A+ A A-

ΑΡΧΑΙΑ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

ΑΡΧΑΙΑ της Ιωάννας Καρατζαφέρη
Ναι, είμαι.

Η αρχαιότητά μου μετριέται με τις αναμνήσεις μου, αν μπορώ να μετρήσω σωστά τον χρόνο που τις παρήγαγε.

Την Ακρόπολη τη βλέπαμε από τον δρόμο καθώς πηγαίναμε σχολείο, από τα οικόπεδα που παίζαμε ή παρακολουθούσαμε αθλοπαιδιές, που αυτοσχεδίαζαν και οργάνωναν τα μεγαλύτερα παιδιά της γειτονιάς. Υπήρχαν και οπαδοί, αλλά δεν θυμάμαι αν ξέραμε τη λέξη και την έννοια της.

Κάποτε ο διευθυντής του Δημοτικού, στο προαύλιο την ώρα της προσευχής, ανήγγειλε ότι την άλλη μέρα θα πηγαίναμε στην Ακρόπολη. Το άλλο πρωί ξεκινήσαμε από το σχολείο, στην Καλλιθέα, με τα πόδια και σε συντεταγμένες τάξεις για την Ακρόπολη. Κοντά στο Κουκάκι μερικά παιδιά άρχισαν να κλαίνε ότι θα χαλάσουν τα παπούτσια τους ή θα τρυπήσουν οι σόλες τους. Μαζί μας δεν κουβαλούσαμε ούτε σάντουιτς, ούτε κόκα κόλες, δεν υπήρχαν.

Όταν ανεβήκαμε στην Ακρόπολη, όλο πέτρες, και στάθηκα μπροστά στον Παρθενώνα, μου φάνηκε ότι μπροστά στα κατάλευκα μάρμαρα ή έχανα το φως μου ή τα μάτια μου γίνονταν άσπρα. Οι γυναίκες, στους προσφυγικούς συνοικισμούς, ασβέστωναν τις παράγκες τους και τους γκαζοτενεκέδες, αλλά εκείνο το άσπρο και αυτό που αντίκριζα ή που έβγαινε από τα μάρμαρα δεν ήταν το ίδιο. Ένιωθα και άλλα, όμως δεν ήξερα να τα πω. Τα έγραψα την άλλη μέρα στην έκθεση: «Εκδρομή στην Ακρόπολη».

 

Εμφανίσεις: 1292

Περισσότερα...

ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ της Ιωάννας Καρατζαφέρη
Τον προηγούμενο μήνα η Ταινιοθήκη, στον Κεραμεικό, πρόβαλε ένα φεστιβάλ με ταινίες του Ελία Καζάν. Ένα βράδυ, παρακολούθησα με πολλούς άλλους ακροατές τη συζήτηση που έγινε για τον εν λόγω σκηνοθέτη. Είχα δει τα περισσότερα έργα του και είχα συναντήσει, στη Νέα Υόρκη, δυο-τρεις από τους ηθοποιούς του κλασικού πλέον έργου του, Αμέρικα Αμέρικα, που ομολογούσαν πως τίποτα δεν μπορούσε να σβήσει από τη μνήμη τους καμιά σκηνή ή διάλογο, και πολύ περισσότερο την παρουσία του ίδιου του σκηνοθέτη.

Οι δικές μου επαφές ήταν του θεατή και του αναγνώστη.

Η παρουσία του Ελία Καζάν στο Μπρόντγουεϊ (θέατρο) και στον κινηματογράφο (Χόλιγουντ) τα χρόνια του Μακαρθισμού και το ενδιαφέρον μου για εκείνη την εποχή, τα σχετικά αναγνώσματά μου, εμπλούτισαν τις γνώσεις μου γύρω από αυτούς.

Όταν διάβασα, χρόνια πριν, το βιβλίο του Καζάν The Arrangement (Ο συμβιβασμός), δεν είχα καταλάβει πολλά πράγματα. Δεν είχα καταλάβει και πολλά από τους διαλόγους στην ταινία The Water Front (Το λιμάνι της αγωνίας), αφού δεν ήξερα τα Unions-Syndicates (Εργατικά Σωματεία) και την άλλη έννοια που αποδίδεται στο pigeon περιστέρι, χαφιές ή και άλλα. Όμως, ο κινηματογράφος έχει γιορτάσει προ εικοσαετίας ή περισσότερο τα γενέθλιά του και επομένως έχει και αυτός την ιστορία του.

 

Εμφανίσεις: 1185

Περισσότερα...

ΣΙΝΤΡΙΒΑΝΙ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

ΣΙΝΤΡΙΒΑΝΙ της Ιωάννας Καρατζαφέρη
Η χρονολογία της έκδοσης ή της πρώτης γραφής ενός λογοτεχνικού βιβλίου δεν με απέτρεψε ποτέ από την αγορά του ή την ανάγνωσή του. Αλλιώς δεν θα είχαμε διαβάσει την Ιλιάδα, τις Τρωάδες, τη Βίβλο, το Κεφάλαιο, το Ίδε ο Άνθρωπος, τον Μακρυγιάννη, τη Μαντάμ Μποβαρί, την Έρημη χώρα και άλλα βιβλία, ων ουκ έστιν αριθμός. Για μένα δεν υπήρχαν παλιά και καινούργια βιβλία.

Συγκριτικά ή στατιστικά, ή αναφορικά με την καταγωγή ή τον βίο που διήγαγε ο συγγραφέας, στοιχεία που αποκαλύπτονται, συνήθως αλλά όχι απαραιτήτως, από τον ίδιο ή τους οικείους του ή τους εντρυφήσαντες στο έργο του, δεν ήταν εκείνα τα στοιχεία που θα με προέτρεπαν στην ανάγνωση βιογραφιών και αυτοβιογραφιών, αν και κατά καιρούς ένιωθα μανιακή αναγνώστριά τους.

Το βιβλίο το δεχόμουν σαν σιντριβάνι. Ανάβλυζε, κυρίως, από αόρατες πηγές, εποχές, ιδέες, χαρακτήρες, συμπεριφορές, γεγονότα, γεωγραφικές περιοχές, αισθήματα, συγκρούσεις, έρωτες, μίση, ρευστά ή αναζωγοόνα. Το νερό δεν είναι μονοδιάστατο, δεν τρέχει μόνο σε μια κατεύθυνση, αλλά βρίσκει από μόνο του τις διεξόδους του προς όλες τις κατευθύνσεις.

 

Εμφανίσεις: 989

Περισσότερα...

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ της Ιωάννας Καρατζαφέρη
Παρακολουθώντας τις προβολές των Femmes Noirs στο Film Forum, είχα γοητευτεί και αγαπήσει εκ νέου τις ασπρόμαυρες ταινίες. Αναρωτιόμουν αν με πήγαιναν στο μακρινό παρελθόν, στην πρώτη μου γνωριμία που έγινε στον κινηματογράφο στο Ετουάλ της Καλλιθέας, όπου πηγαίναμε τις Κυριακές στην απογευματινή προβολή ή αν ταίριαζε στην ψυχολογία μου εκείνων των ημερών.

Οι ωραίες γυναίκες, πάντα καλοχτενισμένες ή με ταιριαστό καπέλο, όμορφα λευκά δόντια και μάτια με μεγάλες βλεφαρίδες, οδηγούσαν αυτοκίνητο με μακριά γάντια στο τιμόνι, κάπνιζαν χρησιμοποιώντας μακριές πίπες, συνοδεύονταν από επίσης ωραίους και καλοντυμένους άνδρες και χόρευαν σε μεγάλες αίθουσες υπό τους ήχους μιας μεγάλης μπάντας, ή ρομαντικά στο διαμέρισμά τους με ημίφως, ήταν όλοι άνθρωποι του Χόλιγουντ. Μόνο εκεί υπήρχαν τέτοιοι.

Το ερωτικό φιλί ήταν το ύψιστο σημείο.

 

Εμφανίσεις: 1185

Περισσότερα...

ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ της Ιωάννας Καρατζαφέρη
Ξαφνικά μέσα από το τηλέφωνο μου ήρθε μια απρόσμενη έκπληξη, που την κουβαλούσε η Μίλντρεντ Πίερς και τώρα εμφανιζόταν στην ομώνυμη ταινία, στο Φεστιβάλ των Μαύρων Ταινιών με τις μοιραίες βαμπ, που προβαλλόταν στο Film Forum, στο West Greenwich Village, όταν μου μεταβίβαζε την ανάθεση του μυθιστορήματος του James M. Cain (Τζέιμς Μ. Κέιν) από το Μεταίχμιο, για τη μετάφρασή του.

Την ταινία, γυρισμένη το 1945, δεν την είχα δει ποτέ άλλοτε.

Τις προηγούμενες δεκαετίες, πριν από την έλευση της τεχνολογίας που βιώνουμε και ίσως να μην μπορούμε να προβλέψουμε την εξέλιξή της, οι ταινίες έρχονταν από το Χόλιγουντ στην Ελλάδα, ή μάλλον στην Αθήνα, όχι ταυτόχρονα όπως συμβαίνει τώρα, αλλά με την πάροδο κάποιων χρόνων.

Ήξερα την ύπαρξή της, και ακόμα ότι είχε γυριστεί σε συνέχειες και είχε προβληθεί στην αμερικανική τηλεόραση, αλλά με τις αναχωρήσεις και αφίξεις μου εδώ και αλλού, δεν την είχα παρακολουθήσει.

Καθόμουν στην καρέκλα του κινηματογράφου με το ίδιο ενδιαφέρον που καθόμουν στην καρέκλα μου μπροστά στο λάπτοπ μεταφράζοντας το βιβλίο και ένιωθα τις ομοιότητες των εποχών να επανέρχονται. Στα χείλη μου έσκαγε ένα απροσδιόριστο χαμόγελο. Στο εσωτερικό μου αυτί άκουγα τις συζητήσεις των μεγάλων στο σπίτι του παππού μου, που ψάχνοντας τις αναμνήσεις τους, προσπαθούσαν να θυμηθούν αν είχαν συμβεί όταν έπεσαν χιόνια κι έκαψαν τα σπαρτά, και δεν προλάβαινα να ρωτήσω αν τα χιόνια βάζουν φωτιά, αν ήταν πριν έρθει το ηλεκτρικό ρεύμα στο χωριό τους, ή τότε που έδιωξαν το βασιλιά, ή πριν πέσει το Μπιζάνι, αν ήταν πριν μπουν στη χώρα οι Γερμανοί ή μετά που έφυγαν οι Ιταλοί και ο Αγησίλαος που αγαπούσε τον παππού μου σαν δικό του και ήταν πάντα παρών είπε: «Όλα έχουν την ημερομηνία τους».

 

Εμφανίσεις: 1130

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr