράγκστορ να πάρουμε κάποια μπουκάλια με οινοπνευματώδη, κι η Σπάρτη στο τιμόνι της Μάσταγκ βρήκε το κοινόχρηστο απάρτμεν όπου θα λάμβανε χώρα το μπάρμπεκιου για τον Τζακ, μια εσωτερική αυλή σε ένα διώροφο ρέζιντενς, φτώχεια καταραμένη.

 

Εμφανίσεις: 1587

Περισσότερα...

NEW YORK, NEW YORK ΕΞ ΑΝΑΒΟΛΗΣ του Dr. Πινόκιο

NEW YORK, NEW YORK ΕΞ ΑΝΑΒΟΛΗΣ του Dr. Πινόκιο

«Δεν θα συμμορφωνόμουν με την προοπτική της καταστροφής. Το Αιγαίο, βαθύ μπλε, ασάλευτα στίγματα τα καράβια και το άσπιλο λευκό να συμπληρώνει χρωματικά τους γκρίζους όγκους των νησιών, απλωνόταν σαν κεντημένο χράμι. Χρώματα και σχήματα αιχμάλωτα της ασάφειας που δημιουργούσε η εξάτμιση του νερού και η φυσική κούραση της ματιάς που παρατηρεί ή, καλύτερα, που προσπαθεί να εντοπίσει μέσα στο χάος μια γνώριμη μορφή, μια πατρίδα. Ναι, μια πατρίδα που την μπόλιασαν οι υγρασίες του πόντου με τα βαλαντωμένα ανεμοσούρια και την πυρίκαυστη επιφάνεια των βράχων, θρυμματισμένη στην πρέσα του διάπυρου μύδρου να γίνεται σκόνη κι άλλη σκόνη φερμένη από τις κοντινές στεριές, αφράτο βούτυρο, παραχωμένη στο ραϊδιό των βράχων γκαστρωμένη, έτοιμη να γεννήσει την πουρναριά και τα λειψόχορτα με την κάπαρη και το θρούμπι να ευωδιάζουν στη σάρκα της ελιάς, τα κρίταμα και τ' άλλα λιανοφάγια. Μέσα στο φως, μέσα στη φεγγοβολιά του Αιγαίου, κύλησε ξανθό το λάδι –ευλογία χειμωνιάτικη– στα σκασμένα από την αλμύρα χέρια, στα ροζιασμένα δάκτυλα με τους διογκωμένους σταυρούς, μέσα στη φεγγοβολιά μπολιάστηκε κι άνθισε η ζωή αποδιώχνοντας τα σκοτάδια του θανάτου».

 

Εμφανίσεις: 1491

Περισσότερα...

Η ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ του Dr. Πινόκιο

Η ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ του Dr. Πινόκιο

Ένας από τους χρυσούς κανόνες της «μη λεκτικής επικοινωνίας» ορίζει πως μια συνάντηση μπορεί να πάει στράφι από την έλλειψη βλεμματικής επαφής το πρώτο δευτερόλεπτο της συνάντησης: για παράδειγμα, παίρνουμε δυο φίλους που λαχταράνε να συναντηθούν ύστερα από χρόνια, αλλά όταν αναγνωρίζονται και τρέχει ο ένας στην αγκαλιά του άλλου, κάποιος απ' τους δύο σκύβει να κλείσει την ομπρέλα του, οπότε του άλλου του κόβεται η φόρα και η ποθούμενη συνάντηση έχει αφήσει ένα ξινό αίσθημα και στους δύο, ανεξάρτητα από τις αμοιβαίες φιλοφρονήσεις και τις δηλώσεις αγάπης.

Η Χαρίκλεια προσφέρθηκε να περάσει να πάρει με το αυτοκίνητό της τον Χάρη από το σπίτι του, μια και ο Χάρης ως ποιητής δεν οδηγούσε και μάλιστα υπερηφανευόταν που δεν είχε αποκτήσει ποτέ στη ζωή του δίπλωμα οδήγησης, αλλά κάτι την ενόχλησε παρόλο που ο Χάρης ήταν τυπικός και την περίμενε στο πεζοδρόμιο, αντί να τη χαιρετήσει με μια αγκαλιά, πήγε κατευθείαν κι άνοιξε το πορτμπαγκάζ για να βάλει το ταξιδιωτικό του σακίδιο και μετά την κοίταξε στα μάτια. Η Χαρίκλεια ωστόσο το απέδωσε στην «ποιητική αμηχανία» που διέκρινε τον Χάρη σε πολλές απόψεις της καθημερινότητας και είπε στον εαυτό της πως δεν θα άφηνε τίποτα να της χαλάσει την εορταστική μέρα.

 

Εμφανίσεις: 1586

Περισσότερα...

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΔΙΣΚΟΘΕΤΗΣ-ΜΠΟΥΚΟΦΣΚΙ του Dr. Πινόκιο

Ο ΝΕΑΡΟΣ ΔΙΣΚΟΘΕΤΗΣ-ΜΠΟΥΚΟΦΣΚΙ του Dr. Πινόκιο

Ο Χαράλαμπος-ντιτζέι-Μπουκόφσκι, για να συμπληρώσει το πενιχρό του νυχτοκάματο ως δισκοθέτης, εργαζόταν παρτ-τάιμ και σε ένα ιστορικό δισκάδικο στη γειτονιά μου. Τύχαινε, κάποιες φορές, μετά τη δουλειά να έρχεται από το ιατρείο με κάνα δυο ντουζίνες μπίρες, και τότε βγαίναμε στις πολυκαιρισμένες πολυθρόνες σκηνοθέτη στη βεράντα μου να ρουφήξουμε τον αττικό ήλιο. Ο Χαράλαμπος σηκωνόταν κι έφερνε μία μία τις μπίρες από την κατάψυξη και τις άνοιγε με την ανάστροφη του μαύρου μπικ αναπτήρα του. Η κίνησή του καταγράφηκε και σ' ένα ντοκιμαντέρ που γύριζαν για τη γαλλική τηλεόραση τότε στο μπαλκόνι μου για τις τελευταίες κοινοβουλευτικές εκλογές. Είχε κατακλυστεί η Αθήνα, όπως θυμάστε, από δημοσιογράφους και πράκτορες, όπου κι αν στεκόσουν άκουγες αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, ρωσικά και εβραϊκά. Κάποιοι φίλοι έφεραν στη βεράντα μου, λοιπόν, ένα γαλλικό συνεργείο και τραβούσαν την εικόνα εγκατάλειψης που επικρατούσε, αναποδογυρισμένες γλάστρες, χώματα, σκορπισμένα φύλλα, τσουκνίδες να φυτρώνουν μέσα από τα καλλωπιστικά φυτά, τον άσπρο γάτο μου που είχε γίνει καφές από την απλυσιά και τα παιχνίδια με τα χώματα, εγώ να κυκλοφορώ ξυπόλυτος με σορτσάκι και ξεχειλωμένα μακό από τη συλλογή των προσφορών που έδιναν κατά καιρούς τα περιοδικά, και ο Χαράλαμπος να πηγαινοέρχεται με μια μπίρα στο χέρι.

 

Εμφανίσεις: 2105

Περισσότερα...

Η ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ του Dr. Πινόκιο

Η ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ του Dr. Πινόκιο

Πριν ακόμη πατήσει το πόδι της στη γη, η Ουρανία μέσα στο ασανσέρ δεχόταν τα υβριστικά μηνύματα, γραμμένα με μαύρο μαρκαδόρο στον καθρέφτη και τα τοιχώματα, από τους πιτσιρικάδες της πολυκατοικίας: δεν απευθύνονταν σ' αυτήν τα ορθωμένα πέη και οι βρισιές που αντάλλασσαν οι χούλιγκανς μεταξύ τους, αλλά ανακάλυπτε πως η καλή της διάθεση να ξεκινήσει τη μέρα ήταν πολύ εύθραυστη μπροστά στην ασκήμια του κόσμου. Βγαίνοντας από το ασανσέρ και πριν ακόμη πατήσει το πόδι της στη γη, έβρισκε τα σπασμένα γραμματοκιβώτια να χάσκουν σπασμένα χρόνια τώρα, την είσοδο γεμάτη από διαφημιστικά φυλλάδια, και τσαλακωμένα τενεκεδάκια αναψυκτικών κι αποτσίγαρα. Η καλή της διάθεση, όση είχε απομείνει τέλος πάντων, γινόταν ρετάλι με την αναμονή στη στάση του τραμ: δεν άντεχε το λόγο που της απεύθυναν οι συνταξιούχοι με τη μεμψιμοιρία τους, δεν άντεχε τα δεκατετράχρονα που αντάλλασαν φιλιά στο παγκάκι, δεν άντεχε το στριμωξίδι στην πόρτα.

 

Εμφανίσεις: 1930

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr