A+ A A-

«Διπλό» της Ιωάννας Καρατζαφέρη

salt
Υπάρχουν στιγμές που δεν μπορώ να κατανοήσω τον χρόνο. Είναι το τώρα, το πριν, το μετά ή υπάρχει στη φύση ανεξάρτητα από την ανθρώπινη συμπεριφορά απέναντί του και τη χρήση του, ή κάτι άλλο που δεν το έχω συνειδητοποιήσει;

Η αίθουσα θεωρητικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Λουντ, Σουηδίας, ήταν πλήρης. Δεν απουσίαζε κανένας, αν και αυτό συνέβαινε σπάνια. Η ταινία που θα προβαλλόταν για ανάλυση και συζήτηση ήταν The Salt of the Earth –προσπαθούσα να θυμηθώ αν ήταν μια έκφραση του Σαίξπηρ που είχα διαβάσει κάποτε, αλλά δεν ήξερα ποιον να ρωτήσω–, που είχε γυριστεί στην Αμερική, όχι όμως στο Χόλιγουντ, το 1953 και προβληθεί πρώτη φορά το 1954 σε ειδικούς ή μη κοσμικούς κινηματογράφους. Είχαν ήδη περάσει περισσότερο από δυο δεκαετίες, όμως, για μένα, πιθανόν και άλλους στην τάξη, ήταν τώρα τότε και τότε είναι τώρα.

 

Εμφανίσεις: 771

Περισσότερα...

«Το δειλινό» της Ιωάννας Καρατζαφέρη

«Το δειλινό» της Ιωάννας Καρατζαφέρη
Καθόμασταν, η μαμά μου κι εγώ, σ' ένα υπαίθριο καφενείο μιας παραλίας της γενέθλιάς μου πόλης, της Καλαμάτας –δεν την ήξερα καθόλου– ύστερα από επτά χρόνια (1967-1974) απουσίας μου από την Ελλάδα. Ήμασταν και οι δυο μας σιωπηλές από τον ίδιο φόβο, ότι θα βάζαμε τα κλάματα, από μια εγγύτητα που μας είχε λείψει, ενώ ένιωθα το χέρι μου να τρέμει μέσα στη χούφτα της. Η θάλασσα απλωνόταν από ένα μέτρο μακριά μας μέχρι τον πορτοκαλί-χρυσαφί-κόκκινον ουρανό, καθώς ο ήλιος κατέβαινε, λιποθυμώντας από την ομορφιά, για να ενωθεί μαζί της και τον ορίζοντα. Ανάμεσα, μερικά ψαροκάικα έριχναν τα δίχτυα τους στη θάλασσα – η θέα έμοιαζε με ζωγραφικό πίνακα.

 

Εμφανίσεις: 977

Περισσότερα...

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΙΑΝΟΥ της Ιωάννας Καρατζαφέρη
Μαθήτρια στη Γ' Δημοτικού είπα δειλά στη μαμά μου ότι ήθελα να μάθω να παίζω πιάνο. Το μόνο μουσικό όργανο που είχαμε σπίτι μας ήταν το μαντολίνο που έπαιζε ο μπαμπάς μας και το είχε φέρει από το Σικάγο.

Κάποιο απόγευμα, η μαμά μου, με το ευήκοον ους, με πήρε από το χέρι και πήγαμε σ' ένα σπίτι δίπλα στη γωνία της Οδού Θησέως και Πριάμου, στην Καλλιθέα. Ήταν μια μονοκατοικία με μάντρα και μαύρα κάγκελα, με σιδερένια μαύρη πόρτα που οδηγούσε σε μια εξωτερική σκάλα με μαρμάρινα σκαλοπάτια, που ανεβήκαμε, εγώ σχεδόν χοροπηδώντας. Η μαμά μου, χωρίς να αφήσει το χέρι μου, χτύπησε το κουδούνι της ξύλινης πόρτας –είχε και αυτή μικρά μαύρα σιδερένια κάγκελα που προστάτευαν έγχρωμα τζάμια– και ύστερα από λίγο η πόρτα άνοιξε.

Μπροστά μας εμφανίστηκε μια ψηλή, λεπτή γυναίκα, με μαύρο μακρύ μέχρι τους αστράγαλους φόρεμα που κούμπωνε στον λαιμό της, με μαύρα μαλλιά χτενισμένα κότσο, στερεωμένο στον σβέρκο της με κοκάλινες φουρκέτες.

Η μαμά μου συστήθηκε, είπε και το δικό μου όνομα, και συμπλήρωσε πως ήθελα να μάθω πιάνο, ενώ εμένα μου σύστησε τη γυναίκα –φοβόμουν που την έβλεπα– ως τη δασκάλα που θα μου μάθαινε πιάνο.

Εκείνη μας είπε να καθίσουμε. Κάθισα δίπλα στη μαμά μου, που δεν άφηνα το χέρι της, σ' έναν καναπέ στρωμένο με κόκκινο βελούδο. Απέναντι από τη συρταρωτή πόρτα στεκόταν το πιάνο, ένα μαύρο ξύλινο έπιπλο.

Οι δυο τους άρχισαν να μιλάνε, δεν τα καταλάβαινα όλα, και ύστερα από λίγο ήρθε μια άλλη γυναίκα μ' έναν δίσκο, που τον άφησε σ' ένα τραπεζάκι. Η δασκάλα μάς πρόσφερε από ένα πιατάκι γλυκό του κουταλιού και μας ρώτησε αν θέλαμε νερό.

 

Εμφανίσεις: 1078

Περισσότερα...

ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ της Ιωάννας Καρατζαφέρη
Τις τελευταίες εβδομάδες, περισσότερο από άλλες προηγούμενες φορές, ακούγοντας στην τηλεόραση διάφορους δημοσιογράφους, πολιτικούς, οικονομολόγους, αναλυτές και άλλους, σε συζητήσεις στα διάφορα τραπέζια, στρογγυλά ή παραλληλόγραμμα, ένιωθα να προκαλείται η νοημοσύνη μου, ή και ευρύτερα του κόσμου της Ελλάδας. Όσο αυτή η πρόκληση επαναλαμβανόταν, τόσο βεβαιωνόμουν ότι επεκτεινόταν σε όλο το τηλεοπτικό κοινό, που μιλάει και συνδιαλέγεται στη γλώσσα μας, τα ελληνικά.

Το ακροατήριο ήταν/είναι ένα μέρος του κόσμου μας, όπως κι εγώ μια μονάδα του. Όλο αυτό το διανοητικό θέμα που μ' έβαζε σε μια αμφιβολία και αμφισβήτηση ήταν η προτροπή του οποιουδήποτε ομιλούντος: Να το πούμε (πείτε) απλά για να το καταλάβει ο κόσμος.

Αυτό που λεγόταν ή λέγεται, συνήθως, είναι κάτι από αυτά που ακούμε και λέμε κι εμείς ο κόσμος, όπως μας αποκαλούν. Δεν επρόκειτο/πρόκειται για άλγεβρα ή σχέδια και αποτελέσματα της ΝΑΣΑ, αν και όταν μιλάει ο κ. Νανόπουλος, Πρόεδρος της Ακαδημίας, τα καταλαβαίνουμε όλα, όπως καταλάβαμε όταν είδαμε το ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε γύρω από το CERN και ακούσαμε τους νέους Έλληνες επιστήμονες, που είχαν αποφοιτήσει από το Μετσόβιο Πολυτεχνείο και τα ελληνικά πανεπιστήμια, που κάποτε ήταν και αυτοί μονάδες του κόσμου που πιθανόν να έβλεπαν, έστω και σε περιορισμένο χρόνο, τηλεόραση.

 

Εμφανίσεις: 1412

Περισσότερα...

ΚΑΖΑΜΠΛΑΝΚΑ της Ιωάννας Καρατζαφέρη

ΚΑΖΑΜΠΛΑΝΚΑ της Ιωάννας Καρατζαφέρη
Η γεωγραφική.

Έξω από τις κινηματογραφικές αίθουσες, μακριά από τη γειτονιά της Καλλιθέας όπου μεγάλωσα, αγνοούσα την ομώνυμη ταινία (1942), τους ήρωές της Χόμφρεϊ Μπόγκαρτ και Ίνγκριντ Μπέργκμαν, και την ιστορία του Β' Παγκόσμιου Πόλεμου εκτός ελληνικών συνόρων, όταν σε πολύ νεαρή ηλικία έφτασα με ιταλικό πλοίο στην Καζαμπλάνκα, με το μεγαλύτερο τεχνητό λιμάνι στον κόσμο, από την πλευρά του Ατλαντικού.

Οι ειδήσεις αργούσαν να φτάσουν σ' εμάς, όπως και οι κινηματογραφικές ταινίες.

Το Τσάι στη Σαχάρα του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι ήρθε δεκαετίες αργότερα, μέσα από αυτήν έμαθα έναν ιδιαίτερο Αμερικανό συγγραφέα και μουσικό, τον Πολ Μπόουλς, ο οποίος έζησε τα 50 από τα 88 του χρόνια στο Μαρόκο και κάποτε του είχαν αποδώσει την ιδιότητα του πράκτορα της CIA.

 

Εμφανίσεις: 1151

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr