A+ A A-

O Δημήτρης Θάνας σε α΄ πρόσωπο

O Δημήτρης Θάνας σε α΄ πρόσωπο


Το Εργαστήριο Διόρθωσης-Επιμέλειας κειμένων φέτος συμπληρώνει 10 συνεχόμενα έτη λειτουργίας. Από το 2006, όταν ουσιαστικά το συγκρότησα στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (από το 2013 το Εργαστήριο Διόρθωσης-Επιμέλειας κειμένων συνεχίζει κάτω από τη φιλόξενη στέγη του IANOY), πρόκρινα ότι, εφόσον στόχευε στην επαγγελματική κατάρτιση των ενδιαφερομένων, όφειλε ο χαρακτήρας του από θεωρητικό σεμινάριο να μετασχηματιστεί σε εργαστήριο, προκειμένου να είναι εφικτή η άρτια προετοιμασία μελλοντικών επαγγελματιών. Έπρεπε, δηλαδή, να καλυφθεί μέσω της τεχνογνωσίας της διόρθωσης και της επιμέλειας κειμένων η σε βάθος θεωρητική κατάρτιση, αλλά ταυτόχρονα να δοθεί η δυνατότητα στους συμμετέχοντες να αποκτήσουν την ανάλογη εμπειρία ώστε να είναι σε θέση να αντεπεξέλθουν στις προκλήσεις των συγκεκριμένων επαγγελμάτων.

Στη σημερινή εκδοτική πραγματικότητα η ύπαρξη του διορθωτή-επιμελητή κειμένων σχετίζεται με την έκδοση κειμένων (όποιου είδους: λογοτεχνικά, θεωρητικά, δημοσιογραφικά κ.ά. – μεταφρασμένα ή μη, είτε στον χώρο του βιβλίου, είτε και σε κάθε έντυπο γενικότερα ή σε ηλεκτρονικό μέσο) και θεωρείται αυτονόητη – ύπαρξη η οποία είναι συνυφασμένη με τη διαδρομή του βιβλίου τουλάχιστον από την εμφάνιση της τυπογραφίας. Ωστόσο, το επάγγελμα του διορθωτή-επιμελητή, μάλλον παραγνωρισμένο και στις παρυφές της εκδοτικής παραγωγής, πολλές φορές ασκείται από κάθε παρατυχόντα χωρίς συγκεκριμένα γνωστικά εφόδια, με όχι πάντοτε ιδιαίτερη επιτυχία.

Οι απαιτήσεις για την αρτιότητα των κειμένων σε επίπεδο διόρθωσης-επιμέλειας επιβάλλουν την ανάδειξη και προσέγγιση γνωστικών πεδίων που δεν σχετίζονται μόνο με τη γραμματική και το συντακτικό ή με το «λάθος» και την «ορθή» χρήση της γλώσσας, αλλά αφορούν τα ειδικά προβλήματα που καλείται να επιλύσει ο διορθωτής-επιμελητής – αυτά που θα αποκαλούσαμε «μυστικά της δουλειάς». Η διόρθωση-επιμέλεια έχει τη δική της τεχνογνωσία η οποία ποικίλλει από κείμενο σε κείμενο, με αποτέλεσμα συχνά ο διορθωτής-επιμελητής να αντιμετωπίζει «κείμενα-σταυρόλεξα» που απαιτούν κατάλληλο χειρισμό. Η έλλειψη εξειδικευμένων εγχειριδίων από όπου θα μπορούσαν να αντληθούν λύσεις, αλλά και η μη λεπτομερής καταγραφή αυτών των προβλημάτων, αναγκάζουν πολλές φορές τον διορθωτή-επιμελητή να αυθαιρετεί ή στην καλύτερη περίπτωση να στέκει με αμηχανία απέναντι στα ποικίλα προβλήματα που ανακύπτουν, με αποτέλεσμα τη μη συστηματοποίηση της διόρθωσης-επιμέλειας και τη σχεδόν ανυπαρξία επαγγελματιών διορθωτών-επιμελητών.

O Δημήτρης Θάνας σε α΄ πρόσωπο

Δεδομένου ότι η επιμέλεια προϋποθέτει την άψογη διαχείριση της διόρθωσης κειμένων, έχω προκρίνει από τις απαρχές του Εργαστηρίου Διόρθωσης-Επιμέλειας κειμένων τον σχηματισμό δύο διακριτών μεταξύ τους κύκλων: της διόρθωσης και της επιμέλειας, όπως επίσης δύο επιπέδων-τμημάτων ανά κύκλο: το θεωρητικό και το εργαστηριακό (τα μαθήματα σε κάθε επίπεδο-τμήμα είναι 10, διάρκειας 3 ωρών το καθένα). Στα  θεωρητικά επιχειρείται η προσέγγιση και ανάπτυξη ζητημάτων που συνθέτουν τη διόρθωση ή την επιμέλεια και στα εργαστηριακά μέσω εξειδικευμένων θεματικών ενοτήτων και ασκήσεων δίνεται η δυνατότητα να αποκτηθεί η ζητούμενη εμπειρία. Επίσης, οι  συμμετέχοντες λειτουργούν ως ομάδα και με την ανταλλαγή απόψεων και προβληματισμών επιτυγχάνεται η εμβάθυνση και η κατανόηση πολύπλοκων θεμάτων διόρθωσης και επιμέλειας. Παράλληλα, όσοι συμμετέχουν έχουν την ευκαιρία μέσω ασκήσεων να ασχοληθούν με όλο το φάσμα των κειμένων, ώστε εκείνος που θα ολοκληρώσει και τους δύο κύκλους να έχει «αντιμετωπίσει» πληθώρα διαφορετικών κειμένων, κατακτώντας με αυτόν τον τρόπο επαγγελματική δεξιότητα.

Στα χρόνια της λειτουργίας του, το Εργαστήριο Διόρθωσης-Επιμέλειας κειμένων, με την εξειδικευμένη στόχευσή του και την αποτελεσματική διδασκαλία, έχει συμβάλει σημαντικά προκειμένου πολλοί από τους συμμετέχοντες σε αυτό να δραστηριοποιηθούν επαγγελματικά στον εκδοτικό χώρο με ιδιαίτερη επιτυχία. Επίσης, ανταποκρινόμενοι στη ζήτηση των ενδιαφερομένων έχουμε δημιουργήσει ένα καινοτόμο εξ αποστάσεως (e-learning) Εργαστήριο Διόρθωσης-Επιμέλειας κειμένων, το οποίο έχει ήδη συμπληρώσει δύο χρόνια παρουσίας. Δεδομένου ότι στην εποχή μας το επάγγελμα του διορθωτή-επιμελητή κειμένων μπορεί να ασκηθεί ακόμη και μακριά από τα αστικά κέντρα, οφείλαμε να δώσουμε τη δυνατότητα παρακολούθησης σε όσους δεν έχουν την ευχέρεια να συμμετέχουν στο διά ζώσης εργαστήριο – κάτι το οποίο είναι πλέον πρόσφορο με τη χρήση των νέων τεχνολογιών.

[Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τη διάρθρωση του προγράμματος σπουδών είτε με το κόστος, τις ημέρες και ώρες διεξαγωγής των μαθημάτων, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκεφθούν το site του IANOY (www.ianos.gr) ή να επικοινωνήσουν με την κ. Μ. Θεοδωρίδου στο 210 32 17 929]

 

Εμφανίσεις: 1859

Ο Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης σε α' πρόσωπο

Βραχυγραφίες Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Ιωλκός


Βραχυγραφίες είναι οι σύντομες γραφές λέξεων με παράλειψη γραμμάτων ή συλλαβών.
Είναι οι συντομογραφίες των σκέψεων του δημιουργού.
Είναι το μανιασμένο κτήνος που αναζητά τη λύπηση.
Είναι τα άδεια βάζα και τα γεμάτα σκουπίδια από ανθούς.
Είναι η αέναη μάχη μεταξύ πάθους και λογικής.
Είναι η καταραμένη σιωπή των νεκρών φίλων.
Είναι το γλυκό και πικρό δάκρυ της ζωής μου.
Είναι οι πρησμένες –από την πείνα– κοιλιές των παιδιών της Κατοχής.
Είναι οι στάλες της βροχής μου.
Είναι η γραφίδα της έννοιας, που με λυτρώνει.
Είναι οι αισθήσεις και οι παραισθήσεις.
Είναι η βρομιά μου, που γίνεται ένα με τη βρομιά των άλλων.
Είναι η αναζήτηση της ποίησης των δημιουργών.
Είναι το τελευταίο σβησμένο τσιγάρο μου.
Είναι η έκκληση για συγχώρεση.
Είναι η βασανιστική μοναξιά.
Είναι οι διχαλωτές γλώσσες των ερπετών.
Είναι το επίκαιρο και το ανεπίκαιρο.
Είναι η απομυθοποίηση των δημιουργών.
Είναι η πραγματικότητα, που δεν την κοιτάς κατάματα κι εθελοτυφλείς.
Είναι οι εποχές μου. Το καλοκαίρι μου κι ο χειμώνας μου.
Είναι το καταραμένο χρηματιστήριο, που σ’ αυτό λίγοι τζογάρουν τις ζωές των πολλών.
Είναι η μάταιη κούρσα του πιονιού να γίνει βασίλισσα
Είναι η καρδιά μου.
Είναι η γνώση, η ανάγκη της γνώσης.
Είναι τα σίελα των κριτών μου.
Είναι η αφοπλιστική ειλικρίνεια.
Είναι ο χαμένος Παράδεισος – ποιος Παράδεισος, άραγε;
Είναι ο αχάριστος γνωστός μου.

 

Εμφανίσεις: 1843

Περισσότερα...

Ο Χρήστος Σαμπανίδης σε α' πρόσωπο

Ξεκαλοκαιριάζοντας στον ποταμό Χρήστος Σαμπανίδης Θίνες


Η καθημερινότητα με τρέφει. Ζω μέσα στον κύκλο της· κάθε λεπτό, κάθε δευτερόλεπτο που έρχεται και φεύγει μου φαίνεται μοναδικό. Οι άνθρωποι που περνούν απαρατήρητοι ανάμεσά μας, αυτοί που δεν θέλουμε να τους ξέρουμε ή κάνουμε πως δεν τους βλέπουμε, με μαγεύουν. Το βιβλίο μου Ξεκαλοκαιριάζοντας στον ποταμό εκφράζει τις καθημερινές «ανέξοδες» χαρές, τις ανησυχίες για το αβέβαιο μέλλον και τα συμβάντα μια παρέας από ανθρώπους όλων των ηλικιών και των κοινωνικών στρωμάτων που περνούν το καλοκαίρι του 2013 στις εκβολές του Αλμυρού ποταμού στην Κρήτη.

 Ένας χώρος λίγων τετραγωνικών, που αποτελείται από δυο ξύλινα καρούλια της ΔΕΗ κι έναν αχταρμά από ξεχαρβαλωμένες καρέκλες, η λεγόμενη «καφετέρια», αποτελεί το σημείο συνάντησης αυτού του ανθρώπινου αχταρμά.

Απέναντι στην κρίση, προσπαθώ να διακωμωδήσω την κατάσταση, με χιούμορ, χωρατά και την τρέλα να πηγαινοέρχεται ανάμεσα στους ήρωες, που ο καθένας φέρνει κατιτίς από φαγώσιμα και αλκοόλ για να το μοιραστεί με τους άλλους. Ιδίως με τη ρακή και το κρασί, οι χαρακτήρες πλησιάζουν τόσο που εκμυστηρεύονται συμβάντα σαν να είναι χρόνια φίλοι. Σύχναζα στο μέρος από παλιά. Τότες ήμουν μοναχός και σπάνια έβλεπα κάποιον να κάθεται στην καφετέρια. Τα ξύλινα καρούλια τα είχα μεταφέρει από μια καφετέρια δίπλα, όταν ο μαγαζάτορας, καθώς είχε τελειώσει η τουριστική σεζόν, τα είχε αφήσει σιμά σ’ έναν κάδο σκουπιδιών.

 

Εμφανίσεις: 1697

Περισσότερα...

Γεράσιμος Αλεξάτος

Οι Έλληνες του Γκαίρλιτς 1916-1919 Γεράσιμος Αλεξάτος Εκδόσεις Κυριακίδη


Οι Έλληνες του Γκαίρλιτς, 7.000 περίπου στρατιωτικοί του Δ΄ Σώματος Στρατού μαζί με τις οικογένειές τους, προέρχονταν από όλες τις γωνιές του τότε ελληνικού κόσμου και ήταν οι πρώτοι Έλληνες που έζησαν επί δυόμισι χρόνια σε γερμανικό έδαφος (από τον Σεπτέμβριο του 1916 έως τον Φεβρουάριο του 1919) ως αιχμάλωτοι- φιλοξενούμενοι του Κάιζερ. Η συγκυρία που τους οδήγησε εκεί ήταν τραγική: Το ανατολικό τμήμα της πρόσφατα απελευθερωμένης Μακεδονίας που είχαν ταχθεί να φυλάσσουν βρέθηκε, δύο χρόνια μετά το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στη δίνη της διαμάχης των εμπλεκόμενων δυνάμεων (Αντάντ και Κεντρικές Δυνάμεις), παρότι η χώρα ήταν ακόμη επισήμως ουδέτερη. Έτσι, όταν εκδηλώθηκε η ένοπλη επέμβαση των Βουλγάρων στην Ανατολική Μακεδονία με τη σύμφωνη γνώμη των Γερμανών συμμάχων τους –ως απάντηση στην προηγηθείσα εισβολή των Αγγλογάλλων στη Θεσσαλονίκη– το Σώμα βρέθηκε αποκλεισμένο και εγκαταλελειμμένο στην τύχη του, όπως και το σύνολο του άμαχου πληθυσμού. Προκειμένου να αποφύγει την οδυνηρή βουλγαρική αιχμαλωσία, αλλά και λόγω της αντιπαλότητας που είχε εντωμεταξύ ξεσπάσει με τις φιλοβενιζελικές δυνάμεις της Θεσσαλονίκης (Εθνική Άμυνα), η φιλοβασιλική ηγεσία του πρότεινε αυτοβούλως στον Γερμανό στρατάρχη Χίντενμπουργκ τη μεταφορά του Σώματος και του οπλισμού του στη Γερμανία, όπου θα έμενε «φιλοξενούμενο» μέχρι το τέλος του πολέμου. Η πρόταση έγινε φυσικά ασμένως αποδεκτή. 

 

Εμφανίσεις: 2122

Περισσότερα...

Ευρυδίκη Νικήτα

Οδοντωτή μνήμη Ευρυδίκη Νικήτα Ιωλκός


Γράφω, σαν να λέμε «αναπνέω». Αυτό. Είμαι έξι και κατεβαίνω τρέχοντας τα πλατύσκαλα του χωριού μου στην Αρκαδία, πιασμένη απ’ το χέρι του παππού. Γράφω τα πλατάνια, τα μάρμαρα της πλατείας με το άγαλμα του Δεληγιάννη, το γλυκό κερασάκι στο καφενείο, τα γαριδάκια βερεσέ απ’ το περίπτερο, τα καστανά μάτια της γιαγιάς μου, τα φώτα της BMW των γονιών μου, που ίσα που φαίνονταν απ’ την τελευταία στροφή στο βουνό απέναντι και σήμαιναν το τέλος του καλοκαιριού.

Είμαι έξι, δεκαοκτώ, είκοσι έξι, τριάντα δύο. Επιστροφή στην Αθήνα, στο Μιλάνο, στη Φλωρεντία, στο Μάντσεστερ. Γραφές που κατακλύζουν τη ζωή ή το ανάποδο; Φωνήεντα μοναχικά και σύμφωνα ηχηρά και το ανάποδο. Γράφω το πρώτο φιλί στο προαύλιο κάτω απ’ τους ευκαλύπτους, την κολλητή μου, τη βροχή, το Duomo, την απελπισία ότι ξαφνικά πρέπει πια να κατεβαίνω μόνη μου εκείνα τα σκαλιά, τον ποταμό Άρνο του Μικελάντζελο, τον εσπρέσο, το παράπονο της μοναξιάς, τα χαμόγελα του πτυχίου, το εργαστήριο, τους κυτταρικούς υποδοχείς, το τσάι Whittards, τη βροχή, το Τράφορντ.

Τώρα μεγάλωσα, πάει καιρός πια απ’ τον Μικρό Πρίγκιπα και τον Γλάρο Ιωνάθαν. Οι σελίδες είναι φωτεινές, δεν μυρίζουν, δεν ιδρώνουν, δεν τσαλακώνονται. Δεν έχει και μεγάλη σημασία, όλα είναι στη μνήμη. Αυτή την οδοντωτή που σε ταξιδεύει μία με το μπαστούνι, μία με το καρότο. Εναλλάξ χαμόγελα με θυμό, πόνος με ευχαρίστηση, χοροί και μοιρολόγια. Το roller coaster της ζωής μας. Εκεί πάνω βρίσκονται εγκλωβισμένοι οι πρωταγωνιστές της Οδοντωτής μνήμης δίχως ζώνες ασφαλείας, παρά μονάχα έχοντας ο ένας το χέρι του άλλου και γράφουν για ένα ταξίδι επιβίωσης.

 

Εμφανίσεις: 1823

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr