A+ A A-

«Ίδρυση του δικτύου “Γεώργιος Ζουγανέλης” για τον πολιτισμό και την εκπαίδευση στις φυλακές» της Ελένης Λιντζαροπούλου

Ίδρυση του δικτύου «Γεώργιος Ζουγανέλης» για τον πολιτισμό και την εκπαίδευση στις φυλακές


Αν θεωρήσουμε την γνώση ως ένα βήμα προς την χειραφέτηση και την Ελευθερία, τότε θα πρέπει να αποδεχθούμε ως απαραίτητη την προσπάθεια εκπαίδευσης των κρατουμένων, αφού, όπως διαπιστώνουμε συχνά, οι μαθητές, ενήλικες ή μη, εμφανίζονται εγκλωβισμένοι και «κρατούμενοι» στην άγνοια, στην κοινή αδεξιότητα, την κοινωνική «αναπηρία» –ως έλλειψη βασικών εμπειριών κοινωνίας και επικοινωνίας– και την κοινή συναισθηματική ανωριμότητα, όπως και αν θα ήταν παιδιά. Έχουν δηλαδή αποσπασματική γνώση σε πολλά πεδία, έλλειψη κριτικής ικανότητας, χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτογνωσία, καθώς και, σχεδόν παντελή, απουσία διάκρισης και δυνατότητας αυτοπροστασίας.

Αυτό καλείται να αντιπαλέψει η εκπαίδευση στις φυλακές. Να δώσει δηλαδή ερεθίσματα και «εμπειρίες ενηλικίωσης», αν θα μπορούσαμε να το πούμε έτσι, στους μαθητές. Εμπειρίες κοινωνικού, γλωσσικού, αισθητικού κ.λπ. γραμματισμού, αναγκαίες και απαραίτητες για την προσωπική καλλιέργεια, την ηθική συγκρότηση, τον σωφρονισμό και την συνολική ανάδειξή τους σε ολοκληρωμένες συνειδητές υπάρξεις, οι οποίες θα αντιπαλέψουν αποτελεσματικά τον «νεκρό χρόνο της φυλακής», κερδίζοντας την «δεύτερη ευκαιρία ζωής», την ευκαιρία δηλαδή ομαλής επανένταξης τόσο στην κοινωνία, όσο και στις οικογένειές τους.

Για τον στόχο αυτό πάλεψε με όλες του τις δυνάμεις ο Γιώργος Ζουγανέλης, ο «δάσκαλος των φυλακισμένων», ο οποίος, από την ίδρυσή του, το 2005, και μέχρι τον αιφνίδιο θάνατό του στις 30 Ιανουαρίου 2016, υπήρξε Διευθυντής του ΣΔΕ των Φυλακών Κορυδαλλού.

 

Εμφανίσεις: 1709

Περισσότερα...

«Γιώργος Ζουγανέλης: ο Δάσκαλός μας» της Ελένης Λιντζαροπούλου

«Γιώργος Ζουγανέλης: ο Δάσκαλός μας» της Ελένης Λιντζαροπούλου


Η εορτή του Αγίου Πνεύματος θα ξημέρωνε με δώρα, δώρα που καθορίζονται από την ανθρώπινη επικοινωνία, τις σχέσεις, τον φόβο, τις αγωνίες... το σήμερα μα και το αύριο και, κυρίως, την αλήθεια.

Την σπουδαιότητα και την σπανιότητα των δώρων μεγιστοποίησε η «Προσευχή» του Γιώργου Ζουγανέλη που έλαβα, «με το e-mail», εκείνο το πρωί. Μια προσευχή από τον Γιώργο που «δεν γράφει», όπως έλεγε, που είχε όμως την ευαισθησία και την δύναμη, πολλές φορές, να περιγράφει το απερίγραπτο και, ακόμη περισσότερες φορές, να το κάνει πράξη.

Ευλογημένο πλάσμα. Χαρισματικός θεολόγος, αγιογράφος, ιεροψάλτης και 11 χρόνια διευθυντής, από την ίδρυσή του, στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας των Δικαστικών Φυλακών Κορυδαλλού. Ο Γιώργος Ζουγανέλης, γεννημένος το 1961, απόφοιτος της Αθωνιάδας Σχολής, της Θεολογικής Σχολής και του Ωδείου Αθηνών, είναι ένα πρόσωπο με φήμη ιερότητας στην πόλη και τον κλάδο του, φήμη που προέρχεται από το έργο αλλά και το ήθος του.

Ανοιχτός, διαισθητικός, απλός και ευθύς, γενναιόδωρος, θέσει ακτήμων και πνευματική προσωπικότητα, με κύρια χαρακτηριστικά το χιούμορ, την εμπιστοσύνη στους ανθρώπους, την ανεξικακία και τις καθαρές κουβέντες, και βέβαια αγιορείτης στην αγιογραφική του πινελιά, άριστος αναγνώστης και υπηρέτης του ψαλτηρίου και των μουσικών διαβασμάτων «από διφθέρας».

 

Εμφανίσεις: 2014

Περισσότερα...

«Ρασκόλνικωφ – προτάσεις αυτογνωσίας» της Ελένης Λαδιά

«Ρασκόλνικωφ – προτάσεις αυτογνωσίας» της Ελένης Λαδιά


Στην μνήμη της μητέρας μου, Ευδοξίας Λαδιά

«Αλλ’ απέτυχα, διά τούτο είμαι άθλιος.» (Έγκλημα και τιμωρία, μτφρ. Αλεξάνδρου Παπαδιαμάντη)[1]

Βεβαίως και το μυθιστόρημα του Φ. Ντοστογιέφσκι χρειάζεται αλλεπάλληλες αναγνώσεις, διότι έχει πολλές στρωματογραφήσεις. Ο Ρασκόλνικωφ εγκλημάτησε στηριζόμενος στην εφαρμογή μιας θεωρίας, η οποία διέκρινε την φύση και τον νόμο. Το ίδιο θα κάνει και ο Φ. Νίτσε για τον υπεράνθρωπό του, διαχωρίζοντας την ηθική των κυρίων από την ηθική των δούλων. Το πρότυπο, όμως, και για τους δύο αποτελεί ο πλατωνικός Καλλικλής.[2] Ποιος ήταν ο Καλλικλής, ο αντίπαλος συνομιλητής του Σωκράτους, ο οποίος εμφανίζεται στον διάλογο του Πλάτωνος Γοργίας; Ήταν όντως κάποιο υπαρκτό –όπως αναφέρεται από τους μελετητές– πρόσωπο, καταγόμενο από τις Αχαρνές, που ζητούσε να πολιτευθεί; Θα έλεγα πως ο τύπος του Καλλικλέους ήταν ίσως το alter ego του Πλάτωνος, η δαιμονική του πλευρά, όπως ήταν και ο σκοτεινός Σωκράτης της Πολιτείας, καθώς και ο Θρασύμαχος, ο εκπρόσωπος της νέας ηθικής στο ίδιο έργο, αυτός που θεωρούσε ολόκληρη την ηθική μία σύμβαση. Ο Καλλικλής πιστεύει πως οι αδύναμοι άνθρωποι και το πλήθος θεσπίζουν τους νόμους. Αυτοί που θέλουν την ισότητα είναι οι χειρότεροι· γι’ αυτό ζητούν να εξισωθούν με τους καλύτερους. Η ίδια η φύση, τονίζει με παρρησία ο Καλλικλής στον Γοργία του Πλάτωνος, φανερώνει την δικαιοσύνη της, αποδεικνύοντας πως είναι δίκαιο να πλεονεκτεί ο καλύτερος του χειροτέρου και ο δυνατότερος του πιο αδύναμου. Τούτο φαίνεται ακόμη και στις περιπτώσεις των ζώων, σε όλα τα είδη και τα γένη.

 

Εμφανίσεις: 800

Περισσότερα...

«Διαφωνώντας δημιουργικά με τους εφήβους» του Πολυχρόνη Κουτσάκη

«Διαφωνώντας δημιουργικά με τους εφήβους» του Πολυχρόνη Κουτσάκη


Να πώς έρχεται μια καλή ιδέα:

α) Δεν διαβάζεις κανένα βιβλίο στην εφηβεία σου, επειδή την εποχή που είσαι έφηβος πολύ δύσκολα βρίσκεις βιβλία που να μιλούν για την εποχή σου. Μεγαλώνοντας, μετανιώνεις για τα χρόνια διαβάσματος που έχασες. Και λυπάσαι που μαθαίνεις πως και οι σημερινοί έφηβοι στην Ελλάδα, που έχουν πια πάρα πολλά βιβλία Ελλήνων και ξένων συγγραφέων που μιλούν για την εποχή τους, δεν διαβάζουν πολύ (ή δεν διαβάζουν καθόλου).

β) Μπαίνεις στην ανακαινισμένη, με χρήματα του Ιδρύματος Νιάρχου, Δημοτική Βιβλιοθήκη Χανίων. Η βιβλιοθήκη είναι πλέον κούκλα, χαίρεσαι να βρίσκεσαι εκεί και, καθώς τριγυρνάς, βλέπεις ένα απόσπασμα ποιήματος που είναι χαραγμένο σε έναν από τους τοίχους της. Είναι της πραγματικά σπουδαίας Κικής Δημουλά:

εγώ η ίδια συνήθως δε ζητώ ούτε και παίρνω τίποτα απ’ όσα φορτικά επιμένει να δίνει η ελπίδα

γ) Τσατίζεσαι με το απόσπασμα. Γιατί, μπορεί να είναι υπέροχοι οι στίχοι, μπορεί στο υπόλοιπο ποίημα η Δημουλά να αφήνει ένα παράθυρο ανοιχτό στην ελπίδα, αλλά το συγκεκριμένο κομμάτι δεν παύει να τονίζει την επιφύλαξη απέναντι στην ελπίδα, ή και την άρνησή της. Οπότε, σκέφτεσαι, τι έχει να πει αυτό το κομμάτι σ’ έναν έφηβο που το βρίσκει μπροστά του στη βιβλιοθήκη; Να μην ελπίζει και πολύ; Στα δεκαπέντε του;

 

Εμφανίσεις: 998

Περισσότερα...

«Μίλτος: Νύχια βαμμένα σάπιο μήλο ή η γνωριμία μου με τον αυτισμό» της Ελένης Λιντζαροπούλου

«Μίλτος: Νύχια βαμμένα σάπιο μήλο ή η γνωριμία μου με τον αυτισμό» της Ελένης Λιντζαροπούλου


Σε όλους εκείνους τους εξαίρετους ανθρώπους που, με μόνα εφόδια την αγάπη και το πάθος, εργάζονται στον χώρο της ψυχικής υγείας.

Τον γνώρισα πριν από αρκετά χρόνια. Με την αδελφή του ήμασταν φίλες μόλις λίγο καιρό τότε, κι έτσι δεν είχε τύχει να πάω στο σπίτι της και να συναντήσω την οικογένειά της. Ήταν ένα βράδυ στα μέσα Μαρτίου. Καλεσμένες και οι δυο σε μια εκδήλωση-υποχρέωση, είπαμε να πάμε μαζί για να αντιμετωπίσουμε την «αμηχανία της εισόδου σε κλειστό χώρο» και είχαμε συμφωνήσει να περάσω να την πάρω.

Έτσι γνώρισα τον Μίλτο. Ήταν τότε 23 χρόνων. Ένα όμορφο αγόρι, με τεράστια εκφραστικά μάτια, μόνιμα χαμογελαστό.

«Μίλτο, πες “γεια σου”», είπε η φίλη μου.

«Γεια σου», απάντησε αυτός και έφυγε.

Τον άκουγα να βαδίζει ακατάπαυστα στα μέσα δωμάτια κουδουνίζοντας μιαν αρμαθιά κλειδιά και μιλώντας μιαν ακατάληπτη γλώσσα – κάτι ανάμεσα σε πνιχτές μικρές κραυγές και σε παιχνίδι με αόρατη παρέα.

Ένιωσα αμήχανα. Αν έχετε συναντήσει παιδιά με νηπιακό αυτισμό και νοητική υστέρηση, ίσως με καταλάβετε. Στην αμηχανία μου ήρθε να προστεθεί και η κατάσταση της μητέρας τους, η οποία είχε καρκίνο και έκανε ήδη την τρίτη σειρά θεραπειών. Φύγαμε. Η φίλη μου ένιωσε τον πανικό μου, αν και προσπαθούσα να κρυφτώ.

 

Εμφανίσεις: 1580

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr