«Μια τυχαία συνάντηση του ροκερ Βασίλη»
«Μια τυχαία συνάντηση του ροκερ Βασίλη» του Dr. Πινόκιο

«Μια τυχαία συνάντηση του ροκερ Βασίλη»

Τα Ψυχιατρεία δεν είναι μόνον τόποι μαρτυρίου, αλλά και τόποι αναψυχής. Τόποι σκιεροί και χλοεροί, όπου ανθίζουν άνθη, έρωτες και όνειρα. Οι άνθρωποι δεν παύουν, ευτυχώς, να ονειρεύονται ακόμα και μέσα στο Άουσβιτς.

Η Σοφία από μια στιγμή και μετά στη ζωή της μπαινόβγαινε επίσης στα Ψυχιατρεία, όπου έκανε τις πιο συγκλονιστικές γνωριμίες. Την είχα φλερτάρει στα δεκαεννιά της, που σερνόταν σ' ένα μπαράκι στην Πλατεία Αβησσυνίας, και μετά τη συναντούσα στα Ψυχιατρικά καταστήματα όπου την έσερνε η γιατρός της. Σε μια από τις νοσηλείες, ένας καινούργιος της εραστής μαχαίρωσε τον προκάτοχό του: οι σκηνές ζήλιας και τα ερωτικά πάθη δεν διαφέρουν σε τίποτα από τη δικιά μας νορμάλ κοινωνία. Προλάβαμε και τον μεταφέραμε στο Ασκληπιείο Βούλας κι επέζησε. Η Σοφία μπαινόβγαινε στα Ψυχιατρεία σε αναζήτηση ερωτικών συντρόφων, όπως έκανε και πολύ γνωστή «νυμφομανής» πεζογράφος και άλλα πρόσωπα υπεράνω υποψίας. Ας μην ξεχνάμε πως ο Ηλίας Λάγιος έγραφε αποκλειστικά σχεδόν κατά τη διάρκεια των νοσηλειών του σε Ψυχιατρική Κλινική.

Ήταν μοιραία, λοιπόν, η συνάντησή της με τον Βασίλη. Ερωτεύτηκαν σε κάποια νοσηλεία που έτυχε να την κάνουν από κοινού κι έκτοτε τους έβλεπα πάντα να κυκλοφορούν πιασμένοι χεράκι-χεράκι. Ακόμα κι όταν έρχονταν στο Ιατρείο, τραβούσαν κοντά τις πολυθρόνες για να συνεχίσουν να έχουν τη σωματική επαφή που τόσο είχαν ανάγκη. Κάναμε πάντα έτσι τις συνεδρίες αλά τρουά, δεν είχαν τίποτα κρυφό να μου πουν ο ένας από την άλλη. Έρχονταν πιασμένοι χέρι-χέρι, συνέχιζαν να κρατιούνται έτσι μπροστά μου και έφευγαν πάλι χέρι-χέρι να κατέβουν τις σκάλες. Τη μόνη στιγμή που η Σοφία άφησε το χεράκι του Βασίλη ήταν στο αντιαισθητικό διαχωριστικό κιγκλίδωμα της Συγγρού: ο Βασίλης υπερπήδησε πρώτος το εμπόδιο και έκανε την τελευταία συνάντηση της ζωής του. Έπεσε πάνω στο μηχανάκι ενός ντελιβερά.

Ο ντελιβεράς που έπεσε με το μηχανάκι πάνω στον ευτυχισμένο, επιτέλους, Βασίλη ήταν ο αδελφός ενός Κούρδου ασθενούς μου, που έτυχε να νοσηλεύεται κι αυτός στην ίδια Ψυχιατρική Κλινική, κάποιο άλλο χρονικό διάστημα. Τρεις πελάτες μου συναντήθηκαν τυχαία ένα βροχερό βραδάκι σαν κι απόψε στη Συγγρού. Αυτός που έμεινε τελικά νεκρός στην άσφαλτο ήταν ο ρόκερ Βασίλης Πετρίδης, στιχουργός και κιθαρίστας στους «Απροσάρμοστους» του Παύλου Σιδηρόπουλου.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΑΠ' ΤΟ ΙΑΤΡΕΙΟ
«Ο ιδεολόγος Τάκης»

Ο Τάκης ήταν όμορφο παιδί, προικισμένο από τη φύση κι είχε ευγενικούς τρόπους, μια έμφυτη ευγένεια που προέρχεται πάντα και μόνο από καλά παιδικά χρόνια και σωστή ανατροφή. Κατέφτασε στο Δαφνί...

ΑΠ' ΤΟ ΙΑΤΡΕΙΟ
«Ανιχνευτής Νικόλ»

Είχε κλείσει ραντεβού για να δω την κόρη του, Νικόλ, στη Γ' Λυκείου, αλλά τελικά ήρθε μόνος του: βιαστικός, αμήχανος, φαινόταν πως ήταν σκαστός από τη δημόσια υπηρεσία στην οποία δούλευε. Μου ζήτησε ένα ποτήρι...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: