A+ A A-

«Έρωτας αγνός» του Φάνη Κωστόπουλου

«Έρωτας αγνός» του Φάνη Κωστόπουλου


Στην ιστορία που έγραψε ο Βολταίρος για τον αιώνα του Βασιλιά Ήλιου αφιερώνει ένα μέρος του βιβλίου στους ανθρώπους των γραμμάτων. Υπάρχουν επομένως εκεί οι μεγάλοι συγγραφείς: ο Πασκάλ, ο Μολιέρος, ο Λαφονταίν, ο Ρασίν και άλλοι που μας είναι αρκετά γνωστοί από το έργο τους. Υπάρχουν όμως και οι άλλοι (και εδώ, νομίζω, έχουμε το πιο ενδιαφέρον μέρος του βιβλίου) των οποίων το έργο μάς είναι τελείως άγνωστο και τα ονόματά τους τα διαβάζουμε για πρώτη φορά. Ωστόσο, τα λίγα που μας λέει ο Βολταίρος γι’ αυτούς και το έργο τους ή μπορούν να θεωρηθούν από ιστορικής και λογοτεχνικής πλευράς ενδιαφέροντα ή μπορούν να χαρακτηριστούν πικάντικα. Και αυτός ο τελευταίος χαρακτηρισμός είναι, νομίζω, ο πιο κατάλληλος για το περιστατικό που διάλεξα από το βιβλίο του και αφηγούμαι εδώ ελεύθερα. Μια διασάφηση ακόμα: Ο Πιερ Λενέ ήταν conseiller d’Etat (σύμβουλος Επικρατείας, θα λέγαμε σήμερα) και ήταν γεννημένος στη Ντιζόν. Το γεγονός ότι είχε μπει ως ακόλουθος στην υπηρεσία του Grand Condé τού επέτρεψε αργότερα να γράψει απομνημονεύματα αρκετά ενδιαφέροντα για την Επανάσταση της Σφενδόνης. Εκεί ο Βολταίρος βρήκε και ξέθαψε αυτή την πικάντικη ιστορία, για να τη βάλει στο βιβλίο του ως προϊόν τυμβωρυχίας. Ας δούμε, λοιπόν, τι λέει αυτή η ιστορία.

Η νέα και όμορφη κυρία έπληττε. Και έπληττε γιατί ο αριστοκράτης σύζυγός της βρισκόταν μακριά, έξω από τη Γαλλία. Σε τέτοιες περιπτώσεις το φάρμακο για την πλήξη είναι –ακόμη και σήμερα– μια κρυφή και σύντομη, ερωτική σχέση. Και αυτό δεν άργησε να γίνει. Το απρόβλεπτο και δυσάρεστο ήταν ότι η αξιέραστη κυρία έμεινε έγκυος. Οι μέρες και οι μήνες περνούσαν, και η εγκυμοσύνη κάλπαζε. Το πρόβλημα, από κρυφό που ήταν, έγινε τώρα φανερό. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ήρθε και ένα γράμμα από τον σύζυγο, όπου της έγραφε πως επιστρέφει. Στην απελπισία της απευθύνθηκε στον Λενέ. Kαι μάλιστα χωρίς να τον γνωρίζει. Με δάκρυα στα μάτια και με φωνή ραγισμένη από τη συγκίνηση του είπε πως αν το μάθει ο άντρας της, θα τη σκοτώσει. Αν όχι με λιθοβολισμό σαν τη μοιχαλίδα του Ευαγγελίου, σίγουρα με το όργανο που η τάξη των ευγενών χρησιμοποιεί σε θέματα τιμής – το ξίφος.

Το πρόβλημα ήταν δύσκολο. Και το χειρότερο είναι ότι ο Λενέ δεν είχε λύση. Θυμήθηκε όμως τον πρεσβευτή της Ισπανίας που είχε τη φήμη γυναικά. Τέτοιοι άνθρωποι για τέτοιες περιπτώσεις θεωρούνται επαΐοντες. Κάτι λοιπόν θα ξέρει, σκέφτηκε. Και πράγματι δεν έπεσε έξω: του βρήκε τη λύση. «Η υπόθεση πρέπει να φτάσει στον βασιλιά» του είπε. «Μόνον αυτός, ο παντοδύναμος μονάρχης, μπορεί να δώσει λύση στο πρόβλημα». Και έτσι έγινε. Μόλις ο βασιλιάς έμαθε την υπόθεση, γέλασε πονηρά και υπέγραψε ένα lettre de cachet, ένα μυστικό και λυτρωτικό, για την ωραία κυρία, διάταγμα, για τη σύλληψη και τη φυλάκιση του αναξιοπαθούς συζύγου της. (Το γεγονός αυτό μας βεβαιώνει ακόμη μια φορά πως η Βαστίλη, η μισητή αυτή φυλακή στον παρισινό λαό, όταν εξερράγη η Γαλλική Επανάσταση ήταν δεσμωτήριο μόνο για ευγενείς – και συχνά κερατάδες).

Έτσι είχαν τα πράγματα, όταν ο σύζυγος της κυρίας έφτασε στο Παρίσι. Κάποια στιγμή, χωρίς να καταλάβει τι συμβαίνει και για λόγους που έμειναν για πάντα ανεξακρίβωτοι, τον έκλεισαν στη Βαστίλη. Εκεί θα έμενε ώσπου να γεννηθεί το παιδί του παράνομου έρωτα και να δοθεί σε κάποιο ίδρυμα. Όταν ολοκληρώθηκε η περίοδος της κύησης και το παιδί γεννήθηκε, ο βασιλιάς ζήτησε συγγνώμη από τον απατημένο σύζυγο. Θεώρησε μάλιστα σκόπιμο να του προσφέρει και ένα ακριβό δώρο, «δώρο του κερατά», όπως έλεγαν μεταξύ τους εκείνοι οι λίγοι που ήξεραν την υπόθεση. Και δεν είχε άδικο. Ο σύζυγος, με τη συγγνώμη του βασιλιά και με την προσφορά του βασιλικού δώρου, ήταν από κάθε πλευρά ικανοποιημένος. Ακόμη πιο ικανοποιημένη ήταν βέβαια η σύζυγος, η οποία λίγες μέρες πριν γεννηθεί το παιδί έστειλε ένα γράμμα στον Λενέ, για να εκφράσει την ευχαρίστησή της για όσα έκανε. (Εδώ τελειώνει η ερωτική ιστορία του Βολταίρου, παραλείποντας, θα ’λεγε κανείς, επίτηδες κάτι, για να το συμπληρώσω εγώ). Έστειλε όμως το γράμμα και για άλλο λόγο: για ν’ αποδώσει ευθύνες, αφού καμία γυναίκα δεν δέχεται το φταίξιμό της, στον EΡΩΤΑ τον ΑΓΝΟ. Και, καθώς ήταν καλλιεργημένη πνευματικά και καθόλου άμοιρη ποιητικού ταλέντου, το έκανε σε έμμετρο λόγο.

Ο τέλειος έρωτας και αγνός
πέρα απ’ τη σκέψη πάει του καθενός.
Έτσι δεν ξέρεις, άμα αυτός αρχίζει,
αυτό που σου προσφέρει τι κοστίζει.
Η άμοιρη καρδιά μου αν δε ζητούσε
τον τέλειο έρωτα κι αγνό να ζήσει,
που τώρα «φουσκωμένη» μ’ έχει αφήσει,
την κάθε δυστυχία θ’ αγνοούσε
κι ο άντρας μου δε θα ’ταν στη Βαστίλη,
που έρωτας αγνός τον έχει στείλει.

 

Διαβάστε επίσης
ΑΡΘΡΑ
«Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, ο μετρ του μαγικού ρεαλισμού» του Φίλιππου Φιλίππου

Στο βιβλίο του Σαντιάγο Γκαμπόα (1965) Νυχτερινές ικεσίες (μετάφραση Βασιλική Κνήτου, εκδόσεις Πόλις, 2017) διαβάζουμε τη φράση του Μανουέλ Βάθκεθ Μονταλμπάν «Ο Σαντιάγο Γκαμπόα και ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες...

ΑΡΘΡΑ
«Ναπολέων Λαπαθιώτης: Η τοιχογραφία μιας εποχής (β' μέρος)» της Νίκης Σαλπαδήμου

Β΄ ΜΕΡΟΣ Το 1907 ο Λαπαθιώτης και οι Πολίτηδες με τον αυθορμητισμό της νιότης τους και τη φλόγα της δημιουργίας τόλμησαν να διεκδικήσουν τη δημοσιότητα μ’ ένα δικό τους λογοτεχνικό περιοδικό. Την...

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr