A+ A A-

«Το παιδί με τα φυλλάδια» του Δημήτρη Μακρίδη

«Το παιδί με τα φυλλάδια» του Δημήτρη Μακρίδη


Ο ήλιος βρίσκεται ψηλά και ένας νέος σκύβει χαμηλά ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Περιφέρεται με βήμα σταθερό μέσα στη γειτονιά σου. Στο κεφάλι φοράει καπέλο, στην ιδρωμένη πλάτη κουβαλάει τσάντα φορτωμένη με παρόμοια πολύχρωμα χαρτιά. Είναι αρχές φθινοπώρου, οι μέρες που ξεκινάνε τα πάντα. Σχολεία, φροντιστήρια, γυμναστήρια, όλα εκείνα που διαφημίζουν τα φυλλάδια. Ρίχνει μία τελευταία ματιά στον χάρτη και ξεκινάει και αυτός. Σκοπός του να τα μοιράσει σε προκαθορισμένα σημεία που του έχουν υποδείξει, να τα «ξεφορτωθεί» κάτω από πολυκατοικίες και μαγαζιά. Να πάει σε δρόμους, στενά και παραστενά πετώντας τα κάτω από πόρτες και πορτόνια. Προσέχει να μην του επιτεθεί κανένας σκύλος και συνεχίζει το μοίρασμα.

Είναι ο μόνος που θα περιοδεύσει αυτόν τον εκλογικό Σεπτέμβρη, αφού δεν θα υπάρξει το παραδοσιακό κυνήγι του σταυρού. Οι υποψήφιοι θα εκλεγούν με λίστα χωρίς το πατροπαράδοτο σημάδι δίπλα στο όνομά τους. Γι’ αυτό δεν έχουν λόγο να μιλήσουν με κόσμο, πείθοντάς τον για το αξιόπιστο και ακέραιο του χαρακτήρα τους. Αντίθετα, αυτός θα οργώσει τις γειτονιές διαγράφοντας τους δρόμους που πέρασε, πιάνοντας τον παλμό της πόλης. Θα ακούσει φωνές και συζητήσεις έξω από πολυκατοικίες και μπαλκόνια. Θα δει την ανάγκη μοναχικών ανθρώπων να πουν μία κουβέντα σε κάποιον. Έστω μία καλημέρα, μία επιδερμική συζήτηση για τον καιρό και τα καθημερινά προβλήματά τους. Άλλοι θα τον ρωτήσουν «πώς τα βλέπεις τα πράγματα;» όχι από ενδιαφέρον, μα για να διατρανώσουν τη δικιά τους γνώμη. Και ενώ θα ακούει το μακρύ και το κοντό του καθενός, θα κοντοσταθεί πίνοντας λίγο νερό για να πάρει κουράγιο και δύναμη.

 

Εμφανίσεις: 965

Περισσότερα...

«Δοκτορολογία: E.L. Doctorow (1931-2015)» του Γιώργου Χουλιάρα

«Δοκτορολογία: E.L. Doctorow (1931-2015)» του Γιώργου Χουλιάρα


«Ένα βιβλίο δεν ολοκληρώνεται μέχρι να διαβαστεί. Το μυαλό του αναγνώστη διατρέχει τις προτάσεις όπως σε ηλεκτρικό κύκλωμα – τις φωτίζει και τις ζωοδοτεί», έχει πει ο Ε.Λ. Ντόκτοροου (E.L. Doctorow), ο σπουδαίος Αμερικανός συγγραφέας που πέθανε στις 21 Ιουλίου.

«Το γράψιμο είναι μια κοινωνικά αποδεκτή μορφή σχιζοφρένειας», έχει επίσης πει. «Το γράψιμο είναι όπως όταν οδηγείς βράδυ με ομίχλη. Μπορείς να δεις μόνον έως εκεί που φτάνουν οι προβολείς του αυτοκινήτου, αλλά μπορείς έτσι να ολοκληρώσεις το ταξίδι σου.»

«Μου αρέσουν τα κόμματα. Απεχθάνομαι τις άνω τελείες»: η στίξη του υπήρξε σαφής. Δημοσίευσε δώδεκα μυθιστορήματα, τρεις συλλογές σύντομων κειμένων πεζογραφίας, ένα θεατρικό έργο και πάρα πολλά πολιτικά και λογοτεχνικά δοκίμια.

«Ο συγγραφέας δεν δημιουργείται μέσα σε κενό. Οι συγγραφείς έχουν τη θέση μάρτυρα», έχει πει ο γεννημένος στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης πεζογράφος, στον οποίο οι γονείς του έδωσαν το όνομα του Έντγκαρ Άλαν Πόε.

«Ήμουν ένα παιδί», θυμόταν, «που διάβαζε τα πάντα που έπεφταν στα χέρια του. [...] Ένα βιβλίο ως φυσικό αντικείμενο αποτελεί σπουδαία τεχνολογία. Από τη στιγμή που θα τελειώσει η παραγωγή του δεν ξοδεύει άλλη ενέργεια και, αν κάπως το προσέξεις, θα κρατήσει για πάντα.»

Ως επιμελητής σε εκδοτικούς οίκους συνεργάστηκε με συγγραφείς όπως ο Ίαν Φλέμινγκ και ο Νόρμαν Μέιλερ, πριν οριστικά εγκαταλείψει τον κόσμο των εκδόσεων για να γράψει ο ίδιος.

 

Εμφανίσεις: 1247

Περισσότερα...

«Βραδινός περίπατος στις εξοχές της Νεάπολης Λακωνίας» της Ελένης Σαραντίτη

«Βραδινός περίπατος στις εξοχές της Νεάπολης Λακωνίας» της Ελένης Σαραντίτη
Αυτές τις μέρες παρακολουθήσαμε όλοι, άλλοι ταραγμένοι, άλλοι κατηφείς και άλλοι περίλυποι την καταστροφή μιας μικρής όμορφης πόλης, της Νεάπολης Λακωνίας, από τις ανεξέλεγκτες και μαινόμενες πυρκαγιές που θέριευαν και πολλαπλασιάζονταν λόγω των ισχυρότατων ανέμων. Δεν ήταν εμπρησμός, ήταν η πτώση ενός πυλώνα της ΔΕΗ. Οι φιλήσυχοι και εργατικοί κάτοικοί της, ναυτικοί ή επιστήμονες, εργάτες ή αγρότες, έμποροι, μικροεπαγγελματίες, ομολογουμένως υποδείγματα οικογενειαρχών, μαζί με τις δυνάμεις της πυροσβεστικής έκαναν ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν για να αποτρέψουν την εξάπλωση του πυρός, που διαρκώς γιγαντωνόταν. Ευτυχώς, είχαν να πουν, που δεν θρηνήσαμε ανθρώπους. Θρηνήσαμε όμως περιουσίες και σπίτια, ελαιώνες, ζώα και πουλιά, δέντρα εκατόχρονα και λόφους καταπράσινους, θρηνήσαμε κόπους δεκαετιών, χτήματα, σεπτά ξωκλήσια και όνειρα μελλοντικά. Θρηνήσαμε την ανημπόρια του ανθρώπου εμπρός στην άμετρη και παράλογη δύναμη. Θρηνήσαμε την πόλη και τα γύρω χωριά, που έγειραν και παραδόθηκαν στον φλογισμένο άνεμο. Και τον τόπο μας, που θα χρειαστεί δεκαετίες ως να συνέλθει και να γιάνουν οι πληγές του. Και τη γνώση ότι θα πρέπει οι κάτοικοί του να παλέψουν μόνοι τους. Αυτοί αγάπησαν, αυτοί και θα εμφυσήσουν ξανά χαρά, ζωή και ελπίδα στην πόλη τους που τώρα κείτεται ανήμπορη, περιμένοντας φροντίδα και στοργή από τα παιδιά της. Τα οποία, ας σημειωθεί, «θα τα ξαναφτιάξουμε» υπόσχονται. Και το πιστεύουν. Μακάρι· και ας θυμηθώ μια ευχή των Ινδιάνων να τους στείλω: «Είθε να έχεις τον άνεμο πίσω σου και τον ήλιο μπροστά σου!» Να σε πηγαίνει πρίμα ο άνεμος και να φωτίζει την ψυχή σου ο ήλιος.

 

Εμφανίσεις: 1894

Περισσότερα...

«Η Εκκλησία… ξαναχτυπά!» του Φιλοκτήτη Διακομανώλη

«Η Εκκλησία… ξαναχτυπά!» του Φιλοκτήτη Διακομανώλη
Έξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν

Ο εκκλησιαστικός σκοταδισμός επεκτείνεται τώρα και στη λογοκρισία των βιβλίων. Με ανακοίνωση-λίβελο, η Μητρόπολη Πειραιά λογόκρινε τη συνέντευξή μου στην εφημερίδα Το Καρφί, εξαπολύοντας μύδρους ευθέως κατά του συγγραφικού προσώπου μου, του έργου μου κι εμμέσως, πλην σαφώς, κατά της εφημερίδας η οποία φιλοξένησε τη συνέντευξη.

Η Ι. Μ. Πειραιά βλέπει παντού εχθρούς της Εκκλησίας και πολέμιους της Χριστιανοσύνης. Μιλάει για λυσσαλέο πόλεμο και εκκλησιομάχους συγγραφείς, θεωρώντας κάθε διαφορετική φωνή αιρετική, κακόβουλη, κακόπιστη και επικίνδυνη για το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Χριστιανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Της μόνης αλήθειας επί της γης. Επιπλήττει τον συγγραφέα που συγκαταλέγει και τη Χριστιανοσύνη στις θρησκείες του κόσμου, ενώ θεωρεί τον Χριστιανισμό –άκουσον άκουσον– μη θρησκεία!

Ασχολείται με αφοριστικές δηλώσεις και αντιπαρέρχεται όλα τα διαχρονικά ερωτήματα κάθε σκεπτόμενου ανθρώπου, όπως: Τι είναι ο Θεός; Πού βρίσκεται; Έχει εγκέφαλο; Έχει κατάστιχα και καταγράφει τις πράξεις μας; Ανταποκρίνεται σε προσευχές και με ποιο κριτήριο; Ανταμείβει την πίστη και τιμωρεί την αμφιβολία; Συναλλάσσεται ο Θεός; Είναι μνησίκακος ο Θεός; Έχει φύλο ο Θεός; Τι ξέρουμε για τις άλλες θρησκείες του κόσμου και γιατί του καθενός είναι η μεγάλη αλήθεια; Γιατί, άραγε, ο Θεός διάλεξε εμάς ν’ αποκαλύψει την αλήθεια κι άφησε δισεκατομμύρια «παιδιά» του στην καταδίκη της άγνοιας ή στο έλεος του αντιπάλου του; Υπάρχει αντίπαλη, πονηρή δύναμη και γιατί ο παντοδύναμος Θεός δεν την εξαλείφει;

 

Εμφανίσεις: 1839

Περισσότερα...

«Τα κατάλευκα άλογα του Ρήσου» της Ελένης Λαδιά

«Τα κατάλευκα άλογα του Ρήσου» της Ελένης Λαδιά
Στην μνήμη της μητέρας μου, Ευδοξίας Λαδιά

Ο Φιλόστρατος στον Ηρωικό του αναφέρει έναν μακροσκελή διάλογο μεταξύ του Φοίνικος, του ξένου που αποκλείσθηκε από μία καταιγίδα, και του αμπελουργού, κατοίκου της θρακικής χερσονήσου. Ο τελευταίος συνομιλεί καθημερινώς με το φάντασμα του Πρωτεσιλάου, του πρώτου Έλληνος ήρωος που σκοτώθηκε στην Τροία. Το φάντασμα, εκτός από τις συμβουλές του για τα αμπέλια, αναφέρει και λεπτομέρειες από την τρωική εκστρατεία και τους ήρωές της, οι οποίες δεν περιέχονται στα ομηρικά έπη. Ο Φοίνικας, μαγεμένος από τις αφηγήσεις του αμπελουργού σαν τους ομηρικούς λωτοφάγους, όπως λέει, παραμένει πιστός ακροατής του μέχρι την αναχώρησή του, όταν θα έφτανε ο ευνοϊκός άνεμος.

 

Εμφανίσεις: 1383

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr