A+ A A-

ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΩΝ «ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ»

grammatiki1της Ελένης Λαδιά

Ο αφιερωματικός τόμος του κυριακάτικου Βήματος* (1972 - 1981) υπήρξε η αφορμή να ματώσει η χαίνουσα πληγή μου σχετικώς με την γλώσσα. Από το 1972 έως το 1979 όλα τα άρθρα ήταν γραμμένα στην απλή καθαρεύουσα, μία χαρίεσσα και κομψοτάτη γλώσσα, με παρμενίδεια ευστάθεια και ηρακλείτεια ροϊκότητα, όπου περιέκλειε τα εις ως επιρρήματα ( συντόμως, ασφυκτικώς κ. α.) και όχι τα σημερινά εις α, τα οποία μπερδεύονται με τα ουδέτερα του πληθυντικού αριθμού (σύντομα ως επίρρημα αλλά και σύντομα νέα, ως επιθετικός προσδιορισμός στο ουσιαστικό νέα ), τον παθητικό αόριστο με το χαρακτηριστικό πρόσφυμα θη (υπεδέχθη και όχι υποδέχτηκε,), το θα και το να με την υποτακτική έγκλιση (θα συναντηθή και όχι θα συναντηθεί), το πως με την ωραία του περισπωμένη που φανέρωνε τον ερωτηματικό τύπο, και τόσα άλλα σύμβολα και έννοιες της γλώσσας μας. Σπανίως ξέφευγαν μερικοί κανόνες από τα δημοσιογραφικά άρθρα σαν προάγγελοι του κακού.

Τα γράμματα εξοστρακίζονταν με βιαιότητα, και χάνονταν αφήνοντας τα αποτυπώματα των δακρύων τους. Γιατί κλαίνε και αυτά, όπως τα βιργιλικά δάκρυα των πραγμάτων.

Πρώτα εξορίστηκε το τελικόν ς καταργώντας την τρίτη κλίση (διαδήλωσις και τώρα διαδήλωση), αλλά την μεγάλη πανωλεθρία έπαθε το σύμφωνο ν, αυτό το νοητικό γράμμα, το οποίον οι σύγχρονες μελέτες συσχετίζουν με τον εγκέφαλό μας. Το 1973 και το 1974 υπάρχει ακόμη στην εφημερίδα (νέον σχήμα). Υπάρχει το ν στο τέλος των ουδετέρων του ενικού αλλά και στις αιτιατικές. (με την ψυχή, εις Αθήνας και Άγκυραν). Το έτος 1975 συνεχίζεται ακάθεκτη η γλωσσική μας παρακμή (τη Δευτέρα το απόγευμα για τη σφαγή). Χωρίς το θαυμάσιο ν αρχίζουμε να μιλάμε σαν τους αλλοδαπούς, που πασχίζουν να μιλήσουν Ελληνικά. (το άθρωπο εκείνο). Στις 28/01/1976 ημέρα Τετάρτη αναφέρεται στην εφημερίδα «Δημοτική γλώσσα σ’ όλη την παιδεία» και αλλού «η Ελλάδα αποδέχεται τη γλώσσα της.» Ποιά Ελλάδα, ποιά γλώσσα της, ποιός μας ρώτησε; Το 1978 καταργείται τελείως η ύπαρξη του ν, και αρχίζουμε να γινόμαστε ανεγκέφαλοι. Το 1979 στην σελίδα 190 της εφημερίδας υπάρχει το πολυτονικό και μετά από δύο σελίδες, στην 192 αρχίζει το μονοτονικό, η μεγάλη ανακάλυψη... του ανθρωπίνου πνεύματος (01/02/1979). Το 1980 αναγγέλλεται με χαρά: «χωρίς εξετάσεις στο Γυμνάσιο, χωρίς βαθμοί το Δημοτικό». Η ιεραρχία θραύεται, μία ανόητη εξίσωση παρασύρει τον λαό, ο άριστος θάβεται και εξομοιώνεται με τον έσχατο. Και τέλος το 1981 συζητείται το πενθήμερο για τα σχολεία. Κουράστηκαν από όλα αυτά οι μαθητές, πρέπει να αναπαυθούν το Σάββατο, διότι στο μέλλον θα χρειασθεί -με βάση τα νέα εκπαιδευτικά συστήματα- να απομνημονεύσουν, χωρίς κρίση και γνώση, πάμπολλες σελίδες βιβλίων. Τώρα παραμονεύει ο απεμπολισμός των φωνηέντων (υ, ω) καθώς και των διφθόγγων, για να... καθαρίσουμε καλά την γλώσσα μας.

Κάποιος θα αντείπει: με τέτοιους συλλογισμούς θα παραμέναμε στην αρχαία ελληνική, που και εκείνη είχε διαλέκτους. Η γλώσσα πρέπει να εξελίσσεται.

Απαντώ: ορθώς να εξελίσσεται αλλά να μην φτωχαίνει. Κατά την γνώμη μου η απλή καθαρεύουσα ήταν η πιο καλή και σταθερή σύνδεση με το αρχαίο πνεύμα.

Κάποιος άλλος ίσως πει: εδώ ο κόσμος πεινά, έχουμε αυτοκτονίες, ανεργίες, ουρές στα συσσίτια και στις στέγες ανέργων, κι εσύ ασχολείσαι με το ν που χάνεται;

Και πάλι θα απαντήσω: Ναι, διότι η εμπειρία μου με δίδαξε πως η πτώση της γλώσσας και γενικώς του πολιτισμού, έχει ως επακόλουθο την κοινωνική και οικονομική κρίση.

Ας μην προσπαθήσουμε λοιπόν να σηκώσουμε η να μεθύσουμε τον ήλιο, όπως λέγει το προπαγανδιστικό άσμα, γιατί είμαστε ανίκανοι γι’ αυτό. Ας προσέξουμε όμως να διασώσουμε, να διαφυλάξουμε την ελληνική μας γλώσσα.

*Το Βήμα 90 χρόνια, τόμος ΣΤ’, 1972 - 1981

 

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr