A+ A A-

«Μια αξέχαστη εμπειρία» της Λίτσας Ψαραύτη

«Μια αξέχαστη εμπειρία» της Λίτσας Ψαραύτη


Έχω επισκεφτεί εκατοντάδες σχολεία, δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια και αρκετές φορές έχω φύγει ευχαριστημένη από τον τρόπο που οι εκπαιδευτικοί προσεγγίζουν τα λογοτεχνικά βιβλία για παιδιά και νέους. Δυστυχώς όμως πολλές φορές φεύγω απογοητευμένη. Αναρωτιέμαι γιατί να υπάρχει αυτή η απαξίωση. Ίσως να μη γνωρίζουν μερικοί εκπαιδευτικοί τη μεγάλη αξία των λογοτεχνικών βιβλίων και πόσο βοηθούν τα παιδιά να αποκτήσουν γνώσεις που δεν τις προσφέρει κανένα σχολικό βιβλίο, καλλιεργούν τη φαντασία και αναπτύσσουν την κριτική σκέψη τους. Μπορεί και οι ίδιοι να μην έχουν διαβάσει έστω και λίγα από τα τόσο πολλά και εκλεκτά βιβλία που κυκλοφορούν. Μπορεί ακόμα να φταίει το ασφυκτικό σχολικό πρόγραμμα που δεν αφήνει χρόνο για αναγνώσεις λογοτεχνικών βιβλίων. Όταν υπήρχε το ΕΚΕΒΙ, δηλαδή το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, πολλά σχολεία ακολουθούσαν τα προγράμματά του που έδιναν στους μαθητές, αλλά και στους εκπαιδευτικούς, την ευκαιρία να γνωρίσουν και να αγαπήσουν τα βιβλία. Από τότε μάλιστα που ελαττώθηκαν οι ώρες των μαθημάτων και σταμάτησε η ευέλικτη ζώνη και, φυσικά, και η φιλαναγνωσία, τα παιδιά έχασαν κάθε επαφή με το βιβλίο. Ευτυχώς, παρ’ όλες τις δυσκολίες, υπάρχουν ακόμα εκπαιδευτικοί που εξακολουθούν να προτείνουν καλά βιβλία στους μαθητές, να οργανώνουν ομιλίες στα σχολεία και να καλούν συγγραφείς. Μια πρόσφατη επίσκεψή μου σε ένα σχολείο με γέμισε χαρά και ελπίδα.

 

Εμφανίσεις: 1295

Περισσότερα...

«Ιστορίες για την απόλαυση της ανάγνωσης» του Πέτρου Γκάτζια

«Ιστορίες για την απόλαυση της ανάγνωσης» του Πέτρου Γκάτζια


Λόγια στο Πεκίνο
Εκείνη διαβάζει. Διαβάζει μεγαλόφωνα. Προσπαθεί να ακούσει τη φωνή της πάνω από τον θόρυβο της πόλης. Πίσω της, δίπλα της, περνούν αυτοκίνητα, οι οδηγοί τους κορνάρουν, οι επιβάτες κοιτάζουν περίεργα. Κάθε πρωί, η Κουγιάνγκ Τζούνινγκ παίρνει τα βιβλία της και στέκεται σε ένα πεζοδρόμιο στο Πεκίνο, στο τρίγωνο που σχηματίζουν τρεις μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι. Θεωρεί πως ο θόρυβος τη βοηθάει να συγκεντρωθεί. Διαβάζει μόνο αγγλικά κείμενα, κυρίως λογοτεχνία, για να μάθει τη γλώσσα. Ωστόσο η συμπεριφορά της συχνά προκαλεί, όπως καταγγέλλει η ίδια: «Κάποιοι με κατηγορούν ότι βγαίνω στους δρόμους και διαβάζω αγγλικά, επειδή από εκεί περνούν πολλοί τουρίστες και θέλω να κάνω γνωριμίες. Αλλά δεν με νοιάζει. Εγώ ξέρω τι κάνω» δηλώνει η Κουγιάνγκ, που θέλει πια να την αποκαλούν «Τζόι», δηλαδή χαρά, ευτυχία.

 

Εμφανίσεις: 986

Περισσότερα...

«Για τον Χριστόφορο Μηλιώνη (1932-2017)» της Ανθούλας Δανιήλ

«Για τον Χριστόφορο Μηλιώνη (1932-2017)» της Ανθούλας Δανιήλ


και μην ανέβεις στην κορυφή της κερασιάς να δεις αν έρχομαι...
Στις 5 Ιανουαρίου, ο Χριστόφορος Μηλιώνης πέρασε το φράγμα του καιρού. Πέρασε τον Καλαμά και τον Αχέροντα για να πάει να συναντήσει τους παλιούς του φίλους. Ήταν φιλόλογος, κριτικός, δοκιμιογράφος και πεζογράφος. Γεννήθηκε στο Περιστέρι της επαρχίας Πωγωνίου του νομού Ιωαννίνων. Φοίτησε στη Ζωσιμαία Σχολή των Ιωαννίνων, στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, υπηρέτησε στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, στην Ελλάδα και στην Κύπρο, έγινε Γυμνασιάρχης και Σχολικός Σύμβουλος Φιλολόγων, πήρε μέρος σε συμπόσια, συνέδρια, σεμινάρια, τηλεοπτικές εκπομπές, και στην ομάδα για την ανθολόγηση των Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας έγραψε πάμπολλα κείμενα.

 

Εμφανίσεις: 1810

Περισσότερα...

«Θα τα ξαναπούμε στο Πάλε…» του Πέτρου Γκάτζια

«Θα τα ξαναπούμε στο Πάλε…» του Πέτρου Γκάτζια


Η πόλη καίγεται σαν ένα κομμάτι θυμίαμα. Στον καπνό βρυχάται η συνείδησή μας.

Ράντοβαν Κάρατζιτς

Ο Μπόμπαν δακρύζει όταν του ζητούν να πει δυο λόγια στον παλιό του γείτονα, τον Εμίρ, μπροστά σε μια κάμερα. Τους χώρισε εδώ και πολλά χρόνια ο εμφύλιος στη Βοσνία. Σέρβος εκείνος, Μουσουλμάνος ο γείτονας. Ο Μπόμπαν αρχίζει να μιλάει με λόγια απλά, που δείχνουν ότι θέλει να ξεχάσει τη φρίκη και να δώσουν τα χέρια με τον Εμίρ, εάν και εκείνος το θέλει. Ο Εμίρ όμως δεν είναι στη Βοσνία. Έφυγε τότε και δεν ξαναγύρισε. Εάν δει το βίντεο, μπορεί να απαντήσει. Έπειτα είναι και η Μελίσα. Υπήρξε κάποτε ερωτευμένη με τον Ντάρκο, αλλά τώρα δεν ξέρει αν ο «Σέρβος» της ζει.

 

Εμφανίσεις: 1431

Περισσότερα...

«Για τη Βούλα Μάστορη» του Μάνου Κοντολέων

«Για τη Βούλα Μάστορη» του Μάνου Κοντολέων


«Δεν μπορείς να πετάξεις κρατώντας το κλουβί σου»

Το έργο ενός συγγραφέα αποτιμάται όταν πλέον μπορεί να θεωρηθεί πως έχει περατωθεί. Και η περάτωση ενός συγγραφικού έργου είμαστε βέβαιοι πως συντελείται με το θάνατο του δημιουργού του.

Η Βούλα Μάστορη δεν είναι πλέον ανάμεσά μας. Υπάρχουν όμως τα βιβλία της. Πρέπει να πλησιάζουν τα πενήντα. Το πρώτο κυκλοφόρησε το 1975 και το τελευταίο λιγότερο από δυο μήνες πριν από το θάνατό της. Με λένε Αλέξη – με αυτό τον τίτλο η Βούλα Μάστορη δήλωνε το «παρών» της στο χώρο της παιδικής λογοτεχνίας. Σήμερα το βιβλίο εκείνο δεν κυκλοφορεί, αλλά ο τίτλος του νομίζω πως είναι δηλωτικός για την πορεία της Μάστορη. Μια πορεία που δεν πέρασε απαρατήρητη – καθόλου μάλιστα. Λες και η τριαντάχρονη τότε πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας είχε αποφασίσει να έχει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανανέωση της λογοτεχνίας για παιδιά και νέους που θα υλοποιηθεί μέσα στη δεκαετία του ’80 και θα ολοκληρωθεί εντός των χρόνων της δεκαετίας του ’90.

 

Εμφανίσεις: 4488

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr